częstoskurcz komorowy
Wskazanie

Częstoskurcz komorowy (VT – ventricular tachycardia) to zaburzenie rytmu serca charakteryzujące się szybką akcją serca (powyżej 100 uderzeń na minutę), której źródło zlokalizowane jest w komorach serca. Częstoskurcz komorowy może wystąpić jako konsekwencja choroby niedokrwiennej serca, zawału mięśnia sercowego, kardiomiopatii, zaburzeń elektrolitowych, przedawkowania leków, a także wad wrodzonych serca.

W leczeniu częstoskurczu komorowego stosuje się farmakoterapię oraz metody niefarmakologiczne. Spośród leków antyarytmicznych w Polsce wykorzystuje się: amiodaron (Amiokordin, Opacorden), sotalol (Biosotal, Sotalex), propafenon (Polfenon), meksyletynę, lidokainę oraz beta-adrenolityki jak metoprolol (Betaloc, Metocard), bisoprolol (Concor, Corectin) czy karwedilol (Vivacor, Carvedilolum). W ostrych przypadkach może być konieczne zastosowanie kardiowersji elektrycznej.

Największym wyzwaniem w leczeniu pacjentów z częstoskurczem komorowym jest jego nawrotowy charakter oraz ryzyko progresji do migotania komór, które stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Trudności sprawia także identyfikacja pierwotnej przyczyny arytmii, co jest kluczowe dla skutecznej terapii. U pacjentów z nawracającym częstoskurczem komorowym opornym na farmakoterapię konieczne może być wszczepienie kardiowertera-defibrylatora (ICD) lub przeprowadzenie ablacji podłoża arytmii.

Istotnym elementem postępowania jest również modyfikacja czynników ryzyka, w tym odpowiednie leczenie choroby podstawowej, wyrównanie zaburzeń elektrolitowych oraz unikanie czynników wyzwalających. Pacjenci z częstoskurczem komorowym wymagają regularnej kontroli kardiologicznej oraz monitorowania skuteczności leczenia poprzez badania EKG, badania holterowskie i próby wysiłkowe.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl