Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Demezon 8 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Demezon

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania deksametazonu fosforanu, substancji czynnej produktu leczniczego Demezon, obejmują szereg badań toksykologicznych oraz badań wpływu na reprodukcję, które dostarczają cennych informacji na temat profilu bezpieczeństwa tego leku.¹

Toksyczność po podaniu jednorazowym

Badania toksyczności ostrej wykazały, że deksametazon charakteryzuje się stosunkowo niską toksycznością po podaniu jednorazowym. Wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) dla deksametazonu w ciągu pierwszych 7 dni wynosi 16 g/kg masy ciała u myszy oraz ponad 3 g/kg masy ciała u szczurów. W przypadku podania podskórnego, wartość LD50 jest niższa i wynosi powyżej 700 mg/kg masy ciała u myszy oraz około 120 mg/kg masy ciała u szczurów w okresie pierwszych 7 dni obserwacji.²

Istotnym zjawiskiem obserwowanym w badaniach toksyczności ostrej jest fakt, że wartości LD50 uległy zmniejszeniu w trakcie dłuższego, 21-dniowego okresu obserwacji. Zjawisko to tłumaczy się wystąpieniem ciężkich chorób infekcyjnych będących następstwem immunosupresyjnego działania glikokortykosteroidów, co prowadzi do zwiększonej śmiertelności zwierząt doświadczalnych w dłuższym okresie obserwacji.³

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W odniesieniu do toksyczności po podaniu wielokrotnym zarówno u ludzi, jak i u zwierząt, dane przedkliniczne są ograniczone. Nie zostały dokładnie scharakteryzowane objawy zatrucia związanego z przewlekłym stosowaniem glikokortykosteroidów. Należy jednak zaznaczyć, że podczas długotrwałego leczenia z zastosowaniem dawek przekraczających 1,5 mg na dobę należy spodziewać się wystąpienia znaczących działań niepożądanych typowych dla tej grupy leków.⁴

Potencjalna genotoksyczność i rakotwórczość

Przeprowadzone badania genotoksyczności i rakotwórczości dla glikokortykosteroidów, w tym deksametazonu, nie wykazały istotnych klinicznie właściwości genotoksycznych. Dostępne dane nie wskazują na ryzyko działania mutagennego czy kancerogennego związanego ze stosowaniem deksametazonu w warunkach klinicznych.⁵

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Badania przedkliniczne wykazały, że deksametazon wywiera istotny wpływ na rozwój płodu u wielu gatunków zwierząt. Najczęściej obserwowanym efektem teratogennym jest indukcja rozszczepienia podniebienia, które stwierdzano u myszy, szczurów, świnek morskich, królików, psów oraz naczelnych. Interesujące jest, że efektu tego nie obserwowano u koni i owiec, co wskazuje na pewne różnice międzygatunkowe w podatności na działanie teratogenne deksametazonu.⁶

Oprócz rozszczepienia podniebienia, deksametazon powodował również, choć w mniejszym zakresie, inne wady rozwojowe. W niektórych przypadkach wady te współistniały z zaburzeniami rozwoju ośrodkowego układu nerwowego i serca. Szczególnie u naczelnych obserwowano niekorzystny wpływ deksametazonu na rozwój mózgu po ekspozycji na lek w okresie płodowym.⁷

Należy podkreślić, że deksametazon powodował również wewnątrzmaciczne zaburzenia wzrostu płodu, co może przekładać się na niższą masę urodzeniową i potencjalne opóźnienie rozwoju pourodzeniowego. Istotne jest zaznaczenie, że wszystkie opisane powyżej efekty toksycznego wpływu na reprodukcję obserwowano po zastosowaniu dużych dawek deksametazonu, znacznie przekraczających dawki stosowane w praktyce klinicznej.⁸