Właściwości farmakodynamiczne leku Crusia

Crusia należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwzakrzepowych z grupy heparyn, oznaczonej kodem ATC: B01AB05. Jest produktem leczniczym biopodobnym, zawierającym enoksaparynę sodową jako substancję czynną. Szczegółowe informacje o leku są dostępne na stronie internetowej Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.¹

Charakterystyka ogólna enoksaparyny

Enoksaparyna sodowa jest heparyną drobnocząsteczkową o średniej masie cząsteczkowej wynoszącej około 4500 daltonów. Charakterystyczną cechą tej substancji jest rozdzielenie aktywności przeciwzakrzepowej i przeciwkrzepliwej standardowej heparyny. Substancja ta otrzymywana jest w wyniku zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń.^{2 3}

Aktywność przeciwzakrzepowa enoksaparyny

Enoksaparyna w warunkach in vitro charakteryzuje się wysoką aktywnością przeciw czynnikowi Xa krzepnięcia krwi (aktywność anty-Xa), wynoszącą około 100 j.m./mg. Jednocześnie wykazuje niską aktywność przeciw czynnikowi IIa (aktywność anty-IIa) lub przeciwtrombinową, która wynosi około 28 j.m./mg. Stosunek tych aktywności (anty-Xa/anty-IIa) wynosi 3,6. Działania przeciwzakrzepowe enoksaparyny zachodzą przy udziale antytrombiny III (ATIII), co prowadzi do efektu przeciwzakrzepowego u ludzi.⁴

Dodatkowe właściwości przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne

Poza podstawowymi aktywnościami anty-Xa i anty-IIa, enoksaparyna posiada dodatkowe właściwości przeciwzakrzepowe i przeciwzapalne, które zostały zidentyfikowane zarówno w badaniach z udziałem zdrowych ochotników i pacjentów, jak i w modelach nieklinicznych. Do tych właściwości należą:

• Zahamowanie zależne od ATIII innych czynników krzepnięcia, w tym czynnika VIIa
• Indukcja uwalniania endogennego inhibitora zależnej od czynnika tkankowego drogi krzepnięcia (TFPI – Tissue Factor Pathway Inhibitor)
• Zmniejszenie uwalniania czynnika von Willebranda (vWF) ze śródbłonka naczyniowego do krwioobiegu

Wymienione powyżej czynniki przyczyniają się do ogólnego działania przeciwzakrzepowego enoksaparyny sodowej.⁵

Wpływ na parametry koagulologiczne

Stosowanie enoksaparyny sodowej w dawkach profilaktycznych nie wpływa w istotny sposób na wartość czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT). Natomiast przy stosowaniu leku w dawkach terapeutycznych wartość aPTT może ulec wydłużeniu o 1,5-2,2 razy w stosunku do czasu kontrolnego przy maksymalnej aktywności leku.⁶

Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania

Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej po zabiegach operacyjnych

Istotne dane dotyczące skuteczności klinicznej enoksaparyny w rozszerzonej profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po operacji ortopedycznej pochodzą z badania z podwójnie ślepą próbą. W badaniu tym oceniano skuteczność przedłużonej profilaktyki u pacjentów poddanych operacji alloplastyki stawu biodrowego. Uczestniczyło w nim 179 pacjentów bez wyjściowych cech żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, którzy podczas hospitalizacji otrzymywali enoksaparynę sodową w dawce 4000 j.m. (40 mg) podskórnie. Po wypisaniu ze szpitala pacjentów losowo przydzielono do dwóch grup:

• Grupa otrzymująca enoksaparynę sodową w dawce 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę podskórnie (n=90)
• Grupa otrzymująca placebo (n=89)

Leczenie kontynuowano przez okres 3 tygodni. Wyniki badania wykazały istotnie niższą częstość występowania zakrzepicy żył głębokich w grupie otrzymującej enoksaparynę sodową w porównaniu z grupą placebo. W trakcie badania nie odnotowano przypadków zatorowości płucnej. Dodatkowo należy podkreślić, że podczas przedłużonej profilaktyki enoksaparyną nie wystąpiły epizody poważnego krwawienia, co świadczy o dobrym profilu bezpieczeństwa leku.⁷