Interakcje leku
Paxtin 40 40 mg

Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie paroksetyny z inhibitorami MAO, co jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu ryzyka zespołu serotoninowego. Również kojarzenie paroksetyny z innymi lekami serotoninergicznymi (np. tryptany, tramadol, linezolid, lit) wymaga ścisłej obserwacji pacjenta. Paroksetyna hamuje izoenzym CYP2D6, co prowadzi do znacznego wzrostu stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak pimozyd (2 mg dawka pimozydu, wzrost stężenia 2,5-krotny, ryzyko wydłużenia QT), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki fenotiazynowe, rysperydon, czy metoprolol – szczególnie niezalecane u pacjentów z niewydolnością serca. Ponadto, paroksetyna może zmniejszać skuteczność tamoksyfenu poprzez obniżenie stężenia jego aktywnej formy endoksyfenu o 65-75%.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Paroksetyna, substancja czynna preparatu Paxtin 40, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) może wchodzić w szereg istotnych interakcji z innymi lekami. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku i uniknięcia potencjalnie niebezpiecznych powikłań.1

Interakcje z lekami serotoninergicznymi

Jednoczesne stosowanie paroksetyny z innymi lekami o działaniu serotoninergicznym wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. Podczas terapii skojarzonej zaleca się ścisłą obserwację kliniczną pacjenta. Do leków serotoninergicznych, których jednoczesne stosowanie z paroksetyną może być ryzykowne, należą:2

  • L-tryptofan – prekursor serotoniny
  • Tryptany – stosowane w leczeniu migreny
  • Tramadol – opioidowy lek przeciwbólowy
  • Linezolid – antybiotyk o działaniu przeciwbakteryjnym
  • Chlorek metylotioninowy (błękit metylenowy) – stosowany w leczeniu methemoglobinemii
  • Inne SSRI – selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
  • Lit – stosowany w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych
  • Petydyna – opioidowy lek przeciwbólowy
  • Buprenorfina – częściowy agonista receptorów opioidowych
  • Preparaty zawierające ziele dziurawca (Hypericum perforatum)

Szczególną ostrożność należy zachować również podczas stosowania fentanylu, zarówno w znieczuleniu ogólnym, jak i w leczeniu przewlekłego bólu.3

Należy podkreślić, że jednoczesne stosowanie paroksetyny i inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego.4

Interakcje z pimozydem

Badania wykazały, że paroksetyna w dawce 60 mg może powodować średnio 2,5-krotne zwiększenie stężenia pimozydu w osoczu, nawet przy jego niskiej dawce (2 mg). Mechanizm tej interakcji opiera się na hamowaniu przez paroksetynę aktywności izoenzymu CYP2D6. Ze względu na wąski przedział terapeutyczny pimozydu i jego znany wpływ na wydłużenie odstępu QT, jednoczesne stosowanie tych leków jest przeciwwskazane.5

Interakcje z enzymami metabolizującymi leki

Metabolizm i farmakokinetyka paroksetyny mogą być zmienione przez leki indukujące lub hamujące enzymy odpowiedzialne za jej metabolizm. W przypadku jednoczesnego stosowania paroksetyny z lekami o znanym działaniu hamującym enzymy metabolizujące, zaleca się stosowanie niższych dawek paroksetyny.6

W przypadku jednoczesnego stosowania paroksetyny z lekami indukującymi enzymy (np. karbamazepiną, ryfampicyną, fenobarbitalem, fenytoiną) lub z fosamprenawirem z rytonawirem nie jest konieczne dostosowanie początkowej dawki paroksetyny. Dostosowanie dawki może być jednak potrzebne w trakcie leczenia, w zależności od odpowiedzi klinicznej.7

Interakcje z lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, w tym paroksetyna, mogą zmniejszać aktywność cholinoesterazy osoczowej, co prowadzi do przedłużenia działania blokującego przewodnictwo nerwowo-mięśniowe leków takich jak miwakurium i suksametonium. Jest to istotna informacja dla anestezjologów prowadzących znieczulenie u pacjentów przyjmujących paroksetynę.8

Interakcje z fosamprenawirem i rytonawirem

Jednoczesne podawanie fosamprenawiru i rytonawiru (700 mg i 100 mg dwa razy na dobę) z paroksetyną (20 mg/dobę) przez 10 dni prowadzi do znaczącego (o około 55%) zmniejszenia stężenia paroksetyny w osoczu. Natomiast paroksetyna nie wpływa istotnie na metabolizm fosamprenawiru i rytonawiru. Należy zauważyć, że brak jest danych dotyczących długotrwałego (powyżej 10 dni) skojarzonego stosowania tych leków.9

Interakcje z procyklidyną

Codzienne podawanie paroksetyny może znacząco zwiększać stężenie procyklidyny w osoczu. W przypadku wystąpienia objawów przeciwcholinergicznych u pacjenta, zaleca się zmniejszenie dawki procyklidyny.10

Interakcje z lekami przeciwpadaczkowymi

Według dostępnych danych, jednoczesne stosowanie paroksetyny u pacjentów z padaczką nie wpływa na parametry farmakokinetyczne i farmakodynamiczne leków przeciwpadaczkowych takich jak karbamazepina, fenytoina czy walproinian sodu.11

Interakcje związane z hamowaniem CYP2D6

Paroksetyna, podobnie jak inne leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI, hamuje aktywność izoenzymu CYP2D6 wątrobowego cytochromu P450. To może prowadzić do zwiększenia stężenia w osoczu jednocześnie podawanych leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak:12

  • Niektóre trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. klomipramina, nortryptylina, dezypramina)
  • Neuroleptyki pochodne fenotiazyny (np. perfenazyna, tiorydazyna)
  • Rysperydon – atypowy lek przeciwpsychotyczny
  • Atomoksetyna – stosowana w leczeniu ADHD
  • Niektóre leki przeciwarytmiczne z grupy 1c (np. propafenon, flekainid)
  • Metoprolol – beta-bloker

Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie paroksetyny z metoprololem u pacjentów z niewydolnością serca, gdyż w tym wskazaniu metoprolol ma wąski przedział terapeutyczny. Z tego powodu nie zaleca się łączenia tych leków.13

Warto podkreślić, że istnieją doniesienia o interakcji farmakokinetycznej między inhibitorami CYP2D6, w tym paroksetyną, a tamoksyfenem. Ta interakcja prowadzi do zmniejszenia o 65-75% stężenia w osoczu endoksyfenu, jednej z aktywnych form tamoksyfenu. W niektórych badaniach odnotowano zmniejszoną skuteczność tamoksyfenu stosowanego jednocześnie z niektórymi SSRI. Dlatego, jeśli to możliwe, należy unikać jednoczesnego stosowania tamoksyfenu z silnymi inhibitorami CYP2D6, do których należy paroksetyna.14

Interakcje z alkoholem

Podobnie jak w przypadku innych leków psychotropowych, pacjentom przyjmującym paroksetynę należy doradzić unikanie spożywania alkoholu. Alkohol może nasilać działanie uspokajające paroksetyny, zwiększać ryzyko sedacji oraz osłabiać psychomotoryczne funkcje pacjenta. Ponadto alkohol może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z paroksetyną oraz może obniżać skuteczność leczenia.15

Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie paroksetyny może prowadzić do:

  • Nasilenia działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy
  • Zwiększonego ryzyka sedacji i senności
  • Pogorszenia funkcji poznawczych i psychomotorycznych
  • Zwiększonego ryzyka zaburzeń zachowania i podejmowania ryzykownych decyzji
  • Potencjalnego nasilenia objawów niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego

Z tych powodów zaleca się całkowitą abstynencję alkoholową w trakcie leczenia paroksetyną.

Interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi

Między paroksetyną a doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może wystąpić interakcja farmakodynamiczna. Jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do zwiększenia działania przeciwzakrzepowego i ryzyka krwawienia. Z tego względu paroksetynę należy stosować ostrożnie u pacjentów otrzymujących doustne leki przeciwzakrzepowe, a pacjenci powinni być monitorowani pod kątem potencjalnych powikłań krwotocznych.16

Interakcje z NLPZ i kwasem acetylosalicylowym

Może wystąpić interakcja farmakodynamiczna między paroksetyną a niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) lub kwasem acetylosalicylowym. Jednoczesne stosowanie paroksetyny i tych leków może zwiększać ryzyko krwawienia, co wymaga zachowania szczególnej ostrożności.17

Ogólnie zaleca się ostrożność u pacjentów przyjmujących SSRI jednocześnie z:18

  • Doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi
  • Produktami leczniczymi wpływającymi na czynność płytek krwi
  • Lekami zwiększającymi ryzyko krwawienia, takimi jak:
    • Atypowe leki przeciwpsychotyczne (np. klozapina)
    • Fenotiazyny
    • Większość trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych
    • Kwas acetylosalicylowy
    • NLPZ
    • Inhibitory COX-2

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z krwawieniami w wywiadzie lub stanami predysponującymi do wystąpienia krwawienia.

Interakcje z prawastatyną

W badaniach zaobserwowano interakcję między paroksetyną a prawastatyną, wskazującą na możliwość zwiększenia stężenia glukozy we krwi podczas jednoczesnego stosowania obu leków. U pacjentów z cukrzycą otrzymujących zarówno paroksetynę, jak i prawastatynę, może być konieczne dostosowanie dawki doustnych leków przeciwcukrzycowych i/lub insuliny.19

Tabela interakcji paroksetyny z innymi lekami

Grupa leków/Lek Rodzaj interakcji Skutki kliniczne Poziom ważności interakcji Zalecenia
Inhibitory MAO Farmakodynamiczna Ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Leki serotoninergiczne (SSRI, tryptany, linezolid, tramadol, petydyna, buprenorfina, lit) Farmakodynamiczna Ryzyko zespołu serotoninowego Wysoki Ścisła obserwacja kliniczna, stosować ostrożnie
Pimozyd Farmakokinetyczna (hamowanie CYP2D6) Zwiększenie stężenia pimozydu, ryzyko wydłużenia QT Bardzo wysoki Przeciwwskazane jednoczesne stosowanie
Alkohol Farmakodynamiczna Nasilenie działania sedatywnego, pogorszenie funkcji psychomotorycznych Wysoki Unikać spożywania alkoholu
Leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (miwakurium, suksametonium) Farmakodynamiczna Przedłużenie działania blokującego Średni Ostrożność, monitorowanie
Doustne leki przeciwzakrzepowe Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko krwawienia Wysoki Ostrożność, monitorowanie INR
NLPZ, kwas acetylosalicylowy Farmakodynamiczna Zwiększone ryzyko krwawienia Wysoki Ostrożność, monitorowanie
Leki metabolizowane przez CYP2D6 (trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki pochodne fenotiazyny, rysperydon, propafenon, flekainid) Farmakokinetyczna (hamowanie CYP2D6) Zwiększenie stężenia tych leków w osoczu Średni do wysokiego Dostosowanie dawki tych leków, monitorowanie
Metoprolol stosowany w niewydolności serca Farmakokinetyczna (hamowanie CYP2D6) Zwiększenie stężenia metoprololu Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Tamoksyfen Farmakokinetyczna (hamowanie CYP2D6) Zmniejszenie stężenia aktywnej formy tamoksyfenu (endoksyfenu), potencjalne zmniejszenie skuteczności Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania
Fosamprenawir z rytonawirem Farmakokinetyczna Zmniejszenie stężenia paroksetyny o około 55% Średni Monitorowanie skuteczności paroksetyny
Procyklidyna Farmakokinetyczna Zwiększenie stężenia procyklidyny, nasilenie działań niepożądanych Średni Zmniejszenie dawki procyklidyny w razie wystąpienia objawów
Leki indukujące enzymy (karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital, fenytoina) Farmakokinetyczna Potencjalne zmniejszenie stężenia paroksetyny Niski do średniego Monitorowanie skuteczności paroksetyny
Leki przeciwpadaczkowe (karbamazepina, fenytoina, walproinian sodu) Brak istotnych interakcji Brak istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne i farmakodynamiczne Niski Standardowe dawkowanie
Prawastatyna Metaboliczna Możliwość zwiększenia stężenia glukozy we krwi Średni U pacjentów z cukrzycą może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl