Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Dulsevia

Dulsevia (duloksetyna) stosowana w postaci kapsułek dojelitowych wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas leczenia. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje o potencjalnych zagrożeniach oraz zalecanych środkach ostrożności podczas stosowania tego leku.¹

Zaburzenia psychiatryczne i neurologiczne

Epizody manii i napady padaczkowe – lek należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów, którzy w wywiadzie mają epizody manii lub rozpoznanie zaburzeń afektywnych dwubiegunowych i/lub napady padaczkowe. Konieczne jest wnikliwe monitorowanie stanu klinicznego tych pacjentów podczas terapii.²

Objawy oczne

W trakcie leczenia duloksetyną zgłaszano przypadki rozszerzenia źrenic (mydriazy). Z tego powodu należy zachować szczególną ostrożność przepisując Dulsevię pacjentom ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym lub zagrożonym wystąpieniem ostrej jaskry z wąskim kątem.³

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy

Stosowanie duloksetyny może prowadzić do zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi i klinicznie istotnego nadciśnienia tętniczego u niektórych pacjentów. Jest to prawdopodobnie związane z noradrenergicznym działaniem leku. Istnieją doniesienia o przypadkach przełomu nadciśnieniowego podczas stosowania duloksetyny, szczególnie u osób z wcześniej istniejącym nadciśnieniem.⁴

W związku z powyższym zaleca się:

• Regularne kontrolowanie ciśnienia tętniczego u pacjentów ze stwierdzonym nadciśnieniem i/lub innymi chorobami serca, zwłaszcza w pierwszym miesiącu leczenia
• Zachowanie ostrożności u pacjentów, których stan może się pogorszyć w następstwie zwiększenia częstości akcji serca lub wzrostu ciśnienia tętniczego
• Ostrożne stosowanie duloksetyny jednocześnie z lekami, które mogą zaburzać jej metabolizm
• Rozważenie zmniejszenia dawki lub stopniowego odstawienia leku u pacjentów, u których utrzymuje się wysokie ciśnienie tętnicze podczas terapii

⁵

Przeciwwskazania: U pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym nie należy rozpoczynać leczenia duloksetyną.⁶

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, poddawanych hemodializie (klirens kreatyniny <30 ml/min) obserwuje się zwiększone stężenie duloksetyny w osoczu. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Informacje dotyczące dawkowania u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek znajdują się w odpowiednich wytycznych dawkowania.⁷

Zespół serotoninowy

Podczas stosowania duloksetyny, podobnie jak w przypadku innych leków serotoninergicznych, może wystąpić zespół serotoninowy – stan potencjalnie zagrażający życiu. Ryzyko to wzrasta zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu:⁸

• Innych leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany)
• Leków zaburzających metabolizm serotoniny (np. inhibitory monoaminooksydazy – IMAO)
• Leków przeciwpsychotycznych lub innych antagonistów dopaminy
• Buprenorfiny

Jeśli jednoczesne stosowanie duloksetyny i innych leków wpływających na neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne i/lub dopaminergiczne jest klinicznie uzasadnione, zaleca się wnikliwą obserwację pacjenta, szczególnie na początku leczenia i podczas zwiększania dawki.⁹

Pacjenci i personel medyczny powinni zwracać uwagę na objawy zespołu serotoninowego, do których należą:¹⁰

• Zmiany stanu psychicznego – pobudzenie, omamy, śpiączka
• Niestabilność układu autonomicznego – tachykardia, zmienne ciśnienie tętnicze, hipertermia
• Zaburzenia nerwowo-mięśniowe – hiperrefleksja, zaburzenia koordynacji
• Objawy żołądkowo-jelitowe – nudności, wymioty, biegunka

Interakcje z preparatami ziołowymi

Jednoczesne stosowanie Dulsevii z lekami ziołowymi zawierającymi ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) może zwiększać częstotliwość występowania działań niepożądanych.¹¹

Ryzyko samobójstwa

Duże zaburzenia depresyjne i zaburzenia lękowe uogólnione

Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczenia i samobójstw (zachowania samobójcze). Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania znaczącej poprawy. Ponieważ poprawa może nie wystąpić w czasie pierwszych kilku tygodni leczenia lub dłużej, pacjenci wymagają dokładnej obserwacji do czasu uzyskania wyraźnej poprawy ich stanu.¹²

Doświadczenia kliniczne wskazują, że ryzyko samobójstw może się zwiększać we wczesnym okresie poprawy stanu pacjenta. Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest Dulsevia, również mogą być związane ze zwiększonym ryzykiem zachowań samobójczych. Dodatkowo, mogą one współistnieć z dużymi zaburzeniami depresyjnymi.¹³

Pacjenci z grupy zwiększonego ryzyka:

• Osoby z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie
• Pacjenci z nasilonymi myślami samobójczymi przed rozpoczęciem leczenia
• Osoby w wieku poniżej 25 lat (metaanaliza badań klinicznych wykazała zwiększone ryzyko zachowań samobójczych u osób w tym wieku przyjmujących leki przeciwdepresyjne)

¹⁴

Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych u pacjentów w trakcie leczenia duloksetyną lub wkrótce po zakończeniu leczenia. Leczenie pacjentów, szczególnie tych z grupy wysokiego ryzyka, powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza, zwłaszcza w początkowym etapie leczenia i po zmianie dawki.¹⁵

Należy poinformować pacjentów i ich opiekunów o konieczności obserwowania i niezwłocznego zgłaszania lekarzowi każdego przypadku pogorszenia stanu klinicznego, wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu.¹⁶

Ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej

Podobnie jak w przypadku innych leków o podobnym profilu farmakologicznym, raportowano pojedyncze przypadki myśli i zachowań samobójczych podczas leczenia duloksetyną lub wkrótce po jego zakończeniu. Lekarze powinni zachęcać pacjentów do zgłaszania niepokojących myśli czy uczuć.¹⁷

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Dulsevii nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. W badaniach klinicznych u młodych pacjentów przyjmujących leki przeciwdepresyjne częściej obserwowano zachowania samobójcze (próby i myśli samobójcze), wrogość (głównie agresję, zachowania buntownicze i przejawy gniewu) niż w grupie otrzymującej placebo.¹⁸

Jeżeli ze względu na potrzebę kliniczną zostanie podjęta decyzja o leczeniu osoby poniżej 18. roku życia, należy dokładnie monitorować pojawienie się objawów zachowań samobójczych. Ponadto, brak długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania duloksetyny u dzieci i młodzieży w zakresie wpływu na wzrost, dojrzewanie oraz rozwój poznawczy i behawioralny.¹⁹

Ryzyko krwawień

Stosowanie duloksetyny może wiązać się z ryzykiem zaburzeń krzepnięcia. Zgłaszano przypadki objawów takich jak wybroczyny, plamica i krwawienie z przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), w tym duloksetynę.²⁰

Duloksetyna może również zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego. Należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia:²¹

• Pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe
• Osób stosujących leki wpływające na czynność płytek krwi (np. NLPZ, kwas acetylosalicylowy)
• Pacjentów ze stwierdzoną skłonnością do krwawień

Hiponatremia

Podczas stosowania duloksetyny zgłaszano przypadki hiponatremii, w tym przypadki ze stężeniem sodu w surowicy poniżej 110 mmol/l. Hiponatremia może być spowodowana zespołem nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH).²²

Większość tych przypadków wystąpiła u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza u pacjentów z zaburzoną równowagą płynów ustrojowych w wywiadzie lub ze współistniejącymi chorobami predysponującymi do zaburzeń równowagi płynów. Należy zachować ostrożność u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem hiponatremii, do których należą:²³

• Pacjenci w podeszłym wieku
• Osoby z marskością wątroby
• Pacjenci odwodnieni
• Osoby przyjmujące leki moczopędne