Dawkowanie i sposób podawania
Amiodaron

Dawkowanie i sposób podawania amiodaronu

Amiodaron jest lekiem przeciwarytmicznym podawanym dożylnie w postaci koncentratu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji lub w postaci roztworu do wstrzykiwań. Leczenie należy rozpocząć i odpowiednio monitorować wyłącznie w warunkach szpitalnych lub pod nadzorem specjalisty.¹ Amiodaronu chlorowodorek można stosować wyłącznie, gdy dostępne są urządzenia do monitorowania czynności serca, defibrylacji i stymulacji czynności serca.² Należy wykonać badania czynności tarczycy w stosownych wypadkach przed rozpoczęciem leczenia u wszystkich pacjentów.³

Zasady ogólne podawania

Preparat amiodaronu w postaci dożylnej należy stosować wyłącznie w ośrodkach intensywnej opieki dysponujących możliwością monitorowania kardiologicznego, defibrylacji i stymulacji serca.^{4 5} Lek należy stosować w infuzji dożylnej. W przypadku infuzji ciągłej lub powtarzanej, amiodaron należy podawać przez centralny dostęp żylny, aby uniknąć niepożądanych reakcji w miejscu podania.^{6 7}

Ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego i zapaści krążeniowej, amiodaron we wstrzyknięciu dożylnym można podawać tylko w nagłych sytuacjach, jeśli inne leki są nieskuteczne, wyłącznie w oddziale intensywnej terapii, prowadząc ciągłe monitorowanie elektrokardiograficzne.^{8 9}

Preparat do rozcieńczenia

Ważne jest podkreślenie, że produkty lecznicze zawierające amiodaron wykazują niezgodność z fizjologicznym roztworem chlorku sodu i mogą być stosowane wyłącznie z 5% roztworem glukozy.^{10 11} Roztwór amiodaronu o stężeniu mniejszym niż 300 mg (2 ampułki) w 500 ml 5% roztworu glukozy nie jest stabilny i nie należy go stosować.^{12 13}

Szczegółowe dawkowanie amiodaronu

Dawkowanie w infuzji dożylnej

Dawka nasycająca (lub w przypadku napadu): Zazwyczaj zalecana dawka to 5 mg/kg masy ciała, podawana w infuzji dożylnej, trwającej od 20 minut do 2 godzin.^{14 15} Lek należy podawać w postaci roztworu rozcieńczonego w 250 ml 5% roztworu dekstrozy.¹⁶ Infuzję można powtarzać 2 do 3 razy na dobę.^{17 18} Szybkość infuzji należy ustalić na podstawie reakcji klinicznej.^{19 20}

Działanie terapeutyczne pojawia się w ciągu kilku pierwszych minut i następnie stopniowo słabnie, dlatego w celu jego przedłużenia należy kontynuować podawanie leku w infuzji podtrzymującej.^{21 22}

Dawka podtrzymująca: 10-20 mg/kg masy ciała/dobę (zazwyczaj 600 do 800 mg/24 godziny, do maksymalnej dawki 1200 mg/24 godziny) w infuzji w 250-500 ml 5% roztworu glukozy przez kilka dni.^{23 24 25} W każdym przypadku należy dążyć do podawania minimalnej skutecznej dawki.^{26 27}

Wstrzyknięcie dożylne

W sytuacjach nagłych lek można podać – według uznania lekarza – w powolnym dożylnym wstrzyknięciu w dawce 150-300 mg (5 mg/kg masy ciała) w 10-20 ml dekstrozy 5%, trwającym co najmniej 3 minuty.^{28 29 30 31}

Nie należy powtarzać wstrzyknięcia przez co najmniej 15 minut, nawet jeśli przy pierwszym wstrzyknięciu nie została podana dawka maksymalna.^{32 33 34}

Pacjentów otrzymujących amiodaron w ten sposób należy bardzo dokładnie monitorować, np. w oddziale intensywnej terapii.^{35 36}

Jeżeli konieczne jest podanie następnych dawek amiodaronu, należy je podawać w infuzji dożylnej.^{37 38}

Resuscytacja krążeniowo-oddechowa

W przypadku resuscytacji krążeniowo-oddechowej w leczeniu migotania komór opornego na defibrylację, pierwszą dawkę 300 mg (lub 5 mg/kg masy ciała) amiodaronu, rozcieńczoną w 20 ml 5% roztworu glukozy, podaje się w formie szybkiego wstrzyknięcia dożylnego.^{39 40 41 42}

W przypadku utrzymywania się migotania komór można rozważyć dożylne podanie dodatkowej dawki amiodaronu, wynoszącej 150 mg (lub 2,5 mg/kg masy ciała).^{43 44 45 46}

Zmiana podawania dożylnego na doustne

Niezwłocznie po uzyskaniu właściwej reakcji należy równolegle rozpocząć leczenie doustne, podając zazwyczaj stosowaną dawkę nasycającą.^{47 48 49 50}

Dawkę podawaną dożylnie należy zmniejszać stopniowo.^{51 52 53 54}

Dawkowanie doustne

W przypadku formy doustnej (tabletki) stosuje się następujące dawkowanie:

Dawka nasycająca: Zwykle stosuje się 600 mg na dobę (3 razy po 200 mg) w pierwszym tygodniu leczenia.⁵⁵

Dawka podtrzymująca: Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę (umożliwiającą kontrolowanie zaburzeń rytmu serca). Dawkę należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta, zależnie od jego potrzeb i odpowiedzi terapeutycznej. Zależnie od indywidualnej wrażliwości dawka wynosi od 100 mg do 200 mg na dobę.⁵⁶

Amiodaron może być stosowany co drugi dzień w dawce 200 mg na dobę lub codziennie w dawce 100 mg na dobę; można stosować również przerwy w stosowaniu leku (dwa dni w tygodniu).⁵⁷

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności amiodaronu u dzieci i młodzieży.^{58 59 60 61 62}

Ze względu na obecność alkoholu benzylowego, przeciwwskazane jest podawanie dożylne preparatów amiodaronu wcześniakom, noworodkom, niemowlętom i dzieciom w wieku do 3 lat.^{63 64}

Nie zaleca się stosowania amiodaronu u dzieci i młodzieży.⁶⁵

Pacjenci w podeszłym wieku

Podobnie jak w przypadku wszystkich pacjentów, ważne jest, aby stosować najmniejszą skuteczną dawkę.^{66 67 68}

Chociaż brak danych dotyczących innych zaleceń odnośnie dawkowania w tej grupie pacjentów, pacjenci w podeszłym wieku mogą być bardziej podatni na bradykardię i zaburzenia przewodzenia, w przypadku zastosowania zbyt dużej dawki.^{69 70 71}

Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie czynności tarczycy.^{72 73 74}

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

Chociaż podczas długotrwałego stosowania doustnego amiodaronu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby nie stwierdzono konieczności dostosowania dawkowania, należy bardzo dokładnie monitorować stan kliniczny pacjentów, np. w oddziale intensywnej terapii.^{75 76}

Tabela dawkowania amiodaronu

^{77 78 79 80 81}

Ważne uwagi dotyczące stosowania amiodaronu

• Nie należy mieszać innych leków z amiodaronem w tej samej strzykawce. Nie należy wstrzykiwać innych leków w ten sam dostęp żylny.^{82 83}
• Roztwór amiodaronu o stężeniu mniejszym niż 300 mg (2 ampułki) w 500 ml 5% roztworu glukozy nie jest stabilny i nie należy go stosować.^{84 85}
• Aby uniknąć zapalenia żył, podczas infuzji ciągłej należy założyć centralny cewnik żylny.⁸⁶
• Amiodaron do podania dożylnego jest przeznaczony tylko do rozpoczęcia leczenia, nie dłużej niż przez tydzień.⁸⁷
• Przed podaniem dożylnym, amiodaron musi być odpowiednio rozcieńczony zgodnie z instrukcją.⁸⁸