inhibitor monoaminooksydazy

Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) stanowią grupę leków psychotropowych, które działają poprzez hamowanie aktywności enzymu monoaminooksydazy (MAO). Enzym ten odpowiada za rozkład neuroprzekaźników monoaminowych, takich jak serotonina, dopamina i noradrenalina w ośrodkowym układzie nerwowym oraz tkankach obwodowych. Zahamowanie jego działania prowadzi do zwiększenia stężenia tych neuroprzekaźników w synapsach.

Wyróżnia się dwa główne typy MAO: MAO-A, który metabolizuje głównie serotoninę i noradrenalinę, oraz MAO-B, który metabolizuje przede wszystkim dopaminę. Inhibitory MAO dzielą się na nieselektywne (hamujące oba typy) oraz selektywne (hamujące wybiórczo jeden z typów). Do klasycznych nieselektywnych IMAO należą fenelzyna, tranylcypromina i izokarboksazyd, natomiast przykładami selektywnych są moklobemid (odwracalny inhibitor MAO-A) oraz selegilina i rasagilina (selektywne inhibitory MAO-B).

W praktyce klinicznej IMAO znajdują zastosowanie w leczeniu depresji (szczególnie atypowej i opornej na leczenie), zaburzeń lękowych (w tym fobii społecznej) oraz choroby Parkinsona (selektywne inhibitory MAO-B). Ich stosowanie wiąże się jednak z istotnymi ograniczeniami, zwłaszcza w przypadku nieselektywnych IMAO, które wymagają przestrzegania diety ubogiej w tyraminę oraz zachowania ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu innych leków, ze względu na ryzyko wystąpienia groźnych interakcji, w tym przełomu nadciśnieniowego czy zespołu serotoninowego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Elvanse 20 mg

Lisdeksamfetamina (Elvanse) jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na aminy sympatykomimetyczne, w tym na samą lisdeksamfetaminę lub jej aktywny metabolit – deksamfetaminę, a także na substancje pomocnicze preparatu, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie lub okres 14 dni po odstawieniu inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), z uwagi na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadczynnością tarczycy, stanami przebiegającymi z pobudzeniem psychoruchowym (np. maniakalnymi, psychotycznymi), jawnymi chorobami układu sercowo-naczyniowego (choroba wieńcowa, niewydolność serca, zaburzenia rytmu, wady zastawkowe, kardiomiopatia), zaawansowaną miażdżycą naczyń, umiarkowanym lub ciężkim nadciśnieniem tętniczym oraz jaskrą, ze względu na ryzyko poważnych powikłań sercowo-naczyniowych, metabolicznych i okulistycznych.
aminy sympatykomimetyczne, anafilaksja, choroba naczyniowa mózgu, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, deksamfetamina, działanie sympatykomimetyczne, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, jaskra z wąskim kątem przesączania, kardiomiopatia, lisdeksamfetamina, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, niewydolność nerek, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pobudzenie psychoruchowe, powikłania naczyniowo-mózgowe, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, stan maniakalny, tendencja samobójcza, tyreotoksykoza, udar mózgu, uszkodzenie nerwu wzrokowego, wada zastawkowa serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie drgawkowe, zawał serca, zespół psychotyczny, zespół Tourette’a
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Finlepsin 400 retard 400 mg

Finlepsin 400 retard zawiera 400 mg karbamazepiny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany głównie w terapii padaczki. Bezwzględne przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na karbamazepinę i leki o podobnej strukturze chemicznej (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne), aktywne zaburzenia czynności szpiku kostnego lub historię supresji szpiku, blok przedsionkowo-komorowy oraz ostrą porfirię przerywaną. Ponadto, karbamazepina nie powinna być stosowana jednocześnie z inhibitorami MAO (z zachowaniem co najmniej 14-dniowego odstępu po ich zakończeniu) oraz worykonazolem ze względu na ryzyko interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych, które mogą prowadzić do niestabilności terapeutycznej i nasilenia działań niepożądanych.
blok przedsionkowo-komorowy, choroba wątroby, działanie teratogenne, elektrokardiografia, funkcja nerek, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, karbamazepina, lek przeciwgrzybiczny, mielosupresja, morfologia krwi, nadwrażliwość na karbamazepinę, napad padaczkowy, ostra porfiria przerywana, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja alergiczna, supresja szpiku kostnego, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ krwiotwórczy, worykonazol, zaburzenie czynności szpiku kostnego, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Betaloc ZOK 25 23,75 mg

Metoprolol, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu oraz profil bezpieczeństwa. Inhibitory CYP2D6 (np. paroksetyna, fluoksetyna, sertralina, chinidyna) powodują wzrost stężenia metoprololu, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i wymaga rozważenia redukcji dawki oraz monitorowania parametrów sercowo-naczyniowych. Z kolei induktory enzymatyczne, takie jak ryfampicyna, obniżają stężenie leku, osłabiając jego efekt terapeutyczny i mogą wymagać zwiększenia dawki. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem) oraz lekami przeciwarytmicznymi (amiodaron, chinidyna), które nasilają ujemne działanie inotropowe i chronotropowe, zwiększając ryzyko bloków przedsionkowo-komorowych i wymagając ścisłego monitorowania EKG oraz unikania dożylnego podawania werapamilu u pacjentów leczonych metoprololem.
antagonista receptora histaminowego, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie chronotropowe, działanie dromotropowe, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, funkcja hemodynamiczna serca, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, induktor enzymatyczny, inhibitor enzymu, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor syntetazy prostaglandyn, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, izoenzym CYP2D6, lek blokujący zwoje współczulne, lek przeciwarytmiczny, metabolizm glukozy, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, układ przewodzący serca, wziewny anestetyk
Leksykon substancji czynnych
Klemastyna – Interakcje

Klemastyna, jako antagonista receptorów H1, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, szczególnie z lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz o działaniu cholinolitycznym. Jednoczesne stosowanie klemastyny z barbituranami, neuroleptykami, anksjolitykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz lekami stosowanymi w parkinsonizmie prowadzi do nasilenia efektów sedatywnych i hamujących OUN, co wymaga unikania takiej kojarzonej terapii. Ponadto, klemastyna potęguje działanie cholinolityczne trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, hydroksyzyny oraz innych leków przeciwcholinergicznych, co może skutkować nasileniem działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do łączenia klemastyny z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), które przedłużają i nasilają jej działanie cholinolityczne oraz hamujące OUN, zwiększając ryzyko poważnych powikłań. W praktyce klinicznej zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania wymienionych leków lub zachowanie szczególnej ostrożności i monitorowanie pacjenta.
alkohol etylowy, anksjolityki, barbiturany, diagnostyka alergii, działanie sedatywne, działanie sympatykomimetyczne, efekt cholinolityczny, efekt sedatywny, hydroksyzyna, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, klemastyna, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, neuroleptyki, ośrodkowy układ nerwowy, parkinsonizm, receptor H1, test alergiczny, test skórny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie koncentracji, zaburzenie poznawcze
Leksykon leków
Interakcje leku – Rexetin 20 mg

Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie paroksetyny z innymi lekami serotoninergicznymi (np. L-tryptofan, tryptany, linezolid, inne SSRI, lit, opioidy takie jak tramadol czy petydyna), co może prowadzić do zespołu serotoninowego – stanu zagrażającego życiu. Przeciwwskazane jest łączenie paroksetyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na wysokie ryzyko tego zespołu. Ponadto, paroksetyna hamuje izoenzym CYP2D6, co powoduje znaczne zwiększenie stężeń leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak pimozyd (2,5-krotne zwiększenie stężenia przy dawce 2 mg), tiorydazyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, rysperydon czy metoprolol (szczególnie w niewydolności serca). Współstosowanie z pimozydem i tiorydazyną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii komorowych (np. torsade de pointes). Należy także zachować ostrożność przy łączeniu paroksetyny z lekami wydłużającymi QT oraz fentanylem ze względu na potencjalne interakcje serotoninergiczne.
arytmia komorowa, atomoksetyna, blokada nerwowo-mięśniowa, chlorek metylotioniny, cytochrom P-450, doustny lek przeciwzakrzepowy, dziurawiec zwyczajny, fenytoina, fozamprenawir, indukcja enzymów, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, izoenzym CYP2D6, karbamazepina, L-tryptofan, lek przeciwarytmiczny, linezolid, metoprolol, miwakurium, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pimozyd, prawastatyna, procyklidyna, rysperydon, SSRI, suksametonium, tamoksyfen, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Primene 10% –

Primene 10% to roztwór do infuzji zawierający mieszaninę aminokwasów (100 g/l, azot 15 g/l) z jonami chlorkowymi (19 mmol/l), stosowany w żywieniu pozajelitowym. Brak jest specyficznych badań dotyczących interakcji tego preparatu z innymi lekami czy alkoholem, jednak ze względu na skład i metabolizm aminokwasów zaleca się ostrożność. Potencjalne interakcje obejmują leki nefrotoksyczne (np. aminoglikozydy, amfoterycyna B) zwiększające ryzyko zaburzeń elektrolitowych i pogorszenia funkcji nerek, leki hepatotoksyczne obciążające metabolizm wątroby, inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) oddziałujące na tryptofan, kortykosteroidy zwiększające katabolizm białek oraz leki wpływające na bilans chlorków. Alkohol może zaburzać metabolizm aminokwasów i zwiększać obciążenie wątroby, dlatego jego spożycie podczas terapii należy unikać.
amfoterycyna B, aminoglikozyd, aminokwas, bilans azotowy, cytochrom P450, fenyloalanina, infuzja dożylna, inhibitor monoaminooksydazy, jon chlorkowy, katabolizm białek, kortykosteroid, lek hepatotoksyczny, lek nefrotoksyczny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, metabolizm kwasu foliowego, metionina, niewydolność narządowa, równowaga elektrolitowa, stężenie elektrolitów, tryptofan, zaburzenie funkcji wątroby, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Elvanse 60 mg

Lisdeksamfetaminy dimezylan, substancja czynna Elvanse, wykazuje ograniczone interakcje farmakokinetyczne z izoenzymami cytochromu P450 (CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP3A4) oraz nie jest substratem ani inhibitorem P-glikoproteiny, co minimalizuje ryzyko klinicznie istotnych interakcji z lekami metabolizowanymi przez te szlaki. W terapii skojarzonej z guanfacyną o przedłużonym uwalnianiu obserwuje się wzrost Cmax guanfacyny o 19% i AUC o 7%, natomiast z wenlafaksyną o przedłużonym uwalnianiu dochodzi do wzrostu Cmax wenlafaksyny o 10% i AUC o 13%, przy jednoczesnym zmniejszeniu metabolitu o-desmetylowenlafaksyny. Czynniki wpływające na pH moczu, takie jak kwas askorbinowy czy wodorowęglan sodu, mogą odpowiednio zwiększać lub zmniejszać wydalanie amfetaminy, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki.
AUC, chlorpromazyna, Cmax, cukrzyca, cytochrom P450, dysfagia, guanetydyna, guanfacyna o przedłużonym uwalnianiu, haloperydol, inhibitor monoaminooksydazy, kortykosteroid, kwasica oddechowa, lek hipotensyjny, lek przeciwpsychotyczny, lek serotoninergiczny, lisdeksamfetaminy dimezylan, metabolit, O-desmetylowenlafaksyna, opioidowy lek przeciwbólowy, P-glikoproteina, przełom nadciśnieniowy, SSRI, tiazydowy lek moczopędny, węglan litu, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu, zakażenie układu moczowego, zespół serotoninowy, złośliwa hipertermia
Leksykon leków
Interakcje leku – ApoBetina 24 mg

Betahistyna, zawarta w preparacie ApoBetina 24 mg, wykazuje ograniczoną liczbę udokumentowanych interakcji farmakologicznych. Badania in vitro wskazują, że nie hamuje ona enzymów cytochromu P450, co minimalizuje ryzyko interakcji z lekami metabolizowanymi przez te enzymy. Istotne jest jednak, że inhibitory monoaminooksydazy (MAO), w tym selektywne inhibitory MAO-B jak selegilina, mogą hamować metabolizm betahistyny, potencjalnie zwiększając jej stężenie w osoczu, co wymaga zachowania ostrożności podczas jednoczesnego stosowania. Ponadto, ze względu na strukturalne podobieństwo betahistyny do histaminy, istnieje teoretyczne ryzyko interakcji z lekami antyhistaminowymi, które może wpływać na skuteczność terapii obu preparatów.
analog histaminy, astma oskrzelowa, betahistyna, choroba Parkinsona, cytochrom P450, dysfagia, etanol, inhibitor monoaminooksydazy, lek antyhistaminowy, MAO-B, ośrodkowy układ nerwowy, pirymetamina z dapsonem, receptor histaminowy, salbutamol, selegilina, zaburzenia równowagi, zawroty głowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Blocard 10 mg

Bisoprolol fumaranu, składnik leku Blocard, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w terapii przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Przeciwwskazane jest łączenie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, dyzopiramid, lidokaina) ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego i wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu werapamilu i diltiazemu, leków przeciwnadciśnieniowych o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa) oraz inhibitorów MAO (z wyjątkiem MAO-B). Zaleca się unikanie nagłego odstawienia tych leków, aby zapobiec efektowi „nadciśnienia z odbicia”. Ostrożność wymaga także kojarzenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron), beta-adrenolitykami stosowanymi miejscowo, lekami parasympatykomimetycznymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, środkami do znieczulenia ogólnego, glikozydami naparstnicy oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Wymagana jest szczególna kontrola parametrów hemodynamicznych, EKG oraz glikemii.
antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, beta-adrenomimetyk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, choroba niedokrwienna serca, choroba układu sercowo-naczyniowego, chromanie przestankowe, dławica piersiowa, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe ujemne, felodypina, fenytoina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, izoprenalina, jaskra, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek adrenomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy doustny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, leki przeciwarytmiczne klasy I, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewybiórczy beta-adrenolityk, noradrenalina, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, tachykardia odruchowa, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Symquel XR 50 mg

Kwetiapina, metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, powodują 5-8-krotne zwiększenie AUC kwetiapiny, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania. Induktory enzymów wątrobowych, np. karbamazepina i fenytoina, znacząco zwiększają klirens kwetiapiny (odpowiednio do 13% i o 450%), co wymaga modyfikacji dawki lub rozważenia alternatywnej terapii. Ponadto, jednoczesne stosowanie leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, inhibitory MAO, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego, a leki cholinolityczne nasilają działania niepożądane związane z blokadą receptorów muskarynowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne wydłużenie odstępu QT i ryzyko zaburzeń rytmu serca przy łącznym stosowaniu leków wpływających na elektrolity i rytm serca.
blokada receptorów muskarynowych, cymetydyna, cytochrom P450 3A4, fenytoina, fluoksetyna, haloperydol, imipramina, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, kwas walproinowy, kwetiapina, lek cholinolityczny, lek serotoninergiczny, leukopenia i neutropenia, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, rysperydon, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sok grejpfrutowy, tiorydazyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie funkcji poznawczej, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Alotendin 10 mg + 5 mg

Alotendin, zawierający bisoprolol fumaran i amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą istotnie wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Inhibitory CYP3A4 (np. klarytromycyna, erytromycyna, werapamil, diltiazem) znacząco zwiększają stężenie amlodypiny, podnosząc ryzyko niedociśnienia, szczególnie u osób starszych, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, osłabiając jej działanie hipotensyjne. Grejpfrut i sok grejpfrutowy zwiększają biodostępność amlodypiny, co może prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Amlodypina może także zwiększać stężenia takrolimusu, cyklosporyny oraz symwastatyny (do 77%), co wymaga odpowiedniego monitorowania i ograniczenia dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Współpodawanie amlodypiny z dantrolenem (we wlewie) niesie ryzyko hiperkaliemii, migotania komór i zapaści krążeniowej.
adrenalina, alkohol etylowy, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, atorwastatyna, barbituran, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cyklosporyna, dantrolen, digoksyna, dihydropirydyna, diltiazem, dobutamina, dyzopiramid, dziurawiec, ergotamina, erytromycyna, ewerolimus, felodypina, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klarytromycyna, klonidyna, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lidokaina, makrolid, meflochina, metylodopa, migotanie komór, moksonidyna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, noradrenalina, propafenon, przełom nadciśnieniowy, rapamycyna, ryfampicyna, rylmenidyna, sympatykomimetyk, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, werapamil
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Anosin 10 mg

Fenylefryna w preparacie Anosin 10 mg, kapsułki twarde, jest sympatykomimetykiem wymagającym szczególnej ostrożności w kwalifikacji pacjentów do leczenia. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na fenylefrynę lub inne aminy sympatykomimetyczne, uczulenie na substancje pomocnicze (w tym laktozę jednowodną w dawce 74,8 mg/kapsułkę), a także schorzenia układu sercowo-naczyniowego takie jak nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca, choroba wieńcowa i zaburzenia krążenia mózgowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy, cukrzycą, nadczynnością tarczycy, jaskrą z zamkniętym kątem przesączania oraz rozrostem gruczołu krokowego. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) lub okres krótszy niż 14 dni od ich odstawienia, ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
amina sympatykomimetyczna, arytmia, chlorowodorek, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, farmakoterapia, fenylefryna, guz chromochłonny nadnerczy, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, jaskra z zamkniętym kątem, kontrola glikemii, lek przeciwdepresyjny, metabolizm glukozy, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedokrwienie mięśnia sercowego, nietolerancja laktozy, obstrukcja dróg moczowych, przełom nadciśnieniowy, przerost prostaty, rozrost gruczołu krokowego, tyreotoksykoza, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Izofluran – Interakcje

Izofluran, jako wziewny anestetyk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na stabilność hemodynamiczną i ryzyko arytmii u pacjentów poddawanych znieczuleniu. Nieselektywne inhibitory MAO są bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego i niestabilności hemodynamicznej – leczenie należy przerwać co najmniej 15 dni przed zabiegiem. β-sympatykomimetyki (np. izoprenalina) i α,β-sympatykomimetyki (epinefryna, norepinefryna) zwiększają ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca, szczególnie przy dawkach adrenaliny przekraczających 0,1 mg/10 min lub 0,3 mg/godz. u dorosłych. β-adrenolityki mogą nasilać niedociśnienie i negatywny efekt inotropowy izofluranu, dlatego nie należy ich gwałtownie odstawiać. Izoniazyd zwiększa hepatotoksyczność i produkcję toksycznych metabolitów, co wymaga przerwania terapii na 7 dni przed i wznowienia nie wcześniej niż 15 dni po operacji. Sympatykomimetyki o pośrednim działaniu (amfetamina, efedryna) mogą wywołać okołooperacyjne nadciśnienie tętnicze, dlatego zaleca się ich odstawienie na kilka dni przed zabiegiem.
alkoholowe uszkodzenie wątroby, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie naczyniorozkurczowe, efekt inotropowy ujemny, epinefryna, hepatotoksyczność, hipotensja, inhibitor monoaminooksydazy, izoniazyd, komorowe zaburzenia rytmu, lek alfa-beta-sympatykomimetyczny, lek beta-sympatykomimetyczny, metabolizm wątrobowy, minimalne stężenie pęcherzykowe, niestabilność hemodynamiczna, opioid, płytka nerwowo-mięśniowa, pochodna dihydropirydyny, podtlenek azotu, przełom nadciśnieniowy, środek zwiotczający, środek zwiotczający niedepolaryzujący, stężenie pęcherzykowe, wziewny środek anestetyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – GlimeHexal 3 3 mg

Glimepiryd, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2C9, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą znacząco modyfikować jego hipoglikemizujące działanie. Inhibitory CYP2C9, takie jak flukonazol i mikonazol, mogą podwoić wartość AUC glimepirydu, co zwiększa ryzyko hipoglikemii i wymaga zmniejszenia dawki oraz ścisłego monitorowania glikemii. Z kolei induktory CYP2C9, np. ryfampicyna i barbiturany, obniżają stężenie glimepirydu, osłabiając jego efekt, co może wymagać zwiększenia dawki. Ponadto, współstosowanie z insuliną, metforminą, salicylanami, pochodnymi kumaryny, beta-adrenolitykami, lekami tiazydowymi, glikokortykosteroidami, inhibitorami ACE, fibratami, lekami cytotoksycznymi i kolesewelamem wymaga szczególnej ostrożności, dostosowania dawek i monitorowania glikemii oraz parametrów krzepnięcia (w przypadku kumaryn). Kolesewelam zmniejsza wchłanianie glimepirydu, dlatego zaleca się przyjmowanie glimepirydu co najmniej 4 godziny przed kolesewelamem.
adrenalina, antagonista receptora H2, antybiotyk chinolonowy, AUC, barbiturat, beta-adrenolityk, białko osocza, cyklofosfamid, deksametazon, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, enalapril, fenofibrat, fibrat, flukonazol, glikokortykoid, glimepiryd, glukoneogeneza wątrobowa, guanetydyna, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoenzym CYP2C9, klonidyna, kolesewelam, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, lek cytostatyczny, lek hipolipemizujący, lek moczopędny, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek przeczyszczający, lek sympatykolityczny, lek sympatykomimetyczny, mechanizm kontrregulacyjny, metformina, metoprolol, mikonazol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nocna hipoglikemia, pobudzenie adrenergiczne, pochodna fenotiazyny, pochodna kumaryny, prednizon, propranolol, ramipril, rezerpina, ryfampicyna, salicylany, steroid anaboliczny, tiazydowy lek moczopędny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mirtagen 45 mg

Lek Mirtagen (mirtazapina) w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej dostępny jest w dawkach 15 mg, 30 mg oraz 45 mg, zawierających odpowiednio 3 mg, 6 mg i 9 mg aspartamu. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do stosowania są nadwrażliwość na mirtazapinę lub substancje pomocnicze, w tym aspartam, oraz jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), które mogą prowadzić do zespołu serotoninowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią reakcji alergicznych na leki przeciwdepresyjne oraz na osoby z fenyloketonurią, ze względu na obecność aspartamu jako źródła fenyloalaniny. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie stosowania inhibitorów MAO w ciągu ostatnich 2 tygodni oraz zachowanie odpowiednich odstępów czasowych po zakończeniu leczenia tymi lekami.
aspartam, choroba metaboliczna, dysfagia, fenyloalanina, fenyloketonuria, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, metabolizm neurotransmiterów, mirtazapina, nadwrażliwość na substancję czynną, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja skórna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Clemastinum Hasco 1 mg/10 ml

Klemastyna, jako lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie klemastyny z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takimi jak barbiturany, anksjolityki i neuroleptyki, co prowadzi do nasilenia sedacji i zaburzeń psychomotorycznych. Również spożywanie alkoholu etylowego podczas terapii klemastyną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko znacznego nasilenia działania depresyjnego na OUN, objawiającego się nasilonymi zaburzeniami koordynacji, wydłużonym czasem reakcji oraz zwiększonym ryzykiem upadków, zwłaszcza u osób starszych. Ponadto, klemastyna wchodzi w interakcje z lekami przeciwcholinergicznymi, nasilając objawy takie jak suchość w jamie ustnej, zaburzenia widzenia, zatrzymanie moczu, zaparcia, tachykardię i hipertermię, co wymaga ostrożności, zwłaszcza u pacjentów geriatrycznych i z chorobami przewlekłymi.
alkohol etylowy, anksiolityk, barbiturat, diagnostyka alergii, działanie antycholinergiczne, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, klemastyna, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwlękowy, neuroleptyk, ośrodkowy układ nerwowy, receptor histaminowy, sedacja, suchość jamy ustnej, test alergiczny, test skórny, zaburzenie widzenia, zatrzymanie moczu
Leksykon leków
Interakcje leku – Flucontrol Hot (1000 mg + 10 mg + 4 mg)/sasz.

Produkt leczniczy FluControl Hot zawiera paracetamol (1000 mg), fenylefrynę (10 mg) oraz chlorfenaminę (4 mg), które wykazują liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Paracetamol, metabolizowany w wątrobie, może nasilać działanie przeciwzakrzepowe doustnych leków przeciwzakrzepowych (acenokumarol, warfaryna) oraz wykazuje ryzyko hepatotoksyczności zwłaszcza w połączeniu z induktorami enzymatycznymi (np. ryfampicyna, leki przeciwdrgawkowe) lub alkoholem etylowym. Fenylefryna, jako agonista receptorów alfa-adrenergicznych, wchodzi w interakcje z inhibitorami MAO, beta- i alfa-blokerami oraz lekami wpływającymi na układ współczulny, co może prowadzić do niebezpiecznych zaburzeń ciśnienia tętniczego i rytmu serca. Chlorfenamina, lek przeciwhistaminowy, może nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy w połączeniu z alkoholem i innymi lekami o działaniu przeciwcholinergicznym, a także maskować objawy ototoksyczności leków ototoksycznych.
agonista receptorów alfa-adrenergicznych, biodostępność paracetamolu, chloramfenikol, chlorfenamina, cholestyramina, czynnik krzepnięcia, diuretyk pętlowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie hipotensyjne, działanie naczynioskurczowe, działanie presyjne, fenylefryna, furosemid, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hipokaliemia, hormon tarczycy, induktor enzymatyczny, inhibitor monoaminooksydazy, klirens paracetamolu, lamotrygina, lek blokujący receptory alfa-adrenergiczne, lek ototoksyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwzakrzepowy, lek uczulający na światło, metabolit paracetamolu, metabolizm wątrobowy, metoklopramid, motoryka przewodu pokarmowego, neutropenia, okres półtrwania paracetamolu, paracetamol, porażenna niedrożność jelit, przełom nadciśnieniowy, reakcja fotouczuleniowa, siarczan atropiny, szum uszny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uszkodzenie wątroby, współczynnik INR, wziewny lek znieczulający, zaburzenie rytmu serca, zydowudyna, żywica jonowymienna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Velaxin ER 150 mg 150 mg

Velaxin ER (wenlafaksyna) w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na wenlafaksynę lub substancje pomocnicze oraz przy jednoczesnym stosowaniu nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Objawy tego zespołu obejmują pobudzenie psychoruchowe, drżenie mięśniowe oraz hipertermię, które mogą stanowić zagrożenie życia. Przestrzeganie okresów karencji jest kluczowe: leczenie wenlafaksyną można rozpocząć nie wcześniej niż 14 dni po zakończeniu terapii nieodwracalnymi IMAO, a odstawienie wenlafaksyny powinno nastąpić co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem leczenia IMAO. Velaxin ER dostępny jest w dawkach 37,5 mg (42,42 mg chlorowodorku wenlafaksyny), 75 mg (84,84 mg chlorowodorku) oraz 150 mg (169,68 mg chlorowodorku), co umożliwia indywidualizację terapii.
aktywny metabolit, chlorowodorek wenlafaksyny, drżenie mięśniowe, działanie niepożądane, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwdepresyjny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nieodwracalny IMAO, nieodwracalny inhibitor monoaminooksydazy, niewydolność serca, okres karencji, pobudzenie psychoruchowe, substancja czynna, wenlafaksyna, zespół serotoninowy
Leksykon substancji czynnych
Tetrabenazyna – Interakcje

Tetrabenazyna (Tetmodis) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z rezerpiną oraz inhibitorami MAO (np. selegilina, rasagilina, moklobemid) ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i przełomu nadciśnieniowego. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu tetrabenazyny z lewodopą, gdyż może dojść do zmniejszenia skuteczności lewodopy. Inhibitory CYP2D6 (fluoksetyna, paroksetyna, terbinafina, moklobemid, chinidyna) mogą zwiększać stężenia metabolitów α-HTBZ i β-HTBZ w osoczu, co wymaga monitorowania i ewentualnej redukcji dawki tetrabenazyny. Ponadto, leki wydłużające odstęp QTc (chlorpromazyna, tioridazyna, gatifloksacyna, moksyfloksacyna, chinidyna, prokainamid, amiodaron, sotalol) zwiększają ryzyko arytmii, co wymaga kontroli EKG i ostrożności w terapii skojarzonej.
amiodaron, amitryptylina, benzodiazepina, beta-adrenolityk, chinidyna, chlorpromazyna, ciśnienie tętnicze, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diuretyk, doksepina, działanie hipotensyjne, efekt sedatywny, fentanyl, fluoksetyna, gatifloksacyna, haloperidol, imipramina, inhibitor ACE, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, lek antyarytmiczny, lek nasenny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lewodopa, metoprolol, moklobemid, moksyfloksacyna, morfina, neuroleptyk, odstęp QTc, oksykodon, olanzapina, opioid, paroksetyna, prokainamid, propranolol, przełom nadciśnieniowy, rasagilina, rezerpina, risperidon, sartan, sedacja, selegilina, sotalol, spowolnienie psychoruchowe, terbinafina, tetrabenazyna, tioridazyna, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie rytmu serca, zaleplon, zolpidem, zopiklon
Leksykon leków
Interakcje leku – Axyven 37,5 mg

Wenlafaksyna (produkt leczniczy Axyven) wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie wenlafaksyny z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), co może prowadzić do zespołu serotoninowego – ryzyko to jest wysokie przy stosowaniu nieodwracalnych, nieselektywnych IMAO (przerwa ≥14 dni między terapiami jest obowiązkowa), odwracalnych selektywnych IMAO-A (np. moklobemid) oraz odwracalnych nieselektywnych IMAO (np. linezolid). Ponadto, wenlafaksyna wchodzi w interakcje z lekami wpływającymi na układ serotoninergiczny (SSRI, SNRI, tryptany, lit, opioidy, ziele dziurawca), co również zwiększa ryzyko zespołu serotoninowego i wymaga ścisłej obserwacji pacjenta. Zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii ze względu na nasilenie depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) oraz ryzyko pogorszenia zaburzeń psychicznych. Również jednoczesne stosowanie leków wydłużających odstęp QTc (np. chinidyna, amiodaron, tiorydazyna, erytromycyna, moksyfloksacyna) zwiększa ryzyko groźnych arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, co stanowi przeciwwskazanie lub wymaga szczególnej ostrożności.
antagonista dopaminy, antybiotyk chinolonowy, antybiotyk makrolidowy, błękit metylenowy, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A4, demetylodiazepam, diazepam, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec, efekt sedacyjny, haloperydol, imipramina, indynawir, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, lek wydłużający odstęp QT, linezolid, metoprolol, moklobemid, nieodwracalny nieselektywny IMAO, odwracalny selektywny inhibitor MAO-A, rysperydon, suplement tryptofanu, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, układ serotoninergiczny, worykonazol, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon substancji czynnych
Lewomepromazyna – Przeciwwskazania stosowania

Lewomepromazyna, pochodna fenotiazyny o działaniu przeciwpsychotycznym, posiada liczne przeciwwskazania kliniczne, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnie nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki preparatów Levomentis (zawierający 51,2 mg laktozy jednowodnej) i Tisercin (40 mg laktozy jednowodnej). Przeciwwskazania neurologiczne obejmują m.in. złośliwy zespół neuroleptyczny w wywiadzie, chorobę Parkinsona, stwardnienie rozsiane, miastenię oraz porażenie połowicze, ze względu na ryzyko nasilenia objawów. Ze względu na działanie hipotensyjne leku, nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką kardiomiopatią, istotną hipotonii oraz guzem chromochłonnym. Dodatkowo, działanie antycholinergiczne wyklucza jego podawanie u chorych z jaskrą z wąskim kątem przesączania i retencją moczu. Lewomepromazyna jest także przeciwwskazana przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek i wątroby, chorobach układu krwiotwórczego, porfirii oraz w przypadku jednoczesnego stosowania leków hipotensyjnych i inhibitorów MAO.
agranulocytoza, choroba Parkinsona, choroba układu krwiotwórczego, ciśnienie śródgałkowe, depresja OUN, działanie antycholinergiczne, działanie antydopaminergiczne, działanie proarytmogenne, działanie przeciwpsychotyczne, guz chromochłonny, hipotonia, hipotonia ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, jaskra z wąskim kątem przesączania, kardiomiopatia, kontrola glikemii, miastenia, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, pheochromocytoma, pochodna fenotiazyny, porażenie połowicze, porfiria, próg drgawkowy, przełom nadciśnieniowy, retencja moczu, stwardnienie rozsiane, uraz mózgu, właściwość hipotensyjna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie szpiku kostnego, zatrzymanie moczu, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Interakcje leku – Concoram 10 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP3A4 (np. indynawir, flukonazol, erytromycyna, werapamil, diltiazem) zwiększają stężenie amlodypiny, co podnosi ryzyko niedociśnienia, zwłaszcza u osób starszych, wymagając monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, osłabiając jej efekt hipotensyjny. Spożycie grejpfruta jest przeciwwskazane ze względu na wzrost biodostępności amlodypiny. Dantrolen dożylny w połączeniu z amlodypiną może wywołać hiperkaliemię, migotanie komór i zapaść sercowo-naczyniową, co wymaga unikania takiego skojarzenia u pacjentów z ryzykiem hipertermii złośliwej. Ponadto, amlodypina zwiększa stężenie takrolimusu i cyklosporyny (wzrost do 40%), co wymaga monitorowania i dostosowania dawek. Symwastatyna w dawce 80 mg podawana z amlodypiną 10 mg powoduje wzrost ekspozycji o 77%, dlatego dawkę symwastatyny należy ograniczyć do 20 mg/dobę.
amlodypina, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, azol przeciwgrzybiczny, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cyklosporyna, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, migotanie komór, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, przełom nadciśnieniowy, symwastatyna, takrolimus, zapaść sercowo-naczyniowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Carvetrend 12,5 mg

Karwedylol, będący substratem i inhibitorem glikoproteiny P (P-gp), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Metabolizm karwedylolu jest stereoselektywnie modulowany przez inhibitory i induktory CYP2D6 oraz CYP2C9, co wpływa na stężenia enancjomerów R- i S-karwedylolu. Istotne klinicznie interakcje obejmują m.in. zwiększenie narażenia na digoksynę o 20%, wzrost stężenia cyklosporyny o 10-20% oraz 2,2-krotny wzrost stężenia karwedylolu przy jednoczesnym stosowaniu amiodaronu. Ryfampicyna obniża narażenie na karwedylol o około 60%, a fluoksetyna i paroksetyna zwiększają AUC karwedylolu (R-enancjomer o 77%, S-enancjomer o 35%). Spożycie soku grejpfrutowego powoduje 1,2-krotne zwiększenie AUC karwedylolu. Wskazane jest monitorowanie stężeń leków i parametrów klinicznych, zwłaszcza przy terapii skojarzonej z lekami immunosupresyjnymi, przeciwarytmicznymi oraz inhibitorami CYP.
alfa-1-adrenolityk, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, beta-agonista rozszerzający oskrzela, CYP2E1, deetyloamiodaron, działanie bronchodylatacyjne, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, działanie przeciwnadciśnieniowe, enancjomer karwedylolu, glikoproteina p, glikoproteina P jelitowa, hamowanie CYP2C9, indukcja glikoproteiny P, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, lek przeciwcukrzycowy, metabolit amiodaronu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna dihydropirydyny, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, sok grejpfrutowy, stężenie cyklosporyny, stężenie digoksyny, stężenie glukozy, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Escitalopram Aurovitas 20 mg

Escitalopram Aurovitas jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających 10 mg, 15 mg lub 20 mg escytalopramu (w postaci szczawianu). Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie ocenić przeciwwskazania, które mogą prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na escytalopram lub substancje pomocnicze. Ponadto, lek nie powinien być stosowany łącznie z nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO, odwracalnymi inhibitorami MAO-A (np. moklobemidem) oraz linezolidem, ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. pobudzeniem, drżeniem mięśniowym i hipertermią.
arytmia komorowa, arytmia serca, badanie EKG, drżenie mięśniowe, działanie niepożądane, elektrokardiogram, escytalopram, hipertermia, inhibitor monoaminooksydazy, linezolid, moklobemid, nadwrażliwość, nieselektywny inhibitor monoaminooksydazy, odwracalny inhibitor MAO-A, substancja czynna, szczawian, tabletka powlekana, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – AntyGrypin COMPLEX

Produkt leczniczy AntyGrypin COMPLEX zawiera 500 mg paracetamolu, 200 mg kwasu askorbinowego oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu w jednej tabletce musującej. Ze względu na ryzyko hepatotoksyczności paracetamolu, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, niedożywionych, odwodnionych, regularnie spożywających alkohol, z zespołem Gilberta, posocznicą, a także u osób z zaburzeniami czynności nerek, niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwistością hemolityczną czy niedoborem reduktazy methemoglobinowej. Przekroczenie dawki 6-8 g paracetamolu na dobę zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby, zwłaszcza przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu, stosowaniu induktorów enzymów wątrobowych lub leków hepatotoksycznych. Należy unikać łączenia AntyGrypin COMPLEX z innymi preparatami zawierającymi paracetamol, aby zapobiec przedawkowaniu, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby.
5-oksoprolina, alkoholowa marskość wątroby, anoreksja, astma oskrzelowa, chlorofenamina maleinian, choroba układu krążenia, działanie antycholinergiczne, dziedziczna nietolerancja fruktozy, hepatotoksyczność paracetamolu, induktor enzymów wątrobowych, inhibitor monoaminooksydazy, kwas askorbowy, kwasica metaboliczna, kwasica metaboliczna z dużą luką anionową, lek przeciwhistaminowy, methemoglobinemia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedobór reduktazy methemoglobinowej, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność odźwiernikowo-dwunastnicza, niewydolność wątroby, ostre zapalenie wątroby, paracetamol, posocznica, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, zaburzenia czynności nerek, zespół Gilberta
Leksykon leków
Interakcje leku – Bloxazoc 23,75 mg

Metoprolol, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu i profil bezpieczeństwa. Inhibitory CYP2D6, takie jak chinidyna, paroksetyna, fluoksetyna, sertralina, celekoksyb, terbinafina, propafenon i difenhydramina, mogą zwiększać stężenie metoprololu, co wymaga rozważenia redukcji dawki i monitorowania parametrów hemodynamicznych. Szczególnie istotne są interakcje z propafenonem (2-5-krotny wzrost stężenia metoprololu) oraz werapamilem, które mogą prowadzić do bradykardii i nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego. Ponadto, amiodaron, leki przeciwarytmiczne klasy I (np. dyzopiramid), diltiazem oraz glikozydy naparstnicy mogą nasilać działanie β-adrenolityczne metoprololu, zwiększając ryzyko zaburzeń przewodzenia i bradykardii. Z kolei barbiturany i ryfampicyna indukują metabolizm metoprololu, obniżając jego stężenie i skuteczność terapeutyczną.
adrenalina, amiodaron, anestetyk wziewny, barbiturat, beta-adrenolityk, bradykardia, celekoksyb, chinidyna, cymetydyna, difenhydramina, diklofenak, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, epinefryna, farmakokinetyka metoprololu, fenylopropanolamina, fluoksetyna, glikozyd naparstnicy, hipotonia ortostatyczna, hydralazyna, indometacyna, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, izoenzym CYP 2D6, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, niesteroidowy lek przeciwzapalny, norefedryna, paroksetyna, pochodna kwasu barbiturowego, propafenon, ryfampicyna, sertralina, sulindak, terbinafina, werapamil, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apselan 60 mg

Lek Apselan zawiera chlorowodorek pseudoefedryny w dawce 60 mg w postaci tabletek powlekanych i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na pseudoefedrynę lub substancje pomocnicze. Szczególne przeciwwskazania dotyczą schorzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak ciężkie nadciśnienie tętnicze oraz ciężka choroba wieńcowa, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i wzrostu ciśnienia tętniczego. Ponadto, stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub którzy stosowali je w ciągu ostatnich dwóch tygodni, ze względu na ryzyko niebezpiecznego wzrostu ciśnienia tętniczego. Również łączenie Apselanu z furazolidonem jest niewskazane, mimo braku udokumentowanych przypadków przełomu nadciśnieniowego, ze względu na hamujący wpływ furazolidonu na aktywność MAO.
Produkt zawiera 52,91 mg laktozy jednowodnej w jednej tabletce, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp oraz zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Dodatkowo, zawartość laktozy odpowiada 26,455 mg glukozy i 26,455 mg galaktozy, co wymaga uwzględnienia u pacjentów z cukrzycą podczas planowania terapii. Znajomość tych przeciwwskazań i składników jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania leku Apselan w praktyce klinicznej.
chlorowodorek pseudoefedryny, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze krwi, furazolidon, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwbakteryjny, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, tabletka powlekana, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mirtagen 15 mg

Produkt leczniczy Mirtagen, zawierający mirtazapinę w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (dawki 15 mg, 30 mg, 45 mg), posiada istotne przeciwwskazania, które lekarz musi uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na mirtazapinę lub którykolwiek składnik pomocniczy, w tym aspartam, którego zawartość wynosi odpowiednio 3 mg, 6 mg i 9 mg w dawkach 15 mg, 30 mg i 45 mg. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami metabolizmu fenyloalaniny ze względu na obecność aspartamu. Ponadto, stosowanie mirtazapiny jest przeciwwskazane u pacjentów leczonych inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, który stanowi zagrożenie życia.
aspartam, choroba Parkinsona, dieta bezglutenowa, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, mirtazapina, moklobemid, nadwrażliwość na mirtazapinę, reakcja alergiczna, stan zagrożenia życia, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, zaburzenie metabolizmu fenyloalaniny, zaburzenie połykania, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Anafranil 25 mg

Anafranil, zawierający chlorowodorek klomipraminy, jest trójpierścieniowym lekiem przeciwdepresyjnym dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg i 25 mg. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (33,25 mg w tabletce 10 mg, 15 mg w 25 mg) oraz sacharozę (28,27 mg w 10 mg, 16,54 mg w 25 mg). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest także nadwrażliwość krzyżowa na trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne z grupy benzodiazepin oraz jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), z zachowaniem co najmniej 14-dniowego odstępu przed i po terapii MAO, aby uniknąć ryzyka zespołu serotoninowego. Nie zaleca się również łączenia Anafranilu z selektywnymi, odwracalnymi inhibitorami MAO-A, np. moklobemidem, ze względu na potencjalne powikłania.
Ze względu na kardiotoksyczność, Anafranil jest przeciwwskazany bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego oraz u pacjentów z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT, gdzie może zwiększać ryzyko arytmii komorowych, w tym torsade de pointes. Ostrożność i rozważenie alternatywnej terapii, np. inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), jest wskazane u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa serca, niewydolnością serca, arytmiami czy chorobą niedokrwienną serca. Dodatkowo, stosowanie Anafranilu u pacjentów przyjmujących inne leki wydłużające odstęp QT (np. niektóre przeciwpsychotyczne, przeciwarytmiczne, makrolidy, fluorochinolony) zwiększa ryzyko groźnych arytmii, co wymaga rozważenia odstawienia lub zmiany terapii. U pacjentów z nietolerancją laktozy i sacharozy również należy unikać stosowania tego preparatu.
antybiotyk makrolidowy, arytmia, arytmia komorowa, chlorowodorek klomipraminy, choroba niedokrwienna serca, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, działanie kardiotoksyczne, fluorochinolon, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, moklobemid, nadwrażliwość krzyżowa, nietolerancja cukrów, niewydolność serca, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT, zaburzenie przewodnictwa serca, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Vellofent

Produkt leczniczy Vellofent, zawierający fentanyl, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na wysokie ryzyko ciężkich działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej, która może wystąpić nawet przy standardowych dawkach terapeutycznych. Konieczne jest dokładne monitorowanie pacjentów podczas dostosowywania dawki, zwłaszcza u osób z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, zaburzeniami oddychania związanymi ze snem (np. centralny bezdech senny) oraz u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, gdzie zmieniona farmakokinetyka może prowadzić do nasilenia i przedłużenia działania opioidu. Ponadto, ze względu na potencjalnie śmiertelną toksyczność fentanylu u dzieci, lek musi być przechowywany w sposób uniemożliwiający dostęp osobom niepowołanym. W trakcie terapii należy uwzględnić ryzyko hiperalgezji opioidowej, bradykardii oraz maskowania objawów urazu głowy.
benzodiazepina, bradyarytmia, bradykardia, centralny bezdech senny, depresja oddechowa, hiperalgezja wywołana opioidami, hipoksemia związana ze snem, hipowolemia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, klirens fentanylu, klirens metaboliczny, niewydolność wątroby i nerek, przewlekła obturacyjna choroba płuc, zaburzenia oddychania podczas snu, zaburzenie związane z używaniem opioidów, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół serotoninowy, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe
Leksykon substancji czynnych
Oksymetazolina – Interakcje

Oksymetazolina, stosowana donosowo w preparatach o stężeniu np. 0,5 mg/ml, wykazuje działanie obkurczające naczynia krwionośne, jednak jej interakcje farmakologiczne mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście leków wpływających na układ sercowo-naczyniowy. Szczególnie niebezpieczne są interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), zarówno nieselektywnymi, niehydrazynowymi (np. tranylcypromina), jak i odwracalnymi (np. moklobemid), które mogą prowadzić do znacznego wzrostu ciśnienia tętniczego. Również trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. maprotylina) zwiększają ryzyko nadciśnienia i arytmii, zwłaszcza przy przedawkowaniu lub przypadkowym połknięciu oksymetazoliny. Ponadto oksymetazolina może osłabiać działanie beta-adrenolityków oraz innych leków przeciwnadciśnieniowych (metylodopa, betanidyna, guanetydyna), a także zwiększać ryzyko arytmii przy jednoczesnym stosowaniu glikozydów nasercowych. Interakcje z lekami psychostymulującymi, alkaloidami sporyszu czy lekami przeciw Parkinsonowi również niosą ryzyko poważnych działań niepożądanych układu krążenia.
alkaloid sporyszu, arytmia, beta-adrenolityk, bromokryptyna, choroba układu krążenia, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze krwi, czteropierścieniowy lek przeciwdepresyjny, działanie hipertensyjne, ergotamina, glikozyd nasercowy, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek psychostymulujący, maprotylina, metylodopa, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, obkurczanie naczyń krwionośnych, oksymetazolina, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie, receptor beta-adrenergiczny, rozszerzanie naczyń krwionośnych, Sinuzolin, TLPD, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy
Leksykon substancji czynnych
Cynk siarczan – Interakcje

Cynk siarczan, stosowany miejscowo w kroplach do oczu (preparat Oculosan, stężenie 0,2 mg/ml), wykazuje właściwości przeciwzapalne i ściągające. W preparacie tym obecna jest również nafazolina azotan (0,05 mg/ml), co wymaga szczególnej uwagi w kontekście interakcji lekowych. Najistotniejsze przeciwwskazania dotyczą jednoczesnego stosowania z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO), gdzie preparaty zawierające cynk siarczan i nafazolinę nie powinny być stosowane przez minimum 10 dni po zakończeniu terapii MAO ze względu na ryzyko nasilenia działania presyjnego nafazoliny. Ponadto, interakcje z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi mogą prowadzić do potencjalnego nasilenia ich efektów terapeutycznych, co wymaga ostrożności i monitorowania pacjenta. W dokumentacji brak jest innych specyficznych interakcji, jednak zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 15 minut przy stosowaniu innych leków okulistycznych, aby uniknąć interferencji działania.
absorpcja ogólnoustrojowa, charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu sercowo-naczyniowego, cynk siarczan, działanie niepożądane, efekt presyjny, farmakoterapia, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja systemowa, krople do oczu, lek okulistyczny, mechanizm działania leku, nafazolina, nafazoliny azotan, preparat Oculosan, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, właściwości przeciwzapalne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Senamina Forte 25 mg

Senamina Forte, zawierająca 25 mg doksylaminy wodorobursztynianu w formie tabletek powlekanych, posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjenta do terapii. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na doksylaminę lub inne leki przeciwhistaminowe, a także u pacjentów z ostrym stanem astmatycznym, przewlekłym zapaleniem oskrzeli, rozedmą płuc, rozrostem gruczołu krokowego, zwężeniem ujścia pęcherza moczowego, jaskrą, chorobą wrzodową przewodu pokarmowego, zwężeniem odźwiernikowo-dwunastniczym, ciężką niewydolnością wątroby i nerek. Ponadto, lek nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią ze względu na przenikanie doksylaminy do mleka matki i potencjalne działania niepożądane u dziecka.
antybiotyk makrolidowy, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, ciśnienie wewnątrzgałkowe, doksylaminy wodorobursztynian, inhibitor izoenzymu CYP450, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na doksylaminę, ostry stan astmatyczny, przeciwwirusowy inhibitor proteazy, przewlekłe zapalenie oskrzeli, reakcja krzyżowa, rozedma płuc, rozrost gruczołu krokowego, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, właściwość antycholinergiczna, zatrzymanie moczu, zwężenie odźwiernikowo-dwunastnicze, zwężenie ujścia pęcherza moczowego, związek przeciwgrzybiczny z grupy azoli
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – OxyContin

Oksykodon w formie OxyContin, jako silny opioid o przedłużonym uwalnianiu, wymaga szczególnej ostrożności w terapii, zwłaszcza u pacjentów z upośledzoną funkcją oddechową, bezdechem sennym, stosujących inhibitory MAO, z uzależnieniem, chorobami wątroby, nerek, trzustki, czy zaburzeniami psychicznymi. Podstawowym zagrożeniem jest depresja oddechowa, szczególnie przy dawce 80 mg, która nie jest zalecana u opioidowo-naïwnych pacjentów. Tabletki należy połykać w całości, aby uniknąć szybkiego uwolnienia toksycznej dawki. Jednoczesne stosowanie z lekami uspokajającymi, np. benzodiazepinami, zwiększa ryzyko sedacji i śmierci, dlatego wymaga ograniczenia i ścisłego monitorowania. Oksykodon może powodować skurcz zwieracza Oddiego, co zwiększa ryzyko powikłań dróg żółciowych i zapalenia trzustki. W trakcie terapii należy monitorować objawy uzależnienia i stosować stopniowe odstawianie, aby zapobiec zespołowi abstynencyjnemu.
benzodiazepina, bezdech senny, choroba Addisona, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, hiperalgezja, hipoksemia, hipowolemia, inhibitor monoaminooksydazy, majaczenie alkoholowe, nadużywanie substancji, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność kory nadnerczy, obrzęk śluzowaty, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ośrodkowy bezdech senny, perystaltyka jelit, psychoza organiczna, tolerancja lekowa, uzależnienie fizyczne, zaburzenie czynności jelit, zespół odstawienny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwieracz Oddiego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Karbamazepina Tillomed 400 mg

Karbamazepina Tillomed w dawce 400 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na karbamazepinę, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (60 mg/tabletka). Przeciwwskazania obejmują również blok przedsionkowo-komorowy ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodzenia, uszkodzenie lub zahamowanie czynności szpiku kostnego, a także porfirię wątrobową (ostra przerywana, mieszana, skórna późna) z uwagi na możliwość wywołania zagrażającego życiu ostrego napadu porfirii. Ponadto, jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych.
blok przedsionkowo-komorowy, całkowity niedobór laktazy, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna i farmakokinetyczna, karbamazepina o przedłużonym uwalnianiu, laktoza jednowodna, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja galaktozy, ostry napad porfirii, porfiria mieszana, porfiria ostra przerywana, porfiria skórna późna, porfiria wątrobowa, powikłanie hematologiczne, powikłanie kardiologiczne, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ krwiotwórczy, uszkodzenie szpiku kostnego, zaburzenie przewodzenia, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Actifed (1,25 mg + 30 mg + 10 mg)/5 ml

Produkt leczniczy Actifed, zawierający triprolidynę, pseudoefedrynę oraz dekstrometorfan, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Dekstrometorfan metabolizowany jest przez CYP2D6, a jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów tego enzymu (np. fluoksetyna, paroksetyna, chinidyna, terbinafina) może zwiększyć jego stężenie w osoczu nawet do 20-krotności, co podnosi ryzyko toksyczności, objawiającej się pobudzeniem, dezorientacją, drżeniem, bezsennością, biegunką, depresją oddechową oraz zespołem serotoninowym. Pseudoefedryna, działając sympatykomimetycznie, może w połączeniu z inhibitorami MAO prowadzić do ostrego przełomu nadciśnieniowego poprzez hamowanie metabolizmu amin sympatykomimetycznych i zwiększenie uwalniania noradrenaliny. Triprolidyna nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) w połączeniu z alkoholem, lekami uspokajającymi i nasennymi, co skutkuje znacznym upośledzeniem funkcji psychomotorycznych.
amiodaron, bloker receptorów adrenergicznych, bretylium, bupropion, chinidyna, dekstrometorfan, depresja oddechowa, flekainid, fluoksetyna, haloperydol, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izawukonazol, lek hipotensyjny, lek sympatykomimetyczny, metabolizm pierwszego przejścia, metadon, metoprolol, nadciśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, ostry przełom nadciśnieniowy, paroksetyna, pseudoefedryna, receptor adrenergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, tachykardia, terbinafina, triprolidyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ serotoninergiczny, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Choligrip Menthol Active 600 mg + 40 mg + 10 mg

Lek Choligrip Menthol Active zawiera 600 mg paracetamolu, 40 mg kwasu askorbinowego oraz 10 mg fenylefryny chlorowodorku i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników aktywnych lub substancji pomocniczych (m.in. sacharoza, sód, aspartam, siarczyny). Ze względu na metabolizm paracetamolu w wątrobie, preparat nie powinien być stosowany u osób z niewydolnością wątroby oraz ciężką niewydolnością nerek, gdyż zwiększa to ryzyko hepatotoksyczności i kumulacji toksycznych metabolitów. Ponadto, u pacjentów z chorobą alkoholową stosowanie leku jest przeciwwskazane ze względu na indukcję enzymów mikrosomalnych i potencjalne nasilenie uszkodzenia wątroby. Interakcje z zydowudyną mogą prowadzić do nasilenia toksyczności i neutropenii.
choroba alkoholowa, działanie hepatotoksyczne, fenylefryna, hepatotoksyczność, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, kwas askorbowy, metabolity paracetamolu, nadwrażliwość, neutropenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, sympatykomimetyk, witamina C, zakażenie HIV, zydowudyna
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzinum Espefa 25 mg

Hydroksyzyna chlorowodorek, jako antagonista receptorów H1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie hydroksyzyny z lekami wydłużającymi odstęp QT i wywołującymi torsade de pointes, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dyzopiramid), klasy III (amiodaron, sotalol), niektóre leki przeciwhistaminowe, przeciwpsychotyczne (haloperydol), przeciwdepresyjne (cytalopram, escytalopram), przeciwmalaryczne (meflochina), antybiotyki (erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna), przeciwgrzybicze (pentamidyna), leki stosowane w chorobach układu pokarmowego (prukalopryd), onkologiczne (toremifen, wandetanib) oraz metadon. Również jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Hydroksyzyna metabolizowana jest przez dehydrogenazę alkoholową oraz CYP3A4/5, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawkowania przy stosowaniu silnych inhibitorów tych enzymów. Ponadto, hydroksyzyna może nasilać działanie leków depresyjnych na ośrodkowy układ nerwowy oraz leków o działaniu przeciwcholinergicznym, co wymaga indywidualnego dostosowania dawek.
adrenalina, amiodaron, betahistyna, bradykardia, cetyryzyna, chinidyna, cymetydyna, CYP3A4/5, cytalopram, cytochrom P450, cytochrom P450 2D6, dehydrogenaza alkoholowa, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dyzopiramid, działanie przeciwcholinergiczne, erytromycyna, escytalopram, fenytoina, haloperydol, hipokaliemia, hydroksyzyna chlorowodorek, Hydroxyzinum Espefa, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwpsychotyczny, lewofloksacyna, meflochina, metadon, moksyfloksacyna, pentamidyna, prukalopryd, sotalol, toremifen, torsade de pointes, UDP-glukuronylotransferaza, wandetanib, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tramal 50 mg/ml

Tramal (tramadol chlorowodorek) w postaci roztworu do wstrzykiwań 50 mg/ml (ampułki 50 mg/1 ml lub 100 mg/2 ml) posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić w celu zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na tramadol lub substancje pomocnicze, a także w przypadku ostrego zatrucia substancjami depresyjnymi na OUN, takimi jak alkohol etylowy, leki nasenne, opioidy czy inne psychotropowe. Nie wolno stosować tramadolu u osób przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub w ciągu ostatnich 14 dni, ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego i poważnych interakcji. Ponadto, lek obniża próg drgawkowy, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z niekontrolowaną padaczką, a także nie jest wskazany w leczeniu uzależnienia od opioidów ze względu na ryzyko nasilenia objawów abstynencyjnych i rozwoju krzyżowego uzależnienia.
astma oskrzelowa, barbiturany, benzodiazepina, ciśnienie śródczaszkowe, depresja oddechowa, detoksykacja, działanie sedatywne, inhibitor monoaminooksydazy, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, objawy abstynencyjne, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostre zatrucie, POChP, próg drgawkowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie od opioidów, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie oddychania, zespół abstynencyjny noworodka, zespół bezdechu sennego, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Sudafed XyloSpray dla dzieci 0,5 mg/ml

Ksylometazolina, substancja czynna preparatu Sudafed XyloSpray dla dzieci (0,5 mg/ml, dawka 70 µl zawiera 35 µg ksylometazoliny chlorowodorku), wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami przeciwdepresyjnymi i inhibitorami monoaminooksydazy (MAO). Równoczesne stosowanie z trójpierścieniowymi (amitryptylina, imipramina, doksepina) oraz czteropierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (mianseryna, maprotylina) może nasilać działanie presyjne ksylometazoliny, zwiększając ryzyko nadciśnienia tętniczego i zaburzeń rytmu serca. Podobnie, stosowanie z inhibitorami MAO (moklobemid, selegilina, fenelzyna) jest przeciwwskazane zarówno w trakcie terapii, jak i przez 2 tygodnie po jej zakończeniu, ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków z Sudafed XyloSpray dla dzieci.
amitryptylina, beta-bloker, bisoprolol, chlorowodorek, ciśnienie tętnicze, doksepina, działanie presyjne, efedryna, fenelzyna, fenylefryna, imipramina, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, klomipramina, ksylometazolina, lek sympatykomimetyczny, leki przeciwdepresyjne, maprotylina, metoprolol, mianseryna, moklobemid, nadciśnienie tętnicze, obkurczenie naczyń krwionośnych, propranolol, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna, selegilina, tranylcypromina, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sudafed XyloSpray 1 mg/ml

Lek Sudafed XyloSpray zawierający ksylometazolinę chlorowodorek w stężeniu 1 mg/ml jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (0,2 mg/ml). Preparat nie powinien być stosowany u dzieci poniżej 6 lat ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych oraz zmienioną farmakokinetykę. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów po hipofizektomii lub innych zabiegach neurochirurgicznych z odsłonięciem opony twardej, ze względu na ryzyko przenikania substancji czynnej do ośrodkowego układu nerwowego i poważnych powikłań neurologicznych.
bariera krew-mózg, chlorek benzalkoniowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, działanie sympatykomimetyczne, dziecko poniżej 6 lat, efekt alfa-adrenergiczny, farmakokinetyka leku, hipofizektomia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z wąskim kątem przesączania, kontrola glikemii, ksylometazolina chlorowodorek, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, objawowy nieżyt nosa, odsłonięcie opony twardej, ośrodkowy układ nerwowy, polekowe zapalenie błony śluzowej nosa, powikłanie neurologiczne, przerost gruczołu krokowego, przewlekły nieżyt nosa, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, tachyfilaksja, tyreotoksykoza, usunięcie przysadki, zabieg neurochirurgiczny, zanikowy nieżyt nosa, zatrzymanie moczu
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dobutamin Sandoz 250 mg

Dobutamin Sandoz (250 mg, proszek do sporządzania roztworu do infuzji) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na dobutaminę lub mannitol, a także u osób z guzem chromochłonnym nadnerczy (pheochromocytoma) ze względu na ryzyko gwałtownego wzrostu ciśnienia tętniczego. Ponadto, stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów przyjmujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO), gdyż interakcja ta może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego i poważnych zaburzeń rytmu serca. Przed podaniem dobutaminy konieczne jest dokładne wykluczenie tych stanów oraz ocena stosowanych leków, aby uniknąć poważnych powikłań.
W sytuacjach klinicznych wymagających szczególnej ostrożności, takich jak ciężkie zaburzenia rytmu serca, nieleczone nadciśnienie tętnicze, świeży zawał mięśnia sercowego, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu oraz stany z hipowolemią, należy dokładnie rozważyć stosunek korzyści do ryzyka przed zastosowaniem dobutaminy. U pacjentów leczonych beta-adrenolitykami efekt inotropowy dobutaminy może być osłabiony, co wymaga rozważenia alternatywnych leków. Decyzja o zastosowaniu Dobutamin Sandoz powinna być poprzedzona szczegółowym wywiadem, wykluczeniem przeciwwskazań oraz indywidualną oceną stanu klinicznego pacjenta.
arytmia, beta-adrenolityk, ciśnienie tętnicze, dobutamina, guz chromochłonny nadnerczy, hipowolemia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, kardiomiopatia przerostowa, katecholamina, lek inotropowy, mannitol, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, pheochromocytoma, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, receptor adrenergiczny, roztwór do infuzji, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Hydroxyzinum PPH 25 mg

Hydroksyzyna, substancja aktywna leku Hydroxizine Genoptim, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie hydroksyzyny z lekami wydłużającymi odstęp QT, takimi jak przeciwarytmiki klasy IA (np. chinidyna, dyzopiramid), klasy III (amiodaron, sotalol), niektóre leki przeciwhistaminowe (terfenadyna, astemizol), przeciwpsychotyczne (haloperydol), przeciwdepresyjne (cytalopram, escytalopram), antybiotyki (erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna), przeciwmalaryczne (meflochina), przeciwgrzybicze (pentamidyna), gastroenterologiczne (prukalopryd), przeciwnowotworowe (toremifen, wandetanib) oraz metadon. Połączenia te są przeciwwskazane ze względu na wysokie ryzyko torsade de pointes i innych groźnych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, hydroksyzyna nasila działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy w połączeniu z lekami sedatywnymi (barbiturany, benzodiazepiny, opioidy), co wymaga indywidualnej korekty dawkowania. Współstosowanie z lekami o działaniu przeciwcholinergicznym oraz inhibitorami MAO wymaga ostrożności lub unikania terapii skojarzonej.
adrenalina, antybiotyk, atropina, barbiturany, benzodiazepina, betahistyna, bradykardia, cetyryzyna, cymetydyna, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, depresja OUN, działanie przeciwcholinergiczne, fenytoina, hipokaliemia, hydroksyzyna, inhibitor cholinoesterazy, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4/5, lek gastroenterologiczny, lek opioidowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trójpierścieniowy, metadon, odstęp QT, test prowokacji oskrzelowej, torsade de pointes, UDP-glukuronylotransferaza, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Difenhydramina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Difenhydramina, jako lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z miastenią gravis, padaczką, jaskrą z zamkniętym kątem przesączania, rozrostem gruczołu krokowego, zatrzymaniem moczu, chorobami układu oddechowego oraz niewydolnością wątroby lub nerek. Istotne jest monitorowanie ryzyka wydłużenia odstępu QT i arytmii serca, zwłaszcza przy przedawkowaniu, a także unikanie stosowania u osób z zaburzeniami świadomości i w podeszłym wieku ze względu na zwiększoną podatność na działania cholinolityczne. Difenhydramina powinna być stosowana przez okres nie dłuższy niż 7 dni, aby zapobiec rozwojowi tolerancji i uzależnienia, szczególnie u młodych dorosłych i pacjentów z zaburzeniami psychicznymi. Wskazane jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami MAO, lekami o działaniu przeciwmuskarynowym oraz innymi lekami przeciwhistaminowymi, a także alkoholem, który może nasilać działanie leku.
błona śluzowa nosa, difenhydramina, działanie cholinolityczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwmuskarynowe, film łzowy, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, jatrogenny nieżyt nosa, lek przeciwhistaminowy, miastenia gravis, nadciśnienie tętnicze, nadczynność gruczołu tarczowego, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, okluzyjna choroba naczyniowa, podrażnienie oka, przewlekłe zapalenie spojówek, reakcja fotouczulająca, rhinitis medicamentosa, rozrost gruczołu krokowego, torsades de pointes, uszkodzenie rogówki, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie drgawkowe, zaburzenie rytmu serca, zagęszczenie wydzieliny oskrzelowej, zapalenie oskrzeli, zatrzymanie moczu, zespół suchego oka, zwężenie odźwiernika
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dorminox 12,5 mg

Lek Dorminox zawiera 12,5 mg doksylaminy wodorobursztynianu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na doksylaminę lub substancje pomocnicze (m.in. barwniki E 110 i E 124), a także u osób z astmą, przewlekłym zapaleniem oskrzeli, rozedmą płuc, rozrostem gruczołu krokowego, zwężeniem ujścia pęcherza moczowego, jaskrą, zwężeniem przewodu pokarmowego (w tym odźwiernikowo-dwunastniczym), ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Ponadto, Dorminox nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią ze względu na ryzyko przenikania substancji czynnej do mleka matki. Istotne są również przeciwwskazania dotyczące interakcji z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) oraz silnymi inhibitorami izoenzymów CYP450, takimi jak selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna), antybiotyki makrolidowe, leki przeciwarytmiczne (amiodaron), przeciwwirusowe inhibitory proteazy oraz azolowe leki przeciwgrzybicze, które mogą prowadzić do kumulacji doksylaminy i nasilenia działań niepożądanych.
W sytuacjach klinicznych wymagających szczególnej ostrożności należy rozważyć odradzenie stosowania Dorminox u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek i wątroby, chorobami układu sercowo-naczyniowego, zaburzeniami rytmu serca, łagodnym do umiarkowanego przerostem prostaty oraz u osób przyjmujących inne leki o działaniu antycholinergicznym, uspokajającym lub nasennym. Ponadto, ze względu na działanie sedatywne, lek nie jest zalecany u pacjentów wykonujących czynności wymagające koncentracji, osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z zaburzeniami poznawczymi. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji alergicznych u osób z nadwrażliwością na barwniki zawarte w preparacie. Kompleksowa ocena stanu pacjenta i uwzględnienie powyższych przeciwwskazań oraz potencjalnych interakcji lekowych jest kluczowa dla bezpiecznego stosowania Dorminox.
antybiotyk makrolidowy, astma, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja ośrodkowego układu nerwowego, doksylaminy wodorobursztynian, działanie antycholinergiczne, działanie sedatywne, inhibitor CYP450, inhibitor izoenzymu CYP450, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwhistaminowy H1, nadwrażliwość na leki, nadwrażliwość na leki przeciwhistaminowe, niewydolność narządów, niewydolność nerek i wątroby, obturacja oskrzeli, przeciwwirusowy inhibitor proteazy, przerost prostaty, przewlekłe zapalenie oskrzeli, retencja moczu, rozedma płuc, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, trudność w oddawaniu moczu, wrzód trawienny, zaburzenie czynności nerek i wątroby, zaburzenie funkcji poznawczych, zaburzenie rytmu serca, zwężenie odźwiernikowo-dwunastnicze, zwężenie przewodu pokarmowego, zwężenie ujścia pęcherza moczowego, związek przeciwgrzybiczny z grupy azoli
Leksykon substancji czynnych
Paroksetyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Paroksetyna, jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu, zwłaszcza u pacjentów poniżej 18 roku życia, u których obserwuje się zwiększone ryzyko zachowań samobójczych i agresji. Leczenie należy rozpoczynać po odpowiednim odstępie od terapii inhibitorami MAO (2 tygodnie po nieodwracalnych i 24 godziny po odwracalnych), a dawkę zwiększać stopniowo. Należy monitorować pacjentów pod kątem objawów akatyzji, zespołu serotoninowego (zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych), a także ryzyka maniakalnych epizodów. U pacjentów z cukrzycą konieczna jest kontrola glikemii, gdyż paroksetyna może wpływać na stężenie glukozy, a także uwzględnić potencjalne interakcje z prawastatyną. W przypadku padaczki, napady drgawkowe (częstość <0,1%) wymagają natychmiastowego odstawienia leku. U pacjentów z chorobami serca, szczególnie z wydłużeniem odstępu QT, należy zachować ostrożność, podobnie jak u osób z jaskrą z wąskim kątem przesączania.
akatyzja, arytmia komorowa, blok serca, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, chwiejność emocjonalna, ciężkie zaburzenie depresyjne, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2D6, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra zamkniętego kąta, krwotok poporodowy, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, myśli samobójcze, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, palpitacja, parestezja, prekursor serotoniny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, splątanie, szumy uszne, terapia elektrowstrząsowa, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności seksualnej, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Gripex SinuCaps 300 mg + 25 mg + 5 mg

Gripex SinuCaps to preparat zawierający paracetamol (300 mg), kofeinę (25 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (5 mg), którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, aminy sympatykomimetyczne lub substancje pomocnicze. Lek nie powinien być podawany osobom z niestabilną chorobą wieńcową, zaburzeniami rytmu serca, nadciśnieniem tętniczym, wrodzonym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, reduktazy methemoglobinowej, ciężką niewydolnością wątroby i nerek, wirusowym zapaleniem wątroby oraz chorobą alkoholową. Ponadto, preparat jest przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na ryzyko toksycznego wpływu fenylefryny na krążenie maciczno-łożyskowe oraz przenikanie składników do mleka matki.
amina sympatykomimetyczna, chlorowodorek fenylefryny, choroba alkoholowa, działanie niepożądane, działanie sympatykomimetyczne, hemoliza, hepatotoksyczność paracetamolu, inhibitor monoaminooksydazy, interakcja lekowa, jaskra z wąskim kątem przesączania, kofeina, krążenie maciczno-łożyskowe, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, methemoglobinemia, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedokrwienie mięśnia sercowego, niestabilna choroba wieńcowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, paracetamol, przełom nadciśnieniowy, reduktaza methemoglobinowa, tyreotoksykoza, wirusowe zapalenie wątroby, zaburzenia rytmu serca, zydowudyna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Amitriptylinum VP 10 mg

Amitryptylina w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest bezwzględnie przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego, zaburzeniami przewodnictwa i rytmu serca, niewydolnością tętnic wieńcowych oraz u pacjentów z ciężką chorobą wątroby. Ponadto, stosowanie amitryptyliny jest absolutnie przeciwwskazane w skojarzeniu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się m.in. niepokojem psychoruchowym, stanami splątania, drżeniami mięśniowymi, miokloniami i hipertermią. Zaleca się zachowanie okresów karencji: 14 dni po zakończeniu terapii nieodwracalnymi nieselektywnymi inhibitorami MAO oraz co najmniej 1 dzień po odwracalnym inhibitorze MAO (moklobemid), a także 14 dni po odstawieniu amitryptyliny przed rozpoczęciem leczenia inhibitorami MAO.
amitryptyliny chlorowodorek, blok serca, ciężka choroba wątroby, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśniowe, działanie kardiotoksyczne, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra zamykającego się kąta, mioklonia, moklobemid, myśli samobójcze, nadczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niepokój psychoruchowy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność tętnic wieńcowych, niewydolność wątroby, przerost prostaty, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, stan splątania, wydłużony odstęp QT, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przewodnictwa, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół serotoninowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vellofent 133 mcg

Lek Vellofent, zawierający fentanyl w postaci cytrynianu w tabletkach podjęzykowych, jest przeciwwskazany u pacjentów bez tolerancji na opioidy, z nadwrażliwością na fentanyl lub substancje pomocnicze, a także u osób z ostrą depresją oddechową, ostrymi chorobami obturacyjnymi płuc oraz u pacjentów stosujących inhibitory monoaminooksydazy (MAO) lub hydroksymaślan sodu. Ze względu na silne działanie opioidowe i ryzyko ciężkiej depresji oddechowej, lek jest przeznaczony wyłącznie do doraźnego leczenia bólu przebijającego u pacjentów z przewlekłym bólem nowotworowym, którzy już otrzymują leczenie podtrzymujące opioidami. Przeciwwskazane jest stosowanie Vellofentu w innych typach bólu oraz w trakcie terapii inhibitorami MAO i hydroksymaślanem sodu ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, w tym przełomu serotoninowego i depresji oddechowej.
ból nowotworowy, ból przebijający, choroba nowotworowa, choroba obturacyjna płuc, cytrynian fentanylu, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie opioidowe, fentanyl, hydroksymaślan sodu, inhibitor MAO, inhibitor monoaminooksydazy, leczenie podtrzymujące opioidami, nadwrażliwość, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodek oddechowy, ostra depresja oddechowa, przełom serotoninowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, tabletka podjęzykowa, tolerancja na opioidy, zatrzymanie oddechu
Leksykon substancji czynnych
Bromowodorek dekstrometorfanu – Przedawkowanie

Bromowodorek dekstrometorfanu, stosowany jako lek przeciwkaszlowy w preparatach złożonych, może powodować poważne zatrucia przy przedawkowaniu. Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, dystonię, ataksję, oczopląs, splątanie, senność, pobudzenie psychoruchowe oraz psychozę toksyczną z omamami wzrokowymi. Szczególnie niebezpieczne są tachykardia i wydłużenie odstępu QTc w EKG, które mogą prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca. W ciężkich przypadkach obserwuje się śpiączkę, depresję oddechową oraz drgawki, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia i wymagające hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii. Objawy pojawiają się w zależności od dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta, a dawki przekraczające terapeutyczne znacznie zwiększają ryzyko powikłań neurologicznych i kardiologicznych.
ataksja, benzodiazepina, bromowodorek dekstrometorfanu, chlorfeniramina, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, działanie przeciwkaszlowe, hiperrefleksja, hipertermia, IMAO, inhibitor monoaminooksydazy, kardiotoksyczność, nalokson, napięcie mięśniowe, nudności i wymioty, oczopląs, omamy wzrokowe, osłupienie, paracetamol, pobudzenie psychoruchowe, preparat złożony, pseudoefedryna, psychoza toksyczna, receptor opioidowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skurcz mięśni, śpiączka, splątanie, SSRI, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zespół serotoninowy