Escitalopram Genoptim – Tabletki powlekane

Escitalopram Genoptim
Tabletki powlekane, 20 mg

Produkt leczniczy zawiera substancję czynną escytalopram w postaci szczawianu, dostępną w tabletkach powlekanych o dawce 10 mg lub 20 mg. Preparat stosowany jest w leczeniu dużych epizodów depresyjnych oraz różnych zaburzeń lękowych, w tym napadów lęku z agorafobią, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego. Tabletki są obustronnie wypukłe, owalne, z możliwością podziału na równe dawki. Przeznaczony jest do stosowania pod nadzorem lekarza w celu poprawy stanu psychicznego pacjenta.

Pobierz ChPL PDF Escitalopram Genoptim – Tabletki powlekane – 20 mg

Rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania
Escitalopram Genoptim dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających 10 mg lub 20 mg escytalopramu (w postaci szczawianu), z możliwością dzielenia tabletek dla precyzyjnego dostosowania dawki. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg, powyżej której bezpieczeństwo stosowania nie zostało potwierdzone. W leczeniu dużych epizodów depresyjnych standardowa dawka początkowa to 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a efekt terapeutyczny pojawia się po 2-4 tygodniach. Leczenie należy kontynuować co najmniej 6 miesięcy po ustąpieniu objawów. W zaburzeniach lękowych z napadami lęku dawka początkowa wynosi 5 mg/dobę przez pierwszy tydzień, następnie 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę; pełna skuteczność osiągana jest po około 3 miesiącach. W fobii społecznej stosuje się 10 mg/dobę, z możliwością modyfikacji dawki w zakresie 5-20 mg/dobę, a terapia powinna trwać minimum 12 tygodni, z opcją przedłużenia do 6 miesięcy w profilaktyce nawrotów.

W zaburzeniu lękowym uogólnionym oraz zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym dawka początkowa i standardowa wynosi 10 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, a leczenie powinno być długotrwałe, dostosowane do ustąpienia objawów i regularnie monitorowane. U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) zaleca się dawkę początkową 5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg/dobę, natomiast u osób z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby dawka początkowa wynosi 5 mg/dobę przez pierwsze 2 tygodnie, z możliwością zwiększenia do 10 mg/dobę. Osoby wolno metabolizujące leki przez CYP2C19 również powinny rozpoczynać terapię od 5 mg/dobę. Zaleca się unikanie nagłego odstawienia leku, a redukcję dawki przeprowadzać stopniowo przez co najmniej 1-2 tygodnie, aby zminimalizować ryzyko objawów odstawienia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Escitalopram Genoptim 20 mg

agorafobia, duży epizod depresyjny, działanie przeciwdepresyjne, escytalopram, farmakoterapia, fobia społeczna, izoenzym CYP2C19, klirens kreatyniny, leczenie farmakologiczne, metabolizm leków, objawy odstawienia, odpowiedź terapeutyczna, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne
Działania niepożądane
Escitalopram Genoptim, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych dwóch tygodniach terapii i zwykle ulegają zmniejszeniu z czasem. Najczęstsze objawy obejmują bóle głowy (>1/10), nudności (>1/10), zaburzenia snu (bezsenność, senność, często >1/100 do <1/10), oraz zmiany apetytu i masy ciała (często). Istotne są również działania niepożądane ze strony układu nerwowego, takie jak zespół serotoninowy (rzadko), drgawki, akatyzja, a także zaburzenia psychiczne, w tym myśli i zachowania samobójcze (częstość nieznana). W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano rzadkie przypadki bradykardii i wydłużenia odstępu QT, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami, co może prowadzić do torsade de pointes. Ponadto, obserwuje się ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego, hiponatremii oraz zaburzeń seksualnych, w tym zmniejszenia libido i zaburzeń wytrysku u mężczyzn.

Odstawienie escytalopramu, zwłaszcza nagłe, może wywołać objawy odstawienne takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia i pobudzenie, które zwykle mają łagodny lub umiarkowany przebieg, jednak mogą być ciężkie u niektórych pacjentów, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Dodatkowo, u pacjentów powyżej 50. roku życia istnieje zwiększone ryzyko złamań kości podczas terapii SSRI. Należy również monitorować potencjalne reakcje alergiczne, trombocytopenię, zaburzenia wątroby oraz zmiany skórne. Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka leczenia escytalopramem i powinno być realizowane przez personel medyczny do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Escitalopram Genoptim 20 mg

akatyzja, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, dyskineza, hiponatremia, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, krwotok poporodowy, mania, mlekotok, mydriaza, napad paniki, niedociśnienie ortostatyczne, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, parasomnia, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, szumy uszne, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czuciowe, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy
Interakcje leku
Escitalopram Genoptim, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest łączenie go z nieodwracalnymi, nieselektywnymi inhibitorami MAO ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, wymagając przerwy 14 dni po MAO i 7 dni po escytalopramie. Podobne przeciwwskazania dotyczą moklobemidu i linezolidu. Leki wydłużające odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, niektóre neuroleptyki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, antybiotyki jak sparfloksacyna, moksyfloksacyna) zwiększają ryzyko arytmii i są przeciwwskazane w skojarzeniu z escytalopramem. Ostrożność wymaga także łączenie z selegiliną (do 10 mg/dobę), lekami serotoninergicznymi (tramadol, sumatryptan), lekami obniżającymi próg drgawkowy, litem, tryptofanem, preparatami z dziurawca zwyczajnego oraz lekami wpływającymi na krzepnięcie i elektrolity (hipokaliemia, hipomagnezemia).

Metabolizm escytalopramu odbywa się głównie przez CYP2C19, a w mniejszym stopniu przez CYP3A4 i CYP2D6. Inhibitory CYP2C19, takie jak omeprazol (30 mg/dobę) i cymetydyna (400 mg dwa razy na dobę), powodują wzrost stężenia escytalopramu odpowiednio o około 50% i 70%, co może wymagać dostosowania dawki. Escitalopram jest również inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do dwukrotnego wzrostu stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym (flekainid, propafenon, metoprolol, dezypramina, klomipramina, nortryptylina, rysperydon, tiorydazyna, haloperydol), co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawek. Pomimo braku specyficznych interakcji z alkoholem, jego spożycie podczas terapii escytalopramem jest niezalecane ze względu na ryzyko nasilenia działania sedatywnego, zaburzeń koordynacji i zdolności poznawczych, co może wpływać na bezpieczeństwo pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Escitalopram Genoptim 20 mg

astemizol, bupropion, cymetydyna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, dezypramina, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, erytromycyna, ezomeprazol, flekainid, flukonazol, fluwoksamina, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor MAO-A, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, klomipramina, lanzoprazol, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, linezolid, lit, meflochina, metoprolol, mizolastyna, moklobemid, moksyfloksacyna, nieodwracalny inhibitor MAO, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nortryptylina, omeprazol, pentamidyna, pimozyd, pochodna fenotiazyny, próg drgawkowy, propafenon, rysperydon, selegilina, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sparfloksacyna, sumatryptan, tiorydazyna, tramadol, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptofan, tyklopidyna, wydłużenie odstępu QT, zespół serotoninowy
Profil bezpieczeństwa leku
Escytalopram wymaga zachowania szczególnej ostrożności w określonych grupach pacjentów oraz sytuacjach klinicznych. U kobiet karmiących zaleca się unikanie stosowania leku ze względu na potencjalne wydzielanie do mleka i ryzyko narażenia dziecka, mimo braku jednoznacznych danych o toksyczności. U seniorów wskazane jest rozpoczęcie terapii od dawki 5 mg, z maksymalną dawką 10 mg/dobę, ze względu na zwiększone ryzyko hiponatremii oraz wydłużenia odstępu QT. W przypadku zaburzeń czynności nerek, modyfikacja dawki nie jest konieczna przy łagodnym i umiarkowanym upośledzeniu, natomiast u pacjentów z klirensem kreatyniny (CLCR) poniżej 30 ml/min zaleca się ostrożność. Podobnie u pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby dawkę początkową należy ustalić na poziomie 5 mg, z możliwością zwiększenia do 10 mg/dobę, natomiast w ciężkich zaburzeniach wątroby konieczna jest wyjątkowa ostrożność przy dostosowywaniu dawki.

W kontekście zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, mimo braku wpływu escytalopramu na sprawność intelektualną i psychofizyczną, pacjentów należy ostrzec o możliwym ryzyku zaburzeń osądu i sprawności wynikających z działania psychoaktywnego leku. Równoczesne spożycie alkoholu nie wykazuje istotnych interakcji farmakodynamicznych ani farmakokinetycznych z escytalopramem, jednak ze względu na ogólne ryzyko związane z lekami psychotropowymi, spożycie alkoholu podczas terapii nie jest zalecane. W każdej z wymienionych sytuacji konieczne jest indywidualne podejście i monitorowanie pacjenta, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych i zapewnić bezpieczeństwo terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Escitalopram Genoptim 20 mg
Przeciwwskazania
Escitalopram Genoptim, dostępny w dawkach 10 mg i 20 mg w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na escytalopram (w postaci szczawianu) lub składniki pomocnicze preparatu. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), w tym nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO, odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemid) oraz linezolidem, ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem, drżeniem i hipertermią. Zespół serotoninowy stanowi poważne zagrożenie życia i wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań dotyczących interakcji lekowych.

Escitalopram wpływa na przewodnictwo elektryczne mięśnia sercowego, co stanowi istotne przeciwwskazanie u pacjentów z rozpoznanym lub wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT. Stosowanie leku w takich przypadkach może nasilać zaburzenia repolaryzacji i zwiększać ryzyko groźnych arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, co może prowadzić do nagłej śmierci sercowej. Ponadto, łączenie escytalopramu z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT jest przeciwwskazane ze względu na potencjalne sumowanie efektów elektrofizjologicznych i wzrost ryzyka zagrażających życiu zaburzeń rytmu. Dawka 20 mg zawiera większą ilość substancji czynnej, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z ryzykiem kardiologicznym.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Escitalopram Genoptim 20 mg

arytmia, arytmia komorowa, escytalopram, hipertermia, inhibitor MAO-A, inhibitor monoaminooksydazy, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość na substancję czynną, nagła śmierć sercowa, nieodwracalny inhibitor MAO, objaw neurologiczny, reakcja alergiczna, repolaryzacja komór, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie repolaryzacji, zaburzenie rytmu, zapis EKG, zespół serotoninowy, zespół wydłużonego odstępu QT
Przedawkowanie
Przedawkowanie escytalopramu, choć charakteryzuje się stosunkowo szerokim marginesem bezpieczeństwa, może prowadzić do różnorodnych objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy (zawroty głowy, drżenia, pobudzenie psychoruchowe, zespół serotoninowy, rzadko drgawki i śpiączka przy dawkach >800 mg), układ pokarmowy (nudności, uporczywe wymioty) oraz układ sercowo-naczyniowy (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość). Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, dodatkowo zwiększają ryzyko arytmii i nasilają objawy neurologiczne. Dawki escytalopramu w zakresie 400-800 mg (20-40-krotność dawki terapeutycznej) zazwyczaj nie wywołują ciężkich objawów, jednak przypadki zgonów najczęściej związane są z jednoczesnym przedawkowaniem innych leków.

Postępowanie w przedawkowaniu escytalopramu jest objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe, gdyż brak jest swoistego antidotum. Kluczowe jest zabezpieczenie drożności dróg oddechowych, szybkie płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywowanego w celu ograniczenia wchłaniania leku. Niezbędne jest monitorowanie funkcji sercowo-naczyniowych (ciśnienie tętnicze, EKG z uwzględnieniem wydłużenia QT), stanu neurologicznego oraz korekta zaburzeń elektrolitowych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością serca, bradyarytmiami, zaburzeniami metabolizmu (zwłaszcza wątroby) oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych lub wydłużających odstęp QT, ze względu na zwiększone ryzyko powikłań, w tym zespołu serotoninowego i groźnych arytmii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Escitalopram Genoptim 20 mg

arytmia, bradyarytmia, częstoskurcz, drgawki, drżenie, hipokaliemia, hiponatremia, lek przeciwdepresyjny, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie escytalopramu, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, upośledzona czynność wątroby, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zespół serotoninowy
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksykologiczno-kinetyczne escytalopramu i cytalopramu na szczurach wykazały podobny profil bezpieczeństwa, co pozwala na odniesienie danych cytalopramu do escytalopramu. Oba leki wykazują kardiotoksyczność, objawiającą się toksycznym działaniem na mięsień sercowy i zastoinową niewydolnością serca po kilkutygodniowym podawaniu dawek wywołujących ogólne działanie toksyczne. Kardiotoksyczność jest związana z maksymalnymi stężeniami leku w osoczu, a nie z całkowitą ekspozycją (AUC). Maksymalne stężenia escytalopramu bez działań niepożądanych na serce były 8-krotnie wyższe niż stężenia kliniczne, a AUC 3-4-krotnie wyższe. W przypadku cytalopramu AUC S-enancjomeru było 6-7-krotnie wyższe niż ekspozycja kliniczna. Mechanizm kardiotoksyczności prawdopodobnie wiąże się z wpływem na aminy biogenne i wtórnym niedokrwieniem mięśnia sercowego, jednak nie jest w pełni poznany. Dane kliniczne nie potwierdzają korelacji tych efektów z działaniem u ludzi.

Długotrwałe podawanie escytalopramu i cytalopramu u szczurów powodowało odwracalną fosfolipidozę w płucach, najądrzach i wątrobie, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, choć znaczenie kliniczne tego zjawiska pozostaje niejasne. W badaniach rozwojowych escytalopram wykazywał embriotoksyczność, objawiającą się zmniejszeniem masy ciała płodów i opóźnieniem kostnienia przy AUC przekraczającym ekspozycję kliniczną, bez zwiększenia częstości wad rozwojowych. W okresie około- i pourodzeniowym obserwowano zmniejszoną przeżywalność potomstwa przy ekspozycji wyższej niż kliniczna. Cytalopram wpływał na zmniejszenie płodności, wskaźników ciążowych, liczby implantacji oraz powodował nieprawidłowe nasienie, jednak przy ekspozycji znacznie przekraczającej kliniczną. Brakuje danych dotyczących wpływu escytalopramu na płodność u zwierząt.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Escitalopram Genoptim 20 mg

aminy biogenne, badania toksykologiczno-kinetyczne, cytalopram, działanie farmakologiczne, ekspozycja AUC, embriotoksyczność, escytalopram, fosfolipidoza, fosfolipidy, kardiotoksyczność, kumulacja fosfolipidów, niedokrwienie, nieprawidłowe nasienie, opóźnienie kostnienia, przepływ wieńcowy, toksyczność rozwojowa, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności, zastoinowa niewydolność serca
Skład i postać leku
Preparat Escitalopram Genoptim dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg escytalopramu (w formie szczawianu). Tabletki mają owalny, obustronnie wypukły kształt, białawe zabarwienie oraz oznaczenia: „F” i odpowiednio „54” (10 mg) lub „56” (20 mg) z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dzielenie na równe dawki. Rdzeń tabletek zawiera substancje pomocnicze takie jak kroskarmeloza sodowa (substancja rozsadzająca), przeciwutleniacze (butylohydroksytoluen E321, butylohydroksyanizol E320), celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną, talk oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z hypromelozy, makrogolu 400 i tytanu dwutlenku (E171).

Produkt jest pakowany w blistry PVC/ACLAR/Aluminium, dostępne w różnych wielkościach opakowań: dla dawki 10 mg – 28, 30, 56, 60 lub 90 tabletek, a dla dawki 20 mg – 28 lub 30 tabletek, z zastrzeżeniem, że nie wszystkie wielkości muszą być dostępne w obrocie. Okres ważności wynosi 3 lata, a preparat nie wymaga specjalnych warunków przechowywania ani szczególnych procedur dotyczących usuwania. Skład i forma farmaceutyczna zapewniają stabilność i łatwość dawkowania, co jest istotne w terapii zaburzeń depresyjnych i lękowych, gdzie stosowanie escytalopramu jest powszechne.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Escitalopram Genoptim 20 mg

butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, celuloza mikrokrystaliczna, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, dwutlenek tytanu, escytalopram, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, polimer powłokotwórczy, przeciwutleniacz, środek poślizgowy, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja rozsadzająca, substancja smarująca, substancja wypełniająca, szczawian, tabletka powlekana
Specjalne ostrzeżenia
Escitalopram Genoptim, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), nie jest zalecany do stosowania u pacjentów poniżej 18. roku życia ze względu na zwiększone ryzyko zachowań suicydalnych oraz objawów wrogości. W początkowej fazie leczenia u pacjentów z zaburzeniami lękowymi może wystąpić nasilenie objawów lękowych, które zwykle ustępuje po około dwóch tygodniach. Lek należy natychmiast odstawić w przypadku wystąpienia drgawek lub nasilenia napadów u pacjentów z padaczką. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie u pacjentów z manią, hipomanią, cukrzycą (możliwe zaburzenia glikemii), chorobą niedokrwienną serca oraz u osób z wydłużonym odstępem QT, zwłaszcza przy współistniejącej hipokaliemii lub hipomagnezemii. Zaleca się monitorowanie EKG przed i w trakcie terapii u pacjentów z chorobami serca. Ponadto, escytalopram może powodować działania niepożądane takie jak hiponatremia (częściej u osób starszych), krwawienia skórne, akatyzję oraz zaburzenia seksualne, które mogą utrzymywać się nawet po zakończeniu leczenia.

Podczas terapii escytalopramem należy zwracać szczególną uwagę na ryzyko zespołu serotoninowego, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków serotoninergicznych (np. sumatryptan, tramadol) lub preparatów zawierających dziurawiec zwyczajny. Objawy odstawienia, występujące u około 25% pacjentów, obejmują m.in. zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, nudności, drżenia i zaburzenia emocjonalne, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki leku. Pacjenci z historią myśli samobójczych lub zachowań samobójczych wymagają ścisłej obserwacji, szczególnie w pierwszych tygodniach terapii i podczas modyfikacji dawki. Wskazane jest również monitorowanie pacjentów pod kątem objawów klinicznego nasilenia choroby oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a w przypadku ich wystąpienia – natychmiastowa konsultacja lekarska. Ze względu na potencjalne ryzyko jaskry z zamkniętym kątem przesączania, escytalopram powinien być stosowany ostrożnie u pacjentów z predyspozycjami okulistycznymi.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Escitalopram Genoptim

akatyzja, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja, dziurawiec zwyczajny, hipokaliemia i hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, leczenie elektrowstrząsami, lek przeciwdepresyjny, mania i hipomania, myśli samobójcze, niestabilna padaczka, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI i SNRI, torsade de pointes, wybroczyny i plamica, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności seksualnych, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zawał mięśnia sercowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy
Właściwości farmakodynamiczne
Escytalopram, klasyfikowany jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) pod kodem ATC N06AB10, wykazuje wysokie powinowactwo do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoniny, z minimalnym oddziaływaniem na inne receptory neuronalne (m.in. 5-HT1A, 5-HT2, D1, D2, α1, α2, β, H1, muskarynowe, benzodiazepinowe, opioidowe). Jego mechanizm działania opiera się na hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT, co przekłada się na efekty kliniczne. W badaniu elektrokardiograficznym u zdrowych ochotników wykazano zależne od dawki wydłużenie odstępu QTc: 4,3 ms (90% CI: 2,2-6,4) dla dawki 10 mg/dobę oraz 10,7 ms (90% CI: 8,6-12,8) dla dawki 60 mg/dobę.

Skuteczność escytalopramu potwierdzono w leczeniu dużych epizodów depresyjnych (dawki 10-20 mg/dobę, 8-36 tygodni), fobii społecznej (5-20 mg/dobę, 12 tygodni do 6 miesięcy), zaburzenia lękowego uogólnionego (GAD) (10-20 mg/dobę, 12-76 tygodni) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD) (10-20 mg/dobę, 12-24 tygodnie). W GAD odsetek odpowiedzi na leczenie wyniósł 47,5% vs 28,9% placebo, a remisji 37,1% vs 20,8%. W OCD wykazano istotną poprawę w skali Y-BOCS po 12 i 24 tygodniach terapii oraz skuteczność w zapobieganiu nawrotom. Efekt terapeutyczny obserwowano już od pierwszego tygodnia leczenia, a długoterminowa skuteczność została potwierdzona w badaniach kontrolowanych placebo.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Escitalopram Genoptim 20 mg

duży epizod depresyjny, dysfagia, elektrokardiografia, fobia społeczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, leczenie doraźne, miejsce allosteryczne, odstęp QT, powinowactwo do miejsca wiązania, profilaktyka nawrotów, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Y-BOCS, transporter serotoninowy, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne
Właściwości farmakokinetyczne
Escytalopram, substancja czynna preparatu Escitalopram Genoptim dostępnego w dawkach 10 mg i 20 mg, charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 80% oraz niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego niezależnym od posiłków. Maksymalne stężenie w osoczu (Tmax) osiąga po około 4 godzinach od podania wielokrotnego. Pozorna objętość dystrybucji wynosi 12-26 l/kg masy ciała, a wiązanie z białkami osocza jest mniejsze niż 80%. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie z udziałem izoenzymu CYP2C19, a także CYP3A4 i CYP2D6, prowadząc do powstania farmakologicznie czynnych metabolitów demetylowanego i didemetylowanego oraz metabolitu N-tlenkowego. Okres półtrwania eliminacji escytalopramu wynosi około 30 godzin, a klirens osoczowy około 0,6 l/min. Eliminacja odbywa się drogą metaboliczną i nerkową, z dominującym wydalaniem metabolitów przez nerki. Farmakokinetyka escytalopramu jest liniowa, a stan stacjonarny osiągany jest po około tygodniu stosowania, przy dawce 10 mg średnie stężenia wynoszą 50 nmol/l (zakres 20-125 nmol/l).

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się spowolnioną eliminację leku, co skutkuje około 50% wzrostem pola pod krzywą stężenie-czas (AUC) w porównaniu z młodymi osobami, co może wymagać dostosowania dawki. U chorych z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasyfikacja Child-Pugh A i B) okres półtrwania ulega podwojeniu, a ekspozycja na lek wzrasta o około 60%, co również wskazuje na konieczność modyfikacji dawkowania. W przypadku zaburzeń czynności nerek (klirens kreatyniny 10-53 ml/min) obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania i niewielki wzrost ekspozycji na lek, natomiast stężenia metabolitów mogą być podwyższone. Polimorfizm genetyczny CYP2C19 istotnie wpływa na farmakokinetykę escytalopramu – u wolnych metabolizatorów stężenia leku są dwukrotnie wyższe, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych, podczas gdy polimorfizm CYP2D6 nie ma znaczącego wpływu. Te dane kliniczne są kluczowe przy indywidualizacji terapii escytalopramem, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, nerek oraz u osób starszych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – Escitalopram Genoptim 20 mg

białka osocza, biodostępność bezwzględna, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4, cytalopram racemiczny, Escitalopram Genoptim, escytalopram, farmakokinetyka liniowa, glukuronid, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, klirens osoczowy, metabolit demetylowany, metabolit didemetylowany, metabolit N-tlenkowy, objętość dystrybucji, objętość dystrybucji pozorna, okres półtrwania, okres półtrwania eliminacji, pole pod krzywą stężenie-czas, polimorfizm genetyczny, stan stacjonarny, szybki metabolizm, Tmax, wolny metabolizm
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Podczas przepisywania escytalopramu kobietom w wieku rozrodczym, ciężarnym lub karmiącym piersią, należy szczegółowo omówić ryzyko i korzyści terapii, bazując na dostępnych danych klinicznych. Stosowanie escytalopramu w ciąży jest ograniczone ze względu na toksyczny wpływ wykazany w badaniach na zwierzętach oraz potencjalne ryzyko dla płodu. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze, gdyż nagłe odstawienie może wywołać objawy odstawienne u noworodka, takie jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, napady drgawek, wahania temperatury, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, hiperrefleksja, drżenia oraz objawy neuropsychiatryczne. Objawy te pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin po porodzie. Ponadto, stosowanie SSRI w trzecim trymestrze zwiększa ryzyko zespołu przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków (PPHN) do 5 przypadków na 1000 ciąż, w porównaniu do 1-2 przypadków w populacji ogólnej. Istotne jest także zwiększone, choć mniej niż dwukrotne, ryzyko krwotoku poporodowego po ekspozycji na SSRI/SNRI w miesiącu przed porodem.

W przypadku kobiet karmiących piersią, należy poinformować o prawdopodobnym wydzielaniu escytalopramu do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do karmienia podczas terapii. Alternatywnie można rozważyć przerwanie karmienia lub zmianę leczenia. U mężczyzn badania na zwierzętach wskazują na możliwy wpływ cytalopramu na jakość nasienia, jednak u ludzi efekt ten jest przemijający i nie stwierdzono bezpośredniego wpływu na płodność. Kobiety planujące ciążę lub będące w ciąży podczas leczenia powinny przejść indywidualną ocenę korzyści i ryzyka, stosować najmniejszą skuteczną dawkę, podlegać regularnemu monitorowaniu stanu zdrowia i rozwoju płodu oraz mieć zapewniony odpowiedni nadzór położniczy i neonatologiczny. W przypadku decyzji o odstawieniu leku, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki pod ścisłym nadzorem lekarskim, aby zminimalizować ryzyko powikłań u matki i dziecka.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Escitalopram Genoptim 20 mg

bezdech, cytalopram, drżenie, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipoglikemia, jakość nasienia, krwotok poporodowy, nagłe odstawienie leku, napad drgawkowy, objaw neuropsychiatryczny, PPHN, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, SSRI/SNRI, trzeci trymestr ciąży, wahanie ciepłoty ciała, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zespół odstawienny, zespół przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Escitalopram, stosowany w dawkach 10 mg i 20 mg (produkt Escitalopram Genoptim), generalnie nie wpływa negatywnie na sprawność intelektualną ani psychofizyczną pacjentów, co odróżnia go od wielu innych leków psychoaktywnych. Niemniej jednak, ze względu na działanie na ośrodkowy układ nerwowy, może potencjalnie zaburzać zdolność osądu i sprawność psychomotoryczną, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Reakcja na lek jest indywidualna i zależy od wieku pacjenta, współistniejących chorób neurologicznych, stosowania innych leków oraz dawki. W praktyce klinicznej zaleca się przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego aktywności pacjenta, w tym prowadzenia pojazdów, oraz okresową ocenę funkcji poznawczych i psychomotorycznych.

Wskazane jest wyraźne informowanie pacjentów o potencjalnym ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn podczas terapii escytalopramem, szczególnie u osób starszych, z zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek, wykonujących zawody wysokiego ryzyka oraz stosujących jednocześnie inne leki o działaniu ośrodkowym. Lekarz powinien również zadbać o odpowiednią dokumentację w historii choroby potwierdzającą przekazanie tych informacji, co ma znaczenie zarówno kliniczne, jak i prawne. Pomimo dobrego profilu bezpieczeństwa, standardowe ostrzeżenia dotyczące wpływu na sprawność psychomotoryczną pozostają niezbędne w codziennej praktyce lekarskiej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Escitalopram Genoptim 20 mg

choroba neurologiczna, działanie ośrodkowe, Escitalopram Genoptim, escytalopram, farmakoterapia, funkcja poznawcza, lek o działaniu ośrodkowym, lek psychoaktywny, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, sprawność intelektualna, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, substancja psychoaktywna, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby
Wskazania do stosowania
Escitalopram Genoptim, dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 10 mg i 20 mg, zawiera escytalopram w formie szczawianu i jest wskazany w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, zaburzeń lękowych (w tym z napadami lęku z agorafobią i bez niej), fobii społecznej, uogólnionego zaburzenia lękowego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). Mechanizm działania opiera się na selektywnym hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), co prowadzi do zwiększenia stężenia serotoniny w synapsach i poprawy nastroju oraz redukcji objawów lękowych i obsesyjno-kompulsyjnych. Tabletki mają charakterystyczny wygląd z oznaczeniami „F” oraz „54” (10 mg) lub „56” (20 mg) i linią podziału umożliwiającą precyzyjne dostosowanie dawki.

Decyzja o zastosowaniu Escitalopramu Genoptim powinna być poprzedzona dokładną oceną kliniczną, uwzględniającą historię choroby, współistniejące schorzenia oraz możliwe interakcje lekowe. Dawki 10 mg i 20 mg pozwalają na indywidualne dostosowanie terapii, a obecność linii podziału ułatwia modyfikację dawkowania. Należy pamiętać, że pełne efekty terapeutyczne escytalopramu pojawiają się zwykle po kilku tygodniach regularnego stosowania. Wskazania obejmują objawy takie jak obniżenie nastroju, zaburzenia snu, lęk napadowy, napięcie mięśniowe, a także uporczywe obsesje i kompulsje, co czyni ten lek istotnym elementem terapii zaburzeń depresyjnych i lękowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Escitalopram Genoptim 20 mg

agorafobia, ciężka depresja, duży epizod depresyjny, epizod depresyjny, Escitalopram Genoptim, escytalopram, fobia społeczna, kompulsja, myśl samobójcza, napięcie mięśniowe, objaw somatyczny, obsesja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, tabletka powlekana, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne

Escitalopram Genoptim Tabletki powlekane, 20 mg

Escitalopram Genoptim
Tabletki powlekane, 20 mg