Właściwości farmakodynamiczne
Losmina 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)

Losmina to lek przeciwzakrzepowy zawierający enoksaparynę sodową, heparynę drobnocząsteczkową o średniej masie cząsteczkowej około 4500 daltonów, charakteryzującą się dominującą aktywnością anty-Xa (około 100 j.m./mg) w stosunku do anty-IIa (około 28 j.m./mg), ze stosunkiem aktywności 3,6. Mechanizm działania opiera się na aktywacji antytrombiny III, co prowadzi do hamowania czynników krzepnięcia, w tym czynnika Xa i IIa, a także dodatkowych efektów przeciwzapalnych i przeciwzakrzepowych, takich jak indukcja TFPI oraz zmniejszenie uwalniania czynnika von Willebranda. W dawkach terapeutycznych enoksaparyna wydłuża aPTT o 1,5–2,2 raza, natomiast dawki profilaktyczne nie wpływają istotnie na ten parametr. Preparat dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach o dawkach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1,0 ml, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii.

Właściwości farmakodynamiczne leku Losmina

Losmina to produkt leczniczy zawierający enoksaparynę sodową, która należy do grupy heparyn drobnocząsteczkowych. Preparat jest dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach o różnych dawkach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1,0 ml. Lek klasyfikowany jest w grupie farmakoterapeutycznej jako lek przeciwzakrzepowy z grupy heparyn (kod ATC: B01AB05).1

Losmina jest produktem leczniczym biopodobnym, którego szczegółowa dokumentacja jest dostępna na stronie internetowej Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.2

Charakterystyka chemiczna i budowa molekularna

Enoksaparyna sodowa, będąca substancją czynną produktu Losmina, jest heparyną drobnocząsteczkową charakteryzującą się średnią masą cząsteczkową wynoszącą około 4500 daltonów. Substancja ta otrzymywana jest w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń. Istotną cechą enoksaparyny jest rozdzielenie aktywności przeciwzakrzepowej i przeciwkrzepliwej, które występują w standardowej heparynie.34

Mechanizm działania

Enoksaparyna sodowa w warunkach in vitro wykazuje wyraźną przewagę aktywności przeciw czynnikowi Xa krzepnięcia krwi (anty-Xa), która wynosi około 100 j.m./mg, nad aktywnością przeciw czynnikowi IIa (anty-IIa), nazywaną również aktywnością przeciwtrombinową, która wynosi około 28 j.m./mg. Stosunek tych aktywności wynosi 3,6, co stanowi istotną cechę charakterystyczną tego leku.5

Działanie przeciwzakrzepowe enoksaparyny zachodzi przy udziale antytrombiny III (ATIII), prowadząc do efektu przeciwzakrzepowego u ludzi.6

Dodatkowe właściwości farmakodynamiczne

Poza podstawowym mechanizmem działania obejmującym aktywność anty-Xa i anty-IIa, enoksaparyna posiada dodatkowe właściwości przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne, które zostały zidentyfikowane zarówno w badaniach klinicznych z udziałem zdrowych ochotników i pacjentów, jak i w modelach nieklinicznych. Te dodatkowe efekty działania leku obejmują:7

Powyższe mechanizmy przyczyniają się do ogólnego działania przeciwzakrzepowego enoksaparyny sodowej, zwiększając jej skuteczność terapeutyczną.11

Wpływ na parametry krzepnięcia

Stosowanie enoksaparyny sodowej w dawkach profilaktycznych nie wpływa w istotny sposób na wartość aktywowanego częściowego czasu tromboplastynowego (aPTT). Natomiast przy stosowaniu dawek terapeutycznych obserwuje się wydłużenie wartości aPTT o 1,5–2,2 razy w stosunku do czasu kontrolnego przy maksymalnej aktywności leku.12

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Jednym z ważnych zastosowań enoksaparyny sodowej jest zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej związanej z zabiegami operacyjnymi. Przeprowadzono badania kliniczne potwierdzające skuteczność rozszerzonej profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po operacjach ortopedycznych.13

W badaniu z podwójnie ślepą próbą oceniającym skuteczność przedłużonej profilaktyki u pacjentów poddanych operacji alloplastyki stawu biodrowego, uczestniczyło 179 pacjentów bez wyjściowej żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Pacjenci ci byli początkowo leczeni enoksaparyną sodową w dawce 4000 j.m. (40 mg) podskórnie podczas hospitalizacji, a następnie zostali losowo przydzieleni do dwóch grup:14

  • Grupa otrzymująca enoksaparynę sodową w schemacie 4000 j.m. (40 mg) podskórnie raz na dobę (n=90)
  • Grupa otrzymująca placebo (n=89)

Leczenie w obu grupach prowadzono przez 3 tygodnie po wypisaniu ze szpitala. Wyniki badania wykazały, że częstość występowania zakrzepicy żył głębokich podczas stosowania przedłużonej profilaktyki była istotnie niższa w grupie leczonej enoksaparyną sodową w porównaniu z grupą placebo. W trakcie badania nie odnotowano przypadków zatorowości płucnej ani epizodów poważnego krwawienia, co potwierdza nie tylko skuteczność, ale również bezpieczeństwo przedłużonej profilaktyki z użyciem enoksaparyny sodowej.15

Postać farmaceutyczna i dawkowanie

Losmina dostępna jest jako klarowny roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, o barwie bezbarwnej do jasnożółtej. Produkt leczniczy występuje w kilku różnych dawkach, co umożliwia dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta:1617

Dawka enoksaparyny Aktywność anty-Xa Objętość roztworu
20 mg 2000 j.m. 0,2 ml
40 mg 4000 j.m. 0,4 ml
60 mg 6000 j.m. 0,6 ml
80 mg 8000 j.m. 0,8 ml
100 mg 10000 j.m. 1,0 ml

Każda ampułko-strzykawka zawiera enoksaparynę sodową w ilości odpowiadającej określonej liczbie jednostek międzynarodowych aktywności anty-Xa w odpowiedniej objętości wody do wstrzykiwań.18

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl