Dawkowanie i sposób podawania
Crusia 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)
Enoksaparyna sodowa (Crusia) jest dostępna w ampułko-strzykawkach o stężeniach od 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml do 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Dawkowanie jest ściśle zależne od wskazań klinicznych i indywidualnego ryzyka pacjenta. W profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u pacjentów chirurgicznych z umiarkowanym ryzykiem stosuje się 2000 j.m. (20 mg) podskórnie raz na dobę, rozpoczynając 2 godziny przed zabiegiem, przez co najmniej 7-10 dni. U pacjentów z wysokim ryzykiem zalecana dawka to 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę, z rozpoczęciem 12 godzin przed zabiegiem i kontynuacją do 5 tygodni po dużych zabiegach ortopedycznych lub 4 tygodni po zabiegach onkologicznych. W profilaktyce u pacjentów internistycznych stosuje się 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę przez 6-14 dni. W leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) stosuje się schematy 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę u pacjentów niskiego ryzyka lub 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę u pozostałych, przez około 10 dni, z możliwością przejścia na doustne leki przeciwzakrzepowe.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Crusia
- Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych
- Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów internistycznych
- Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
- Przedłużone leczenie ZŻG i ZP u pacjentów z chorobą nowotworową
- Zapobieganie tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy
- Ostre zespoły wieńcowe
- Zestawienie dawkowania enoksaparyny sodowej w zależności od wskazania
- Kolejne rozdziały
Dawkowanie i sposób podawania leku Crusia
Lek Crusia (enoksaparyna sodowa) dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce w różnych dawkach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Dawkowanie leku zależy od wskazania klinicznego i powinno być dostosowane indywidualnie do pacjenta.1
Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych
Dawkowanie enoksaparyny w profilaktyce żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) uzależnione jest od indywidualnego ryzyka zakrzepowo-zatorowego, które należy oszacować na podstawie zwalidowanego modelu stratyfikacji ryzyka.2
- Pacjenci z umiarkowanym ryzykiem: zalecana dawka wynosi 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Zaleca się rozpoczęcie podawania leku 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 7-10 dni, niezależnie od stanu pacjenta, a profilaktykę należy prowadzić do czasu przywrócenia pełnej mobilności pacjenta.3
- Pacjenci z wysokim ryzykiem: zalecana dawka wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie najlepiej rozpocząć 12 godzin przed zabiegiem chirurgicznym. Jeśli konieczne jest wcześniejsze rozpoczęcie profilaktyki, ostatnie wstrzyknięcie należy wykonać nie później niż 12 godzin przed zabiegiem i wznowić podawanie 12 godzin po zabiegu.4
W przypadku pacjentów po dużych zabiegach chirurgii ortopedycznej zaleca się przedłużoną profilaktykę ŻChZZ trwającą do 5 tygodni. U pacjentów z grupy wysokiego ryzyka, którzy przeszli zabieg chirurgiczny w obrębie jamy brzusznej lub miednicy z powodu choroby nowotworowej, zaleca się przedłużoną profilaktykę ŻChZZ przez 4 tygodnie.5
Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów internistycznych
W profilaktyce ŻChZZ u pacjentów internistycznych zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie powinno trwać co najmniej 6 do 14 dni, niezależnie od stanu pacjenta. Nie określono korzyści ze stosowania terapii przez okres dłuższy niż 14 dni.6
Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
Enoksaparyna sodowa w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) i zatorowości płucnej (ZP) może być podawana według jednego z dwóch schematów:7
- 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę – schemat zalecany u pacjentów bez powikłań, z niskim ryzykiem nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej8
- 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę – schemat zalecany u pozostałych pacjentów, w tym u osób z otyłością, objawową zatorowością płucną, chorobą nowotworową, nawrotową ŻChZZ lub zakrzepicą proksymalną (żyły biodrowej)9
Standardowa terapia enoksaparyną sodową trwa średnio 10 dni. Leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy rozpocząć, gdy jest to klinicznie uzasadnione.10
Przedłużone leczenie ZŻG i ZP u pacjentów z chorobą nowotworową
U pacjentów z czynną chorobą nowotworową, przed zastosowaniem przedłużonej terapii, lekarz powinien dokładnie ocenić indywidualne ryzyko zakrzepowo-zatorowe oraz ryzyko wystąpienia krwawienia u pacjenta.11
Zalecany schemat dawkowania:12
- Faza początkowa: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę przez okres od 5 do 10 dni
- Faza podtrzymująca: 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę przez okres do 6 miesięcy
Korzyść z kontynuacji terapii przeciwzakrzepowej powinna zostać ponownie oceniona po 6 miesiącach leczenia.
Zapobieganie tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy
Standardowa dawka enoksaparyny w zapobieganiu tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.).13
U pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia dawkę należy zmniejszyć do:14
- 50 j.m./kg mc. (0,5 mg/kg mc.) w przypadku stosowania podwójnego dostępu naczyniowego
- 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) w przypadku pojedynczego dostępu naczyniowego
Enoksaparynę sodową należy podać do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku sesji dializy. Efekt takiej dawki jest zazwyczaj wystarczający na 4-godzinną sesję. W przypadku zaobserwowania pierścieni fibrynowych, np. po dłuższej niż zwykle sesji dializy, można podać dodatkową dawkę od 50 j.m. do 100 j.m./kg mc. (od 0,5 do 1 mg/kg mc.).15
Ostre zespoły wieńcowe
Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej i zawału mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST
Zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin we wstrzyknięciu podskórnym w skojarzeniu z terapią przeciwpłytkową. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 2 dni, a następnie do czasu ustabilizowania się stanu klinicznego pacjenta (zazwyczaj przez 2-8 dni).16
Równocześnie zaleca się stosowanie kwasu acetylosalicylowego u wszystkich pacjentów bez przeciwwskazań w dawce nasycającej 150-300 mg doustnie (pacjenci nie leczeni wcześniej kwasem acetylosalicylowym), a następnie w dawce podtrzymującej 75-325 mg/dobę przez długi czas.17
Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST
Zalecany schemat dawkowania enoksaparyny w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI):18
- Dawka początkowa: 3000 j.m. (30 mg) w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) w połączeniu z dawką podskórną 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.)
- Dawki kolejne: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 10 000 j.m. (100 mg) dla każdej z pierwszych dwóch dawek podskórnych)
Jednocześnie należy wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwpłytkowe, takie jak doustne podawanie kwasu acetylosalicylowego (w dawce 75-325 mg raz na dobę), o ile nie występują przeciwwskazania. Zalecany czas trwania leczenia wynosi 8 dni lub do czasu wypisu ze szpitala, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.19
W przypadku jednoczesnego stosowania z leczeniem trombolitycznym (o swoistym działaniu na fibrynę lub bez swoistego działania na fibrynę), enoksaparynę sodową należy podać w okresie od 15 minut przed do 30 minut po rozpoczęciu leczenia fibrynolitycznego.20
Pacjenci poddawani przezskórnej interwencji wieńcowej
W przypadku pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI):21
- Jeśli ostatnią dawkę enoksaparyny podano podskórnie mniej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu – dodatkowe dawki nie są konieczne
- Jeśli ostatnią dawkę podskórną podano więcej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu – należy podać enoksaparynę w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) w dawce 30 j.m./kg mc. (0,3 mg/kg mc.)
Zestawienie dawkowania enoksaparyny sodowej w zależności od wskazania
| Wskazanie | Schemat dawkowania | Czas trwania leczenia |
|---|---|---|
| Profilaktyka ŻChZZ u pacjentów chirurgicznych z umiarkowanym ryzykiem | 2000 j.m. (20 mg) podskórnie raz na dobę | Co najmniej 7-10 dni, do przywrócenia mobilności |
| Profilaktyka ŻChZZ u pacjentów chirurgicznych z wysokim ryzykiem | 4000 j.m. (40 mg) podskórnie raz na dobę | Do 5 tygodni po zabiegach ortopedycznych, do 4 tygodni po zabiegach onkologicznych |
| Profilaktyka ŻChZZ u pacjentów internistycznych | 4000 j.m. (40 mg) podskórnie raz na dobę | 6-14 dni |
| Leczenie ZŻG i ZP – pacjenci z niskim ryzykiem nawrotu | 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) podskórnie raz na dobę | Średnio 10 dni |
| Leczenie ZŻG i ZP – pozostali pacjenci | 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie dwa razy na dobę | Średnio 10 dni |
| Przedłużone leczenie ZŻG i ZP u pacjentów z aktywnym nowotworem | Faza początkowa: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie dwa razy na dobę przez 5-10 dni Następnie: 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) podskórnie raz na dobę |
Do 6 miesięcy |
| Zapobieganie tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy | 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) U pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia: – 50 j.m./kg mc. (0,5 mg/kg mc.) przy podwójnym dostępie naczyniowym – 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) przy pojedynczym dostępie naczyniowym |
Jednorazowo na początku sesji dializy |
| Niestabilna dławica piersiowa i zawał serca bez uniesienia odcinka ST | 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin | Co najmniej 2 dni, zazwyczaj 2-8 dni, do stabilizacji klinicznej |
| Świeży zawał serca z uniesieniem odcinka ST | 3000 j.m. (30 mg) w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) + 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie, następnie 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 10 000 j.m. (100 mg) dla każdej z pierwszych dwóch dawek) | 8 dni lub do wypisu ze szpitala |
Należy pamiętać, że dawkowanie powinno być zawsze dostosowane indywidualnie do pacjenta, z uwzględnieniem wszelkich czynników mogących wpływać na farmakokinetykę leku, funkcję nerek, masę ciała oraz ryzyko wystąpienia krwawienia.
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania