Właściwości farmakokinetyczne
Choligrip Menthol Active 600 mg + 40 mg + 10 mg
Produkt Choligrip Menthol Active zawiera trzy substancje aktywne: paracetamol (600 mg), fenylefryny chlorowodorek (10 mg) oraz kwas askorbowy (40 mg). Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z okresem półtrwania 1-4 godzin, metabolizowany głównie w wątrobie do glukuronidów i siarczanów, z niewielką produkcją hepatotoksycznego metabolitu NAPQI (ok. 5%). W warunkach prawidłowych jest wydalany niemal całkowicie z moczem, mniej niż 5% w postaci niezmienionej. U pacjentów z niewydolnością wątroby okres półtrwania może się wydłużyć, jednak nie obserwuje się kumulacji ani hepatotoksyczności przy dawkowaniu do 4 g/dobę. W niewydolności nerek zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami ze względu na ograniczone wydalanie metabolitów. Fenylefryna wykazuje biodostępność około 40%, szybkie wchłanianie i okres półtrwania 2-3 godziny, jest metabolizowana przez monoaminooksydazy w jelitach i wątrobie, a następnie wydalana z moczem w postaci siarczanów. Kwas askorbowy szybko się wchłania, dystrybuuje do tkanek (25% wiązanie z białkami osocza) i nadmiar jest eliminowany z moczem w formie metabolitów.
Farmakokinetyka składników Choligrip Menthol Active
Produkt Choligrip Menthol Active zawiera kombinację trzech substancji aktywnych: paracetamol (600 mg), kwas askorbowy (40 mg) oraz fenylefryny chlorowodorek (10 mg). Każda z tych substancji charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które warunkują ich działanie terapeutyczne.1
Farmakokinetyka paracetamolu
Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Po wchłonięciu jest równomiernie dystrybuowany do płynów ustrojowych. Istotne jest, że przyjmowanie paracetamolu podczas posiłku może skutkować zmniejszeniem szybkości jego wchłaniania.2
W dawkach terapeutycznych paracetamol wiąże się z białkami osocza jedynie w niewielkim stopniu. Metabolizm leku odbywa się głównie w wątrobie, a wydalanie przebiega prawie całkowicie przez nerki. Wydalany jest w postaci związków sprzężonych – glukuronidów i siarczanów.3
Podczas metabolizmu paracetamolu powstaje niewielka ilość (około 5%) potencjalnie hepatotoksycznego metabolitu pośredniego – N-acetylo-p-benzochinoiminy (NAPQI). W warunkach prawidłowych metabolit ten jest całkowicie sprzęgany z glutationem wątrobowym i wydalany w połączeniu z cysteiną lub kwasem merkapturowym. Zastosowanie zbyt dużych dawek paracetamolu może prowadzić do wyczerpania zapasów glutationu w wątrobie, co skutkuje nagromadzeniem toksycznego metabolitu. Konsekwencją tego może być uszkodzenie hepatocytów, ich martwica oraz ostra niewydolność wątroby.4
Mniej niż 5% dawki paracetamolu jest wydalane w postaci niezmienionej. Średni okres półtrwania paracetamolu waha się od 1 do 4 godzin.5
Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby
U pacjentów z wyrównaną niewydolnością wątroby okres półtrwania paracetamolu jest zbliżony do tego obserwowanego u osób zdrowych. Natomiast w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby okres półtrwania paracetamolu może ulec wydłużeniu. Kliniczne znaczenie tego zjawiska nie zostało jednoznacznie określone.6
Istotne jest, że nawet przy wydłużonym okresie półtrwania u pacjentów z chorobami wątroby nie zaobserwowano kumulacji leku, hepatotoksyczności ani zaburzeń procesu sprzęgania z glutationem. Badania wykazały, że podawanie 4 g paracetamolu na dobę przez 13 dni pacjentom z przewlekłą wyrównaną niewydolnością wątroby nie spowodowało pogorszenia funkcji wątroby.7
Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek
W warunkach prawidłowych ponad 90% dawki terapeutycznej paracetamolu jest wydalane z moczem w postaci metabolitów w ciągu 24 godzin. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek zdolność wydalania polarnych metabolitów jest ograniczona, co może skutkować ich kumulacją w organizmie.8
Z tego powodu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów między kolejnymi dawkami paracetamolu, aby zapobiec potencjalnym działaniom niepożądanym związanym z kumulacją metabolitów.9
Farmakokinetyka fenylefryny chlorowodorku
Fenylefryny chlorowodorek charakteryzuje się łatwym i szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Substancja ta podlega wstępnemu metabolizmowi za pośrednictwem inhibitorów monoaminooksydazy zarówno w jelitach, jak i w wątrobie. Biodostępność fenylefryny sięga 40%.10
Maksymalne stężenie w surowicy fenylefryna osiąga po 1-2 godzinach od podania. Okres półtrwania substancji wynosi od 2 do 3 godzin. W formie doustnej, która ma działanie obkurczające na naczynia krwionośne nosa, lek podaje się w odstępach 4-6 godzin. Fenylefryna jest wydalana z moczem niemal całkowicie w postaci siarczanów.11
Farmakokinetyka kwasu askorbowego
Kwas askorbowy (witamina C) ulega szybkiemu wchłanianiu z przewodu pokarmowego, po czym jest dystrybuowany do tkanek organizmu. Około 25% kwasu askorbowego wiąże się z białkami osocza. Nadmiar kwasu askorbowego, przekraczający fizjologiczne zapotrzebowanie organizmu, jest eliminowany z moczem w postaci metabolitów.12
| Substancja aktywna | Wchłanianie | Dystrybucja | Metabolizm | Eliminacja | Okres półtrwania |
|---|---|---|---|---|---|
| Paracetamol (600 mg) | Szybkie i prawie całkowite z przewodu pokarmowego; spowolnione przy przyjmowaniu z posiłkiem | Równomierna do płynów ustrojowych; niski stopień wiązania z białkami osocza | Głównie w wątrobie; tworzenie glukuronidów i siarczanów; niewielka ilość (5%) toksycznego metabolitu NAPQI | Prawie całkowicie z moczem w postaci sprzężonej; <5% w postaci niezmienionej | 1-4 godziny |
| Fenylefryny chlorowodorek (10 mg) | Łatwe i szybkie z przewodu pokarmowego | Biodostępność około 40% (efekt pierwszego przejścia) | Wstępny metabolizm przez inhibitory monoaminooksydazy w jelitach i wątrobie | Prawie całkowicie z moczem w postaci siarczanów | 2-3 godziny |
| Kwas askorbowy (40 mg) | Szybkie z przewodu pokarmowego | Dystrybucja do tkanek; 25% wiązanie z białkami osocza | Metabolizm nadmiaru przekraczającego zapotrzebowanie organizmu | Nadmiar wydalany z moczem w postaci metabolitów | Nie określono w danych źródłowych |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania