komorowe zaburzenia rytmu
Wskazanie
Komorowe zaburzenia rytmu serca stanowią grupę arytmii wywodzących się z komór serca, poniżej układu Hisa-Purkinjego. Mogą występować jako pojedyncze przedwczesne pobudzenia komorowe (PVCs), nieutrwalone częstoskurcze komorowe (nsVT), utrwalone częstoskurcze komorowe (VT) oraz migotanie komór (VF). Zaburzenia te mogą być objawem strukturalnej choroby serca (np. choroba wieńcowa, kardiomiopatia, wady zastawkowe) lub występować w sercu strukturalnie prawidłowym.
W leczeniu komorowych zaburzeń rytmu stosuje się różne grupy leków antyarytmicznych. Do najpopularniejszych w Polsce należą beta-adrenolityki (Bisocard, Nebilet, Betaloc ZOK, Concor), które stanowią podstawę terapii. W przypadku cięższych arytmii stosuje się leki antyarytmiczne klasy III, takie jak amiodaron (Opacorden, Amiokordin) lub sotalol (Sotahexal). W ostrych stanach wykorzystuje się również lidokainę (Lignokaina) oraz w wybranych przypadkach propafenon (Polfenon) lub meksyletynę.
Największe trudności w leczeniu komorowych zaburzeń rytmu związane są z utrzymaniem równowagi między skutecznością terapii a działaniami niepożądanymi leków. Wiele leków antyarytmicznych, paradoksalnie, może nasilać arytmię (działanie proarytmiczne) lub powodować inne poważne działania niepożądane. Amiodaron, mimo wysokiej skuteczności, wywołuje liczne efekty uboczne, w tym uszkodzenie tarczycy, płuc i wątroby przy długotrwałym stosowaniu. Dodatkowo, w przypadku zaburzeń rytmu związanych z organiczną chorobą serca, kluczowe jest leczenie choroby podstawowej.
W przypadkach opornych na farmakoterapię lub u pacjentów wysokiego ryzyka nagłego zgonu sercowego konieczne może być zastosowanie metod niefarmakologicznych, takich jak wszczepienie kardiowertera-defibrylatora (ICD), ablacja podłoża arytmii czy nawet przeszczep serca. Istotną częścią postępowania jest także identyfikacja i eliminacja czynników wyzwalających arytmię, takich jak zaburzenia elektrolitowe, niedokrwienie mięśnia sercowego czy działanie niektórych leków i substancji (np. kofeina, alkohol).
Lista leków z tym wskazaniem
-
Opacorden – Tabletki powlekane – 200 mg
Tabletki zawierają 200 mg amiodaronu chlorowodorku oraz czerwień koszenilową jako substancję pomocniczą. Lek jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń rytmu serca, m.in. w zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a oraz migotania i trzepotania przedsionków. Wskazany jest również przy napadowych tachyarytmiach nadkomorowych, gdy inne leki są nieskuteczne lub nie mogą być zastosowane. Ponadto stosuje się go w groźnych dla życia komorowych zaburzeniach rytmu serca.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku