Velaxin ER 37,5 mg
Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, 37,5 mg
Produkt zawiera wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu dostępnych w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Substancja aktywna to chlorowodorek wenlafaksyny, a kapsułki zawierają również składniki pomocnicze, w tym sód w najwyższej dawce. Lek stosuje się w terapii epizodów dużej depresji, w zapobieganiu nawrotom tej choroby, a także w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego z lub bez agorafobii. Dzięki przedłużonemu uwalnianiu zapewnia stabilne stężenie substancji czynnej w organizmie przez dłuższy czas.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Velaxin ER, zawierający wenlafaksynę w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), stosowany jest w leczeniu epizodów dużej depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 2 tygodnie lub dłużej, do maksymalnie 375 mg/dobę w depresji oraz 225 mg/dobę w zaburzeniach lękowych. W lęku napadowym dawka początkowa wynosi 37,5 mg przez 7 dni, następnie 75 mg/dobę. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy, a w profilaktyce nawrotów depresji co najmniej 6 miesięcy od remisji. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawki, jednak wymagana jest ostrożność ze względu na zmiany czynności nerek i wrażliwości na lek. Wenlafaksyna nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa.
W przypadku zaburzeń czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki o około 50% przy łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach, a w ciężkich przypadkach o więcej niż 50%, z indywidualnym dostosowaniem. U pacjentów z GFR 30-70 ml/min zmiana dawkowania nie jest konieczna, ale wymagana jest ostrożność; przy GFR <30 ml/min lub hemodializach dawkę należy zmniejszyć o 50%. Kapsułki Velaxin ER należy przyjmować doustnie raz dziennie podczas posiłku, nie dzieląc ani nie żując kapsułek. Odstawianie leku musi być stopniowe, trwające co najmniej 1-2 tygodnie, aby zminimalizować ryzyko objawów odstawiennych; w niektórych przypadkach konieczne jest bardzo powolne odstawianie trwające nawet kilka miesięcy. Zwiększanie dawki powinno być poprzedzone dokładną oceną kliniczną, stosując zawsze najmniejszą skuteczną dawkę i indywidualizując terapię.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
duża depresja, fobia społeczna, hemodializa, lęk napadowy, lek o natychmiastowym uwalnianiu, lek o przedłużonym uwalnianiu, neuroprzekaźnik, objawy odstawienne, remisja, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, wenlafaksyna, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zespół odstawienny -
Działania niepożądane
Produkt leczniczy Velaxin ER zawierający wenlafaksynę w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do bardzo często zgłaszanych należą nudności, suchość w jamie ustnej, ból głowy oraz pocenie się, w tym poty nocne (częstość ≥1/10). Istotne są również często występujące zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, neutropenia i trombocytopenia, które mogą stanowić poważne zagrożenie zdrowotne i wymagają natychmiastowej interwencji. Rzadko obserwuje się zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) oraz zwiększone stężenie prolaktyny, a bardzo rzadko hiponatremię i zmniejszenie apetytu.
Ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym zaburzeń neurologicznych (stan splątania, depersonalizacja, majaczenie, myśli i zachowania samobójcze, mania, hipomania, agresja) oraz reakcji anafilaktycznych, konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów. Zaleca się regularną kontrolę parametrów hematologicznych, poziomu elektrolitów (szczególnie sodu) oraz stanu psychicznego, zwłaszcza w kierunku objawów samobójczych i zaburzeń świadomości. Pacjentów należy poinformować o konieczności natychmiastowego zgłaszania wszelkich niepokojących objawów, aby umożliwić szybką interwencję medyczną i minimalizować ryzyko powikłań zagrażających życiu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
agranulocytoza, anorgazmia, bruksizm, depersonalizacja, hiperprolaktynemia, hipomania, hiponatremia, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, majaczenie, mania, myśli samobójcze, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, nietypowy sen, obniżone libido, omam, pancytopenia, parametr hematologiczny, pobudzenie, poty nocne, poziom elektrolitów, reakcja anafilaktyczna, stan splątania, suchość jamy ustnej, trombocytopenia, Velaxin ER, wenlafaksyna, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie orgazmu, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego -
Profil bezpieczeństwa leku
Wenlafaksyna wymaga szczególnej ostrożności w różnych grupach pacjentów ze względu na jej farmakokinetykę i potencjalne działania niepożądane. U kobiet karmiących lek i jego aktywny metabolit przenikają do mleka, co może powodować u niemowląt objawy takie jak płaczliwość, drażliwość, zaburzenia snu oraz objawy odstawienia, dlatego decyzja o kontynuacji leczenia lub karmienia powinna być indywidualnie rozważona. U seniorów nie jest konieczna rutynowa modyfikacja dawki, jednak ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek i zmiany wrażliwości receptorów, zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki oraz uważną obserwację. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, przy GFR 30–70 ml/min nie wymaga się zmiany dawkowania, natomiast przy GFR <30 ml/min i hemodializach dawkę należy zmniejszyć o 50% z możliwością dalszej indywidualnej korekty.
Wenlafaksyna może wpływać na zdolności psychomotoryczne, dlatego pacjentów należy ostrzec przed prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn. Spożycie alkoholu podczas terapii jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń psychicznych oraz potencjalnie śmiertelnych interakcji. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki o 50%, natomiast w ciężkich zaburzeniach dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, często z redukcją większą niż 50%, po ocenie stosunku korzyści do ryzyka. W każdym przypadku konieczna jest ostrożność i monitorowanie pacjenta pod kątem działań niepożądanych i skuteczności terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie wenlafaksyny, substancji czynnej leku Velaxin ER, stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach około 3 g i wyższych. Objawy zatrucia obejmują tachykardię, zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, rozszerzenie źrenic, drgawki, wymioty oraz zmiany w EKG takie jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa i poszerzenie zespołu QRS. Występują również groźne zaburzenia rytmu serca, w tym tachykardia komorowa, a także bradykardia, niedociśnienie i hipoglikemia. Retrospektywne badania wskazują na wyższe ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny w porównaniu do SSRI, choć niższe niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Pacjenci leczeni wenlafaksyną wykazują większe obciążenie czynnikami ryzyka samobójstwa, co komplikuje ocenę toksyczności leku.
Leczenie przedawkowania wenlafaksyny ma charakter objawowy i wspomagający, gdyż brak jest swoistego antidotum. Kluczowe jest monitorowanie rytmu serca i parametrów życiowych ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń kardiologicznych. Zaleca się zabezpieczenie dróg oddechowych, płukanie żołądka wczesne po przyjęciu leku oraz podanie węgla aktywnego w celu ograniczenia wchłaniania. Metody eliminacji wenlafaksyny takie jak dializa, hemoperfuzja czy wymuszona diureza są nieskuteczne. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczny jest niezwłoczny kontakt z ośrodkiem toksykologicznym i wdrożenie kompleksowej terapii ratunkowej, zwłaszcza u pacjentów z jednoczesnym spożyciem alkoholu lub innych leków nasilających toksyczność.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
antidotum, blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, intoksykacja, mydriasis, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zawrót głowy, zmiany w EKG -
Skład i postać leku
Velaxin ER to preparat zawierający wenlafaksynę w formie chlorowodorku, dostępny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg (odpowiednio 42,42 mg, 84,84 mg i 169,68 mg chlorowodorku wenlafaksyny). Forma o przedłużonym uwalnianiu umożliwia stabilne stężenie leku w organizmie, co jest istotne w terapii. Kapsułki różnią się kolorem wieczka (pomarańczowy dla 37,5 mg, czerwony dla 75 mg i 150 mg), co ułatwia ich identyfikację. Należy zwrócić uwagę, że dawka 150 mg zawiera dodatkowo 36 mg sodu, co może mieć znaczenie u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu.
Wszystkie dawki zawierają identyczny zestaw substancji pomocniczych, takich jak celuloza mikrokrystaliczna, etyloceluloza (opóźniająca uwalnianie), chlorki sodu i potasu (modyfikatory osmotyczności), talk, dimetykon, kopowidon, krzemionka koloidalna, guma ksantan oraz barwniki (m.in. tlenki żelaza i tytanu dwutlenek). Preparat jest dostępny w opakowaniach zawierających 28 lub 30 kapsułek, przechowywany w temperaturze do 30°C, z okresem ważności 5 lat. Niewykorzystane resztki leku należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
celuloza mikrokrystaliczna, chlorek potasu, chlorowodorek wenlafaksyny, dimetykon, dwutlenek tytanu, erytrozyna, etyloceluloza, guma ksantan, indygotyna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kapsułka żelatynowa twarda, kopowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, okres ważności leku, przedłużone uwalnianie, substancja pomocnicza, wenlafaksyna, zawartość sodu -
Specjalne ostrzeżenia
Velaxin ER, zawierający wenlafaksynę w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg i 150 mg), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Należy bezwzględnie unikać spożywania alkoholu ze względu na ryzyko nasilania depresyjnego działania na OUN oraz potencjalne interakcje prowadzące do przedawkowania, które może być śmiertelne. Pacjenci, zwłaszcza poniżej 25 roku życia, z historią zachowań samobójczych lub skłonnościami samobójczymi, powinni być ściśle monitorowani, zwłaszcza na początku terapii i po zmianie dawki, ze względu na zwiększone ryzyko myśli i zachowań samobójczych. Velaxin ER jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych, w tym agresji i zachowań samobójczych. Istotne jest także monitorowanie objawów zespołu serotoninowego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych, takich jak SSRI, SNRI, tryptany, opioidy czy inhibitory MAO, ze względu na ryzyko ciężkich powikłań neurologicznych i autonomicznych.
W trakcie terapii wenlafaksyną obserwuje się zależne od dawki podwyższenie ciśnienia tętniczego, które wymaga regularnej kontroli, zwłaszcza u pacjentów z nadciśnieniem lub chorobami sercowo-naczyniowymi. U pacjentów z ryzykiem wydłużenia odstępu QTc, niestabilną chorobą wieńcową lub po świeżym zawale mięśnia sercowego należy zachować szczególną ostrożność, gdyż zgłaszano przypadki torsade de pointes i innych groźnych arytmii, zwłaszcza po przedawkowaniu. Wenlafaksyna może indukować drgawki, hiponatremię (w tym SIADH), zaburzenia krzepliwości oraz objawy odstawienia, które występują u około 31% pacjentów i obejmują m.in. zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu i nadciśnienie tętnicze. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do zaburzeń funkcji seksualnych oraz akatyzji. Produkt zawiera niewielkie ilości sodu (do 36 mg na kapsułkę w dawce 150 mg), co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi. Zaleca się stopniowe odstawianie leku oraz ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem działań niepożądanych i skuteczności terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Velaxin ER 37,5 mg
akatyzja, chromatografia gazowa, dziurawiec zwyczajny, fałszywie dodatnie wyniki, fencyklidyna, hiponatremia, inhibitory MAO, jaskra z wąskim kątem, krwotok poporodowy, leki przeciwzakrzepowe, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, remisja, SIADH, SNRI, spektrometria mas, SSRI, tachykardia komorowa, torsade de pointes, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny -
Właściwości farmakodynamiczne
Wenlafaksyna, klasyfikowana pod kodem ATC N06AX16, jest lekiem przeciwdepresyjnym o wielokierunkowym mechanizmie działania, polegającym na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny oraz słabym hamowaniu wychwytu dopaminy. Jej aktywny metabolit, O-demetylowenlafaksyna (ODV), wykazuje podobne właściwości farmakodynamiczne, co przekłada się na spójny efekt kliniczny. Wenlafaksyna charakteryzuje się korzystnym profilem receptorowym, nie wykazując istotnego powinowactwa do receptorów muskarynowych, cholinergicznych, H1-histaminowych, α1-adrenergicznych, opioidowych ani benzodiazepinowych, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych typowych dla klasycznych leków przeciwdepresyjnych. Ponadto, brak hamowania monoaminooksydazy (MAO) eliminuje ryzyko interakcji charakterystycznych dla inhibitorów MAO.
Skuteczność wenlafaksyny została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych dotyczących leczenia dużych zaburzeń depresyjnych (dawki do 375 mg/dobę dla formy o natychmiastowym uwalnianiu oraz 75-225 mg/dobę dla formy o przedłużonym uwalnianiu), uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD) oraz fobii społecznej i lęku napadowego, z dawkami w zakresie 37,5-225 mg/dobę. Długoterminowe badania wykazały skuteczność w zapobieganiu nawrotom depresji i lęku. Profil bezpieczeństwa obejmuje brak klinicznie istotnego wydłużenia odstępu QTc przy dawce 450 mg/dobę, jednak zgłaszano przypadki torsade de pointes i arytmii komorowej, głównie po przedawkowaniu lub u pacjentów z czynnikami ryzyka kardiologicznego, co podkreśla konieczność indywidualnej oceny ryzyka przed rozpoczęciem terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
agorafobia, arytmia komorowa, badanie z podwójnie ślepą próbą, częstoskurcz komorowy, efekt antycholinergiczny, epizod dużej depresji, fobia społeczna, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego dopaminy, lęk napadowy, lek przeciwdepresyjny, monoaminooksydaza, nawrót depresji, O-demetylowenlafaksyna, odpowiedź β-adrenergiczna, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, powinowactwo receptorowe, psychoanaleptyki, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor H1-histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, receptor α1-adrenergiczny, torsade de pointes, uogólnione zaburzenie lękowe, wychwyt zwrotny serotoniny i noradrenaliny, zaburzenia depresyjne i lękowe -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Wenlafaksyna (Velaxin ER) w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg, stosowana u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących, wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. Dane dotyczące bezpieczeństwa w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję u zwierząt. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku, w tym o możliwości wystąpienia objawów odstawienia u noworodków po ekspozycji na wenlafaksynę w trzecim trymestrze lub tuż przed porodem, takich jak drażliwość, drżenia, hipotonia, trudności w karmieniu i zaburzenia snu. Noworodki narażone na lek mogą wymagać wspomagania oddychania, karmienia przez zgłębnik oraz długotrwałej hospitalizacji. Istnieje także podwyższone ryzyko krwotoku poporodowego (mniej niż dwukrotnie) oraz możliwy związek z przetrwałym nadciśnieniem płucnym noworodków (PPHN), co wymaga ścisłej obserwacji medycznej po porodzie.
Wenlafaksyna i jej aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna przenikają do mleka matki, co może powodować u niemowląt objawy takie jak płaczliwość, drażliwość i zaburzenia snu, a także objawy odstawienia po zaprzestaniu karmienia piersią. Decyzja o kontynuacji leczenia i karmienia powinna być indywidualnie dostosowana, uwzględniając korzyści terapeutyczne dla matki oraz zdrowotne dla dziecka. Pacjentki w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o potencjalnym ryzyku zmniejszenia płodności na podstawie badań przedklinicznych. Lekarz powinien przeprowadzić dokładną ocenę stosunku korzyści do ryzyka, monitorować stan pacjentki szczególnie w trzecim trymestrze ciąży, zapewnić odpowiednią opiekę neonatologiczną oraz rozważyć zmianę terapii na lek o lepszym profilu bezpieczeństwa, jeśli stan kliniczny na to pozwala.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
drażliwość, drżenie, działanie serotoninergiczne, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, karmienie przez zgłębnik, krwotok poporodowy, nieustający płacz, O-demetylowenlafaksyna, objaw odstawienia, opieka neonatologiczna, płaczliwość, PPHN, przetrwałe nadciśnienie płucne u noworodka, SNRI, SSRI, trudność ze ssaniem, trzeci trymestr ciąży, wenlafaksyna, wspomaganie oddychania, zaburzenie snu -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Wenlafaksyna, substancja czynna leku Velaxin ER dostępnego w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, wywiera istotny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, co może negatywnie oddziaływać na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Lek może zaburzać proces oceny sytuacji, myślenie oraz zdolności motoryczne, co przekłada się na obniżoną zdolność do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Szczególnie w początkowym okresie terapii ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest zwiększone, dlatego konieczne jest monitorowanie indywidualnej reakcji pacjenta na lek oraz dostosowywanie zaleceń podczas wizyt kontrolnych, zwłaszcza przy zmianach dawki.
W związku z powyższym lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnych zaburzeniach funkcji poznawczych i motorycznych, które mogą wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Zaleca się powstrzymanie od tych czynności do czasu ustabilizowania leczenia oraz unikanie łączenia wenlafaksyny z alkoholem lub innymi substancjami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy. W przypadku wystąpienia objawów takich jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia koncentracji, pacjent powinien bezwzględnie zrezygnować z prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn oraz skonsultować się z lekarzem. Przekazanie tych informacji jest kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa zarówno pacjenta, jak i osób trzecich.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
chlorowodorek wenlafaksyny, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, ośrodkowy układ nerwowy, proces psychiczny, reakcja na lek, senność, sprawność psychomotoryczna, Velaxin ER, wenlafaksyna, zaburzenie koncentracji, zaburzenie myślenia, zawrót głowy, zdolność motoryczna, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Velaxin ER (wenlafaksyna) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu dostępny jest w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg (odpowiednio 42,42 mg, 84,84 mg i 169,68 mg chlorowodorku wenlafaksyny). Lek jest wskazany przede wszystkim w leczeniu epizodów dużej depresji, zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej, gdzie zapobiega nawrotom. Ponadto, Velaxin ER znajduje zastosowanie w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD), fobii społecznej (SAD) oraz lęku napadowego z lub bez agorafobii. Szczególnie istotne jest, że kapsułki o przedłużonym uwalnianiu umożliwiają dawkowanie raz na dobę, co sprzyja poprawie adherencji do terapii. Dawka 150 mg zawiera 36 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
Rekomenduje się rozpoczęcie leczenia od najniższej skutecznej dawki (37,5 mg lub 75 mg) z możliwością stopniowego zwiększania w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji. Velaxin ER jest szczególnie wskazany u pacjentów, którzy nie odpowiedzieli na terapię SSRI lub u których wskazane jest działanie zarówno serotoninergiczne, jak i noradrenergiczne. Przed wdrożeniem terapii należy dokładnie ocenić diagnozę, nasilenie objawów, historię leczenia, potencjalne interakcje lekowe oraz ryzyko działań niepożądanych, w tym sercowo-naczyniowych. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności systematycznego przyjmowania leku oraz o ryzyku objawów odstawiennych przy nagłym przerwaniu terapii, a także o konieczności zgłaszania wszelkich działań niepożądanych wymagających modyfikacji leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
agorafobia, atak paniki, chlorowodorek wenlafaksyny, dieta niskosodowa, epizod dużej depresji, fobia społeczna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lęk antycypacyjny, lęk napadowy, nawrót epizodu depresyjnego, objaw odstawienny, przekaźnictwo noradrenergiczne, przekaźnictwo serotoninergiczne, remisja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, zaburzenie depresyjne nawracające