Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Neoparin 40 mg/0,4 ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej (Neoparin) obejmują kompleksową ocenę jej potencjalnych działań toksycznych, mutagennych, teratogennych oraz wpływu na rozrodczość. Badania te stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem go do stosowania klinicznego u ludzi.

Badania toksyczności

W ramach oceny potencjalnej toksyczności enoksaparyny sodowej przeprowadzono długoterminowe badania na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Badania te obejmowały podawanie leku zarówno drogą podskórną, jak i dożylną w różnych schematach dawkowania:¹

• Badania 13-tygodniowe – przeprowadzone na szczurach i psach z zastosowaniem dawki 15 mg/kg na dobę podawanej podskórnie
• Badania 26-tygodniowe – przeprowadzone na szczurach i małpach z zastosowaniem dawki 10 mg/kg na dobę podawanej zarówno podskórnie, jak i dożylnie

W wyżej wymienionych badaniach nie stwierdzono żadnych działań niepożądanych poza oczekiwanym działaniem przeciwzakrzepowym, które stanowi podstawowy mechanizm działania enoksaparyny sodowej jako heparyny drobnocząsteczkowej.²

Badania mutagenności

Ocena potencjału mutagennego enoksaparyny sodowej została przeprowadzona w szeregu testów in vitro oraz in vivo. Nie wykazano aktywności mutagennej w następujących modelach badawczych:³

• Test Amesa (in vitro) – standardowy test wykorzystywany do oceny potencjału mutagennego substancji chemicznych przy użyciu bakterii
• Test postępującej mutacji komórek chłoniaka u myszy (in vitro) – badanie zdolności substancji do wywoływania mutacji genowych w komórkach ssaków

Nie stwierdzono również aktywności klastogennej (zdolności do wywoływania uszkodzeń chromosomów) w następujących testach:⁴

• Test aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich (in vitro) – ocena zdolności substancji do powodowania uszkodzeń strukturalnych chromosomów w limfocytach ludzkich
• Test aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura (in vivo) – badanie potencjału uszkadzania chromosomów w warunkach żywego organizmu

Wpływ na rozrodczość i rozwój płodu

Przeprowadzono kompleksowe badania oceniające potencjalne działanie teratogenne oraz wpływ enoksaparyny sodowej na rozrodczość i rozwój płodu:⁵

• Badania teratogenności – prowadzone na ciężarnych samicach szczura i królika, którym podawano enoksaparynę sodową podskórnie w dawkach do 30 mg/kg na dobę. Badania te nie wykazały żadnych dowodów na działanie teratogenne (powodujące wady rozwojowe) ani działanie toksyczne na płód.

Oceniono również wpływ enoksaparyny sodowej na płodność i zdolności rozrodcze zwierząt laboratoryjnych:⁶

• Badania płodności – przeprowadzone na samcach i samicach szczura, którym podawano enoksaparynę sodową podskórnie w dawkach do 20 mg/kg na dobę. W badaniach tych nie zaobserwowano niekorzystnego działania leku na płodność ani zdolności rozrodcze zwierząt.

Charakterystyka substancji czynnej

Warto zaznaczyć, że enoksaparyna sodowa będąca substancją czynną produktu Neoparin jest substancją biologiczną otrzymywaną w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń.⁷ Proces ten prowadzi do otrzymania heparyny drobnocząsteczkowej o określonej aktywności anty-Xa, wyrażonej w jednostkach międzynarodowych (j.m.).

Całość przedklinicznych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania enoksaparyny sodowej wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa tego leku, nie wykazując istotnych działań toksycznych, mutagennych czy teratogennych w standardowych modelach badawczych.