Przedawkowanie
Dulsevia 60 mg

Przedawkowanie duloksetyny, substancji czynnej leku Dulsevia, stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawkach powyżej 600 mg, a w ciężkich przypadkach nawet do 5400 mg. Objawy kliniczne obejmują senność, śpiączkę (zwykle przy dawkach >1000 mg), zespół serotoninowy (hipertermia, drżenia, sztywność mięśni) oraz drgawki. Tachykardia (>100 uderzeń/min) i wymioty mogą wystąpić przy różnych dawkach. Zespół serotoninowy wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych. Zgony odnotowano zarówno przy monoterapii dawką około 1000 mg, jak i w polipragmazji.

Pobierz ChPL PDF Dulsevia – Kapsułki dojelitowe, twarde – 60 mg
  1. Przedawkowanie leku Dulsevia
    1. Objawy przedawkowania
    2. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    3. Ograniczenia metod eliminacji leku
    4. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. ból w obwodowej neuropatii cukrzycowej
  2. duże zaburzenie depresyjne
  3. zaburzenie lękowe uogólnione
Substancja czynna
  1. duloksetyna
Kategoria leku
  1. leki przeciwdepresyjne
  2. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI)

Przedawkowanie leku Dulsevia

Przedawkowanie duloksetyny (substancji czynnej leku Dulsevia) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. W literaturze medycznej odnotowano przypadki przedawkowania zarówno samej duloksetyny, jak i w połączeniu z innymi produktami leczniczymi, w dawkach sięgających nawet 5400 mg. W niektórych przypadkach doszło do zgonów, szczególnie przy przedawkowaniu wielu leków jednocześnie, ale także po przyjęciu samej duloksetyny w dawce około 1000 mg.1

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie duloksetyny może prowadzić do szeregu poważnych objawów klinicznych, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej. Pacjenci, którzy przedawkowali duloksetynę, mogą prezentować różnorodne objawy przedmiotowe i podmiotowe, zarówno w przypadku samej duloksetyny, jak i w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi.2

Objaw przedawkowania Opis kliniczny Dawka powiązana
Senność Nadmierna potrzeba snu, trudności z utrzymaniem świadomości, osłabiona reakcja na bodźce zewnętrzne Może wystąpić przy różnych dawkach, zwykle jeden z pierwszych objawów przedawkowania
Śpiączka Stan głębokiej nieprzytomności, brak reakcji na bodźce zewnętrzne, zagrażający życiu Zwykle przy znacznym przedawkowaniu, powyżej 1000 mg
Zespół serotoninowy Potencjalnie zagrażający życiu zespół objawów związany z nadmiarem serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym (hipertermia, nadmierna potliwość, drżenia, mioklonie, sztywność mięśni, zaburzenia świadomości) Ryzyko wzrasta przy dawkach powyżej 600 mg, szczególnie w połączeniu z innymi lekami serotoninergicznymi
Drgawki Napady padaczkowe, mimowolne skurcze mięśni, zaburzenia świadomości Obserwowane przy wysokich dawkach, szczególnie powyżej 1000 mg
Wymioty Gwałtowne wydalanie zawartości żołądka, mogące prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych Występują w różnych dawkach, także przy niższych poziomach przedawkowania
Tachykardia Przyspieszenie akcji serca powyżej 100 uderzeń na minutę, mogące prowadzić do zaburzeń hemodynamicznych Może wystąpić przy różnych poziomach przedawkowania, częściej przy dawkach powyżej 600 mg

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Obecnie nie istnieje swoiste antidotum dla duloksetyny, co oznacza, że nie ma leku, który mógłby bezpośrednio neutralizować jej działanie w organizmie. W przypadku przedawkowania konieczne jest wdrożenie odpowiedniego postępowania objawowego i wspomagającego.3

Postępowanie powinno obejmować następujące kroki:

  1. Zabezpieczenie drożności dróg oddechowych – podstawowy i krytyczny element opieki nad pacjentem nieprzytomnym lub z zaburzeniami świadomości. Zapewnienie prawidłowej wentylacji jest priorytetem w leczeniu przedawkowania.4
  2. Monitorowanie czynności serca i parametrów życiowych – ciągłe monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego, częstości oddechów, saturacji krwi tlenem oraz temperatury ciała. Pacjenci z przedawkowaniem duloksetyny mogą doświadczać tachykardii i innych zaburzeń rytmu serca wymagających interwencji.5
  3. Dekontaminacja przewodu pokarmowego – w przypadku niedawnego spożycia leku:
    • Płukanie żołądka – procedura ta jest zalecana, jeśli zostanie wykonana niedługo po przyjęciu produktu lub u pacjentów, u których wystąpiły objawy. Skuteczność tej metody zmniejsza się znacząco z upływem czasu od momentu przedawkowania.6
    • Podanie węgla aktywowanego – może istotnie ograniczyć wchłanianie duloksetyny z przewodu pokarmowego. Węgiel aktywowany wiąże cząsteczki leku, zapobiegając ich absorpcji do krwiobiegu.7
  4. Leczenie zespołu serotoninowego – w przypadku wystąpienia objawów zespołu serotoninowego należy rozważyć:

Ograniczenia metod eliminacji leku

Należy podkreślić, że zaawansowane metody eliminacji leku z organizmu mają ograniczoną skuteczność w przypadku przedawkowania duloksetyny. Wynika to z dużej objętości dystrybucji tego leku w organizmie. W praktyce klinicznej oznacza to, że następujące procedury najprawdopodobniej nie przyniosą znaczących korzyści terapeutycznych:9

  • Wymuszona diureza – zwiększenie wydalania leku przez nerki poprzez stymulację diurezy
  • Hemoperfuzja – technika pozaustrojowego oczyszczania krwi
  • Transfuzja wymienna – wymiana krwi pacjenta na krew dawcy lub preparaty krwiopochodne

Leczenie przedawkowania duloksetyny pozostaje więc głównie objawowe i podtrzymujące, skupione na stabilizacji stanu pacjenta i minimalizacji powikłań wynikających z przedawkowania.10

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl