Przeciwwskazania
Venlectine 150 mg

Lek Venlectine, zawierający wenlafaksynę w postaci chlorowodorku w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub substancje pomocnicze. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem psychoruchowym, drżeniem mięśniowym oraz hipertermią. Zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 14 dni po zakończeniu terapii IMAO przed rozpoczęciem wenlafaksyny oraz co najmniej 7 dni po zakończeniu wenlafaksyny przed rozpoczęciem IMAO, aby uniknąć interakcji farmakodynamicznych i zagrożenia życia.

Przeciwwskazania stosowania leku Venlectine

Lek Venlectine, w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu twardych (37,5 mg, 75 mg, 150 mg), zawierający jako substancję czynną wenlafaksynę w postaci chlorowodorku, jest przeciwwskazany w określonych sytuacjach klinicznych. Właściwa identyfikacja tych przeciwwskazań ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa pacjenta.1

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Stosowanie leku Venlectine jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na substancję czynną (wenlafaksynę) lub którąkolwiek z substancji pomocniczych zawartych w preparacie. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się różnorodnymi objawami klinicznymi, od łagodnych zmian skórnych do poważnych reakcji anafilaktycznych, dlatego dokładny wywiad alergologiczny przed rozpoczęciem terapii jest niezbędny.2

Interakcja z inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO)

Jednoczesne stosowanie leku Venlectine z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) stanowi bezwzględne przeciwwskazanie. Połączenie tych substancji wiąże się z wysokim ryzykiem wystąpienia potencjalnie zagrażającego życiu zespołu serotoninowego, który charakteryzuje się następującymi objawami:3

  • Pobudzenie psychoruchowe – stan zwiększonej aktywności motorycznej i psychicznej, który może prowadzić do niepokoju, lęku i agresji
  • Drżenie mięśniowe – mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni, które mogą dotyczyć różnych części ciała
  • Hipertermia – patologicznie podwyższona temperatura ciała, która może prowadzić do poważnych powikłań metabolicznych

Wymagane odstępy czasowe między terapiami

Ze względu na ryzyko interakcji farmakodynamicznych między wenlafaksyną a inhibitorami MAO, konieczne jest zachowanie odpowiednich odstępów czasowych między zakończeniem jednej terapii a rozpoczęciem drugiej:4

Sytuacja kliniczna Wymagany odstęp czasowy Uzasadnienie
Zakończenie terapii nieodwracalnymi IMAO → Rozpoczęcie leczenia wenlafaksyną Co najmniej 14 dni Czas potrzebny na eliminację IMAO z organizmu i regenerację enzymów MAO
Zakończenie terapii wenlafaksyną → Rozpoczęcie leczenia nieodwracalnymi IMAO Co najmniej 7 dni Czas potrzebny na eliminację wenlafaksyny i jej aktywnych metabolitów z organizmu

Nieprzestrzeganie tych odstępów czasowych może prowadzić do niebezpiecznych interakcji lekowych i zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, który stanowi stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.5

Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie leku Venlectine?

Oprócz bezwzględnych przeciwwskazań wymienionych w Charakterystyce Produktu Leczniczego, istnieją sytuacje kliniczne, w których lekarz powinien rozważyć odradzenie pacjentowi stosowania leku Venlectine ze względu na podwyższone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych lub interakcji lekowych.6

Nadwrażliwość w wywiadzie

W przypadku pacjentów, u których w wywiadzie występowały reakcje alergiczne na leki o podobnej budowie chemicznej do wenlafaksyny (np. inne leki przeciwdepresyjne z grupy SNRI), należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć wybór alternatywnego leku z innej grupy farmakologicznej. Reakcje krzyżowe między lekami o podobnej strukturze mogą występować nawet przy braku udokumentowanej alergii na konkretną substancję.7

Ryzyko zespołu serotoninowego

Należy odradzić stosowanie leku Venlectine pacjentom przyjmującym inne leki o działaniu serotoninergicznym, gdyż zwiększa to ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego. Dotyczy to szczególnie sytuacji, gdy pacjent przyjmuje:8

  • Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) – fluoksetyna, paroksetyna, sertralina
  • Tryptany stosowane w leczeniu migreny
  • Preparaty zawierające tryptofan – aminokwas będący prekursorem serotoniny
  • Tramadol i inne opioidowe leki przeciwbólowe o działaniu serotoninergicznym
  • Preparaty ziołowe zawierające dziurawiec (Hypericum perforatum)

Osoby o szczególnym ryzyku interakcji z IMAO

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów, którzy mogą nie pamiętać dokładnie historii swojego leczenia lub mają utrudniony dostęp do pełnej dokumentacji medycznej. Dotyczy to zwłaszcza:9

  1. Osób w podeszłym wieku – ze względu na większe ryzyko polipragmazji i możliwe zaburzenia poznawcze utrudniające prawidłowe raportowanie przyjmowanych leków
  2. Pacjentów psychiatrycznych leczonych przez wielu specjalistów równocześnie
  3. Osób z zaburzeniami funkcji poznawczych, które mogą nie pamiętać dokładnie stosowanych wcześniej terapii
  4. Pacjentów z historią nieprzestrzegania zaleceń lekarskich (non-compliance)

W każdym przypadku przed rozpoczęciem leczenia wenlafaksyną należy dokładnie zweryfikować historię farmakoterapii pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem stosowania leków z grupy inhibitorów MAO w okresie ostatnich 14 dni.10

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl