Wskazania do stosowania
Losmina 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)

Losmina, zawierająca enoksaparynę sodową – heparynę drobnocząsteczkową, jest stosowana w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Preparat dostępny jest w ampułko-strzykawkach o dawkach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Wskazania obejmują profilaktykę żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych z umiarkowanym i wysokim ryzykiem (zwłaszcza ortopedycznych i onkologicznych), pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością (np. ostra niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia, choroby reumatyczne), leczenie zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) z wyłączeniem przypadków wymagających trombolizy lub operacji, a także zapobieganie krzepnięciu w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy. Ponadto Losmina jest stosowana w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych, w tym NSTEMI i STEMI, często w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym, co zmniejsza ryzyko powikłań zakrzepowych i poprawia rokowanie.

Wskazania do stosowania leku Losmina

Losmina (enoksaparyna sodowa) jest heparyną drobnocząsteczkową stosowaną w profilaktyce i leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych. Preparat dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, w różnych dawkach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml.1

Produkt leczniczy Losmina zawiera substancję czynną enoksaparynę sodową, będącą substancją biologiczną otrzymywaną w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń. Każda ampułko-strzykawka zawiera enoksaparynę sodową w ilości odpowiadającej określonej aktywności anty-Xa w odpowiedniej objętości wody do wstrzykiwań.2

Zastosowanie w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Losmina jest wskazana do stosowania u pacjentów dorosłych w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w następujących przypadkach:3

  • U pacjentów chirurgicznych z grup umiarkowanego i wysokiego ryzyka, szczególnie poddawanych zabiegom chirurgicznym ortopedycznym lub zabiegom w chirurgii ogólnej, w tym zabiegom w chirurgii onkologicznej. Profilaktyka w tych przypadkach ma na celu zmniejszenie ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych, które mogą towarzyszyć procedurom chirurgicznym.4
  • U pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami i ograniczoną mobilnością, narażonych na podwyższone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Do schorzeń tych zalicza się:

    Unieruchomienie tych pacjentów w połączeniu z podstawową chorobą znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych.5

Zastosowanie w leczeniu chorób zakrzepowo-zatorowych

Losmina jest wskazana w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP), z wyłączeniem zatorowości płucnej, która może z dużym prawdopodobieństwem wymagać leczenia trombolitycznego lub zabiegu operacyjnego. W takich przypadkach zastosowanie leku pozwala na skuteczne leczenie istniejących już skrzeplin w układzie żylnym oraz zapobieganie ich dalszemu rozprzestrzenianiu.6

Zastosowanie w hemodializie

Lek Losmina stosuje się w celu zapobiegania tworzeniu się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy. Enoksaparyna zapewnia antykoagulację w obwodzie pozaustrojowym, zmniejszając ryzyko wykrzepiania krwi podczas zabiegu hemodializy.7

Zastosowanie w ostrych zespołach wieńcowych

Losmina znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych, w tym:8

  • Niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) – w tych przypadkach Losmina stosowana jest w skojarzeniu z podawanym doustnie kwasem acetylosalicylowym. Terapia skojarzona zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowych i poprawia rokowanie pacjentów.9
  • Świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) – w tym przypadku Losmina może być stosowana zarówno u pacjentów leczonych zachowawczo, jak i poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI). Zastosowanie enoksaparyny w tej grupie pacjentów zmniejsza ryzyko ponownego zawału oraz zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.10

Szczegółowe wskazania w zależności od dawki

Dawka Losminy Główne wskazania
2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml • Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów z niskim i umiarkowanym ryzykiem
• Stosowana podczas hemodializy
4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml • Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych z grup umiarkowanego i wysokiego ryzyka
• Profilaktyka u pacjentów internistycznych z ostrymi schorzeniami
6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml • Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
• Leczenie ostrych zespołów wieńcowych
8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml • Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej u pacjentów o większej masie ciała
• Leczenie ostrych zespołów wieńcowych
10 000 j.m. (100 mg)/1 ml • Leczenie rozległej zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
• Leczenie ostrych zespołów wieńcowych w wybranych przypadkach

Warunki zalecania pacjentowi leku Losmina

Decyzja o zastosowaniu leku Losmina powinna być podjęta po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta oraz rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka związanego z terapią. Należy uwzględnić następujące aspekty:11

Ocena ryzyka powikłań zakrzepowych

U pacjentów chirurgicznych należy określić ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych z uwzględnieniem:12

  • Rodzaju i rozległości zabiegu operacyjnego
  • Czasu trwania zabiegu
  • Wieku pacjenta
  • Współistniejących czynników ryzyka (np. otyłość, nowotwór złośliwy, przebyte epizody żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, żylaki kończyn dolnych)
  • Spodziewanego czasu unieruchomienia po zabiegu

U pacjentów internistycznych kwalifikacja do profilaktyki przeciwzakrzepowej powinna uwzględniać:13

  • Ciężkość choroby podstawowej (ostra niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia, choroby reumatyczne)
  • Stopień ograniczenia mobilności
  • Obecność dodatkowych czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Okoliczności stosowania leku w ostrych zespołach wieńcowych

W przypadku ostrych zespołów wieńcowych, Losmina powinna być stosowana:14

  1. W niestabilnej dławicy piersiowej i zawale NSTEMI:
    • W skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym
    • Jak najszybciej po postawieniu diagnozy
    • Przez okres hospitalizacji i do czasu stabilizacji stanu klinicznego
  2. W świeżym zawale STEMI:
    • U pacjentów leczonych zachowawczo
    • Jako uzupełnienie leczenia trombolitycznego, gdy jest stosowane
    • U pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI)

Zastosowanie w hemodializie – uwarunkowania

Losmina w celu zapobiegania tworzeniu się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy powinna być stosowana:15

  • W indywidualnie dostosowanej dawce, zależnej od masy ciała pacjenta
  • Z uwzględnieniem stanu klinicznego pacjenta i ryzyka krwawienia
  • Z odpowiednim monitorowaniem skuteczności antykoagulacji

Zastosowanie w leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

Przy stosowaniu leku Losmina w leczeniu ZŻG i ZP należy uwzględnić:16

  • Ciężkość stanu klinicznego pacjenta
  • Lokalizację i rozległość zakrzepicy
  • Wykluczenie zatorowości płucnej wymagającej leczenia trombolitycznego lub operacyjnego
  • Konieczność równoczesnego włączenia doustnych antykoagulantów (antagonistów witaminy K) w początkowej fazie leczenia
  • Możliwość prowadzenia terapii w warunkach ambulatoryjnych po wstępnej stabilizacji stanu klinicznego

Lek Losmina powinien być stosowany przez wykwalifikowany personel medyczny z uwzględnieniem wszystkich przeciwwskazań i możliwych interakcji z innymi lekami. Wybór odpowiedniej dawki powinien być dostosowany do wskazania, masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek, zgodnie z indywidualnym planem terapeutycznym.17

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl