pierwotna choroba nerek
Pierwotna choroba nerek (ang. primary kidney disease) odnosi się do schorzeń, które pierwotnie i bezpośrednio dotyczą nerek, w przeciwieństwie do chorób wtórnych, będących konsekwencją innych stanów ogólnoustrojowych. Do tej grupy zaliczają się m.in. kłębuszkowe zapalenia nerek, nefropatie śródmiąższowe, wady wrodzone czy choroby torbielowate nerek.
Diagnostyka pierwotnych chorób nerek obejmuje ocenę funkcji nerek (eGFR, kreatynina, mocznik), badanie moczu (proteinuria, hematuria, leukocyturia), badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa) oraz w wybranych przypadkach biopsję nerki. Wczesne rozpoznanie ma kluczowe znaczenie dla skuteczności leczenia i zapobiegania progresji do przewlekłej choroby nerek.
Leczenie pierwotnych chorób nerek zależy od specyficznego rozpoznania i może obejmować leczenie immunosupresyjne (w kłębuszkowych zapaleniach nerek), antybiotykoterapię (w infekcjach), leczenie operacyjne (w wadach wrodzonych) lub postępowanie objawowe. W przypadku progresji do schyłkowej niewydolności nerek konieczne może być leczenie nerkozastępcze: dializa lub transplantacja nerki.