Wskazania do stosowania
Lorazepam TZF 2 mg/ml

Wskazania terapeutyczne dla leku Lorazepam TZF

Lorazepam TZF w postaci roztworu do wstrzykiwań (dostępny w dawkach 2 mg/ml oraz 4 mg/ml) jest lekiem z grupy benzodiazepin, który znajduje zastosowanie w kilku istotnych obszarach terapeutycznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe wskazania do stosowania tego produktu leczniczego wraz z wyjaśnieniem warunków, w których lek powinien być zalecany pacjentom przez personel medyczny.¹

Premedykacja chirurgiczna i diagnostyczna

Lorazepam TZF jest wskazany jako lek uspokajający (sedacja podstawowa) w ramach premedykacji przed procedurami medycznymi. Lek należy stosować przed zabiegami chirurgicznymi, diagnostycznymi lub podczas chemioterapii, gdy celem jest zmniejszenie lęku i napięcia u pacjenta. Dodatkową korzyścią terapeutyczną jest wywoływanie niepamięci następczej (amnezji), co sprawia, że pacjent nie będzie w pełni pamiętał szczegółów przeprowadzonych procedur, co może być korzystne psychologicznie.²

Stany lękowe i fobie

Lorazepam TZF jest wskazany we wstępnym leczeniu objawów silnego lęku neurotycznego i nasilonych fobii. W tych przypadkach preferowane jest podanie dożylne leku, które zapewnia szybkie rozpoczęcie działania terapeutycznego. Należy podkreślić, że zastosowanie powinno mieć charakter krótkotrwały, ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji i uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu benzodiazepin.³

Leczenie wspomagające w psychozach i depresji

Lek może być stosowany jako krótkotrwałe, wspomagające leczenie silnych zaburzeń lękowych i stanów pobudzenia występujących w przebiegu psychoz i depresji. Istotne jest, aby zastosowanie lorazepamu następowało w sytuacjach, gdy podstawowe leczenie neuroleptykami i/lub lekami przeciwdepresyjnymi nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów lub gdy efekty terapeutyczne podstawowego leczenia jeszcze nie wystąpiły. Lorazepam TZF stanowi więc ważny element terapii przejściowej, umożliwiający kontrolę ostrych objawów do czasu osiągnięcia pełnej skuteczności leków podstawowych.⁴

Stan padaczkowy

Kluczowym wskazaniem do stosowania Lorazepamu TZF jest leczenie stanu padaczkowego. Lek może być stosowany u różnych grup wiekowych: u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt od 1 miesiąca życia. Lorazepam wykazuje skuteczność w leczeniu różnych rodzajów napadów padaczkowych, w tym:⁵

• Napadów uogólnionych toniczno-klonicznych (typu „grand mal”)
• Uogólnionych napadów nieświadomości (typu „petit mal”)
• Stanów utraty świadomości w postaci zespołów iglica-fala (spike-wave stupor)
• Ogniskowych napadów motorycznych lub psychomotorycznych
• Kombinacji różnych typów napadów, jak napady uogólnione o ogniskowym początku

Początkowe leczenie lorazepamem pozwala na długotrwałe ustanie napadów drgawkowych, co stanowi istotną zaletę terapeutyczną w stanach nagłych.⁶

Ograniczenia w stosowaniu w padaczce

Należy wyraźnie podkreślić, że Lorazepam TZF nie jest przeznaczony do długotrwałego leczenia padaczki. Po ustąpieniu napadów padaczkowych należy wdrożyć inne środki zapobiegające występowaniu napadów. Jest to zatem lek pierwszego rzutu w terapii ostrego stanu padaczkowego, a nie leczenia przewlekłego padaczki.⁷

W przypadku stanu padaczkowego wywołanego ostrymi, odwracalnymi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak hipoglikemia, hipokalcemia czy hiponatremia, szczególnie ważne jest, aby równolegle z podaniem lorazepamu natychmiast podjąć próbę wyeliminowania choroby podstawowej. Takie podejście zapewnia optymalne efekty terapeutyczne i minimalizuje ryzyko nawrotu napadów padaczkowych.⁸

Dostępne postaci i skład leku

Lorazepam TZF jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w dwóch stężeniach: 2 mg/ml oraz 4 mg/ml. Bezbarwny roztwór o pH wynoszącym od 3,5 do 7,5 zawiera substancję czynną lorazepam oraz substancje pomocnicze.⁹

W ampułce zawierającej 1 ml roztworu o stężeniu 2 mg/ml znajduje się:¹⁰

• 2 mg lorazepamu (substancja czynna)
• 203 mg makrogolu 400 (substancja pomocnicza o znanym działaniu)
• 845 mg glikolu propylenowego (substancja pomocnicza o znanym działaniu)

W ampułce zawierającej 1 ml roztworu o stężeniu 4 mg/ml znajduje się:¹¹

• 4 mg lorazepamu (substancja czynna)
• 203 mg makrogolu 400 (substancja pomocnicza o znanym działaniu)
• 843 mg glikolu propylenowego (substancja pomocnicza o znanym działaniu)

Należy zwrócić uwagę na zawartość substancji pomocniczych o znanym działaniu, szczególnie glikolu propylenowego i makrogolu 400, które mogą wpływać na tolerancję leku u niektórych pacjentów, zwłaszcza przy podaniu dożylnym.