zaburzenie lęku społecznego
Wskazanie

Zaburzenie lęku społecznego (fobia społeczna) to przewlekłe zaburzenie psychiczne, charakteryzujące się intensywnym, irracjonalnym i nieustającym lękiem przed sytuacjami społecznymi, w których osoba może być oceniana przez innych. Pacjenci doświadczają silnego strachu przed ośmieszeniem, upokorzeniem lub negatywną oceną, co prowadzi do unikania sytuacji społecznych lub znoszenia ich z ogromnym dyskomfortem.

Objawy fizyczne zaburzenia lęku społecznego obejmują m.in. przyspieszony rytm serca, nadmierne pocenie się, drżenie rąk, nudności, napięcie mięśniowe, a także trudności z mówieniem. Zaburzenie to zwykle rozwija się w okresie dojrzewania, a nieleczone może znacząco upośledzać funkcjonowanie społeczne, zawodowe i akademickie pacjenta.

W farmakoterapii zaburzenia lęku społecznego najczęściej stosuje się selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), takie jak: Sertraline (Asertin, Sastium, Zoloft), Escitalopram (Depralin, Lexapro, Mozarin), Paroxetine (Paxtin, Seroxat) oraz Fluvoxamine (Fevarin). Stosowane są również inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) jak Venlafaxine (Alventa, Efevelon, Velafax) oraz w niektórych przypadkach benzodiazepiny o krótkim działaniu, np. Alprazolam (Xanax, Zomiren) – jednak tylko doraźnie ze względu na ryzyko uzależnienia.

Największe trudności w leczeniu zaburzenia lęku społecznego wynikają z opóźnionego rozpoznania – pacjenci często przez lata nie zgłaszają problemów, traktując je jako nieśmiałość lub cechę charakteru. Wyzwaniem jest także wysoki wskaźnik przerwania leczenia, ponieważ początkowo leki mogą nasilać lęk, a efekt terapeutyczny pojawia się dopiero po 4-6 tygodniach regularnego stosowania. Dodatkowo, nawet po uzyskaniu remisji objawów, ryzyko nawrotu po odstawieniu leków jest znaczące, co wymaga długotrwałej terapii podtrzymującej.

Optymalne wyniki leczenia osiąga się zwykle poprzez połączenie farmakoterapii z psychoterapią poznawczo-behawioralną (CBT), która pomaga pacjentom identyfikować i zmieniać negatywne wzorce myślenia oraz stopniowo oswajać się z sytuacjami wywołującymi lęk poprzez techniki ekspozycji. Pacjenci z zaburzeniem lęku społecznego wymagają kompleksowego podejścia terapeutycznego i często długotrwałego leczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl