Przedawkowanie
Demezon 8 mg/ml

Przedawkowanie deksametazonu fosforanu, substancji czynnej leku Demezon, nie jest znane jako ostra toksyczność, co wskazuje na szeroki indeks terapeutyczny przy pojedynczym podaniu. Jednak przewlekłe przedawkowanie prowadzi do nasilenia działań niepożądanych typowych dla długotrwałej terapii glikokortykosteroidami, ze szczególnym uwzględnieniem zaburzeń endokrynologicznych (np. objawy cushingoidalne, supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, nieregularności miesiączkowania), metabolicznych (hiperglikemia, hipertriglicerydemia, otyłość, ujemny bilans azotowy) oraz elektrolitowych (hipokaliemia, retencja sodu i wody, zasadowica metaboliczna). Dodatkowo obserwuje się powikłania sercowo-naczyniowe, takie jak nadciśnienie tętnicze i zwiększone ryzyko incydentów zakrzepowo-zatorowych, a także osteoporozę i zaburzenia psychiczne, w tym psychozy steroidowe.

Przedawkowanie leku Demezon (8 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań)

Przedawkowanie deksametazonu fosforanu, substancji czynnej zawartej w leku Demezon, jest stanem wymagającym szczególnej uwagi klinicznej. Według dostępnych danych, nie odnotowano dotychczas żadnego przypadku ostrego zatrucia deksametazonem, co wskazuje na stosunkowo szeroki indeks terapeutyczny substancji w kontekście pojedynczego podania. 1

Przewlekłe przedawkowanie

W przypadku przewlekłego przedawkowania deksametazonu fosforanu należy spodziewać się nasilenia typowych działań niepożądanych charakterystycznych dla długotrwałej terapii glikokortykosteroidowej. Obserwuje się wówczas zwiększoną częstość występowania objawów niepożądanych oraz intensyfikację ich nasilenia. 2

Szczególnej uwagi wymagają zaburzenia dotyczące trzech kluczowych obszarów fizjologicznych: układu endokrynologicznego, metabolizmu oraz równowagi elektrolitowej. Te sfery są najbardziej narażone na konsekwencje nadmiernej ekspozycji na deksametazon. 3

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania deksametazonu będą manifestacją nasilonych działań niepożądanych charakterystycznych dla tej substancji. Należy mieć na uwadze, że pojawiające się symptomy mogą dotyczyć wielu układów i narządów, z przewagą objawów endokrynologicznych, metabolicznych i zaburzeń elektrolitowych. 4

Kategoria zaburzeń Objawy przedawkowania Charakterystyka
Zaburzenia endokrynologiczne Objawy cushingoidalne Nasilone cechy zespołu Cushinga: twarz księżycowata, otyłość centralna, rozstępy skórne
Supresja osi podwzgórze-przysadka-nadnercza Zmniejszona odpowiedź nadnerczy na stres, możliwa niewydolność nadnerczy przy próbie odstawienia leku
Zaburzenia miesiączkowania U kobiet: nieregularne miesiączki, brak miesiączki
Zaburzenia metaboliczne Hiperglikemia Podwyższone stężenie glukozy we krwi, możliwość rozwoju cukrzycy posteroidowej
Zaburzenia gospodarki lipidowej Hipertriglicerydemia, hipercholesterolemia
Otyłość Przyrost masy ciała, redystrybucja tkanki tłuszczowej
Ujemny bilans azotowy Zwiększony katabolizm białek, utrata masy mięśniowej
Zaburzenia elektrolitowe Hipokaliemia Obniżone stężenie potasu we krwi, ryzyko zaburzeń rytmu serca
Retencja sodu i wody Obrzęki, nadciśnienie tętnicze
Zasadowica metaboliczna Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej
Zaburzenia sercowo-naczyniowe Nadciśnienie tętnicze Podwyższone wartości ciśnienia tętniczego, trudne do kontroli farmakologicznej
Zwiększone ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych Niewydolność serca, incydenty zakrzepowo-zatorowe
Zaburzenia układu kostnego Osteoporoza Przyspieszony ubytek masy kostnej, zwiększone ryzyko złamań
Zahamowanie wzrostu U dzieci i młodzieży: opóźnienie wzrastania i dojrzewania szkieletu
Zaburzenia psychiczne i neurologiczne Zaburzenia nastroju Euforia, depresja, labilność emocjonalna, zachowania maniakalne
Zaburzenia snu Bezsenność, koszmary senne
Psychozy steroidowe Urojenia, halucynacje, pobudzenie psychoruchowe
Zaburzenia układu immunologicznego Zwiększona podatność na infekcje Zakażenia oportunistyczne, atypowy przebieg infekcji
Maskowanie objawów infekcji Utrudniona diagnostyka procesów zapalnych i zakażeń

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku rozpoznania przewlekłego przedawkowania deksametazonu należy rozważyć stopniową redukcję dawki leku pod ścisłą kontrolą medyczną. Nagłe odstawienie leku po długotrwałym stosowaniu wysokich dawek może prowadzić do ostrej niewydolności nadnerczy, dlatego dawkę należy zmniejszać powoli, monitorując stan pacjenta. 5

Konieczne jest wdrożenie leczenia objawowego zaburzeń endokrynologicznych, metabolicznych i elektrolitowych, które są najczęstszymi konsekwencjami przedawkowania deksametazonu fosforanu. Szczególną uwagę należy zwrócić na korektę zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej oraz monitorowanie funkcji układu sercowo-naczyniowego. 6

  1. 24.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl