Dawkowanie i sposób podawania leku Neoparin

Lek Neoparin (enoksaparyna sodowa) dostępny jest w ampułko-strzykawkach zawierających różne dawki aktywności anty-Xa: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml roztworu do wstrzykiwań. Enoksaparyna sodowa jest substancją biologiczną otrzymywaną w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń.¹

Szczegółowe dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej w chirurgii

Pacjenci z umiarkowanym ryzykiem zakrzepowo-zatorowym powinni otrzymywać 2000 j.m. (20 mg) enoksaparyny sodowej podskórnie raz na dobę. Zaleca się rozpoczęcie podawania 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 7-10 dni, niezależnie od stanu pacjenta, aż do przywrócenia pełnej mobilności.²

Pacjenci z wysokim ryzykiem zakrzepowo-zatorowym powinni otrzymywać 4000 j.m. (40 mg) enoksaparyny sodowej podskórnie raz na dobę. Optymalny czas rozpoczęcia podawania to 12 godzin przed zabiegiem chirurgicznym. Jeżeli profilaktyka musi być rozpoczęta wcześniej niż 12 godzin przed zabiegiem, należy pamiętać, że ostatnie wstrzyknięcie powinno być wykonane nie później niż 12 godzin przed zabiegiem, a kolejne 12 godzin po zabiegu.³

W przypadku rozległych zabiegów chirurgii ortopedycznej zaleca się przedłużoną profilaktykę trwającą do 5 tygodni, a u pacjentów z wysokim ryzykiem poddawanych zabiegom chirurgicznym w obrębie jamy brzusznej lub miednicy z powodu choroby nowotworowej, profilaktykę zaleca się kontynuować przez 4 tygodnie.⁴

Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów internistycznych

Zalecana dawka w profilaktyce u pacjentów internistycznych wynosi 4000 j.m. (40 mg) enoksaparyny sodowej podskórnie raz na dobę. Leczenie należy prowadzić przez co najmniej 6-14 dni, niezależnie od stanu pacjenta (w tym mobilności). Korzyści ze stosowania leczenia dłużej niż 14 dni nie zostały jednoznacznie określone.⁵

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

Enoksaparyna sodowa może być podawana w jednym z dwóch schematów dawkowania:⁶

• 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę podskórnie – schemat zalecany dla pacjentów bez powikłań, z niskim ryzykiem nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
• 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę podskórnie – schemat zalecany dla pacjentów z otyłością, objawową zatorowością płucną, chorobą nowotworową, nawrotową ŻChZZ lub zakrzepicą proksymalną żyły biodrowej.

Leczenie enoksaparyną sodową prowadzi się zwykle przez około 10 dni. Należy rozpocząć podawanie doustnych leków przeciwzakrzepowych w odpowiednim momencie terapii.⁷

Przedłużone leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej u pacjentów z chorobą nowotworową

U pacjentów z aktywną chorobą nowotworową zaleca się następujący schemat dawkowania, po wcześniejszej indywidualnej ocenie ryzyka zakrzepowo-zatorowego i krwawienia:⁸

• Pierwsze 5-10 dni: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę podskórnie
• Następnie do 6 miesięcy: 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę podskórnie

Po 6 miesiącach leczenia należy ponownie ocenić korzyści z kontynuacji terapii przeciwzakrzepowej.⁹

Zapobieganie tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy

Zalecana dawka to 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) enoksaparyny sodowej. Lek należy podać do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku sesji dializy.¹⁰

U pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia dawkę należy zredukować do:¹¹

• 50 j.m./kg mc. (0,5 mg/kg mc.) – przy podwójnym dostępie naczyniowym
• 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) – przy pojedynczym dostępie naczyniowym

Standardowa dawka jest zwykle wystarczająca na 4-godzinną sesję dializy. W przypadku zaobserwowania pierścieni fibrynowych, np. po przedłużonej dializie, można podać dodatkową dawkę 50-100 j.m./kg mc. (0,5-1 mg/kg mc.).¹²

Ostre zespoły wieńcowe

Niestabilna dławica piersiowa i zawał serca bez uniesienia odcinka ST

Zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin, w skojarzeniu z terapią przeciwpłytkową. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 2 dni, a następnie do czasu ustabilizowania stanu klinicznego pacjenta (zwykle 2-8 dni).¹³

Jednocześnie zaleca się stosowanie kwasu acetylosalicylowego u wszystkich pacjentów bez przeciwwskazań – początkowa dawka nasycająca 150-300 mg doustnie, następnie dawka podtrzymująca 75-325 mg/dobę przez długi czas.¹⁴

Świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST

Zalecany schemat dawkowania:¹⁵

1. 3000 j.m. (30 mg) w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus)
2. Jednocześnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie
3. Następnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 10 000 j.m. (100 mg) dla każdej z pierwszych dwóch dawek podskórnych)

Należy wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwpłytkowe, takie jak doustny kwas acetylosalicylowy (75-325 mg raz na dobę), o ile nie ma przeciwwskazań. Zalecany czas leczenia to 8 dni lub do czasu wypisu ze szpitala, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.¹⁶

W przypadku jednoczesnego stosowania z leczeniem trombolitycznym (specyficznym lub niespecyficznym dla fibryny), enoksaparynę sodową należy podać w okresie od 15 minut przed do 30 minut po rozpoczęciu leczenia fibrynolitycznego.¹⁷

Dawkowanie u pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej

Jeśli ostatnią dawkę enoksaparyny podano podskórnie mniej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu, nie jest konieczne podawanie dodatkowych dawek.¹⁸

Jeśli ostatnią dawkę podskórną podano więcej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu, należy podać enoksaparynę sodową w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) w dawce 30 j.m./kg mc. (0,3 mg/kg mc.).¹⁹

Dawkowanie w grupach specjalnych

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność enoksaparyny sodowej u dzieci i młodzieży nie zostały określone.²⁰

Osoby w podeszłym wieku

We wszystkich wskazaniach z wyjątkiem zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, nie jest konieczne zmniejszenie dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku, o ile nie występują zaburzenia czynności nerek.²¹

W leczeniu zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST u pacjentów w wieku ≥75 lat:²²

• Nie należy stosować początkowego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus)
• Podawanie należy rozpocząć od dawki 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 7500 j.m. (75 mg) dla pierwszych dwóch dawek)
• Następnie 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie dla pozostałych dawek

Zaburzenia czynności wątroby

Dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone i należy zachować ostrożność podczas leczenia tej grupy pacjentów.²³

Zaburzenia czynności nerek

Nie zaleca się stosowania enoksaparyny sodowej u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min) ze względu na brak danych w tej populacji, poza zapobieganiem powstawania skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy.²⁴

Dawkowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min) konieczna jest modyfikacja dawkowania w profilaktyce i leczeniu.²⁵

Sposób podawania

Neoparin jest podawany we wstrzyknięciu podskórnym w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej, leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST.²⁶

W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST leczenie rozpoczyna się od pojedynczego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus), po którym natychmiast wykonuje się wstrzyknięcie podskórne.

Podczas hemodializy lek podaje się do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku sesji dializy.