impotencja
Impotencja, obecnie częściej określana jako zaburzenia erekcji, to stan kliniczny charakteryzujący się niemożnością osiągnięcia lub utrzymania wzwodu członka wystarczającego do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Dolegliwość ta może mieć charakter przejściowy lub przewlekły i dotyka znaczącego odsetka mężczyzn, szczególnie po 40. roku życia.
Etiologia zaburzeń erekcji jest złożona i może obejmować czynniki naczyniowe (miażdżyca, nadciśnienie), neurologiczne (neuropatie, urazy rdzenia kręgowego), endokrynologiczne (niedobór testosteronu, zaburzenia tarczycy), farmakologiczne (działania niepożądane leków, np. beta-blokerów, antydepresantów), psychogenne (depresja, lęk, stres) oraz anatomiczne (choroba Peyroniego).
Diagnostyka impotencji wymaga kompleksowego podejścia obejmującego dokładny wywiad medyczny i seksualny, badanie fizykalne, badania laboratoryjne (profil lipidowy, poziom glukozy, testosteronu) oraz w wybranych przypadkach badania specjalistyczne (USG dopplerowskie naczyń prącia, nocne tumescencje prącia).
Leczenie zaburzeń erekcji zależy od ich przyczyny i może obejmować modyfikację stylu życia, psychoterapię, farmakoterapię (inhibitory fosfodiesterazy typu 5, np. sildenafil, tadalafil), terapię hormonalną, stosowanie urządzeń próżniowych, iniekcje doprąciowe oraz w ostateczności leczenie chirurgiczne z implantacją protez prącia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niepłodność męska (impotencja) – Zapobieganie i profilaktyka
Niepłodność męska, definiowana jako trwała niezdolność do osiągnięcia i utrzymania erekcji umożliwiającej satysfakcjonujący stosunek seksualny, dotyka do 50% mężczyzn powyżej 40 roku życia, z rosnącą częstością u młodszych pacjentów. Zaburzenia erekcji (ED) są istotnym markerem ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego, pojawiającym się średnio 3 lata przed klinicznymi objawami choroby wieńcowej. Dysfunkcja śródbłonka stanowi wspólną patofizjologię ED i chorób naczyniowych, co podkreślają wytyczne Second Princeton Consensus Guidelines, rekomendujące traktowanie pacjentów z ED jako potencjalnych pacjentów kardiologicznych do czasu wykluczenia choroby. Profilaktyka i leczenie ED opierają się na modyfikacji stylu życia: regularna aktywność fizyczna (np. 30 minut spaceru dziennie, co zmniejsza ryzyko ED o 41%), dieta bogata w warzywa, owoce, orzechy, rośliny strączkowe i ryby, ograniczenie czerwonego i przetworzonego mięsa, utrzymanie prawidłowej masy ciała (obwód talii < 32 cale), zaprzestanie palenia (palenie zwiększa ryzyko ED o 51%) oraz umiarkowane spożycie alkoholu (nadmierne zwiększa ryzyko trzykrotnie). Kontrola chorób współistniejących, takich jak nadciśnienie tętnicze (zwiększa ryzyko ED o 62%), cukrzyca i dyslipidemia, jest kluczowa dla zapobiegania i leczenia zaburzeń erekcji.
choroba naczyniowa, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa, ciśnienie krwi, cukrzyca typu 2, ćwiczenie Kegla, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, dieta niskotłuszczowa, dieta śródziemnomorska, dno miednicy, dysfunkcja śródbłonka, funkcja erekcyjna, impotencja, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor PDE5, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niepłodność męska, poziom testosteronu, prostatektomia radykalna, rak prostaty, sildenafil, stwardnienie tętnic, tadalafil, udar, wardenafil, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adadox 2 mg
Doksazosyna, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego przerostu gruczołu krokowego, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy i omdlenia, szczególnie po inicjacji terapii lub zwiększeniu dawki. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Do najczęstszych należą zakażenia dróg oddechowych i moczowych, senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca oraz niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne. Rzadziej obserwuje się zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, trombocytopenia), reakcje alergiczne, zaburzenia metaboliczne (hipokaliemia, hipoglikemia, dna moczanowa), psychiczne (depresja, lęk, bezsenność), neurologiczne (parestezje, drżenie, utrata pamięci), a także zaburzenia widzenia i słuchu.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, bradykardia, cholestaza, dławica piersiowa, dna moczanowa, doksazosyna, ginekomastia, hematuria, hipoestezja, hipoglikemia, hipokaliemia, impotencja, łagodny przerost gruczołu krokowego, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie obwodowe, niedokrwistość, nokturia, parestezja, poliuria, priapizm, skurcz oskrzeli, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tachykardia, trombocytopenia, układ sercowo-naczyniowy, wytrysk wsteczny, zaburzenie krążenia mózgowego, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Carvetrend 3,125 mg
Karwedylol wykazuje ryzyko działań niepożądanych o częstości występowania sklasyfikowanej według systemu MedDRA i kategorii CIOMS, z większością działań niepożądanych o podobnym ryzyku we wszystkich wskazaniach terapeutycznych. Wyjątkiem są zawroty głowy, zaburzenia widzenia oraz bradykardia, których częstość wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy neurologiczne (zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy, astenia), które zwykle są łagodne i pojawiają się na początku terapii, a także na ryzyko nasilenia niewydolności serca i retencji płynów u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca podczas zwiększania dawki. U pacjentów po ostrym zawale mięśnia sercowego z zaburzeniem czynności lewej komory częstość niewydolności serca wynosi 15,4% w grupie leczonej karwedylolem. Ponadto, karwedylol może wpływać na funkcję nerek, szczególnie u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, niskim ciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca oraz współistniejącą niewydolnością nerek, a także może ujawniać lub nasilać przebieg cukrzycy oraz powodować nietrzymanie moczu u kobiet.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, astenia, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, chromanie przestankowe, cukrzyca utajona, dławica piersiowa, gammaglutamylotransferaza, halucynacje, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, karwedylol, klasyfikacja MedDRA, kontrola glikemii, leukopenia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, nadpotliwość, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwistość, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, obrzęk płuc, omamy, omdlenie, pokrzywka, przewlekła niewydolność serca, retencja płynów, rozsiane zmiany naczyniowe, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia erekcji, zaburzenia snu, zaburzenie czynności lewej komory, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie skóry, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bicalutamide Accord 50 mg
Bikalutamid, stosowany w terapii nowotworów prostaty, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które są ściśle powiązane z jego mechanizmem antyandrogennym. Do najczęściej obserwowanych należą niedokrwistość (≥1/10), zawroty głowy (≥1/10), uderzenia gorąca (≥1/10), ból brzucha, zaparcia i nudności (wszystkie ≥1/10), a także ginekomastia i tkliwość piersi (≥1/10). Często występują również depresja, zmniejszenie popędu płciowego, senność, niewydolność serca i zawał mięśnia sercowego (≥1/100). Rzadziej obserwuje się reakcje nadwrażliwości, śródmiąższową chorobę płuc oraz niewydolność wątroby, które mogą mieć charakter zagrażający życiu. Szczególną uwagę należy zwrócić na hepatotoksyczność manifestującą się hipertransaminazemią, żółtaczką oraz rzadką, ale potencjalnie śmiertelną niewydolnością wątroby. Wydłużenie odstępu QT, choć o nieznanej częstości, stanowi istotne ryzyko arytmii.
antyandrogen, bikalutamid, bilirubina, blokada androgenowa, depresja, EKG, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hemoglobina, hepatotoksyczność, hipertransaminazemia, impotencja, krwiomocz, łysienie, mechanizm działania leku, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwór prostaty, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, pokrzywka, receptor androgenowy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, śródmiąższowa choroba płuc, transaminazy, uderzenia gorąca, właściwości farmakologiczne, zaburzenia czuwania, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Klonidyna – Działania niepożądane
Klonidyna w dawce 75 mikrogramów (preparat Iporel) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas indywidualizacji terapii nadciśnienia tętniczego. Do najczęstszych objawów należą senność, zawroty głowy, suchość w jamie ustnej, a także zaburzenia psychiczne takie jak pobudzenie, nerwowość, bezsenność i złe samopoczucie (częstość ≥1/100, <1/10). Ze strony układu sercowo-naczyniowego obserwuje się niedociśnienie ortostatyczne, kołatanie serca, tachykardię i bradykardię, natomiast poważniejsze powikłania, takie jak blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa czy niewydolność serca, występują z nieznaną częstością i wymagają pilnej interwencji. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, wymioty i zaparcia, a także rzadziej pseudo-niedrożność jelita grubego. Klonidyna może również indukować przejściowe podwyższenie enzymów wątrobowych oraz uszkodzenie wątroby, co podkreśla konieczność monitorowania funkcji wątrobowych podczas terapii.
astenia, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bóle mięśniowo-stawowe, bradykardia, bradykardia zatokowa, brak łaknienia, depresja, dysuria, ginekomastia, halucynacje, hepatotoksyczność, hiperglikemia, impotencja, Iporel, klonidyna, kołatanie serca, koszmary senne, kurcze mięśni, lęk, lek moczopędny, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niepokój nocny, niewydolność serca, nudności, objaw Raynauda, obniżenie libido, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższenie enzymów wątrobowych, pokrzywka, przyrost masy ciała, pseudo-niedrożność jelita, retencja płynów, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, uropatia zaporowa, uszkodzenie wątroby, wymioty, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zapalenie ślinianki przyusznej, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zmniejszone wydzielanie łez - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Valsartan + hydrochlorothiazide Krka, zawierający 80 mg walsartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego wpływu na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie walsartanu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku ekspozycji na lek w ciąży konieczne jest natychmiastowe odstawienie i wdrożenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej o udokumentowanym bezpieczeństwie. Zaleca się ultrasonograficzne monitorowanie rozwoju płodu, szczególnie oceny czaszki i funkcji nerek, a także ścisłą obserwację noworodka pod kątem niewydolności nerek, niedociśnienia i hiperkaliemii.
antagonista receptora angiotensyny II, antykoncepcja, czynność nerek płodu, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, impotencja, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, toksyczność płodowa, ultrasonografia czaszki, walsartan, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil Biso 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso zawiera ramipryl i bisoprolol, których profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane obu substancji czynnych. Bisoprolol najczęściej powoduje bóle i zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz osłabienie i zmęczenie. Ramipryl charakteryzuje się przede wszystkim suchym kaszlem i reakcjami niedociśnieniowymi, a także ryzykiem obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii, zaburzeń czynności nerek i wątroby, zapalenia trzustki, ciężkich reakcji skórnych oraz neutropenii lub agranulocytozy. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, gdzie najczęstsze to m.in. niedociśnienie tętnicze, kaszel, bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i osłabienie mięśni.
agranulocytoza, arytmia, astma oskrzelowa, białkomocz, ból głowy, bradykardia, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężka reakcja skórna, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, eozynofilia, erytropenia, glossodynia, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipertrójglicerydemia, impotencja, jadłowstręt, kapsułka twarda, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, kurcz mięśni, leukopenia, łuszczyca, łuszczycopodobne zapalenie skóry, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność serca, niewydolność szpiku kostnego, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelita cienkiego, obrzęk obwodowy, onycholiza, osłabienie mięśni szkieletowych, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezja, pęcherzyca, pemfigoid, pokrzywka, porażenie, profil bezpieczeństwa, przemijający napad niedokrwienny, przewlekła choroba płuc, ramipryl i bisoprolol, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości na światło, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość błony śluzowej jamy ustnej, suchy kaszel, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, utrata smaku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie równowagi, zaburzenie smaku, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie oskrzeli, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zapalenie żołądka i jelit, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zimne kończyny, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie libido, żółtaczka cholestatyczna, zwiększona aktywność AlAT, zwiększona aktywność AspAT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gabacol 400 mg
Gabapentyna (Gabacol) w dawkach 100 mg, 300 mg i 400 mg, stosowana w terapii padaczki oraz bólu neuropatycznego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania. Najczęstsze objawy obejmują senność, zawroty głowy, ataksję, zmęczenie, gorączkę oraz infekcje wirusowe (≥10% pacjentów). Często obserwuje się również zaburzenia psychiczne (wrogość, splątanie, depresja), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), a także reakcje skórne (wysypka, świąd). Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka, zapalenie trzustki, rabdomioliza czy ostra niewydolność nerek. U pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych hemodializie odnotowano miopatię z podwyższonym poziomem kinazy kreatynowej. W populacji pediatrycznej dodatkowo obserwowano infekcje dróg oddechowych, drgawki oraz zaburzenia zachowania, takie jak agresja i hiperkinezy.
ataksja, ból neuropatyczny, choreoatetoza, depresja oddechowa, drgawki, drgawki kloniczne mięśni, dysfagia, dyskineza, dystonia, dyzartria, fosfokinaza kreatynowa, gabapentyna, ginekomastia, hemodializa, hiperglikemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, miopatia, monoterapia, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica, niedowidzenie, nietrzymanie moczu, objawy abstynencyjne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk uogólniony, oczopląs, omam, ostra niewydolność nerek, osutka polekowa z eozynofilią, padaczka, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, schyłkowa niewydolność nerek, szum uszny, toksyczna rozpływna martwica naskórka, uzależnienie, vertigo, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie trzustki, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Megalia 40 mg/ml
Octan megestrolu, substancja czynna leku MEGALIA w postaci zawiesiny doustnej o stężeniu 40 mg/ml, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają uważnego monitorowania, zwłaszcza przy długotrwałej terapii lub stosowaniu wysokich dawek. Do najczęściej zgłaszanych należą nudności i wymioty (1-2% pacjentów), biegunka i wzdęcia (>5%), a także zaparcia przy dużych dawkach. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych, takich jak zakrzepowe zapalenie żył i zatorowość płucna, które mogą mieć przebieg śmiertelny. Ponadto obserwuje się przyrost masy ciała, będący efektem zwiększenia tkanki tłuszczowej i masy mięśniowej, co jest podstawą stosowania leku u pacjentów z anoreksją lub utratą masy ciała. Wśród innych działań niepożądanych wymienia się m.in. krwawienia z macicy (1-2%), obrzęki (1-2%), duszność, niewydolność krążenia, nadciśnienie, impotencję (>5%), wysypkę (>5%), łysienie, zespół cieśni nadgarstka, częstomocz oraz szybki przyrost masy guza z hiperkalcemią.
cukrzyca, częstomocz, duszność, glikokortykosteroidy, hiperkalcemia, impotencja, krwawienie z macicy, letarg, łysienie, masa mięśniowa, nadciśnienie, nietolerancja glukozy, niewydolność krążenia, niewydolność nadnerczy, nudności i wymioty, obrzęk, octan megestrolu, oś przysadkowo-nadnerczowa, powikłania zakrzepowo-zatorowe, tkanka tłuszczowa, uderzenia gorąca, wysypka, zakrzepowe zapalenie żył, zatorowość płucna, zespół cieśni nadgarstka, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT 20 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Lisinopril/Amlodipine Alkaloid-INT łączy lizynopryl i amlodypinę w terapii nadciśnienia tętniczego. W badaniu klinicznym (n=195) częstość działań niepożądanych podczas terapii skojarzonej nie przekraczała częstości obserwowanej w monoterapii. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to ból głowy (8%), kaszel (5%) oraz zawroty głowy (3%), głównie o łagodnym i przemijającym charakterze. Rzadko konieczne jest przerwanie leczenia. Profil bezpieczeństwa obejmuje m.in. zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, leukopenia, małopłytkowość), reakcje anafilaktyczne, zespół SIADH, zaburzenia gospodarki węglowodanowej (hipoglikemia, hiperglikemia), oraz objawy ze strony układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego i pokarmowego. Występują także rzadkie, ale poważne powikłania, takie jak zawał mięśnia sercowego czy ostra niewydolność nerek.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, amlodypina, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśnia, ból stawu, depresja, działanie niepożądane, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, incydent mózgowo-naczyniowy, kaszel, kołatanie serca, kurcz mięśnia, leukopenia, lizynopryl, łuszczyca, małopłytkowość, mocznica, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, nudności, objaw Raynauda, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy jelit, omamy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, parestezje, pęcherzyca, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, szumy uszne, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wahania nastroju, widzenie podwójne, wymioty, wysypka, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia węchu, zaburzenia widzenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Normodipine 10 mg
Amlodypina, substancja czynna Normodipine dostępnego w dawkach 5 mg i 10 mg, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwuje się obrzęki (≥1/10), zmęczenie i osłabienie (często, ≥1/100 do <1/10), a także objawy ze strony układu nerwowego, takie jak senność, zawroty głowy i bóle głowy (często). Działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego obejmują kołatanie serca i nagłe zaczerwienienie twarzy (często), a rzadziej zaburzenia rytmu serca, w tym bradykardię, tachykardię komorową i migotanie przedsionków (niezbyt często). Bardzo rzadko zgłaszano zawał mięśnia sercowego oraz zapalenie naczyń. W zakresie układu pokarmowego często występują ból brzucha, nudności, niestrawność oraz zmiany rytmu wypróżnień, a bardzo rzadko zapalenie trzustki i rozrost dziąseł. Wśród działań niepożądanych skóry i tkanki podskórnej dominują zmiany takie jak wysypka, świąd i pokrzywka (niezbyt często), a poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona, są bardzo rzadkie.
amlodypina, antagonista wapnia, ból brzucha, ból mięśni, ból stawów, bradykardia, cholestaza, depresja, duszność, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, nieżyt żołądka, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, szum uszny, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie twarzy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Finamlox 5 mg
Profil bezpieczeństwa amlodypiny w dawkach 5 mg i 10 mg (Finamlox) obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej występujące objawy to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy, ból brzucha, nudności, obrzęk kostek oraz zmęczenie. Obrzęki są bardzo częstym działaniem niepożądanym, a obrzęk kostek występuje często, co wymaga regularnej oceny klinicznej pacjentów, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (>1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz o nieznanej częstości.
amlodypina, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, cholestaza, częstoskurcz komorowy, depresja, duszność, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hiperglikemia, impotencja, kołatanie serca, leukocytopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedociśnienie, nudności, obrzęk kostek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, przerost dziąseł, rumień wielopostaciowy, senność, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia mikcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaczerwienienie twarzy, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Citronil 20 mg
Cytalopram w dawce 20 mg (Citronil) wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to senność, bezsenność, nasilone pocenie się, suchość w jamie ustnej, nudności, biegunka oraz zmęczenie. Występują one najintensywniej w początkowym okresie terapii i mają tendencję do ustępowania z czasem. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana według standardowych kategorii: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, ≤1/100), rzadko (≥1/10000, ≤1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10000). Wśród rzadkich, ale istotnych działań niepożądanych wymienia się m.in. zespół serotoninowy, zaburzenia rytmu serca (wydłużenie QT, arytmie komorowe), hiponatremię oraz myśli i zachowania samobójcze, szczególnie w początkowej fazie leczenia lub po zmianie dawki.
arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, bradykardia, cytalopram, drgawki, dyskineza, halucynacja, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok maciczny, łysienie, mania, migrena, myśl samobójcza, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, priapizm, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, suchość jamy ustnej, tachykardia, wybroczyna, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie koncentracji, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Baklofen – Działania niepożądane
Baklofen, stosowany w terapii spastyczności, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się przy szybkim zwiększaniu dawki lub stosowaniu dawek ≥100 mg, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, z padaczką, chorobami układu krążenia oraz uzależnionych od alkoholu. Do bardzo często występujących działań należą uspokojenie, senność, nudności, splątanie oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Często obserwuje się także zaburzenia widzenia, suchość w ustach, bóle mięśni, wielomocz i mimowolne oddawanie moczu. Rzadziej występują poważne objawy, takie jak depresja oddechowa, zmniejszenie pojemności minutowej serca, zaburzenia czynności wątroby, zatrzymanie moczu czy zaburzenia psychiczne (euforia, omamy, obniżenie progu drgawkowego). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zespołu bezdechu sennego u pacjentów przyjmujących duże dawki baklofenu oraz na możliwość paradoksalnego nasilenia spastyczności, co wymaga natychmiastowej modyfikacji terapii.
ataksja, baklofen, depresja oddechowa, hipotermia, impotencja, jadłowstręt, krwiomocz, mimowolne oddawanie moczu, moczenie nocne, napad drgawkowy, nudności, obniżenie ciśnienia krwi, obniżenie progu drgawkowego, oczopląs, osłabienie siły mięśniowej, padaczka, parestezje, spastyczność, splątanie, suchość w ustach, wielomocz, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaburzenie wytrysku, zahamowanie oddechu, zatrzymanie moczu, zespół bezdechu sennego, zmniejszenie pojemności minutowej serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nebivor 5 mg
Nebiwolol, będący beta-adrenolitykiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od leczonej jednostki chorobowej. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym najczęściej obserwuje się działania niepożądane takie jak bradykardia, niewydolność serca, spowolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, niedociśnienie tętnicze, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zaparcia, nudności, biegunka), a także objawy skórne (świąd, wysypka, nasilenie łuszczycy). Częstość występowania tych działań mieści się w zakresie od ≥1/100 do <1/10 dla najczęstszych objawów. Dodatkowo, beta-adrenolityki mogą powodować zmniejszenie wydzielania łez oraz objawy takie jak omamy, psychozy czy objaw Raynauda, które również mogą wystąpić podczas terapii nebiwololem.
beta-adrenolityk, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, chromanie przestankowe, duszność, impotencja, koszmary senne, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nebiwolol, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, objaw Raynauda, obrzęk, obrzęk kończyn dolnych, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, parestezja, pokrzywka, przewlekła niewydolność serca, psychoza, skurcz oskrzeli, splątanie, świąd, wymioty, wysypka rumieniowa, wzdęcie, zaburzenia widzenia, zaparcie, zawroty głowy, zespół oczno-śluzówkowo-skórny, zespół suchego oka, zmęczenie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Esotkaleno 10 mg
Preparat Esotkaleno, zawierający prednizon, wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych zależny od dawki i czasu terapii. W terapii substytucyjnej, stosując dawki fizjologiczne, ryzyko działań niepożądanych jest minimalne, natomiast w farmakoterapii wysokimi dawkami i długotrwałym leczeniu obserwuje się szeroki zakres powikłań obejmujących niemal wszystkie układy. Prednizon wywołuje immunosupresję, zwiększając podatność na zakażenia (bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze) oraz maskując ich objawy, co utrudnia diagnostykę. W hematologii obserwuje się leukocytozę, limfopenię, eozynopenię i policytemię. Możliwe są reakcje alergiczne od łagodnych wysypek po ciężkie anafilaksje z zaburzeniami rytmu serca i zapaścią. Długotrwałe stosowanie prowadzi do niedoczynności kory nadnerczy i zespołu Cushinga (m.in. twarz księżycowata, otyłość tułowia, hiperwolemia). Zaburzenia metaboliczne obejmują zatrzymanie sodu, hipokaliemię, zmniejszoną tolerancję glukozy, cukrzycę, hipercholesterolemię i hipertriglicerydemię. Psychiczne efekty uboczne to depresja, euforia, mania, psychozy, omamy i myśli samobójcze. Neurologicznie mogą wystąpić objawy rzekomego guza mózgu oraz nasilenie padaczki.
aseptyczna martwica kości, ból mięśniowo-stawowy, bradykardia, brak miesiączki, chwiejność emocjonalna, cukrzyca, depresja, drażliwość, działanie immunosupresyjne, eozynopenia, euforia, glikokortykosteroid, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hirsutyzm, impotencja, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoza, limfopenia, mania, maskowanie objawów infekcji, miażdżyca, miopatia, myśl samobójcza, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność kory nadnerczy, niepokój, omam, opóźnione gojenie ran, osteoporoza, padaczka, policytemia, psychoza, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, teleangiektazja, terapia substytucyjna, trądzik steroidowy, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, wrzód żołądka, wybroczyna, zaburzenie snu, zaćma, zakrzepica, zanik mięśni, zanik skóry, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgna, zapalenie trzustki, zatrzymanie sodu, zerwanie ścięgna, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cardura XL 4 mg
Produkt leczniczy Cardura XL (doksazosyna) w dawkach 4 mg i 8 mg, stosowany w terapii, może wywoływać liczne działania niepożądane, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują zawroty głowy, ból głowy, senność, kołatanie serca, tachykardię, niedociśnienie tętnicze i ortostatyczne, a także objawy ze strony układu oddechowego takie jak zapalenie oskrzeli, kaszel i duszność. Wśród działań niepożądanych o mniejszej częstości występują reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne (niepokój, depresja, bezsenność), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, ból brzucha, niestrawność), a także poważniejsze, choć rzadkie, powikłania hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość) oraz zaburzenia sercowo-naczyniowe (dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, bradykardia, arytmie). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki u pacjentów okulistycznych stosujących doksazosynę.
anoreksja, arytmia serca, bradykardia, dławica piersiowa, doksazosyna, dyzuria, ginekomastia, impotencja, kołatanie serca, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedrożność przewodu pokarmowego, nietrzymanie moczu, nokturia, obrzęk obwodowy, ortostatyczne zawroty głowy, parestezja, plamica, pokrzywka, poliuria, priapizm, reakcja alergiczna, skaza moczanowa, skurcz oskrzeli, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, tachykardia, udar naczyniowy mózgu, wsteczna ejakulacja, zapalenie pęcherza, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zastój żółci, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Adaster 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg, stosowany w terapii chorób gruczołu krokowego, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie zaburzenia układu rozrodczego, takie jak impotencja i osłabienie popędu płciowego, które pojawiają się najczęściej na początku leczenia i u większości pacjentów ustępują podczas dalszej terapii. W badaniu MTOPS wykazano, że bezpieczeństwo terapii skojarzonej finasterydu i doksazosyny jest porównywalne do monoterapii, a częstość zaburzeń ejakulacji odpowiada sumie częstości obu leków stosowanych osobno. W 7-letnim badaniu kontrolowanym placebo u 18 882 mężczyzn, rak gruczołu krokowego rozpoznano u 18,4% pacjentów leczonych finasterydem oraz u 24,4% w grupie placebo, przy czym nowotwory o wysokim stopniu zaawansowania (Gleason 7-10) wystąpiły u 6,4% w grupie finasterydu i 5,1% w grupie placebo, co może wynikać z wpływu leku na objętość gruczołu. Finasteryd obniża stężenie PSA, co należy uwzględnić przy interpretacji wyników diagnostycznych.
badanie MTOPS, biopsja igłowa, ból jąder, depresja, doksazosyna, enzymy wątrobowe, finasteryd, ginekomastia, gruczoł krokowy, hematospermia, impotencja, kołatanie serca, leczenie skojarzone, niepłodność męska, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie popędu płciowego, pokrzywka, PSA, rak gruczołu krokowego, rak sutka u mężczyzn, reakcja nadwrażliwości, skala Gleasona, stopień zaawansowania nowotworu, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, tkliwość piersi, wysypka, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zmniejszenie objętości ejakulatu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Finaster 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami funkcji seksualnych, takimi jak impotencja (często ≥1/100 do <1/10), zmniejszone libido (często), zaburzenia ejakulacji (niezbyt często ≥1/1000 do <1/100) oraz redukcja objętości ejakulatu (często). Zaburzenia te pojawiają się zwykle we wczesnej fazie terapii, jednak u części pacjentów mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Ponadto finasteryd może wpływać na płodność męską, powodując niepłodność i obniżenie jakości nasienia, z obserwowaną poprawą parametrów po odstawieniu leku. Dodatkowo, u pacjentów zgłaszano ból jąder oraz zmiany w obrębie gruczołów sutkowych, takie jak tkliwość i ginekomastia (niezbyt często), a także przypadki raka piersi u mężczyzn, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
ból jąder, depresja, enzymy wątrobowe, finasteryd, ginekomastia, impotencja, inhibitor 5α-reduktazy, jakość nasienia, kołatanie serca, niepłodność męska, niepokój, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, płodność męska, pokrzywka, powiększenie gruczołów sutkowych, rak piersi u mężczyzn, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, tkliwość gruczołów sutkowych, wysypka, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie erekcji, zmniejszenie objętości ejakulatu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lokren 20 20 mg
Produkt leczniczy Lokren 20 zawiera 20 mg betaksololu chlorowodorku i wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (1-10% pacjentów) obejmują zawroty głowy, bóle głowy, osłabienie, bezsenność, ból w nadbrzuszu, biegunkę, nudności, wymioty, bradykardię oraz ziębnięcie kończyn i impotencję. Rzadziej występują poważniejsze objawy, takie jak niewydolność serca, niedociśnienie, zwolnienie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, reakcje skórne (w tym zaostrzenie łuszczycy), zespół Raynauda, skurcz oskrzeli oraz pojawienie się przeciwciał przeciwjądrowych. Bardzo rzadkie działania niepożądane (<0,01%) to parestezje, omamy, splątanie, koszmary senne, zaburzenia widzenia, hipoglikemia i hiperglikemia oraz ciężka bradykardia wymagająca interwencji medycznej.
beta-adrenolityk, betaksolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, depresja, gospodarka węglowodanowa, hipoglikemia, impotencja, letarg, łuszczyca, niewydolność serca, omamy, parestezja, POChP, pokrzywka, przeciwciała przeciwjądrowe, skurcz oskrzeli, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia widzenia, zahamowanie zatokowe, zespół Raynauda, ziębnięcie kończyn - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fenactil 25 mg/ml
Chloropromazyna, zawarta w preparacie Fenactil (5 mg/ml i 25 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami neurologicznymi. Najczęściej obserwuje się ostre dystonie i dyskinezy, szczególnie u dzieci i młodzieży, pojawiające się w ciągu pierwszych 4 dni leczenia lub po zwiększeniu dawki. Akatyzja i parkinsonizm występują częściej u dorosłych, z objawami takimi jak drżenia, sztywność i akineza, pojawiającymi się po kilku tygodniach lub miesiącach terapii. Dyskinezy późne mogą wystąpić po długotrwałym stosowaniu dużych dawek, nawet po przerwaniu leczenia. W zakresie hematologicznym odnotowuje się leukopenię u około 30% pacjentów leczonych długotrwale dużymi dawkami oraz rzadką agranulocytozę niezależną od dawki. Reakcje alergiczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, pokrzywka i bardzo rzadki wstrząs anafilaktyczny, również zostały opisane. Hiperprolaktynemia jest częstym efektem, prowadzącym do mlekotoku, ginekomastii, braku miesiączki i impotencji.
agranulocytoza, akatyzja, arytmia przedsionkowa, blok przedsionkowo-komorowy, brak miesiączki, chloropromazyna, choroba zakrzepowo-zatorowa, depresja oddechowa, dyskineza późna, dystonia, Fenactil, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipertermia, impotencja, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, pokrzywka, priapizm, reakcja fotoalergiczna, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, sztywność mięśni, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, zespół odstawienia, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxazosin Aurovitas 2 mg
W badaniach klinicznych dotyczących stosowania doksazosyny u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym oraz łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH) najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są objawy posturalne, w tym niedociśnienie tętnicze i niedociśnienie ortostatyczne, klasyfikowane jako często występujące (≥1/100 do <1/10). Inne często zgłaszane działania obejmują kołatanie serca, tachykardię, senność, zawroty głowy, ból głowy, bóle brzucha, niestrawność, suchość w ustach, nudności, zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność oraz zapalenie błony śluzowej nosa. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) występują m.in. dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, omdlenia, zaparcia, wymioty, zapalenie gardła, krwawienie z nosa, zaburzenia czynności wątroby oraz polekowe reakcje alergiczne. Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowano bradykardię, zaburzenia rytmu serca, cholestazę, zapalenie wątroby, żółtaczkę, skurcz oskrzeli, leukopenię, trombocytopenię i anemię.
anemia, anoreksja, bezsenność, ból brzucha, bradykardia, cholestaza, częstomocz, depresja, dławica piersiowa, dna moczanowa, doksazosyna, duszność, ginekomastia, hematuria, hipoglikemia, hipokaliemia, impotencja, kołatanie serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leukopenia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niestrawność, nietrzymanie moczu, omdlenie, parestezja, pokrzywka, priapizm, przeczulica, senność, skurcz oskrzeli, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, suchość w ustach, światłowstręt, szumy uszne, tachykardia, trombocytopenia, wielomocz, wytrysk wsteczny, zaburzenia akomodacji, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranigast Pro 75 mg
Podczas terapii ranitydyną w dawce 75 mg (tabletki powlekane Ranigast PRO) obserwowano różnorodne działania niepożądane, sklasyfikowane według częstości występowania. Bardzo rzadko występowały zmiany hematologiczne, takie jak leukopenia i trombocytopenia, zwykle przemijające, a także poważniejsze agranulocytoza i pancytopenia z hipoplazją lub aplazją szpiku kostnego. Rzadko notowano reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy, skurcz oskrzeli, niedociśnienie, ból w klatce piersiowej oraz bardzo rzadko wstrząs anafilaktyczny, który może pojawić się już po pierwszej dawce. Dodatkowo, bardzo rzadko obserwowano objawy neurologiczne (stany splątania, depresja, omamy), bóle głowy, zawroty głowy, zaburzenia ruchów mimowolnych, niewyraźne widzenie, a także zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy). Wśród działań niepożądanych rzadkich i bardzo rzadkich wymieniono także zapalenie naczyń, ostre zapalenie trzustki, zmiany enzymów wątrobowych, zapalenie wątroby, wysypkę, rumień wielopostaciowy, bóle mięśni i stawów, śródmiąższowe zapalenie nerek oraz przemijającą impotencję, ginekomastię i mlekotok.
agranulocytoza, antagonista receptora H2, aplazja szpiku, białe krwinki, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, działanie niepożądane, elementy morfotyczne krwi, enzymy wątrobowe, ginekomastia, hipoplazja, impotencja, leukopenia, mlekotok, nefropatia, niedociśnienie, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pancytopenia, płytki krwi, pokrzywka, ranitydyna, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, stan splątania, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie akomodacji oka, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Celipres 100 100 mg
Celipres 100, zawierający chlorowodorek celiprololu w dawce 100 mg, jest beta-adrenolitykiem o charakterystycznym profilu działań niepożądanych, które najczęściej mają łagodny i przemijający przebieg. Do często obserwowanych należą bóle głowy, napady gorąca, astenia, zawroty głowy, zmęczenie, nudności oraz zaburzenia snu (senność i bezsenność). Ze względu na aktywność ß2-agonistyczną mogą pojawić się drżenia i kołatanie serca. Rzadziej występują depresja, alergiczne zapalenie płuc, skurcz oskrzeli, a także zaburzenia widzenia i reakcje skórne, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Beta-adrenolityki mogą maskować objawy hipoglikemii i tyreotoksykozy, co jest istotne u pacjentów z zaburzeniami endokrynologicznymi. Warto zwrócić uwagę na ryzyko zaostrzenia istniejących zaburzeń przewodzenia sercowego, niewydolności serca oraz choroby Raynauda.
alergiczne zapalenie płuc, aminotransferaza, astenia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek celiprololu, choroba Raynauda, chromanie przestankowe, drżenie, duszność wysiłkowa, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, kołatanie serca, koszmar senny, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, obrzęk obwodowy, omdlenie, osłabienie mięśni, parestezja, plamica, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja nadwrażliwości, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość oka, szum w uszach, tachykardia, toczeń, tyreotoksykoza, utajona cukrzyca, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie ortostatyczne, zapalenie płuc, zawrót głowy, zeskórnienie spojówki, zespół Raynauda, zmniejszenie libido - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Adalift 20 mg
Adalift, zawierający 20 mg tadalafilu w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do leczenia zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Tadalafil, jako inhibitor fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), działa poprzez hamowanie rozkładu cGMP, co prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich i zwiększenia przepływu krwi do ciał jamistych prącia podczas stymulacji seksualnej, umożliwiając osiągnięcie erekcji. Tabletki mają postać jasnoróżowych, podłużnych, obustronnie wypukłych tabletek o wymiarach około 15 mm x 7 mm, zawierają 307,60 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Lek jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych mężczyzn i nie jest wskazany do stosowania u kobiet.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dipperam 10 mg + 160 mg
Produkt złożony Dipperam, zawierający amlodypinę i walsartan, był oceniany w pięciu kontrolowanych badaniach klinicznych obejmujących 5175 pacjentów, z czego 2613 otrzymywało skojarzenie obu substancji. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zapalenie nosowej części gardła, objawy grypopodobne, reakcje nadwrażliwości, ból głowy, omdlenia, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęki (w tym obrzęk z dołkiem pod wpływem ucisku, obrzęk twarzy i obwodowe), zmęczenie, nagłe zaczerwienienie skóry oraz uderzenia gorąca. Obrzęki obwodowe, typowe dla amlodypiny, występowały rzadziej u pacjentów stosujących lek złożony niż u tych leczonych wyłącznie amlodypiną (średnia częstość 5,1%). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
amlodypina i walsartan, ból głowy, choroba posurowicza, Dipperam, ginekomastia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperlipidemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność nerek, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk Quinckego, obrzęk twarzy, omdlenie, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja nadwrażliwości, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wzwodu, zapalenie naczyń, zapalenie nosowej części gardła, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg
Tialorid mite, zawierający 2,5 mg amilorydu chlorowodorku oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wynikają zarówno z jego działania moczopędnego, jak i składnika tiazydowego. Do najpoważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji. Ponadto, lek może indukować reakcje anafilaktyczne, hiperkaliemię, zaburzenia elektrolitowe, odwodnienie, dnę moczanową oraz hiperglikemię, co podkreśla konieczność regularnego monitorowania parametrów biochemicznych. Wśród objawów neurologicznych i psychicznych obserwuje się bezsenność, nerwowość, zaburzenia pamięci, depresję, senność, zawroty głowy, parestezje oraz niepokój ruchowy. Dodatkowo, mogą wystąpić przemijające zaburzenia widzenia oraz nagromadzenie płynu w oku, wymagające konsultacji okulistycznej.
agranulocytoza, amiloryd, arytmia, choroba niedokrwienna serca, dna moczanowa, fotowrażliwość, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, hydrochlorotiazyd, impotencja, lek moczopędny, leukopenia, małopłytkowość, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, nokturia, osłupienie, parestezja, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, Tialorid mite, toksyczność glikozydów naparstnicy, wysięk naczyniówkowo-twardówkowy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zapalenie trzustki, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gerocilan 20 mg
Gerocilan 20 mg, zawierający tadalafil, jest inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) stosowanym wyłącznie w leczeniu zaburzeń erekcji u dorosłych mężczyzn. Mechanizm działania polega na zwiększeniu przepływu krwi do prącia w odpowiedzi na stymulację seksualną, co umożliwia osiągnięcie i utrzymanie erekcji wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Tabletki powlekane zawierają 20 mg tadalafilu oraz 312,5 mg laktozy i 2,8 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy przepisywaniu pacjentom z nietolerancją laktozy. Lek nie jest afrodyzjakiem i nie wywołuje erekcji bez stymulacji seksualnej, a jego stosowanie wymaga wykluczenia przeciwwskazań do inhibitorów PDE5 oraz potwierdzenia klinicznego rozpoznania zaburzeń erekcji.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Esotkaleno 30 mg
Prednizon zawarty w leku Esotkaleno wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle zależne od dawki oraz czasu terapii. W terapii substytucyjnej ryzyko działań niepożądanych jest niskie, natomiast w farmakoterapii, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek, obserwuje się liczne powikłania. Do najważniejszych należą immunosupresja z maskowaniem objawów zakażeń, ryzyko reaktywacji infekcji (w tym węgorczycy), zmiany hematologiczne (leukocytoza, limfopenia, eozynopenia, policytemia), reakcje alergiczne, wtórna niedoczynność kory nadnerczy oraz zespół Cushinga z charakterystyczną twarzą księżycowatą i otyłością tułowia. Ponadto prednizon wpływa na gospodarkę elektrolitową (zatrzymanie sodu, hipokaliemia), metabolizm węglowodanów i lipidów (hiperglikemia, cukrzyca, hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia), a także powoduje wzrost masy ciała i apetytu.
amenorrhea, aseptyczna martwica kości, bradykardia, drgawki, eozynopenia, hipokaliemia, hirsutyzm, immunosupresja, impotencja, jaskra, kortykosteroid, leukocytoza, limfopenia, miażdżyca, miopatia steroidowa, morfologia krwi, nadciśnienie śródczaszkowe, niedoczynność kory nadnerczy, osteoporoza, owrzodzenie rogówki, policytemia, reakcja anafilaktyczna, rozstępy skórne, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, teleangiektazje, terapia substytucyjna, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, węgorczyca, wrzód żołądka, wysypka polekowa, zaćma, zakrzepica, zapalenie trzustki, zatrzymanie sodu, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Predasol 25 mg
Predasol (prednizolon) stosowany parenteralnie wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle związane z dawką oraz czasem terapii. Do najważniejszych powikłań należą immunosupresja prowadząca do zwiększonego ryzyka infekcji, w tym reaktywacji zakażeń wirusowych, bakteryjnych, grzybiczych oraz oportunistycznych, a także pobudzenie strongyloidozy u pacjentów z utajonym zakażeniem. Długotrwałe stosowanie prednizolonu powoduje zahamowanie czynności kory nadnerczy i rozwój zespołu Cushinga jatrogennnego, objawiającego się m.in. twarzą księżycowatą, otyłością centralną oraz retencją płynów. Zaburzenia gospodarki elektrolitowej manifestują się zatrzymaniem sodu i hipokaliemią, co zwiększa ryzyko arytmii serca. Ponadto obserwuje się zaburzenia metaboliczne, takie jak nietolerancja glukozy, cukrzyca posteroidowa oraz dyslipidemia (hipercholesterolemia i hipertriglicerydemia).
arytmia, bradykardia, brak miesiączki, choroba wrzodowa żołądka, cukrzyca posteroidowa, eozynopenia, halucynacje, hipercholesterolemia, hipernatremia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia, hirsutyzm, impotencja, infekcje oportunistyczne, jałowa martwica kości, jaskra, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukocytoza, limfopenia, maskowanie zakażeń, miopatia posteroidowa, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niewydolność kory nadnerczy, obniżenie odporności, opóźnione gojenie ran, ośrodkowy układ nerwowy, osteoporoza, otyłość centralna, owrzodzenie rogówki, policytemia, powikłania zakrzepowo-zatorowe, reakcja anafilaktyczna, retencja płynów, rozstępy, rzekomy guz mózgu, skurcz oskrzeli, strongyloidoza, trądzik różowaty, trądzik steroidowy, twardzina układowa, twardzinowy przełom nerkowy, twarz księżycowata, uogólniona twardzina układowa, zaburzenia rytmu serca, zaćma, zanik mięśni, zapalenie naczyń, zapalenie ścięgien, zapalenie trzustki, zapaść krążeniowa, zespół Cushinga - Leksykon substancji czynnych
Atenolol – Działania niepożądane
Atenolol, beta-adrenolityk stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego i schorzeń kardiologicznych, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii preparatami Atenolol Sanofi 25 i 50 mg. Do najczęstszych należą bradykardia (często), nasilenie niewydolności serca (często) oraz zaostrzenie bloku serca (często), które mogą wymagać modyfikacji leczenia. U pacjentów z predyspozycjami, zwłaszcza w podeszłym wieku, obserwuje się również zahamowanie zatokowe (częstość nieznana). Często występują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności i bóle brzucha, a także uczucie zmęczenia, które może wpływać na codzienne funkcjonowanie. Rzadziej pojawiają się poważne powikłania, w tym skurcz oskrzeli u chorych z astmą, zaburzenia psychiczne (np. psychoza, depresja), hepatotoksyczność (w tym cholestaza), plamica i trombocytopenia, a także reakcje nadwrażliwości, które mogą zagrażać życiu.
akcja serca, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, bradykardia, cholestaza wątrobowa, chromanie przestankowe, depresja, hepatotoksyczność, hipoglikemia, hipotensja ortostatyczna, impotencja, koszmar senny, łuszczyca, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omam, oziębienie kończyn, parestezja, plamica, pokrzywka, przeciwciało przeciwjądrowe, psychoza, schorzenie kardiologiczne, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość jamy ustnej, trombocytopenia, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie zatokowe, zawrót głowy, zespół toczniopodobny, zmiana nastroju - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tetmodis
Tetrabenazyna (lek Tetmodis) wymaga ostrożnego dawkowania, rozpoczynając terapię od stopniowego zwiększania dawki w celu optymalizacji efektu terapeutycznego i minimalizacji działań niepożądanych, takich jak sedacja czy objawy parkinsonizmu. Metabolity leku (α-HTBZ i β-HTBZ) są substratami CYP2D6, co implikuje konieczność uwzględnienia indywidualnej aktywności tego izoenzymu oraz potencjalnych interakcji z inhibitorami CYP2D6. Należy monitorować pacjentów pod kątem wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN), objawów depresji, myśli samobójczych oraz wydłużenia QTc (do 8 ms), zwłaszcza u osób z ryzykiem kardiologicznym lub psychiatrycznym. Przeciwwskazane jest łączenie tetrabenazyny z inhibitorami MAO, a także konieczne jest monitorowanie objawów pozapiramidowych, akatyzji i hipotensji ortostatycznej.
akatyzja, brak miesiączki, choroba Parkinsona, depresja, działanie niepożądane, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipertermia, hipotensja ortostatyczna, impotencja, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP2D6, kinaza kreatynowa, mlekotok, myśl samobójcza, narząd wzroku, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, objaw pozapiramidowy, osteoporoza, parkinsonizm, pląsawica, prolaktyna, prolaktynozależny, sedacja, sztywność mięśniowa, tetrabenazyna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zespół wydłużonego odstępu QT, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pramatis 10 mg
Pramatis, zawierający escytalopram w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, wykazuje działania niepożądane typowe dla SSRI, najczęściej pojawiające się w pierwszych dwóch tygodniach terapii, z tendencją do ustępowania przy kontynuacji leczenia. Do najczęstszych należą ból głowy (bardzo często), nudności (bardzo często), zaburzenia snu, zawroty głowy, lęk, zmiany apetytu oraz zaburzenia funkcji seksualnych. Istotne są także rzadkie, ale poważne działania, takie jak zespół serotoninowy, reakcje anafilaktyczne, małopłytkowość, hiponatremia, wydłużenie odstępu QT i komorowe zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes, szczególnie u pacjentów z hipokaliemią lub chorobami serca. U pacjentów powyżej 50. roku życia odnotowano zwiększone ryzyko złamań kości. Przerwanie terapii, zwłaszcza nagłe, może wywołać objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, parestezje, zaburzenia snu, pobudzenie psychoruchowe, objawy żołądkowo-jelitowe i wegetatywne, które zwykle mają łagodny lub umiarkowany przebieg, ale mogą być ciężkie i długotrwałe.
akatyzja, anorgazmia, bezsenność, bradykardia, bruksizm, chwiejność emocjonalna, depersonalizacja, drżenie, dyskinezy, escytalopram, hipokaliemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok poporodowy, lęk, małopłytkowość, mania, niedociśnienie ortostatyczne, nieprawidłowe wydzielanie ADH, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pobudzenie psychoruchowe, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, torsade de pointes, zaburzenia czucia, zaburzenia łaknienia, zaburzenia snu, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Karwedylol – Działania niepożądane
Karwedylol, lek beta-adrenolityczny z działaniem alfa-adrenolitycznym, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca oraz niewydolności serca, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych. Najczęściej (≥1/10) obserwuje się zawroty głowy, bóle głowy, astenia, niewydolność serca oraz niedociśnienie tętnicze. Często (≥1/100 do <1/10) występują infekcje dróg oddechowych i moczowych, niedokrwistość, depresja, zaburzenia widzenia, bradykardia, obrzęki, niedociśnienie ortostatyczne, duszność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenia kontroli glikemii u chorych na cukrzycę, wzrost masy ciała i hipercholesterolemia. Działania niepożądane układu sercowo-naczyniowego, takie jak nasilenie niewydolności serca, ciężkie niedociśnienie, bradykardia i blok przedsionkowo-komorowy, mogą stanowić poważne zagrożenie, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą niewydolnością serca. Częstość występowania większości działań niepożądanych jest niezależna od dawki, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i bradykardii, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki.
alfa-adrenolityk, astma, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chromanie przestankowe, duszność, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipoglikemia, impotencja, karwedylol, leukopenia, łysienie, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność serca, obrzęk, obrzęk płuc, parestezje, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zaburzenia erekcji, zaburzenia widzenia, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, zespół suchego oka - Leksykon substancji czynnych
Klopamid – Działania niepożądane
Klopamid, diuretyk o strukturze tiazydowej, wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi obejmującymi zaburzenia elektrolitowe i metaboliczne, takie jak hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipochloremia oraz hiperkalcemia. Hipokaliemia, występująca bardzo często (≥1/10), może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca i nasilać toksyczność glikozydów nasercowych. Ponadto, klopamid może indukować hiperglikemię i ujawnienie cukrzycy utajonej, hiperurykemię z ryzykiem ostrego napadu dny moczanowej oraz niekorzystne zmiany w profilu lipidowym (wzrost cholesterolu i triglicerydów). Do innych często obserwowanych objawów należą zawroty głowy, ból głowy, senność, kołatania serca oraz hipotonia ortostatyczna, co wymaga ostrożności zwłaszcza u osób starszych i przyjmujących inne leki hipotensyjne. W preparatach złożonych zgłaszano także miastenię.
biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, cholestaza wewnątrzwątrobowa, cukrzyca utajona, depresja, diuretyk tiazydowy, dna moczanowa, dysfunkcja seksualna, fotosensytyzacja, glikozyd nasercowy, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, impotencja, katar, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, miastenia, nudności, obrzęk płuc, pokrzywka, reakcja alergiczna skóry, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, system MedDRA, wymioty, wysięk między naczyniówką a twardówką, zaczerwienienie skóry, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Escytalopram – Działania niepożądane
Escytalopram, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest stosowany w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Najczęstsze działania niepożądane obejmują ból głowy i nudności (>10% pacjentów), a także bezsenność, senność, zawroty głowy, biegunki, zaparcia, suchość w jamie ustnej, zwiększone pocenie się, zmęczenie oraz zaburzenia seksualne (częstość 1-10%). Istotne działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (parestezje, drżenie, zespół serotoninowy), sercowo-naczyniowego (wydłużenie odstępu QT, arytmie, tachykardia, bradykardia), psychicznego (lęk, niepokój, myśli samobójcze), metabolicznego (hiponatremia, zmiany masy ciała) oraz hematologicznego (małopłytkowość). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia QT i torsade de pointes, zwłaszcza u kobiet, pacjentów z hipokaliemią lub chorobami serca, oraz na możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego i myśli samobójczych, które wymagają ścisłego monitorowania pacjentów, zwłaszcza na początku terapii lub przy zmianie dawki.
akatyzja, arytmia komorowa, bezsenność, bradykardia, bruksizm, depersonalizacja, depresja, drżenie, dyskineza, elektrokardiogram, escytalopram, fobia społeczna, hipokaliemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, impotencja, jadłowstręt, krwotok maciczny, krwotok miesiączkowy, krwotok poporodowy, lęk napadowy, małopłytkowość, mlekotok, niedociśnienie ortostatyczne, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, parestezja, priapizm, reakcja anafilaktyczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tachykardia, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie smaku, zaburzenie wytrysku, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Lorazepam – Działania niepożądane
Lorazepam, będący benzodiazepiną, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się na początku terapii, przy wysokich dawkach lub u pacjentów z grup ryzyka. Do najczęstszych objawów należą senność dzienna, zawroty głowy, osłabienie mięśni oraz ataksja. Depresja ośrodkowego układu nerwowego i oddechowa są zależne od dawki, przy czym wysokie dawki mogą prowadzić do głębokiej sedacji, śpiączki oraz nasilenia obturacyjnej choroby płuc i bezdechu sennego. Częstość występowania działań niepożądanych obejmuje m.in. leukopenię (niezbyt często), trombocytopenię (rzadko), reakcje anafilaktyczne (rzadko), zespół SIADH i hiponatremię (bardzo rzadko), dezorientację i depresję (często), a także objawy neurologiczne takie jak uspokojenie i senność (bardzo często) oraz ataksję i zawroty głowy (często). Lorazepam może również powodować zaburzenia widzenia, nudności, żółtaczkę, wysypkę, osłabienie mięśni i impotencję.
agranulocytoza, ataksja, benzodiazepina, bezdech, bezdech senny, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diplopia, dyzartria, hiponatremia, hipotermia, impotencja, lek przeciwdepresyjny, leukopenia, lorazepam, napad padaczkowy, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omamy, osłabienie mięśniowe, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, senność dzienna, SIADH, trombocytopenia, zawroty głowy, zespół odstawienia, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Penester 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg, stosowany w leczeniu objawów rozrostu gruczołu krokowego, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, z których najczęstsze dotyczą zaburzeń funkcji seksualnych, takich jak impotencja, zmniejszone libido oraz zaburzenia ejakulacji. Objawy te pojawiają się zwykle na wczesnym etapie terapii i u większości pacjentów ustępują podczas kontynuacji leczenia, choć w niektórych przypadkach mogą utrzymywać się po odstawieniu leku. Inne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (np. obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia psychiczne (depresja, niepokój), uczucie kołatania serca, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka). Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne powiększenie i tkliwość gruczołów sutkowych, ból jąder oraz możliwe zaburzenia płodności, które mogą się utrzymywać po zakończeniu terapii.
badanie MTOPS, depresja, doksazosyna, enzymy wątrobowe, finasteryd, hematospermia, impotencja, libido, niepłodność męska, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, powiększenie gruczołów sutkowych, PSA, rak gruczołu krokowego, rak sutka, rozrost gruczołu krokowego, skala Gleasona, swoisty antygen sterczowy, terapia skojarzona, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia erekcji, zaburzenia funkcji seksualnych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sulpiryd Hasco 100 mg
Sulpiryd Hasco, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg i 200 mg, jest neuroleptykiem, którego stosowanie wiąże się z występowaniem działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się uspokojenie i senność (≥1/100 do <1/10), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Rzadziej (≥1/10 000 do <1/1 000) występują objawy pozapiramidowe, takie jak ostra i późna dyskineza, z rytmicznymi mimowolnymi ruchami języka i mięśni twarzy, na które leki antycholinergiczne mogą działać niekorzystnie. Hiperprolaktynemia, prowadząca do zaburzeń endokrynologicznych (brak menstruacji, ginekomastia, oziębłość płciowa, impotencja), występuje z nieznaną częstością. Zgłaszano także pojedyncze przypadki torsade de pointes i wydłużenia odcinka QT, co wymaga monitorowania kardiologicznego. Inne działania niepożądane to niedociśnienie ortostatyczne, zakrzepy żylne, w tym zakrzepica żył głębokich, oraz bardzo rzadkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (<1/10 000), wskazujące na potencjalne uszkodzenie wątroby.
arytmia komorowa, brak miesiączki, ginekomastia, hiperprolaktynemia, impotencja, lek antycholinergiczny, lek neuroleptyczny, mlekotok, nadmierne ślinienie, niedociśnienie ortostatyczne, noworodkowy zespół odstawienny, objawy pozapiramidowe, ostra dyskineza, oziębłość płciowa, podwyższone enzymy wątrobowe, późna dyskineza, rotacyjne ruchy gałki ocznej, sedacja, senność, spastyczny kręcz szyi, sulpiryd, szczękościsk, torsade de pointes, wydłużenie odcinka QT, wysypka plamkowo-grudkowa, zakrzep żylny, zakrzepica żył głębokich, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doxazosin Aurobindo 1 mg
Doksazosyna, stosowana w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się reakcje posturalne, w tym niedociśnienie ortostatyczne, zawroty głowy, senność oraz bóle głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Inne często występujące objawy to osłabienie, nudności, ból brzucha i suchość w ustach. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak tachykardia, kołatanie serca, dławica piersiowa, zawał mięśnia sercowego, bradykardia i zaburzenia rytmu serca, a także na ryzyko śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki u pacjentów poddawanych operacji zaćmy.
cholestaza, dławica piersiowa, dna moczanowa, doksazosyna, dysfagia, enzymy wątrobowe, hiperurykemia, hipoglikemia, hipokaliemia, impotencja, kołatanie serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, nietrzymanie moczu, obrzęk krtani, priapizm, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, wytrysk wsteczny, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie naczyniowo-mózgowe, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół wiotkiej tęczówki, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lorazepam Orion 1 mg
Lek Lorazepam Orion w dawce 1 mg w tabletkach wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się na początku terapii i mogą ulegać zmniejszeniu po dostosowaniu dawki. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu nerwowego, gdzie bardzo często obserwuje się uspokojenie i senność, a często ataksję i zawroty głowy. Rzadziej występują objawy pozapiramidowe, drżenie, dyzartria, drgawki czy śpiączka. W sferze psychicznej często pojawiają się dezorientacja i depresja, a bardzo rzadko euforia, brak zahamowań czy myśli samobójcze. Zgłaszane są także zmęczenie (bardzo często), astenia i osłabienie mięśni (często). W zakresie układu oddechowego bardzo rzadko występuje depresja oddechowa i bezdech, a w układzie pokarmowym nudności i zaparcia. Rzadko notuje się dyskrazje krwi, a bardzo rzadko zespół SIADH i hiponatremię.
agranulocytoza, aminotransferaza wątrobowa, astenia, ataksja, bezdech senny, depresja, depresja oddechowa, dezorientacja, dyskrazja krwi, dyzartria, fosfataza alkaliczna, hiponatremia, hipotermia, impotencja, lorazepam, niepamięć następcza, objawy pozapiramidowe, obturacyjna choroba płuc, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, senność, SIADH, trombocytopenia, uzależnienie od leku, zaburzenia widzenia, zespół odstawienia, żółtaczka