Dawkowanie i sposób podawania
Paxtin 40 40 mg

Paxtin, zawierający paroksetynę chlorowodorek w dawkach 20 mg i 40 mg, jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, w tym epizodu dużej depresji, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, zaburzeń lękowych (w tym z napadami lęku, fobii społecznej, uogólnionego) oraz zaburzenia stresowego pourazowego. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 10-20 mg na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania o 10 mg co kilka tygodni, do maksymalnych dawek od 40 mg do 60 mg na dobę, w zależności od wskazania. Leczenie powinno trwać minimum 6 miesięcy lub dłużej, a skuteczność terapii wymaga regularnej oceny klinicznej. U osób starszych dawka maksymalna nie powinna przekraczać 40 mg na dobę, natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) lub wątroby zaleca się stosowanie dolnego zakresu dawek ze względu na zwiększone stężenia leku w osoczu. Paroksetyny nie stosuje się u pacjentów poniżej 18 roku życia z powodu ryzyka działań niepożądanych i braku potwierdzonej skuteczności.

Dawkowanie i sposób podawania leku Paxtin

Paxtin jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 20 mg lub 40 mg paroksetyny w postaci paroksetyny chlorowodorku. Prawidłowe dawkowanie leku zależy od rodzaju leczonego zaburzenia psychicznego oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na terapię. Dawkowanie musi być precyzyjnie dostosowane do potrzeb klinicznych pacjenta, z uwzględnieniem jego wieku oraz funkcji nerek i wątroby.1

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Epizod dużej depresji wymaga rozpoczęcia leczenia od dawki 20 mg na dobę. Efekty terapeutyczne zazwyczaj pojawiają się po tygodniu stosowania leku, jednak wyraźna poprawa następuje dopiero od drugiego tygodnia terapii. Dawkowanie należy weryfikować i dostosowywać w ciągu 3-4 tygodni od rozpoczęcia leczenia. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi na dawkę 20 mg, można ją stopniowo zwiększać o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę. Istotne jest, aby leczenie kontynuować przez odpowiednio długi czas (minimum 6 miesięcy) w celu zapewnienia całkowitego ustąpienia objawów.2

W zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym zalecana dawka wynosi 40 mg na dobę. Terapię należy rozpocząć od dawki 20 mg na dobę, którą można stopniowo zwiększać o 10 mg do dawki zalecanej. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi po kilku tygodniach stosowania zalecanej dawki, możliwe jest dalsze zwiększanie dawki do maksymalnie 60 mg na dobę. Ze względu na charakter zaburzenia, leczenie powinno trwać odpowiednio długo, często przez kilka miesięcy lub dłużej, aby zapewnić ustąpienie objawów.3

Leczenie zaburzenia lękowego z napadami lęku wymaga szczególnej ostrożności przy rozpoczynaniu terapii. Zalecana dawka docelowa to 40 mg na dobę, jednak leczenie należy rozpocząć od mniejszej dawki 10 mg na dobę, a następnie stopniowo zwiększać ją o 10 mg aż do osiągnięcia dawki zalecanej. Takie podejście ma na celu zminimalizowanie ryzyka nasilenia objawów lęku napadowego, które może wystąpić na początku leczenia. U pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na leczenie dawką 40 mg, można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 60 mg na dobę. Terapia powinna być kontynuowana przez odpowiednio długi czas, często przez kilka miesięcy lub dłużej.4

W przypadku fobii społecznej zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 20 mg na dobę. Jeśli odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca po kilku tygodniach stosowania tej dawki, można rozważyć stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę. Skuteczność długotrwałego leczenia powinna być regularnie oceniana przez lekarza prowadzącego.5

W leczeniu zaburzenia lękowego uogólnionego stosuje się dawkę początkową 20 mg na dobę. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi, dawkę można stopniowo zwiększać o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę. Podobnie jak w przypadku innych zaburzeń lękowych, skuteczność długotrwałego leczenia wymaga regularnej oceny klinicznej.6

Pacjenci z zaburzeniem stresowym pourazowym powinni rozpocząć leczenie od dawki 20 mg na dobę. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi terapeutycznej po kilku tygodniach, dawkę można stopniowo zwiększać o 10 mg, maksymalnie do 50 mg na dobę. Skuteczność długotrwałego leczenia powinna być regularnie weryfikowana przez specjalistę.7

Odstawianie leku Paxtin

Bardzo ważne jest, aby unikać nagłego przerwania leczenia preparatem Paxtin. Zalecany schemat odstawiania leku polega na stopniowym zmniejszaniu dawki dobowej o 10 mg co tydzień. W przypadku wystąpienia objawów odstawiennych, które są nietolerowane przez pacjenta, należy rozważyć powrót do poprzednio stosowanej dawki, a następnie kontynuować bardziej stopniowe zmniejszanie dawki.8

Dawkowanie u szczególnych grup pacjentów

Osoby w podeszłym wieku: Pomimo zwiększonego stężenia paroksetyny w osoczu u osób starszych, mieści się ono w zakresie obserwowanym u osób młodszych. Leczenie należy rozpoczynać od standardowej dawki początkowej zalecanej dla dorosłych. Dawkę można zwiększać w razie potrzeby, ale maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 40 mg.9

Dzieci i młodzież: Paroksetyny nie należy stosować u pacjentów poniżej 18 roku życia. Badania kliniczne wykazały zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i wrogości w tej grupie wiekowej, przy jednoczesnym braku wystarczających dowodów na skuteczność leku. W szczególności nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania paroksetyny u dzieci poniżej 7 lat, dlatego nie zaleca się jej stosowania w tej grupie wiekowej.10

Pacjenci z niewydolnością nerek i/lub wątroby: U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) oraz u osób z niewydolnością wątroby stwierdza się zwiększone stężenia paroksetyny w osoczu. Z tego powodu dawkowanie należy ograniczyć do dolnego zakresu dawek terapeutycznych.11

Sposób podawania

Paxtin należy podawać doustnie, jeden raz na dobę, rano, podczas posiłku. Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania. Dostępne są tabletki powlekane o dawkach 20 mg (oznaczone symbolem PX 20) i 40 mg (oznaczone symbolem PX 40). Obydwa rodzaje tabletek posiadają rowki ułatwiające ich dzielenie – tabletki 20 mg są dwudzielne, a tabletki 40 mg czterodzielne, co umożliwia podział na równe dawki.1213

Tabela dawkowania leku Paxtin w poszczególnych wskazaniach

Wskazanie Dawka początkowa Dawka zalecana Maksymalna dawka dobowa Uwagi dotyczące dawkowania
Epizod dużej depresji 20 mg 20 mg 50 mg Możliwe stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg. Leczenie przez minimum 6 miesięcy.
Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne 20 mg 40 mg 60 mg Stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg. Leczenie może trwać kilka miesięcy lub dłużej.
Zaburzenie lękowe z napadami lęku 10 mg 40 mg 60 mg Stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg. Niska dawka początkowa w celu zminimalizowania ryzyka nasilenia objawów lękowych. Leczenie może trwać kilka miesięcy lub dłużej.
Fobia społeczna 20 mg 20 mg 50 mg Możliwe stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg. Regularna ocena długotrwałego leczenia.
Zaburzenie lękowe uogólnione 20 mg 20 mg 50 mg Możliwe stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg. Regularna ocena długotrwałego leczenia.
Zaburzenie stresowe pourazowe 20 mg 20 mg 50 mg Możliwe stopniowe zwiększanie dawki o 10 mg. Regularna ocena długotrwałego leczenia.
Osoby w podeszłym wieku Jak u dorosłych Jak u dorosłych 40 mg Niższa maksymalna dawka ze względu na podwyższone stężenie leku w osoczu.
Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) lub niewydolnością wątroby Dolny zakres dawkowania Indywidualne dostosowanie Indywidualne dostosowanie Dawkowanie ograniczone do dolnego zakresu ze względu na zwiększone stężenie leku w osoczu.

Odstawianie leku: zmniejszanie dawki o 10 mg co tydzień. W przypadku wystąpienia objawów odstawiennych należy rozważyć powrót do poprzedniej dawki i bardziej stopniowe zmniejszanie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl