Przeciwwskazania
Lorazepam TZF 2 mg/ml

Przeciwwskazania stosowania leku Lorazepam TZF

Lorazepam TZF, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w dawkach 2 mg/ml i 4 mg/ml, jest lekiem z grupy benzodiazepin, który podlega licznym przeciwwskazaniom, wymagającym wnikliwej oceny stanu pacjenta przed jego zastosowaniem. Kwalifikacja pacjenta do terapii tym produktem leczniczym powinna uwzględniać wszystkie bezwzględne i względne przeciwwskazania, aby uniknąć potencjalnych powikłań i działań niepożądanych.¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Stosowanie leku Lorazepam TZF jest przeciwwskazane u pacjentów z rozpoznaną nadwrażliwością na lorazepam jako substancję czynną. Przeciwwskazanie dotyczy również pacjentów z nadwrażliwością na inne benzodiazepiny, co może wskazywać na możliwość reakcji krzyżowych w obrębie tej grupy leków. Szczególną uwagę należy zwrócić również na nadwrażliwość na substancje pomocnicze zawarte w preparacie, w tym makrogol 400 (203 mg w ampułce 1 ml) oraz glikol propylenowy (843-845 mg w ampułce 1 ml), które mogą wywołać reakcje alergiczne.²

Przeciwwskazania związane z drogą podania

Bezwzględnym przeciwwskazaniem dla preparatu Lorazepam TZF jest podanie dotętnicze. Taka droga podania może prowadzić do poważnych powikłań naczyniowych, w tym martwicy tkanek.³

Zaburzenia oddychania i bezdech senny

Lorazepam TZF jest przeciwwskazany u pacjentów z rozpoznanym zespołem bezdechu sennego. Zastosowanie leku u takich pacjentów może nasilić epizody bezdechu podczas snu i zwiększyć ryzyko poważnych powikłań oddechowych. Podobnie, lek nie powinien być stosowany u osób z ciężką niewydolnością oddechową, gdyż jego działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy może dodatkowo upośledzić funkcję oddechową i prowadzić do niewydolności oddechowej.⁴

Przeciwwskazania neurologiczne

Lek Lorazepam TZF jest przeciwwskazany u pacjentów z miastenią (Myasthenia gravis). Jest to choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się osłabieniem mięśni szkieletowych, szczególnie mięśni gałkoruchowych, twarzy i kończyn. Stosowanie lorazepamu u pacjentów z miastenią może nasilić osłabienie mięśni poprzez działanie sedatywne i miorelaksacyjne, co może prowadzić do zaostrzenia objawów choroby i zwiększać ryzyko niewydolności oddechowej.⁵

Zaburzenia czynności wątroby

Ciężkie zaburzenia czynności wątroby stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania lorazepamu. Wynika to z faktu, że metabolizm lorazepamu odbywa się głównie w wątrobie, a jego zaburzenia mogą prowadzić do nadmiernej kumulacji leku w organizmie i nasilenia działań niepożądanych. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby może dojść do przedłużonego działania leku i zwiększonego ryzyka encefalopatii wątrobowej.⁶

Interakcje farmakologiczne jako przeciwwskazanie

Szczególnym przeciwwskazaniem dla stosowania leku Lorazepam TZF jest jednoczesne przyjmowanie skopolaminy. Połączenie tych leków prowadzi do nasilenia działania sedatywnego, może wywoływać omamy oraz nieracjonalne zachowania. Ta interakcja lekowa jest na tyle istotna, że została wymieniona jako bezwzględne przeciwwskazanie, a nie jedynie jako przestroga dotycząca interakcji lekowych.⁷

Przeciwwskazania wiekowe

Lorazepam TZF w postaci roztworu do wstrzykiwań jest przeciwwskazany do stosowania u dzieci poniżej 12. roku życia. Od tej zasady istnieje jeden wyjątek – stosowanie leku w kontroli stanu padaczkowego. Nawet w tym przypadku, zastosowanie lorazepamu u dzieci poniżej 12. roku życia powinno być traktowane jako rzadkie i szczególne wskazanie, podlegające rygorystycznym warunkom:

• Decyzja o zastosowaniu leku musi być podjęta przez specjalistę – neurologa dziecięcego lub psychiatrę
• Podanie leku musi odbywać się pod bezpośrednim nadzorem specjalisty
• Zastosowanie powinno być ograniczone wyłącznie do przypadków stanu padaczkowego, gdy inne metody leczenia są nieskuteczne lub przeciwwskazane

To ograniczenie wiekowe wynika z niedostatecznych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania lorazepamu u młodszych pacjentów oraz z potencjalnie większego ryzyka działań niepożądanych w tej grupie wiekowej.⁸

Kiedy odradzić pacjentowi stosowanie lorazepamu TZF

Poza bezwzględnymi przeciwwskazaniami, istnieje szereg sytuacji klinicznych, w których lekarz powinien rozważyć odradzenie stosowania Lorazepamu TZF ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych lub nieskuteczność terapii.

Względne przeciwwskazania

Pacjentom z następującymi stanami klinicznymi należy odradzić stosowanie Lorazepamu TZF lub zastosować go ze szczególną ostrożnością:

• Łagodna do umiarkowanej niewydolność oddechowa – benzodiazepiny mogą nasilać istniejące zaburzenia oddychania
• Zaburzenia świadomości – lorazepam może dodatkowo upośledzać funkcje poznawcze
• Pacjenci w podeszłym wieku – ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, w tym nadmiernej sedacji, zaburzeń poznawczych i ryzyka upadków
• Pacjenci z przewlekłymi chorobami płuc – ze względu na potencjalne działanie depresyjne na ośrodek oddechowy
• Pacjenci z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby – ze względu na ryzyko kumulacji leku

Szczególne grupy pacjentów wymagające uwagi

W przypadku konieczności zastosowania lorazepamu u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka, należy rozważyć modyfikację dawkowania, częstszą kontrolę parametrów życiowych oraz ścisły nadzór medyczny podczas podawania leku i w okresie jego działania.

Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z dodatkowymi obciążeniami, gdyż lek zawiera znaczne ilości substancji pomocniczych: makrogolu 400 (203 mg w ampułce 1 ml) oraz glikolu propylenowego (843-845 mg w ampułce 1 ml), które same w sobie mogą powodować działania niepożądane u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi lub niewydolnością narządową.⁹

Warunki odradzenia stosowania ze względu na środowisko pacjenta

Należy odradzić stosowanie leku Lorazepam TZF w następujących okolicznościach:

• U pacjentów ambulatoryjnych, którzy po podaniu leku będą prowadzić pojazdy mechaniczne lub obsługiwać urządzenia mechaniczne w ruchu
• U pacjentów, u których nie ma możliwości odpowiedniego monitorowania po podaniu leku
• W warunkach, gdzie nie ma dostępu do sprzętu resuscytacyjnego
• W przypadku braku możliwości różnicowania przyczyn zaburzeń świadomości (np. uraz głowy, zatrucie, krwawienie wewnątrzczaszkowe)

Roztwór Lorazepamu TZF do wstrzykiwań powinien być stosowany wyłącznie w warunkach umożliwiających stały nadzór nad pacjentem oraz natychmiastową interwencję w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.