Dawkowanie i sposób podawania
Venlectine 150 mg
Venlectine, zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), stosowany jest w leczeniu epizodów dużej depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 75 mg raz na dobę (w lęku napadowym początkowo 37,5 mg przez 7 dni, potem 75 mg), z możliwością stopniowego zwiększania dawki co około 2 tygodnie do maksymalnie 375 mg/dobę w depresji i 225 mg/dobę w pozostałych wskazaniach. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z kontynuacją co najmniej 6 miesięcy po osiągnięciu remisji w depresji. Kapsułki należy przyjmować doustnie podczas posiłku, nie dzieląc ani nie żując, a w przypadku zmiany z formy o natychmiastowym uwalnianiu dawkę należy odpowiednio przeliczyć.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Venlectine
- Dawkowanie według wskazań
- Epizody dużej depresji
- Uogólnione zaburzenia lękowe
- Fobia społeczna
- Lęk napadowy
- Dawkowanie w populacjach szczególnych
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Dzieci i młodzież
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Przerywanie leczenia
- Sposób podawania
- Tabela dawkowania leku Venlectine
Dawkowanie i sposób podawania leku Venlectine
Lek Venlectine dostępny jest w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych, w trzech dawkach: 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg wenlafaksyny w postaci chlorowodorku. Kapsułki różnią się wyglądem: 37,5 mg – matowobiałe, 75 mg – matowożółtaworóżowe, 150 mg – matowoszkarłatne. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od wskazania, stanu klinicznego pacjenta oraz jego odpowiedzi na leczenie.1
Dawkowanie według wskazań
Zastosowanie leku Venlectine różni się w zależności od wskazania terapeutycznego. Poniżej przedstawiono szczegółowe schematy dawkowania dla poszczególnych jednostek chorobowych.2
Epizody dużej depresji
Dawka początkowa w leczeniu epizodów dużej depresji wynosi 75 mg raz na dobę. W przypadku pacjentów niereagujących na tę dawkę, można ją zwiększać do maksymalnie 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych. W uzasadnionych klinicznie przypadkach, wynikających z ciężkości objawów, można zwiększać dawkę w krótszych odstępach, jednak nie krótszych niż 4 dni.3
Długość leczenia powinna być wystarczająca, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. Należy regularnie oceniać leczenie, indywidualnie dla każdego pacjenta. Długoterminowa terapia może być również odpowiednia w zapobieganiu nawrotom. U większości pacjentów dawka zalecana w zapobieganiu nawrotom jest taka sama jak dawka stosowana w leczeniu aktywnego epizodu. Stosowanie leku należy kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy od czasu osiągnięcia remisji.4
Uogólnione zaburzenia lękowe
Dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. W przypadku braku odpowiedzi na tę dawkę, można ją zwiększać do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych. Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną jego skuteczności.5
Fobia społeczna
Zalecana dawka w leczeniu fobii społecznej wynosi 75 mg raz na dobę. Nie ma dowodów, że większe dawki przynoszą dodatkowe korzyści. Jednakże u pacjentów niereagujących na dawkę początkową można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.6
Lęk napadowy
W leczeniu lęku napadowego zalecane dawkowanie rozpoczyna się od 37,5 mg na dobę przez 7 dni. Następnie dawkę należy zwiększyć do 75 mg na dobę. W przypadku braku odpowiedzi klinicznej, dawkę można zwiększać do maksymalnie 225 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych.7
Dawkowanie w populacjach szczególnych
W określonych populacjach pacjentów wymagane jest dostosowanie schematu dawkowania leku Venlectine.8
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma konieczności modyfikowania dawki wyłącznie ze względu na wiek pacjenta. Należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas leczenia osób w podeszłym wieku, ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek, zmiany wrażliwości oraz powinowactwa neuroprzekaźników. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę i uważnie obserwować pacjenta w przypadku zwiększania dawki.9
Dzieci i młodzież
Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży. Kontrolowane badania kliniczne u pacjentów pediatrycznych z epizodami dużej depresji nie wykazały skuteczności i nie uzasadniają stosowania wenlafaksyny w tej grupie pacjentów. Nie określono również skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania wenlafaksyny w innych wskazaniach u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.10
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.11
Dane dotyczące pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. Zaleca się zachowanie ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%. Należy rozważyć potencjalne korzyści względem ryzyka podczas leczenia tej grupy pacjentów.12
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 mL/minutę nie jest konieczna zmiana dawkowania, jednak zaleca się zachowanie ostrożności. W przypadku pacjentów wymagających hemodializy oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 mL/min) dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania.<sup data-drug="Venlectine" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Chociaż zmiana dawkowania nie jest konieczna u pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (ang. GFR, Glomerular Filtration Rate) od 30 do 70 mL/minutę, to jednak zaleca się zachowanie ostrożności. W przypadku pacjentów wymagających hemodializy oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR 13
Przerywanie leczenia
Należy unikać nagłego odstawiania produktu. Przy przerywaniu terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres od 1 do 2 tygodni, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia reakcji odstawienia. Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia wystąpią objawy nietolerowane przez pacjenta, należy rozważyć powrót do wcześniej stosowanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki w sposób bardziej stopniowy.14
Sposób podawania
Venlectine stosuje się doustnie. Zaleca się przyjmowanie kapsułek codziennie podczas posiłku, mniej więcej o tej samej porze. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem. Nie należy ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.15
U pacjentów stosujących tabletki o natychmiastowym uwalnianiu zawierające wenlafaksynę można zamienić postać leku na kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, dobierając najbliższą dobową dawkę równoważną. Na przykład: zamiast podawać dwa razy na dobę tabletki o natychmiastowym uwalnianiu 37,5 mg można zastosować raz na dobę kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 75 mg. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do każdego pacjenta.16
Kapsułki Venlectine o przedłużonym uwalnianiu zawierają granulki, z których substancja czynna powoli uwalnia się do przewodu pokarmowego. Nierozpuszczalna część granulek jest wydalana i może być widoczna w kale.17
Tabela dawkowania leku Venlectine
| Wskazanie | Dawka początkowa | Zwiększanie dawki | Dawka maksymalna | Czas leczenia |
|---|---|---|---|---|
| Epizody dużej depresji | 75 mg raz na dobę | Stopniowo, co 2 tygodnie lub dłużej (min. 4 dni) | 375 mg na dobę | Kilka miesięcy lub dłużej; min. 6 mies. po osiągnięciu remisji |
| Uogólnione zaburzenia lękowe | 75 mg raz na dobę | Stopniowo, co 2 tygodnie lub dłużej | 225 mg na dobę | Kilka miesięcy lub dłużej |
| Fobia społeczna | 75 mg raz na dobę | Stopniowo, co 2 tygodnie lub dłużej | 225 mg na dobę | Kilka miesięcy lub dłużej |
| Lęk napadowy | 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, następnie 75 mg raz na dobę | Stopniowo, co 2 tygodnie lub dłużej | 225 mg na dobę | Kilka miesięcy lub dłużej |
Modyfikacje dawkowania dla szczególnych grup pacjentów
| Grupa pacjentów | Modyfikacja dawkowania | Uwagi |
|---|---|---|
| Pacjenci w podeszłym wieku | Nie jest konieczna modyfikacja tylko ze względu na wiek | Zachować szczególną ostrożność; stosować najmniejszą skuteczną dawkę |
| Dzieci i młodzież poniżej 18 lat | Nie zaleca się stosowania | Brak dowodów na skuteczność w tej grupie wiekowej |
| Łagodne i umiarkowane zaburzenia czynności wątroby | Zmniejszenie dawki o około 50% | Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania |
| Ciężkie zaburzenia czynności wątroby | Zmniejszenie dawki o więcej niż 50% | Ograniczone dane; rozważyć stosunek korzyści do ryzyka |
| GFR 30-70 mL/min | Nie jest konieczna zmiana dawkowania | Zaleca się zachowanie ostrożności |
| GFR <30 mL/min lub hemodializa | Zmniejszenie dawki o 50% | Może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania