Dawkowanie i sposób podawania
Velaxin ER 37,5 mg 37,5 mg
Velaxin ER, zawierający wenlafaksynę w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), stosowany jest w leczeniu epizodów dużej depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 2 tygodnie lub dłużej, do maksymalnie 375 mg/dobę w depresji oraz 225 mg/dobę w zaburzeniach lękowych. W lęku napadowym dawka początkowa wynosi 37,5 mg przez 7 dni, następnie 75 mg/dobę. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy, a w profilaktyce nawrotów depresji co najmniej 6 miesięcy od remisji. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawki, jednak wymagana jest ostrożność ze względu na zmiany czynności nerek i wrażliwości na lek. Wenlafaksyna nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Velaxin ER
- Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach klinicznych
- Epizody dużej depresji
- Uogólnione zaburzenia lękowe
- Fobia społeczna
- Lęk napadowy
- Szczególne grupy pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Dzieci i młodzież
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Odstawianie leku Velaxin ER
- Sposób podawania
- Zmiana z postaci o natychmiastowym uwalnianiu na postać o przedłużonym uwalnianiu
- Tabelaryczne zestawienie dawkowania leku Velaxin ER
Dawkowanie i sposób podawania leku Velaxin ER
Lek Velaxin ER występuje w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu o mocach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg wenlafaksyny. Dawkowanie leku różni się w zależności od wskazania klinicznego, indywidualnych potrzeb pacjenta oraz współistniejących chorób.1
Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach klinicznych
Epizody dużej depresji
Dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. W przypadku braku odpowiedniej reakcji na leczenie, dawkę można stopniowo zwiększać do maksymalnej dawki wynoszącej 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach 2-tygodniowych lub dłuższych. W uzasadnionych klinicznie przypadkach, wynikających z ciężkości objawów, okresowe zwiększanie dawki może następować w krótszych odstępach, jednak nie krótszych niż 4 dni.2
Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Należy regularnie dokonywać oceny terapii, podchodząc indywidualnie do każdego pacjenta. Długoterminowa terapia może być również odpowiednia w zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji. Zwykle dawka zalecana w profilaktyce nawrotów jest taka sama jak dawka stosowana w leczeniu aktywnego epizodu.3
Stosowanie leku powinno być kontynuowane przez co najmniej 6 miesięcy od czasu osiągnięcia remisji.4
Uogólnione zaburzenia lękowe
Dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. W przypadku braku odpowiedniej reakcji na leczenie, dawkę można stopniowo zwiększać do maksymalnej dawki wynoszącej 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych.5
Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Należy regularnie dokonywać oceny terapii, podchodząc indywidualnie do każdego pacjenta.6
Fobia społeczna
Zalecana dawka wynosi 75 mg raz na dobę. Nie ma dowodów, że większe dawki przynoszą dodatkowe korzyści. Jednakże w przypadku pacjentów niereagujących na początkową dawkę 75 mg na dobę, można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnej wynoszącej 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych.7
Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Należy regularnie dokonywać oceny terapii, podchodząc indywidualnie do każdego pacjenta.8
Lęk napadowy
Dawkowanie początkowe wynosi 37,5 mg na dobę przez pierwsze 7 dni. Następnie dawkę należy zwiększyć do 75 mg na dobę. W przypadku braku odpowiedniej reakcji na leczenie, dawkę można stopniowo zwiększać do maksymalnej dawki wynoszącej 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2-tygodniowych lub dłuższych.9
Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Należy regularnie dokonywać oceny terapii, podchodząc indywidualnie do każdego pacjenta.10
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma konieczności modyfikowania dawki wenlafaksyny wyłącznie ze względu na wiek pacjenta. Jednakże leczenie osób w podeszłym wieku wymaga szczególnej ostrożności (ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek, zmiany wrażliwości oraz powinowactwa przekaźników nerwowych występujące z wiekiem). Należy zawsze stosować najmniejszą skuteczną dawkę i uważnie obserwować pacjenta w przypadku konieczności zwiększenia dawki.11
Dzieci i młodzież
Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży. Kontrolowane badania kliniczne u dzieci i młodzieży z epizodami dużej depresji nie wykazały skuteczności i nie uzasadniają stosowania wenlafaksyny w tej grupie pacjentów. Nie określono skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w innych wskazaniach u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.12
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50%. Jednakże ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.13
W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby dane kliniczne są ograniczone. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%. Stosunek potencjalnych korzyści do ryzyka należy starannie rozważyć podczas leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.14
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 ml/min zmiana dawkowania nie jest konieczna, aczkolwiek zaleca się zachowanie ostrożności. W przypadku pacjentów wymagających hemodializ oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR < 30 ml/min), dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na występującą u tych pacjentów zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.<sup data-drug="Velaxin ER 37,5 mg" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Zaburzenia czynności nerek. Choć zmiana dawkowania nie jest konieczna u pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (ang. GFR, Glomerular Filtration Rate) od 30 do 70 ml/min, to jednak zaleca się zachowanie ostrożności. W przypadku pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR 15
Odstawianie leku Velaxin ER
Należy bezwzględnie unikać nagłego odstawienia leku. Podczas przerywania terapii wenlafaksyną zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres trwający co najmniej 1-2 tygodnie, w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia reakcji odstawienia. Czas wymagany do zmniejszenia dawki oraz stopień zmniejszenia dawki mogą być uzależnione od aktualnie stosowanej dawki, czasu trwania leczenia oraz indywidualnych cech pacjenta.16
U niektórych pacjentów może być konieczne bardzo powolne odstawianie leku – przez kilka miesięcy lub dłużej. Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia wystąpią objawy nietolerowane przez pacjenta, należy rozważyć powrót do poprzednio przepisanej dawki, a następnie kontynuować zmniejszanie dawki w bardziej stopniowy sposób.17
Sposób podawania
Lek Velaxin ER należy przyjmować doustnie. Zaleca się przyjmowanie kapsułek raz na dobę podczas posiłku, najlepiej o tej samej porze każdego dnia. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.18
Kapsułki Velaxin ER zawierają granulki, z których substancja czynna jest powoli uwalniana do przewodu pokarmowego. Część nierozpuszczalna tych granulek jest wydalana i może być widoczna w kale, co należy wyjaśnić pacjentowi.19
Zmiana z postaci o natychmiastowym uwalnianiu na postać o przedłużonym uwalnianiu
Pacjenci otrzymujący wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu mogą zostać przestawieni na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, po dobraniu dawki równoważnej. Na przykład, pacjenci przyjmujący wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 37,5 mg dwa razy na dobę, mogą zostać przestawieni na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawce 75 mg raz na dobę.20
Tabelaryczne zestawienie dawkowania leku Velaxin ER
| Wskazanie | Dawka początkowa | Dostosowanie dawki | Dawka maksymalna | Czas trwania leczenia |
|---|---|---|---|---|
| Epizody dużej depresji | 75 mg raz na dobę | Zwiększanie co 2 tygodnie lub dłużej; w uzasadnionych przypadkach co min. 4 dni | 375 mg na dobę | Minimum 6 miesięcy od osiągnięcia remisji; zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej |
| Uogólnione zaburzenia lękowe | 75 mg raz na dobę | Zwiększanie co 2 tygodnie lub dłużej | 225 mg na dobę | Zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej |
| Fobia społeczna | 75 mg raz na dobę | Zwiększanie co 2 tygodnie lub dłużej | 225 mg na dobę | Zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej |
| Lęk napadowy | 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, następnie 75 mg raz na dobę | Zwiększanie co 2 tygodnie lub dłużej | 225 mg na dobę | Zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej |
| Zaburzenia czynności wątroby (łagodne do umiarkowanych) | Zmniejszenie dawki o 50%; indywidualne dostosowanie | Dostosowane do wskazania | ||
| Zaburzenia czynności wątroby (ciężkie) | Zmniejszenie dawki o >50%; indywidualne dostosowanie | |||
| Zaburzenia czynności nerek (GFR <30 ml/min lub hemodializy) | Zmniejszenie dawki o 50%; indywidualne dostosowanie | |||
| Pacjenci w podeszłym wieku | Standardowa dawka początkowa; zachować szczególną ostrożność | Dostosowane do wskazania | ||
| Odstawienie leku | Stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej 1-2 tygodnie; w niektórych przypadkach konieczne może być odstawianie przez kilka miesięcy | |||
Uwagi dotyczące dawkowania
- Ze względu na ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych zależnych od wielkości dawki, zwiększanie dawki należy przeprowadzać tylko po dokładnej ocenie klinicznej.21
- Należy zawsze stosować najmniejszą skuteczną dawkę.22
- Istotne jest, aby leczenie trwało wystarczająco długo, z regularną oceną kliniczną.23
- Odstawienie leku musi przebiegać stopniowo – nigdy nie należy odstawiać leku nagle ze względu na ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych.24
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania