Przedawkowanie
Hydroxyzinum PPH 25 mg

Przedawkowanie hydroksyzyny chlorowodorku

Przedawkowanie hydroksyzyny chlorowodorku (preparatu Hydroxizine Genoptim) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Nadmierne przyjęcie tego leku może prowadzić do wystąpienia szeregu objawów związanych przede wszystkim z nadmiernym działaniem przeciwcholinergicznym oraz wpływem na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), które mogą manifestować się zarówno jako depresja OUN, jak i paradoksalne pobudzenie. Stan ten wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i wdrożenia odpowiedniego postępowania terapeutycznego.¹

Objawy kliniczne przedawkowania

Spektrum objawów klinicznych przedawkowania hydroksyzyny może być bardzo szerokie, przy czym na początku najczęściej obserwuje się nudności, wymioty oraz tachykardię. W miarę rozwoju zatrucia dochodzi do wystąpienia gorączki, senności oraz zaburzeń odruchu źrenicznego. U pacjenta mogą pojawić się drżenia, splątanie oraz omamy. W dalszej kolejności możliwe jest pogorszenie stanu świadomości z postępującym obniżeniem jej poziomu, depresja oddechowa, drgawki, niedociśnienie tętnicze lub zaburzenia rytmu serca. W najcięższych przypadkach może rozwinąć się śpiączka i zapaść krążeniowo-oddechowa.²

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku znacznego przedawkowania hydroksyzyny chlorowodorku konieczne jest wdrożenie kompleksowego postępowania terapeutycznego obejmującego następujące działania:

• Ścisłe kontrolowanie drożności dróg oddechowych
• Monitoring oddychania i krążenia poprzez ciągły zapis EKG
• Zapewnienie odpowiedniej podaży tlenu
• Monitorowanie akcji serca i ciśnienia tętniczego przez co najmniej 24 godziny, aż do ustąpienia objawów przedawkowania

U pacjentów z zaburzeniami świadomości konieczne jest zebranie wywiadu w kierunku ewentualnego jednoczesnego przyjęcia innych leków lub alkoholu. W razie potrzeby należy rozważyć podanie tlenu, naloksonu, glukozy i tiaminy.³

W przypadku konieczności zastosowania środka obkurczającego naczynia zaleca się użycie noradrenaliny lub metaraminolu. Istotne jest, aby nie stosować adrenaliny z uwagi na potencjalne interakcje i ryzyko nasilenia działań niepożądanych.⁴

Dekontaminacja przewodu pokarmowego

U pacjentów z objawami przedawkowania oraz zaburzeniami świadomości, śpiączką lub drgawkami nie należy stosować preparatów wymiotnicy ze względu na ryzyko rozwoju zachłystowego zapalenia płuc. W przypadku klinicznie istotnego spożycia leku można wykonać płukanie żołądka, jednak wyłącznie po uprzedniej intubacji dotchawiczej, co zapewnia ochronę dróg oddechowych.⁵

Dane literaturowe wskazują na ograniczoną skuteczność węgla aktywnego w zatruciu hydroksyzyną. Również hemodializa i hemoperfuzja prawdopodobnie nie mają istotnego znaczenia w leczeniu przedawkowania tego leku. Nie istnieje swoista odtrutka na hydroksyzynę.⁶

Zastosowanie fizostygminy

W przypadku silnego, zagrażającego życiu działania przeciwcholinergicznego, które jest oporne na stosowanie innych preparatów, dane literaturowe wskazują, że skuteczne może być podanie fizostygminy w dawce terapeutycznej. Należy jednak pamiętać, że fizostygminy nie należy stosować wyłącznie w celu niedopuszczenia do zapadnięcia pacjenta w sen.⁷

Istnieją istotne przeciwwskazania do zastosowania fizostygminy:

• Jednoczesne spożycie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (ryzyko wywołania drgawek i opornego na leczenie zatrzymania akcji serca)
• Zaburzenia przewodzenia sercowego

W takich przypadkach należy bezwzględnie unikać podawania fizostygminy.⁸

Tabela objawów przedawkowania hydroksyzyny

Uwagi końcowe

Przedawkowanie hydroksyzyny chlorowodorku może przebiegać wieloetapowo, z początkową fazą pobudzenia, która następnie przechodzi w depresję OUN. Pogłębiające się objawy mogą prowadzić do śpiączki i zapaści krążeniowo-oddechowej, dlatego niezbędne jest ścisłe monitorowanie stanu pacjenta przez co najmniej 24 godziny od momentu przedawkowania. Leczenie ma charakter głównie objawowy i podtrzymujący, przy czym w ciężkich przypadkach działania przeciwcholinergicznego można rozważyć podanie fizostygminy, uwzględniając istniejące przeciwwskazania.⁹