niewydolność nerek ciężka

Ciężka niewydolność nerek to zaawansowane stadium uszkodzenia funkcji nerkowych, w którym nerki nie są w stanie skutecznie filtrować krwi i usuwać produktów przemiany materii oraz nadmiaru płynów z organizmu. Ten stan charakteryzuje się znaczącym spadkiem współczynnika filtracji kłębuszkowej (GFR) poniżej 15 ml/min/1,73 m², co odpowiada stadium 5 przewlekłej choroby nerek (PChN).

W przebiegu ciężkiej niewydolności nerek dochodzi do kumulacji toksyn mocznicowych, zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej oraz kwasowo-zasadowej. Pacjenci doświadczają objawów takich jak zmęczenie, duszność, obrzęki, nadciśnienie oporne na leczenie, świąd skóry, nudności, wymioty oraz zaburzenia neurologiczne. Obserwuje się także niedokrwistość, zaburzenia mineralizacji kości, niedożywienie oraz zwiększoną podatność na infekcje.

Leczenie ciężkiej niewydolności nerek obejmuje terapię nerkozastępczą: hemodializę, dializę otrzewnową lub przeszczepienie nerki. Równolegle prowadzi się leczenie wspierające ukierunkowane na kontrolę ciśnienia tętniczego, gospodarkę wapniowo-fosforanową, leczenie niedokrwistości oraz modyfikację diety. Istotne jest także odpowiednie leczenie chorób współistniejących, szczególnie cukrzycy i chorób sercowo-naczyniowych, które często towarzyszą niewydolności nerek.

Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek wymagają kompleksowej opieki nefrologicznej i regularnego monitorowania parametrów biochemicznych. Wczesne wprowadzenie leczenia nerkozastępczego oraz kwalifikacja do przeszczepienia nerki, jeśli pacjent jest odpowiednim kandydatem, mogą znacząco poprawić rokowanie i jakość życia chorych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl