zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Wskazanie
Zespół Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) to wrodzona anomalia układu przewodzącego serca, charakteryzująca się obecnością dodatkowej drogi przewodzenia między przedsionkami a komorami, zwanej drogą dodatkową lub pęczkiem Kenta. Prowadzi to do charakterystycznych zmian w zapisie EKG: skrócenia odstępu PR (poniżej 0,12 s), poszerzenia zespołu QRS oraz obecności fali delta. Zespół WPW może przebiegać bezobjawowo, jednak często manifestuje się napadami częstoskurczu przedsionkowo-komorowego (AVRT), trzepotaniem przedsionków lub migotaniem przedsionków.
Leczenie farmakologiczne zespołu WPW ma na celu opanowanie napadów arytmii oraz zapobieganie ich nawrotom. W terapii stosuje się leki antyarytmiczne, takie jak: propafenon (Polfenon), amiodaron (Opacorden, Amiokordin), sotalol (Biosotal, Sotahexal) oraz beta-adrenolityki, np. metoprolol (Betaloc ZOK, Metocard), bisoprolol (Concor, Bisocard). W przypadku migotania przedsionków u pacjentów z WPW nie należy stosować digoksyny, werapamilu ani diltiazemu, gdyż mogą one przyspieszyć przewodzenie przez drogę dodatkową i doprowadzić do migotania komór.
Leczeniem z wyboru w przypadku objawowego zespołu WPW jest ablacja przezskórna drogi dodatkowej. Zabieg ten wykonuje się z użyciem cewnika wprowadzonego przez żyłę udową, który umożliwia zlokalizowanie i zniszczenie dodatkowej drogi przewodzenia za pomocą prądu o częstotliwości radiowej (RF) lub krioablacji. Skuteczność tej metody sięga 95%, a ryzyko powikłań jest niewielkie.
Największe trudności w leczeniu pacjentów z zespołem WPW wiążą się z rozpoznaniem bezobjawowych przypadków oraz oceną ryzyka nagłej śmierci sercowej. Szczególnie niebezpieczne jest współistnienie WPW z migotaniem przedsionków, gdzie szybkie przewodzenie impulsów przez drogę dodatkową może prowadzić do migotania komór. Wyzwaniem jest również precyzyjna lokalizacja drogi dodatkowej podczas zabiegu ablacji, zwłaszcza gdy jest ona zlokalizowana w trudno dostępnych miejscach (np. okolica przegrodowa). U niektórych pacjentów może też wystąpić nawrót arytmii po ablacji, wymagający powtórzenia zabiegu.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Amiodaron hameln – Koncentrat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji – 50 mg/ml
Preparat zawiera amiodaron chlorowodorek, substancję aktywną stosowaną w leczeniu ciężkich zaburzeń rytmu serca, takich jak arytmie przedsionkowe, arytmie węzła przedsionkowo-komorowego oraz zagrażające życiu arytmie komorowe. Lek dostępny jest w formie koncentratu do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, co umożliwia szybkie działanie w sytuacjach nagłych lub gdy podanie doustne nie jest możliwe. Zawiera również alkohol benzylowy jako substancję pomocniczą. Stosuje się go także przed kardiowersją elektryczną w celu stabilizacji rytmu serca.
• Wskazania do stosowania- arytmia przedsionkowa
- arytmia węzła przedsionkowo-komorowego
- ciężkie zaburzenia rytmu serca
- migotanie komór
- migotanie przedsionków
- nawrotny częstoskurcz węzłowy
- nietrwały częstoskurcz komorowy
- trwały częstoskurcz komorowy
- trzepotanie przedsionków
- zagrażająca życiu arytmia komorowa
- zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
• Substancja czynna• Kategoria leku -
Adenocor – Roztwór do wstrzykiwań – 3 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera adenozynę jako substancję czynną oraz chlorek sodu i inne substancje pomocnicze. Jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań. Stosuje się go do szybkiego przywracania rytmu zatokowego w napadowym częstoskurczu nadkomorowym, także u dzieci i młodzieży. Wykorzystuje się go również w diagnostyce różnicowej zaburzeń rytmu serca.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Opacorden – Tabletki powlekane – 200 mg
Tabletki zawierają 200 mg amiodaronu chlorowodorku oraz czerwień koszenilową jako substancję pomocniczą. Lek jest stosowany w leczeniu różnych zaburzeń rytmu serca, m.in. w zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a oraz migotania i trzepotania przedsionków. Wskazany jest również przy napadowych tachyarytmiach nadkomorowych, gdy inne leki są nieskuteczne lub nie mogą być zastosowane. Ponadto stosuje się go w groźnych dla życia komorowych zaburzeniach rytmu serca.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku -
Adenosine Kabi – Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce – 3 mg/ml
Produkt zawiera adenozynę jako substancję czynną oraz sód jako substancję pomocniczą. Jest stosowany w szybkim przywracaniu rytmu zatokowego u dorosłych z napadowym częstoskurczem nadkomorowym, w tym również przy dodatkowej drodze przewodzenia. Lek pomaga także w diagnostyce różnicowej częstoskurczu nadkomorowego oraz jest używany w badaniach elektrofizjologicznych wewnątrzkomorowych. Dzięki swojemu działaniu ułatwia ocenę aktywności elektrycznej przedsionków serca.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna• Kategoria leku