Skład i postać leku
Neoparin 40 mg/0,4 ml
Neoparin to roztwór do wstrzykiwań zawierający enoksaparynę sodową, będącą biologicznym produktem uzyskiwanym z heparyny śluzówki jelit świń poprzez zasadową depolimeryzację. Preparat dostępny jest w dawkach 20 mg (2000 j.m. anty-Xa, 0,2 ml) do 100 mg (10 000 j.m. anty-Xa, 1,0 ml), każda ampułko-strzykawka zawiera odpowiednią ilość substancji czynnej rozpuszczonej w wodzie do wstrzykiwań. Neoparin jest przechowywany w temperaturze poniżej 25°C lub w lodówce (2–8°C) do 1 miesiąca, nie należy go zamrażać, a termin ważności wynosi 3 lata od daty produkcji. Preparat ma postać przezroczystego roztworu i jest dostarczany w ampułko-strzykawkach z igłą, przeznaczonych do jednorazowego użytku.
- choroba nowotworowa
- choroba reumatyczna
- ciężkie zakażenie
- niestabilna dławica piersiowa
- niewydolność oddechowa
- ostra niewydolność serca
- ostry zespół wieńcowy
- świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST
- zakrzepica żył głębokich
- zatorowość płucna
- zawał serca bez uniesienia odcinka ST
- żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Skład leku Neoparin
Neoparin jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w pięciu różnych dawkach, z których każda zawiera enoksaparynę sodową (Enoxaparinum natricum) jako substancję czynną. Enoksaparyna sodowa jest substancją biologiczną otrzymywaną w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń.1
Dostępne dawki leku
Lek jest dostępny w następujących dawkach:2
| Dawka | Aktywność anty-Xa | Objętość roztworu |
|---|---|---|
| 20 mg | 2000 j.m. | 0,2 ml |
| 40 mg | 4000 j.m. | 0,4 ml |
| 60 mg | 6000 j.m. | 0,6 ml |
| 80 mg | 8000 j.m. | 0,8 ml |
| 100 mg | 10 000 j.m. | 1,0 ml |
Każda ampułko-strzykawka zawiera enoksaparynę sodową w ilości odpowiadającej określonej aktywności anty-Xa rozpuszczonej w wodzie do wstrzykiwań. Zawartość substancji czynnej jest wyrażona zarówno w miligramach (mg), jak i jednostkach międzynarodowych aktywności anty-Xa (j.m.).3
Substancje pomocnicze
Jedyną substancją pomocniczą w preparacie Neoparin jest woda do wstrzykiwań.4
Postać farmaceutyczna leku
Neoparin jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań.5 Preparat ma postać przezroczystego roztworu, który powinien być wolny od jakichkolwiek widocznych zmian w wyglądzie.6
Opakowanie i sposób przechowywania
Neoparin jest dostarczany w ampułko-strzykawkach wykonanych z bezbarwnego szkła typu I, wyposażonych w korek z gumy, tłoczek oraz igłę w osłonce, z nasadką zabezpieczającą lub bez niej. Opakowanie zawiera 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą, umieszczonych w blistrze PVC/papier lub PVC/przezroczysta folia, w tekturowym pudełku.7
Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Produkt można również przechowywać w lodówce (2°C – 8°C), jednak nie dłużej niż 1 miesiąc. Nie należy zamrażać leku. Nie należy stosować po upływie terminu ważności, który wynosi 3 lata od daty produkcji.8
Forma podania i zgodność z innymi lekami
Neoparin może być podawany na dwa sposoby:9
- Wstrzyknięcie podskórne – podstawowa droga podania, nie należy podawać jednocześnie z innymi produktami leczniczymi
- Szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus) – stosowane wyłącznie w przypadku leczenia świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST
W przypadku podania dożylnego, enoksaparynę sodową można bezpiecznie łączyć z:
- roztworem fizjologicznym soli (0,9% roztwór chlorku sodu)
- 5% roztworem wodnym dekstrozy10
Instrukcja samodzielnego podawania
Lek Neoparin może być podawany samodzielnie przez pacjenta po odpowiednim przeszkoleniu przez lekarza lub pielęgniarkę. Ampułko-strzykawka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku.11
Przygotowanie do wstrzyknięcia
Przed wykonaniem wstrzyknięcia należy:12
- Sprawdzić termin ważności leku i nie używać go, jeśli termin ten upłynął
- Sprawdzić czy ampułko-strzykawka nie jest uszkodzona i czy lek ma postać przezroczystego roztworu
- Nie stosować leku w przypadku zauważenia jakichkolwiek zmian w jego wyglądzie
- Upewnić się, że planowana dawka leku do podania jest znana
- Obejrzeć brzuch w celu sprawdzenia, czy ostatnie wstrzyknięcie nie spowodowało niepożądanych reakcji miejscowych13
Technika wstrzyknięcia podskórnego
Wstrzyknięcie podskórne należy wykonać według następującej procedury:14
- Umyć wodą i mydłem ręce oraz miejsce wstrzyknięcia, a następnie osuszyć
- Przyjąć wygodną, zrelaksowaną pozycję siedzącą lub leżącą, zapewniającą dobrą widoczność miejsca wstrzyknięcia
- Wybrać miejsce wstrzyknięcia po prawej lub lewej stronie brzucha, w odległości co najmniej 5 cm od pępka w stronę boku (wstrzyknięcia należy podawać na przemian w lewą i prawą stronę brzucha)15
- Ostrożnie zdjąć osłonkę z igły – strzykawka jest fabrycznie wypełniona lekiem i gotowa do użycia16
- Nie naciskać na tłoczek przed wstrzyknięciem w celu usunięcia pęcherzyków powietrza17
- Przytrzymać ampułko-strzykawkę w ręce używanej do pisania, a drugą ręką delikatnie ścisnąć fałd skórny na brzuchu18
- Wprowadzić całą długość igły do fałdu skórnego pod kątem 90°19
- Nacisnąć tłoczek palcem, utrzymując fałd skórny przez cały czas wstrzyknięcia20
- Wyjąć igłę, wyciągając ją prosto – nie pocierać miejsca wstrzyknięcia21
- Wcisnąć mocno tłoczek strzykawki, co spowoduje automatyczne nasunięcie zabezpieczenia igły22
- Wyrzucić zużytą ampułko-strzykawkę zgodnie z lokalnymi przepisami23
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania