Właściwości farmakokinetyczne leku Luxfen

Luxfen w postaci kropli do oczu zawiera winian brymonidyny w stężeniu 2 mg/ml (co odpowiada 1,3 mg brymonidyny) oraz substancje pomocnicze, w tym chlorek benzalkoniowy (0,05 mg/ml). Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną tego preparatu, obejmującą procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji substancji czynnej.¹

Wchłanianie brymonidyny

Po miejscowym podaniu kropli do oczu zawierających brymonidynę w stężeniu 0,2%, substancja czynna wykazuje niewielkie wchłanianie ogólnoustrojowe. Po 10 dniach regularnej aplikacji (dwa razy na dobę) obserwowano niskie stężenia brymonidyny w osoczu, osiągające średnie maksymalne stężenie (Cmax) wynoszące zaledwie 0,06 ng/ml. Wartości te wskazują na minimalną penetrację substancji do krążenia systemowego po podaniu ocznym.²

Wielokrotne podawanie brymonidyny prowadzi do niewielkiego stopnia kumulacji leku w osoczu. Pole powierzchni pod krzywą stężenia względem czasu w ciągu 12 godzin (AUC0-12h) w warunkach stacjonarnych wynosi 0,31 ng·h/ml, w porównaniu do 0,23 ng·h/ml po dawce pojedynczej, co potwierdza ograniczoną akumulację systemową leku.³

Dystrybucja brymonidyny

Brymonidyna wykazuje umiarkowane wiązanie z białkami osocza – około 29% substancji czynnej podanej miejscowo wiąże się z białkami osocza w krążeniu systemowym. Charakterystyczną cechą dystrybucji brymonidyny jest jej zdolność do odwracalnego wiązania się z melaniną w tkankach oka, co potwierdzono zarówno w badaniach in vitro, jak i in vivo.⁴

Po dwutygodniowym miejscowym stosowaniu brymonidyny stężenia substancji czynnej w strukturach oka bogatych w melaninę (tęczówka, ciałko rzęskowe oraz naczyniówka-siatkówka) były znacząco wyższe (3-17 razy) w porównaniu z wartościami obserwowanymi po podaniu pojedynczej dawki. Interesującym jest fakt, że w przypadku braku melaniny nie obserwowano kumulacji produktu.⁵

Dokładne znaczenie kliniczne wiązania brymonidyny z melaniną u ludzi nie zostało w pełni wyjaśnione. Warto jednak podkreślić, że w badaniach biomikroskopowych oczu pacjentów leczonych brymonidyną przez okres do jednego roku nie stwierdzono niekorzystnych działań niepożądanych. Podobnie, w badaniach przeprowadzonych na małpach, którym przez rok podawano dawkę winianu brymonidyny przekraczającą czterokrotnie dawki zalecane u ludzi, nie zaobserwowano objawów toksycznego wpływu na narząd wzroku.⁶

Metabolizm brymonidyny

Po podaniu doustnym, brymonidyna charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, po czym podlega szybkiej eliminacji z organizmu. Metabolizm stanowi główną drogę eliminacji brymonidyny z krążenia systemowego. Badania in vitro z wykorzystaniem tkanki wątrobowej zwierząt i ludzi wykazały, że przemiany metaboliczne brymonidyny zachodzą głównie przy udziale dwóch systemów enzymatycznych:

• oksydazy aldehydowej
• cytochromu P450

Większość podanej dawki (około 75%) jest wydalana z moczem w postaci metabolitów w ciągu 5 dni od podania. Co istotne, w moczu nie stwierdzono obecności niezmienionej brymonidyny, co potwierdza efektywny metabolizm wątrobowy tej substancji.⁷

Eliminacja brymonidyny

Średni pozorny okres półtrwania (t½) brymonidyny w krążeniu systemowym po podaniu do gałki ocznej u ludzi wynosi około 3 godzin. Ta stosunkowo krótka wartość t½ wskazuje na szybką eliminację substancji czynnej z organizmu.⁸

Profil kinetyczny

Analizując profil farmakokinetyczny brymonidyny, nie stwierdzono istotnych odstępstw od proporcjonalnej zależności między zastosowaną dawką a parametrami farmakokinetycznymi. Wartości Cmax i AUC w osoczu po jednorazowym podaniu leku w stężeniach 0,08%, 0,2% i 0,5% wykazują liniową zależność od dawki.⁹

Właściwości farmakokinetyczne w szczególnych grupach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Parametry farmakokinetyczne brymonidyny u osób w podeszłym wieku (≥65 lat) nie różnią się istotnie od parametrów obserwowanych u młodych dorosłych. Wartości Cmax, AUC oraz czas półtrwania po jednorazowym podaniu leku są podobne w obu grupach wiekowych. Obserwacje te wskazują, że wiek nie wpływa znacząco na penetrację brymonidyny do krążenia systemowego ani na proces jej eliminacji z organizmu.¹⁰

Trwające 3 miesiące badania kliniczne z udziałem pacjentów w podeszłym wieku potwierdziły bardzo niewielką penetrację brymonidyny do krążenia systemowego, co dodatkowo potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w tej grupie wiekowej.¹¹