Leki zawierające w składzie
amiodaron
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
Amiodaron to substancja przeciwarytmiczna klasy III, która działa poprzez blokowanie kanałów potasowych w tkance mięśnia sercowego, co wydłuża okres refrakcji i potencjał czynnościowy. Lek wykazuje także działanie blokujące kanały sodowe, wapniowe oraz receptory beta-adrenergiczne, co czyni go lekiem o złożonym mechanizmie działania. Stosowany jest głównie w leczeniu zagrażających życiu arytmii komorowych, migotania przedsionków oraz trzepotania przedsionków, szczególnie gdy inne leki przeciwarytmiczne okazały się nieskuteczne.
W Polsce dostępne są preparaty zawierające amiodaron pod nazwami handlowymi takimi jak: Amiokordin, Opacorden, Amiohexal, Cordarone. Lek może być podawany dożylnie w warunkach szpitalnych (szczególnie w sytuacjach nagłych) lub doustnie w terapii przewlekłej.
Główną zaletą amiodaronu jest jego wysoka skuteczność w kontrolowaniu zagrażających życiu arytmii opornych na inne leki. Charakteryzuje się również długim okresem półtrwania (od 25 do 100 dni), co pozwala na utrzymanie efektu terapeutycznego nawet po zaprzestaniu podawania leku. Amiodaron wykazuje mniejszy efekt proarytmiczny w porównaniu do innych leków przeciwarytmicznych, co jest istotne u pacjentów z uszkodzeniem mięśnia sercowego.
Stosowanie amiodaronu wiąże się jednak z licznymi poważnymi działaniami niepożądanymi, które mogą dotyczyć wielu układów i narządów. Najpoważniejsze z nich to: zwłóknienie płuc (mogące prowadzić do śmiertelnej niewydolności oddechowej), zaburzenia funkcji tarczycy (zarówno niedoczynność jak i nadczynność), uszkodzenie wątroby, odkładanie się mikrozłogów w rogówce, neuropatia obwodowa, a także nadwrażliwość na światło. Ze względu na te zagrożenia, pacjenci przyjmujący amiodaron wymagają regularnego monitorowania funkcji tarczycy, wątroby i płuc, a także okresowych badań okulistycznych.
Lista leków z tym składnikiem
-
Cordarone – Roztwór do wstrzykiwań – 50 mg/ml
Produkt leczniczy jest roztworem do wstrzykiwań zawierającym 50 mg amiodaronu chlorowodorku w 1 ml oraz alkohol benzylowy jako substancję pomocniczą. Stosowany jest do szybkiego leczenia groźnych zaburzeń rytmu serca, takich jak zaburzenia związane z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a czy napadowe tachyarytmie nadkomorowe i komorowe. Podanie dożylne jest wskazane, gdy konieczne jest szybkie działanie leku lub podawanie doustne jest niemożliwe. Lek ten jest stosowany szczególnie w przypadkach, gdy inne leki przeciwarytmiczne okazują się nieskuteczne.
-
Amiokordin – Roztwór do wstrzykiwań – 50 mg/ml
Roztwór do wstrzykiwań zawiera 50 mg amiodaronu chlorowodorku w 1 ml, co odpowiada 47,33 mg amiodaronu oraz 20,2 mg alkoholu benzylowego jako substancję pomocniczą. Produkt stosuje się dożylnie w celu szybkiego uzyskania efektu terapeutycznego lub gdy podawanie doustne nie jest możliwe. Lek jest przeznaczony do leczenia groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca, takich jak zaburzenia w przebiegu zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a, migotanie i trzepotanie przedsionków oraz napadowe tachyarytmie nadkomorowe i komorowe. Stosuje się go również w przypadkach, gdy inne leki przeciwarytmiczne są nieskuteczne.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku -
Opacorden – Tabletki powlekane – 200 mg
Tabletki zawierają 200 mg amiodaronu chlorowodorku oraz czerwień koszenilową jako substancję pomocniczą. Lek jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń rytmu serca, m.in. w zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a oraz migotania i trzepotania przedsionków. Wskazany jest również przy napadowych tachyarytmiach nadkomorowych, gdy inne leki są nieskuteczne lub nie mogą być zastosowane. Ponadto stosuje się go w groźnych dla życia komorowych zaburzeniach rytmu serca.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynnaKategoria leku