Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Lorazepam TZF 2 mg/ml

Badania przedkliniczne lorazepamu wykazały, że dawka śmiertelna LD50 po podaniu dożylnym, domięśniowym lub dootrzewnowym mieści się w zakresie 24-70 mg/kg masy ciała, zróżnicowana w zależności od gatunku zwierząt. Toksyczność przewlekła przy doustnym podawaniu wysokich dawek przez 80 tygodni u szczurów oraz 12 miesięcy u psów nie wykazała istotnych zmian biologicznych. Podawanie domięśniowe i dożylne w dawkach do 20 mg/kg mc. u szczurów i do 10 mg/kg mc. u psów przez okres do 5 tygodni skutkowało jedynie odwracalnymi reakcjami tkankowymi w miejscach wstrzyknięć, bez innych poważnych nieprawidłowości. Testy mutagenności były negatywne, a badania rakotwórczości na szczurach i myszach nie wykazały potencjału kancerogennego lorazepamu po podaniu doustnym.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania lorazepamu

Badania przedkliniczne dotyczące lorazepamu obejmują szereg analiz w zakresie toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjalnego działania mutagennego i rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość. Dane te stanowią istotną podstawę oceny bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Lorazepam TZF w praktyce klinicznej.1

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej wykazano, że wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) po podaniu dożylnym, domięśniowym lub dootrzewnowym wynosiła od 24 do 70 mg/kg masy ciała. Wartość ta była zróżnicowana w zależności od gatunku zwierząt laboratoryjnych wykorzystanych w badaniach.2

Toksyczność podprzewlekła i przewlekła

Badania toksyczności przewlekłej przeprowadzono przy doustnym podawaniu lorazepamu szczurom przez okres 80 tygodni oraz psom przez 12 miesięcy. Analizy histopatologiczne, okulistyczne, hematologiczne oraz badania czynnościowe narządów wykazały brak istotnych zmian biologicznych lub jedynie niewielkie zmiany, nawet przy stosowaniu wysokich dawek leku.3

W badaniach oceniających podawanie roztworu do wstrzykiwań zastosowano następujące schematy dawkowania:4

  • Podanie domięśniowe szczurom: dawki do 20 mg lorazepamu/kg mc. (4 mL/kg mc.) przez okres do 5 tygodni
  • Podanie domięśniowe psom: dawki do 10 mg lorazepamu/kg mc. (2 mL/kg mc.) przez okres do 5 tygodni
  • Podanie dożylne szczurom: dawki do 8 mg lorazepamu/kg mc. (3,2 mL/kg mc.) przez 10 dni

W trakcie tych badań odnotowano przypadki śmierci niektórych zwierząt, które otrzymały większe objętości produktu lub samego rozpuszczalnika. Jednak podobnie jak w przypadku podania doustnego, nie stwierdzono istotnych nieprawidłowości, poza odwracalnymi reakcjami tkankowymi w miejscach wstrzyknięcia. Reakcje te występowały zarówno po wstrzyknięciu produktu leczniczego, jak i po podaniu odpowiedniej ilości jego rozpuszczalnika.5

Działanie mutagenne i rakotwórcze

Lorazepam został poddany ograniczonym badaniom mutagenności. Wszystkie przeprowadzone dotychczas testy dały wyniki negatywne, co sugeruje brak potencjału mutagennego tej substancji. Dodatkowo, kompleksowe badania przeprowadzone na szczurach i myszach nie wykazały potencjału rakotwórczego lorazepamu po jego doustnym podaniu.6

Wpływ na rozrodczość

Wpływ lorazepamu na rozwój zarodka i płodu oraz na rozrodczość był przedmiotem badań na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych:7

  • Podanie doustne: badania u królików, szczurów i myszy
  • Podanie dożylne: badania u szczurów (od 6. do 15. dnia ciąży) i królików (od 6. do 18. dnia ciąży)

Zastosowane w badaniach rasy zwierząt charakteryzowały się potwierdzoną wrażliwością na znane substancje o działaniu teratogennym, co zwiększa wiarygodność otrzymanych wyników. W ramach przeprowadzonych analiz nie stwierdzono oznak działania teratogennego lorazepamu ani zaburzeń zdolności rozrodczych.8

Należy jednak zauważyć, że badania eksperymentalne wykazały występowanie zaburzeń zachowania u potomstwa samic, które były długotrwale narażone na działanie benzodiazepin. Ponadto istnieją doniesienia kliniczne wskazujące na występowanie dysmorfii zewnętrznej oraz późniejszego upośledzenia umysłowego u dzieci, których matki długotrwale stosowały duże dawki benzodiazepin w okresie ciąży.9

Rodzaj badania Gatunek zwierząt Czas trwania Droga podania Dawka Główne wyniki
Toksyczność ostra Różne gatunki Jednorazowe podanie Dożylna, domięśniowa, dootrzewnowa LD50: 24-70 mg/kg mc. Zróżnicowana toksyczność w zależności od gatunku
Toksyczność przewlekła Szczury 80 tygodni Doustna Wysokie dawki Brak lub niewielkie zmiany biologiczne
Toksyczność przewlekła Psy 12 miesięcy Doustna Wysokie dawki Brak lub niewielkie zmiany biologiczne
Toksyczność podprzewlekła Szczury Do 5 tygodni Domięśniowa Do 20 mg/kg mc. (4 mL/kg mc.) Odwracalne reakcje tkankowe w miejscu wstrzyknięcia
Toksyczność podprzewlekła Psy Do 5 tygodni Domięśniowa Do 10 mg/kg mc. (2 mL/kg mc.) Odwracalne reakcje tkankowe w miejscu wstrzyknięcia
Toksyczność podprzewlekła Szczury 10 dni Dożylna Do 8 mg/kg mc. (3,2 mL/kg mc.) Odwracalne reakcje tkankowe w miejscu wstrzyknięcia
Badanie mutagenności Wyniki negatywne (brak potencjału mutagennego)
Badanie rakotwórczości Szczury, myszy Doustna Brak potencjału rakotwórczego
Wpływ na rozrodczość Szczury Od 6. do 15. dnia ciąży Dożylna Brak działania teratogennego
Wpływ na rozrodczość Króliki Od 6. do 18. dnia ciąży Dożylna Brak działania teratogennego
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl