duży epizod depresyjny
Wskazanie

Duży epizod depresyjny (ang. Major Depressive Episode) to stan kliniczny charakteryzujący się utrzymującym się przez co najmniej 2 tygodnie obniżeniem nastroju, anhedonią (utratą zdolności odczuwania przyjemności), zaburzeniami snu, apetytu, koncentracji oraz poczuciem beznadziejności i myślami samobójczymi. Występuje jako główny objaw zaburzenia depresyjnego nawracającego lub jako pojedynczy epizod. Do rozpoznania wymagane jest stwierdzenie minimum pięciu objawów, w tym koniecznie obniżonego nastroju lub anhedonii.

W leczeniu dużego epizodu depresyjnego stosuje się farmakoterapię, psychoterapię lub połączenie obu metod. Wśród leków pierwszego wyboru znajdują się selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) takie jak: Brintellix (wortioksetyna), Lexapro/Cipralex (escitalopram), Seroxat/Paxtin (paroksetyna), Zoloft/Asertin (sertralina), Prozac/Seronil (fluoksetyna). Stosowane są również inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI): Efevelon/Velaxin (wenlafaksyna), Cymbalta/Dulsevia (duloksetyna), a także atypowe leki przeciwdepresyjne jak Valdoxan (agomelatyna), Trittico (trazodon) czy Mirzaten/Remeron (mirtazapina).

Największe trudności w leczeniu dużego epizodu depresyjnego obejmują opóźnioną odpowiedź na leczenie (efekt terapeutyczny pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach), występowanie działań niepożądanych (szczególnie na początku terapii), wysokie ryzyko przerwania leczenia przez pacjenta oraz depresję lekooporną (brak odpowiedzi na co najmniej dwie próby leczenia lekami z różnych grup). W przypadkach lekoopornych stosuje się strategie augmentacji (np. dołączenie leku przeciwpsychotycznego jak Ketrel/Seroquel – kwetiapina), zmianę leku na inny lub metody niefarmakologiczne jak elektrowstrząsy czy przezczaszkowa stymulacja magnetyczna (rTMS).

Istotnym wyzwaniem jest również ocena i zarządzanie ryzykiem samobójczym, które jest znacząco podwyższone u pacjentów z dużym epizodem depresyjnym, szczególnie w początkowej fazie leczenia. Pacjenci wymagają regularnej kontroli stanu psychicznego, wsparcia psychologicznego oraz edukacji dotyczącej choroby i leczenia. Skuteczna terapia zazwyczaj powinna być kontynuowana przez co najmniej 6-9 miesięcy po ustąpieniu objawów, aby zmniejszyć ryzyko nawrotu.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl