Wskazania do stosowania
Losmina 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)
Losmina, zawierająca enoksaparynę sodową – heparynę drobnocząsteczkową, jest stosowana w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach o dawkach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Wskazania obejmują profilaktykę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych z umiarkowanym i wysokim ryzykiem (zwłaszcza ortopedycznych i onkologicznych), pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością (np. ostra niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia, choroby reumatyczne), leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) z wyłączeniem przypadków wymagających trombolizy lub operacji, a także zapobieganie krzepnięciu w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy. Ponadto Losmina jest stosowana w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych, w tym NSTEMI i STEMI, często w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, co zmniejsza ryzyko powikłań zakrzepowych i poprawia rokowanie.
- Wskazania do stosowania leku Losmina
- Zastosowanie w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
- Zastosowanie w leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych
- Zastosowanie w hemodializie
- Zastosowanie w ostrych zespołach wieńcowych
- Szczegółowe wskazania w zależności od dawki
- Warunki zalecania pacjentowi leku Losmina
Wskazania do stosowania leku Losmina
Losmina (enoksaparyna sodowa) jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Preparat dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, w różnych dawkach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml.1
Produkt leczniczy Losmina zawiera substancję czynną enoksaparynę sodową, będącą substancją biologiczną otrzymywaną w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń. Każda ampułko-strzykawka zawiera enoksaparynę sodową w ilości odpowiadającej określonej aktywności anty-Xa w odpowiedniej objętości wody do wstrzykiwań.2
Zastosowanie w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
Losmina jest wskazana do stosowania u pacjentów dorosłych w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w następujących przypadkach:3
- U pacjentów chirurgicznych z grup umiarkowanego i wysokiego ryzyka, szczególnie poddawanych zabiegom chirurgicznym ortopedycznym lub zabiegom w chirurgii ogólnej, w tym zabiegom w chirurgii onkologicznej. Profilaktyka w tych przypadkach ma na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych, które mogą towarzyszyć procedurom chirurgicznym.4
- U pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością, narażonych na podwyższone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Do schorzeń tych zalicza się:
Unieruchomienie tych pacjentów w połączeniu z podstawową chorobą znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych.5
Zastosowanie w leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych
Losmina jest wskazana w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), z wyłączeniem zatorowości płucnej, która może z dużym prawdopodobieństwem wymagać leczenia trombolitycznego lub zabiegu operacyjnego. W takich przypadkach zastosowanie leku pozwala na skuteczne leczenie istniejących już skrzeplin w układzie żylnym oraz zapobieganie ich dalszemu rozprzestrzenianiu.6
Zastosowanie w hemodializie
Lek Losmina stosuje się w celu zapobiegania tworzeniu się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy. Enoksaparyna zapewnia antykoagulację w obwodzie pozaustrojowym, zmniejszając ryzyko wykrzepiania krwi podczas zabiegu hemodializy.7
Zastosowanie w ostrych zespołach wieńcowych
Losmina znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych, w tym:8
- Niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) – w tych przypadkach Losmina stosowana jest w skojarzeniu z podawanym doustnie kwasem acetylosalicylowym. Terapia skojarzona zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowych i poprawia rokowanie pacjentów.9
- Świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) – w tym przypadku Losmina może być stosowana zarówno u pacjentów leczonych zachowawczo, jak i poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI). Zastosowanie enoksaparyny w tej grupie pacjentów zmniejsza ryzyko ponownego zawału oraz zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.10
Szczegółowe wskazania w zależności od dawki
| Dawka Losminy | Główne wskazania |
|---|---|
| 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml | • Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów z niskim i umiarkowanym ryzykiem • Stosowana podczas hemodializy |
| 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml | • Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych z grup umiarkowanego i wysokiego ryzyka • Profilaktyka u pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami |
| 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml | • Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej • Leczenie ostrych zespołów wieńcowych |
| 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml | • Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej u pacjentów o większej masie ciała • Leczenie ostrych zespołów wieńcowych |
| 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml | • Leczenie rozległej zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej • Leczenie ostrych zespołów wieńcowych w wybranych przypadkach |
Warunki zalecania pacjentowi leku Losmina
Decyzja o zastosowaniu leku Losmina powinna być podjęta po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta oraz rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka związanego z terapią. Należy uwzględnić następujące aspekty:11
Ocena ryzyka powikłań zakrzepowych
U pacjentów chirurgicznych należy określić ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych z uwzględnieniem:12
- Rodzaju i rozległości zabiegu operacyjnego
- Czasu trwania zabiegu
- Wieku pacjenta
- Współistniejących czynników ryzyka (np. otyłość, nowotwór złośliwy, przebyte epizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, żylaki kończyn dolnych)
- Spodziewanego czasu unieruchomienia po zabiegu
U pacjentów internistycznych kwalifikacja do profilaktyki przeciwzakrzepowej powinna uwzględniać:13
- Ciężkość choroby podstawowej (ostra niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia, choroby reumatyczne)
- Stopień ograniczenia mobilności
- Obecność dodatkowych czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej
Okoliczności stosowania leku w ostrych zespołach wieńcowych
W przypadku ostrych zespołów wieńcowych, Losmina powinna być stosowana:14
- W niestabilnej dławicy piersiowej i zawale NSTEMI:
- W skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym
- Jak najszybciej po postawieniu diagnozy
- Przez okres hospitalizacji i do czasu stabilizacji stanu klinicznego
- W świeżym zawale STEMI:
- U pacjentów leczonych zachowawczo
- Jako uzupełnienie leczenia trombolitycznego, gdy jest stosowane
- U pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI)
Zastosowanie w hemodializie – uwarunkowania
Losmina w celu zapobiegania tworzeniu się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy powinna być stosowana:15
- W indywidualnie dostosowanej dawce, zależnej od masy ciała pacjenta
- Z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta i ryzyka krwawienia
- Z odpowiednim monitorowaniem skuteczności antykoagulacji
Zastosowanie w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
Przy stosowaniu leku Losmina w leczeniu ZŻG i ZP należy uwzględnić:16
- Ciężkość stanu klinicznego pacjenta
- Lokalizację i rozległość zakrzepicy
- Wykluczenie zatorowości płucnej wymagającej leczenia trombolitycznego lub operacyjnego
- Konieczność równoczesnego włączenia doustnych antykoagulantów (antagonistów witaminy K) w początkowej fazie leczenia
- Możliwość prowadzenia terapii w warunkach ambulatoryjnych po wstępnej stabilizacji stanu klinicznego
Lek Losmina powinien być stosowany przez wykwalifikowany personel medyczny z uwzględnieniem wszystkich przeciwwskazań i możliwych interakcji z innymi lekami. Wybór odpowiedniej dawki powinien być dostosowany do wskazania, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek, zgodnie z indywidualnym planem terapeutycznym.17
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania