Przedawkowanie
Sotahexal 40 40 mg

Przedawkowanie chlorowodorku sotalolu, stosowanego w dawkach od 40 do 160 mg w preparatach SotaHEXAL, stanowi poważne zagrożenie dla życia, zwłaszcza przy dawkach ≥2 g, gdzie obserwuje się ciężkie zaburzenia kardiologiczne, takie jak bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT, częstoskurcz komorowy oraz torsade de pointes. Działanie sotalolu obejmuje blokadę receptorów beta-adrenergicznych i kanałów potasowych, co prowadzi do negatywnego efektu inotropowego, zaburzeń rytmu serca oraz potencjalnych powikłań oddechowych (skurcz oskrzeli) i metabolicznych (hipoglikemia). W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii, wdrożenie płukania żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz rozważenie hemodializy w ciężkich przypadkach.

Pobierz ChPL PDF Sotahexal 40 – Tabletki – 40 mg
  1. Przedawkowanie sotalolu: objawy, zagrożenia i postępowanie kliniczne
    1. Objawy przedawkowania
    2. Postępowanie w przedawkowaniu
    3. Postępowanie szczegółowe w zależności od objawów klinicznych
    4. Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu
    5. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. częstoskurcz komorowy
  2. komorowe zaburzenie rytmu serca
  3. nadkomorowe zaburzenie rytmu serca
Substancja czynna
  1. sotalol
Kategoria leku
  1. beta-adrenolityki
  2. leki przeciwarytmiczne

Przedawkowanie sotalolu: objawy, zagrożenia i postępowanie kliniczne

Przedawkowanie chlorowodorku sotalolu (zawartego w preparatach SotaHEXAL 40, 80 lub 160 mg) stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej. Przypadki celowego lub niezamierzonego przedawkowania sotalolu rzadko prowadzą do zgonu, jednakże niosą za sobą istotne ryzyko wystąpienia zaburzeń kardiologicznych, oddechowych i metabolicznych. 1

Objawy przedawkowania

Przy przedawkowaniu sotalolu obserwuje się szereg objawów klinicznych, będących następstwem jego działania blokującego receptory beta-adrenergiczne oraz wydłużającego repolaryzację mięśnia sercowego. 2

W przypadku przyjęcia dużych dawek sotalolu (od 2 do 16 g) obserwowano poważne zaburzenia kardiologiczne, w tym: niedociśnienie tętnicze, bradykardię, wydłużenie odstępu QT, przedwczesne pobudzenia komorowe, częstoskurcz komorowy oraz zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes. 3

Objaw przedawkowania Opis Potencjalny mechanizm Dawka związana z wystąpieniem
Bradykardia Zwolnienie akcji serca poniżej 60 uderzeń/min, potencjalnie ciężka Blokada receptorów beta-adrenergicznych w sercu Obserwowana przy dawkach ≥2 g
Zastoinowa niewydolność serca Ostre pogorszenie funkcji skurczowej serca, obrzęki obwodowe, duszność Negatywny efekt inotropowy Może wystąpić przy różnych dawkach, częściej przy ≥2 g
Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia tętniczego wymagający interwencji Zmniejszenie oporu obwodowego i pojemności minutowej serca Obserwowane przy dawkach ≥2 g
Skurcz oskrzeli Zwężenie dróg oddechowych prowadzące do duszności i trudności w oddychaniu Blokada receptorów beta-2 w oskrzelach Może wystąpić nawet przy mniejszych dawkach
Hipoglikemia Obniżenie poziomu glukozy we krwi Zaburzenie kompensacyjnych mechanizmów uwalniania glukozy Nie określono dokładnej zależności dawka-odpowiedź
Wydłużenie odstępu QT Przedłużenie repolaryzacji komór serca, widoczne w EKG Blokada kanałów potasowych Obserwowane przy dawkach ≥2 g
Przedwczesne pobudzenia komorowe Ekstrasystole komorowe Efekt proarytmiczny przy wydłużonym odstępie QT Obserwowane przy dawkach ≥2 g
Częstoskurcz komorowy Szybka, nieprawidłowa akcja serca pochodzenia komorowego Poważne zaburzenie rytmu wtórne do wydłużenia QT Obserwowany przy dawkach ≥2 g
Torsade de pointes Polimorficzny częstoskurcz komorowy z charakterystycznym obrazem w EKG Ekstremalne wydłużenie odstępu QT Obserwowany przy dawkach ≥2 g
Blok serca II i III stopnia Zaawansowany blok przewodzenia między przedsionkami a komorami Supresja przewodzenia w układzie przewodzącym serca Może wystąpić przy znacznym przedawkowaniu

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania sotalolu należy natychmiast przerwać leczenie tym preparatem i wdrożyć ścisłe monitorowanie parametrów życiowych pacjenta. 4

W celu zmniejszenia dalszego wchłaniania leku z przewodu pokarmowego zaleca się:

  • Płukanie żołądka – szczególnie istotne, gdy od momentu przedawkowania upłynęło mniej niż 1-2 godziny
  • Podanie węgla aktywowanego – wiąże lek w świetle przewodu pokarmowego
  • Zastosowanie środka przeczyszczającego – przyspiesza eliminację leku z przewodu pokarmowego

5

Warto zaznaczyć, że duże ilości sotalolu można usunąć z organizmu metodą hemodializy, co może być rozważane w przypadkach ciężkiego przedawkowania. 6

W przypadku pacjentów z zaburzeniami oddychania może być konieczne wspomaganie oddychania, w tym potencjalna intubacja i wentylacja mechaniczna. 7

Postępowanie szczegółowe w zależności od objawów klinicznych

Zalecane postępowanie terapeutyczne w zależności od dominujących objawów przedawkowania przedstawia się następująco:

  1. Bradykardia:
    • Podanie atropiny dożylnie w dawce 0,5 do 2 mg lub innego leku przeciwcholinergicznego
    • Zastosowanie agonisty beta-adrenergicznego – izoprenalina w dawce 5 mikrogramów na minutę (do maksymalnie 25 mikrogramów) w powolnym wstrzyknięciu dożylnym
    • W przypadkach opornych na farmakoterapię – implantacja przeznaczyniowego rozrusznika serca

    8

  2. Blok serca (II i III stopnia):
    • Przeznaczyniowe wprowadzenie tymczasowego rozrusznika serca – metoda z wyboru w przypadku zaawansowanych zaburzeń przewodzenia

    9

  3. Niedociśnienie tętnicze:
    • Podanie adrenaliny (preferowana w porównaniu do izoprenaliny czy noradrenaliny)
    • Wybór leku wazopresorycznego powinien uwzględniać współistniejące schorzenia i stan kliniczny pacjenta

    10

  4. Skurcz oskrzeli:
    • Podanie aminofiliny dożylnie
    • Zastosowanie selektywnego agonisty receptorów beta-2 adrenergicznych w postaci aerozolu inhalacyjnego

    11

  5. Zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes:
    • Kardiowersja elektryczna – w przypadku niestabilności hemodynamicznej
    • Przeznaczyniowe wprowadzenie rozrusznika serca – w celu przyspieszenia rytmu serca
    • Podanie adrenaliny – może skrócić odstęp QT i zapobiec nawrotom arytmii
    • Zastosowanie siarczanu magnezu – zazwyczaj w dawce 1-2 g dożylnie, działającego jako stabilizator błony komórkowej

    12

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Pacjenci po przedawkowaniu sotalolu wymagają ścisłego monitorowania na oddziale intensywnej terapii z ciągłym monitorowaniem EKG, ze szczególnym uwzględnieniem:

  • Odstępu QT – ze względu na ryzyko wystąpienia torsade de pointes
  • Częstości akcji serca – monitorowanie bradykardii
  • Ciśnienia tętniczego – kontrola niedociśnienia
  • Parametrów oddechowych – obserwacja w kierunku skurczu oskrzeli
  • Poziomu glukozy we krwi – ryzyko hipoglikemii

Należy zaznaczyć, że monitorowanie pacjenta powinno być kontynuowane przez co najmniej 24-48 godzin po ustabilizowaniu stanu klinicznego ze względu na stosunkowo długi okres półtrwania sotalolu (około 12 godzin) oraz możliwość opóźnionego wystąpienia powikłań, szczególnie arytmicznych.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl