Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Crusia 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Crusia 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej, substancji czynnej leku Crusia, obejmowały szeroki zakres testów toksykologicznych, mutagennych oraz oceny wpływu na rozrodczość na modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności podostrej (13 tygodni) i przewlekłej (26 tygodni) podawano dawki odpowiednio 15 mg/kg/dobę (szczury, psy) oraz 10 mg/kg/dobę (szczury, małpy) drogą podskórną i dożylną, nie obserwując działań niepożądanych poza spodziewanym efektem przeciwzakrzepowym. Testy mutagenności in vitro (Test Amesa, test mutacji komórek chłoniaka myszy, test aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich) oraz klastogenności in vivo (test aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura) nie wykazały aktywności genotoksycznej enoksaparyny sodowej.

Pobierz ChPL PDF Crusia – Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce – 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)

Wskazania

Substancja czynna

enoksaparyna sodowa

Kategoria leku

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Crusia

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania enoksaparyny sodowej, substancji czynnej produktu leczniczego Crusia, opierają się na szeregu badań toksykologicznych, mutagennych oraz wpływu na rozrodczość przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Badania te dostarczyły istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa leku przed wprowadzeniem go do badań klinicznych z udziałem ludzi.¹

Badania toksyczności ogólnej

Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego enoksaparyny sodowej obejmowała badania toksyczności ostrej i przewlekłej na różnych modelach zwierzęcych. W badaniach toksyczności podostrej, prowadzonych przez 13 tygodni, szczurom i psom podawano enoksaparynę sodową podskórnie w dawce 15 mg/kg na dobę. Dodatkowo przeprowadzono badania toksyczności przewlekłej (26-tygodniowe) na szczurach i małpach, którym podawano lek zarówno drogą podskórną, jak i dożylną w dawce 10 mg/kg na dobę. W żadnym z tych badań nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych poza spodziewanym działaniem przeciwzakrzepowym, które jest głównym efektem farmakologicznym substancji.²

Potencjał mutagenny

Potencjał mutagenny enoksaparyny sodowej został dokładnie zbadany w szeregu testów in vitro i in vivo. Przeprowadzono następujące badania:

Test Amesa (in vitro) – powszechnie stosowany test do wykrywania potencjalnych mutagenów na podstawie ich zdolności do indukowania mutacji w bakteriach
Test postępującej mutacji komórek chłoniaka u myszy (in vitro) – oceniający zdolność substancji do wywoływania mutacji w komórkach ssaków
Test aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich (in vitro) – badający potencjalną aktywność klastogenną (uszkadzającą chromosomy)
Badanie aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura (in vivo) – oceniające potencjalne uszkodzenia chromosomów w organizmie żywym

W żadnym z przeprowadzonych testów nie wykazano aktywności mutagennej ani klastogennej enoksaparyny sodowej, co wskazuje na brak potencjału genotoksycznego badanej substancji.³

Toksyczność reprodukcyjna

Ocena potencjalnego wpływu enoksaparyny sodowej na rozrodczość obejmowała badania teratogenności oraz wpływu na płodność i zdolności rozrodcze. Badania przeprowadzono na ciężarnych samicach szczura i królika, którym podawano substancję podskórnie w dawkach do 30 mg/kg na dobę. Nie stwierdzono żadnych dowodów na działanie teratogenne (powodujące wady rozwojowe płodu) ani toksyczne działanie na płód, nawet przy stosowaniu wysokich dawek substancji.⁴

Dodatkowo przeprowadzono badania oceniające wpływ enoksaparyny sodowej na płodność i zdolności rozrodcze samców i samic szczura. Zwierzętom podawano lek podskórnie w dawkach do 20 mg/kg na dobę. Wyniki tych badań nie wykazały niekorzystnego działania enoksaparyny sodowej na parametry płodności ani na funkcje rozrodcze badanych zwierząt.⁵

Zestawienie danych z badań przedklinicznych

Rodzaj badania	Model zwierzęcy	Dawkowanie	Czas trwania	Główne wyniki
Toksyczność podostra	Szczury i psy	15 mg/kg/dobę, podskórnie	13 tygodni	Brak działań niepożądanych poza efektem przeciwzakrzepowym
Toksyczność przewlekła	Szczury i małpy	10 mg/kg/dobę, podskórnie i dożylnie	26 tygodni	Brak działań niepożądanych poza efektem przeciwzakrzepowym
Mutagenność in vitro	Test Amesa, test komórek chłoniaka myszy, test aberracji chromosomalnej limfocytów ludzkich	Różne stężenia	–	Brak aktywności mutagennej i klastogennej
Klastogenność in vivo	Test aberracji chromosomalnej komórek szpiku kostnego szczura	Różne dawki	–	Brak aktywności klastogennej
Teratogenność	Ciężarne samice szczura i królika	Do 30 mg/kg/dobę, podskórnie	Okres ciąży	Brak działania teratogennego i toksycznego na płód
Wpływ na płodność	Samce i samice szczura	Do 20 mg/kg/dobę, podskórnie	–	Brak niekorzystnego wpływu na płodność i zdolności rozrodcze

Przeprowadzone badania przedkliniczne obejmujące ocenę toksyczności ogólnej, potencjału mutagennego oraz wpływu na rozrodczość nie wykazały istotnych zagrożeń związanych ze stosowaniem enoksaparyny sodowej. Obserwowane efekty farmakologiczne były związane z podstawowym działaniem przeciwzakrzepowym substancji i nie stwierdzono nieoczekiwanych działań toksycznych. Zebrane dane przedkliniczne wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa enoksaparyny sodowej, co stanowiło podstawę do prowadzenia dalszych badań klinicznych z udziałem ludzi.⁶

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.