Adenocor
Roztwór do wstrzykiwań, 3 mg/ml
Produkt leczniczy zawiera adenozynę jako substancję czynną oraz chlorek sodu i inne substancje pomocnicze. Jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań. Stosuje się go do szybkiego przywracania rytmu zatokowego w napadowym częstoskurczu nadkomorowym, także u dzieci i młodzieży. Wykorzystuje się go również w diagnostyce różnicowej zaburzeń rytmu serca.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Adenocor (adenozyna) w stężeniu 3 mg/ml jest wskazany do szybkiego wstrzyknięcia dożylnego lub podania przez cewnik żylny w warunkach szpitalnych, pod ścisłym nadzorem medycznym z dostępem do sprzętu resuscytacyjnego. Podanie leku wymaga bezpośredniego wstrzyknięcia do żyły lub cewnika, z natychmiastowym przepłukaniem 0,9% roztworem NaCl. Monitorowanie EKG i ciśnienia tętniczego jest obligatoryjne, a u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym dużego stopnia należy unikać kolejnych dawek. Dawkowanie u dorosłych w napadowym częstoskurczu nadkomorowym rozpoczyna się od 3 mg (bolus dożylny w ciągu 2 sekund), następnie 6 mg i 12 mg, podawanych co 1-2 minuty, bez przekraczania 12 mg łącznie. U dzieci i młodzieży dawka początkowa wynosi 0,1 mg/kg m.c. (maksymalnie 6 mg), z możliwością zwiększania o 0,1 mg/kg m.c. do maksymalnie 12 mg. U osób starszych stosuje się dawkowanie jak u dorosłych. Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, gdyż metabolizm adenozyny nie zachodzi w tych narządach.
W diagnostyce różnicowej częstoskurczu nadkomorowego u dorosłych stosuje się ten sam schemat dawkowania co w leczeniu, natomiast brak jest potwierdzenia skuteczności adenozyny w celach diagnostycznych u dzieci i młodzieży. Podczas podawania adenozyny u dzieci i młodzieży konieczne jest zapewnienie sprzętu do resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz stałe monitorowanie i zapis EKG. Zalecenia dotyczące podawania obejmują użycie kaniul o dużym świetle przy podaniu do żyły obwodowej oraz podawanie leku możliwie proksymalnie w przypadku cewnika żylnego. Maksymalna dawka całkowita adenozyny nie powinna przekraczać 12 mg niezależnie od grupy pacjentów, a każdorazowo po podaniu dawki należy natychmiast przepłukać cewnik solą fizjologiczną.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Adenocor 3 mg/ml
adenozyna, blok przedsionkowo-komorowy, bolus dożylny, cewnik żylny, chlorek sodu, ciśnienie tętnicze, diagnostyka różnicowa, diagnostyka różnicowa częstoskurczu nadkomorowego, EKG, monitorowanie czynności serca, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, roztwór do wstrzykiwań, rytm zatokowy, sprzęt resuscytacyjny, wstrzyknięcie dożylne -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt Adenocor jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na brak danych dotyczących przenikania metabolitów adenozyny do mleka matki. W pozostałych grupach pacjentów, w tym u seniorów oraz osób z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, lek może być stosowany bez konieczności modyfikacji dawkowania, gdyż metabolizm adenozyny nie zachodzi w tych narządach, a zawartość sodu w preparacie jest minimalna, co nie wpływa na bezpieczeństwo terapii.
Nie stwierdzono przeciwwskazań ani ostrzeżeń dotyczących prowadzenia pojazdów po podaniu Adenocoru, a dokumentacja nie zawiera informacji o interakcjach z alkoholem. W związku z powyższym, stosowanie adenozyny w wymienionych sytuacjach klinicznych jest bezpieczne, z wyjątkiem okresu karmienia piersią, gdzie brak danych wymaga zachowania ostrożności i unikania terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Adenocor 3 mg/ml
-
Przeciwwskazania
Adenocor (adenozyna) w stężeniu 3 mg/ml, stosowany do wstrzykiwań, posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które muszą być ściśle przestrzegane w praktyce klinicznej. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na adenozynę lub substancje pomocnicze, w tym chlorek sodu (9 mg/ml, co odpowiada 3,54 mg sodu/ml). Nie należy go stosować u chorych z blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia (z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym, sprawnie działającym stymulatorem serca), zespołem chorego węzła zatokowego (również z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem), zespołem długiego QT, ciężkim niedociśnieniem tętniczym oraz niewyrównaną niewydolnością serca. Adenozyna może nasilać zaburzenia rytmu i pogarszać hemodynamikę, dlatego jej podanie wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania stanu pacjenta.
Ponadto Adenocor jest przeciwwskazany u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc przebiegającą ze skurczem oskrzeli, w tym u chorych na astmę oskrzelową, ze względu na ryzyko wywołania lub nasilenia skurczu oskrzeli i poważnych powikłań oddechowych. Preparat dostępny jest w fiolkach 2 ml zawierających 6 mg adenozyny, co jest kluczowe dla prawidłowego dawkowania i minimalizacji działań niepożądanych. Znajomość przeciwwskazań oraz dokładnego składu leku jest niezbędna dla zapewnienia bezpieczeństwa terapii adenozyną w warunkach klinicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – Adenocor 3 mg/ml
Adenocor, adenozyna, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, chlorek sodu, nadwrażliwość na adenozynę, niedociśnienie tętnicze, powikłania oddechowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, roztwór do wstrzykiwań, skurcz oskrzeli, stymulator serca, zaburzenia rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego, zespół długiego QT -
Przedawkowanie
Adenocor, zawierający adenozynę, jest stosowany w nagłych stanach kardiologicznych, jednak jego przedawkowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak ciężkie niedociśnienie tętnicze, bradykardia (<60 uderzeń/min) oraz asystolia. Charakterystyczne dla adenozyny jest bardzo krótkie t½, wynoszące poniżej 10 sekund, co powoduje szybkie ustępowanie objawów po przedawkowaniu. Mimo to, powikłania te mogą zagrażać życiu i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, w tym resuscytacji krążeniowo-oddechowej w przypadku asystolii.
Leczenie przedawkowania adenozyny opiera się na indywidualnym podejściu do objawów klinicznych. W przypadku ciężkiego niedociśnienia stosuje się płynoterapię oraz leki wazopresyjne, a w bradykardii – atropinę lub tymczasową stymulację serca. Kluczową rolę odgrywają metyloksantyny (kofeina, teofilina, aminofilina), które są kompetencyjnymi antagonistami adenozyny i mogą być podawane dożylnie w celu zablokowania jej działania. Natychmiastowa interwencja jest niezbędna, zwłaszcza przy asystolii, aby zapobiec poważnym konsekwencjom hemodynamicznym i zagrożeniu życia pacjenta.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Adenocor 3 mg/ml
adenozyna, aminofilina, asystolia, atropina, bradykardia, dysfagia, kofeina, leki wazopresyjne, metyloksantyny, niedociśnienie tętnicze, okres półtrwania adenozyny, okres półtrwania leku, płynoterapia, resuscytacja, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, stymulacja elektryczna serca, teofilina, układ sercowo-naczyniowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenia hemodynamiczne -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Preparat Adenocor zawiera adenozynę w stężeniu 3 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań. W dokumentacji Charakterystyki Produktu Leczniczego brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania adenozyny, w tym oceny toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału genotoksycznego, rakotwórczego oraz wpływu na rozrodczość i rozwój. Ograniczone dane przedkliniczne wynikają prawdopodobnie z faktu, że adenozyna jest substancją endogenną, naturalnie występującą w organizmie człowieka.
Wobec braku kompleksowych badań przedklinicznych, decyzje terapeutyczne dotyczące stosowania Adenocoru powinny opierać się przede wszystkim na dostępnych danych klinicznych oraz doświadczeniu klinicznym lekarza. Należy zatem uwzględnić profil bezpieczeństwa adenozyny potwierdzony w badaniach klinicznych oraz monitorować pacjentów pod kątem ewentualnych działań niepożądanych podczas stosowania preparatu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Adenocor 3 mg/ml
adenozyna, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane kliniczne, dane przedkliniczne, doświadczenie terapeutyczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, roztwór do wstrzykiwań, substancja aktywna, substancja endogenna, toksyczność ostra i przewlekła, wpływ na rozrodczość -
Skład i postać leku
ADENOCOR to sterylny roztwór do wstrzykiwań zawierający adenozynę w stężeniu 3 mg/ml, dostępny w fiolkach o objętości 2 ml, co odpowiada 6 mg substancji czynnej na fiolkę. Preparat zawiera chlorek sodu jako substancję izotonizującą w ilości 9 mg/ml, co przekłada się na zawartość sodu 3,54 mg/ml. Roztwór jest przeznaczony do podawania dożylnego i dostarczany w opakowaniach po 6 fiolek wykonanych z bezbarwnego szkła typu I, zabezpieczonych chlorobutylowym korkiem i aluminiowym kołpakiem. Produkt należy przechowywać w temperaturze pokojowej, unikając zamrożenia, które może wpłynąć na stabilność i właściwości fizykochemiczne leku.
Nie ma dostępnych danych dotyczących kompatybilności ADENOCOR z innymi lekami, dlatego nie zaleca się mieszania go z innymi preparatami w tej samej strzykawce lub roztworze do infuzji. Przy podawaniu należy przestrzegać standardowych zasad aseptyki obowiązujących dla leków parenteralnych. Okres ważności produktu wynosi 3 lata od daty produkcji, co umożliwia długotrwałe przechowywanie pod warunkiem zachowania odpowiednich warunków. Produkt nie wymaga specjalnych procedur przygotowania do podania ani usuwania po użyciu.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Adenocor 3 mg/ml
-
Specjalne ostrzeżenia
Adenozyna, stosowana głównie w leczeniu napadów częstoskurczu nadkomorowego, wymaga podawania wyłącznie w warunkach szpitalnych z ciągłym monitorowaniem EKG oraz dostępem do sprzętu resuscytacyjnego ze względu na ryzyko przemijających, a także zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca. Lek może powodować przejściowy spadek ciśnienia tętniczego, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, takimi jak zwężenie głównego pnia lewej tętnicy wieńcowej, zwężenia zastawek serca, zapalenie osierdzia, czy dysfunkcja układu autonomicznego. Ponadto adenozyna może nasilać blok przedsionkowo-komorowy I stopnia oraz blok odnogi pęczka Hissa, a także wywoływać ciężką bradykardię, zwłaszcza u pacjentów po transplantacji serca lub z ukrytą chorobą węzła zatokowo-przedsionkowego. U pacjentów z migotaniem przedsionków i dodatkowym szlakiem przewodzenia istnieje ryzyko nasilonego przewodzenia przez ten szlak, co wymaga szczególnej uwagi.
Podawanie adenozyny jest przeciwwskazane u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli. Lek może również nasilać działanie dipirydamolu, dlatego u pacjentów leczonych tym inhibitorem wychwytu adenozyny konieczne jest zmniejszenie dawki adenozyny i odstęp co najmniej 24 godzin od ostatniej dawki dipirydamolu. Adenozyna może wywoływać drgawki u osób z predyspozycjami, a jej podawanie należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia niewydolności oddechowej, asystolii, ciężkiej bradykardii, bolesnej dławicy piersiowej lub ciężkiego niedociśnienia tętniczego. U pacjentów z wydłużonym odstępem QT adenozyna powinna być stosowana z dużą ostrożnością ze względu na ryzyko torsade de pointes. W pediatrii adenozyna może indukować arytmie przedsionkowe i przyspieszenie komorowe u dzieci z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a. Preparat Adenocor zawiera 3 mg/ml adenozyny oraz 9 mg/ml chlorku sodu (3,54 mg sodu/ml), co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczoną funkcją nerek lub kontrolujących spożycie sodu, choć dawka sodu na fiolkę (2 ml) jest poniżej 1 mmol (23 mg), co klasyfikuje preparat jako „wolny od sodu”.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – Adenocor
adenozyna, asystolia, blok odnogi pęczka Hisa, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba węzła zatokowo-przedsionkowego, częstoskurcz nadkomorowy, dipirydamol, dysfunkcja układu autonomicznego, hipowolemia, inhibitor wychwytu adenozyny, migotanie przedsionków, monitorowanie elektrokardiograficzne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, podanie śródkostne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, skurcz oskrzeli, torsade de pointes, wydłużony odstęp QT, wysięk osierdziowy, zapalenie osierdzia, zawał mięśnia sercowego, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, zwężenie zastawek serca -
Właściwości farmakodynamiczne
Adenozyna, będąca nukleozydem purynowym i lekiem z grupy „Inne leki stosowane w chorobach serca” (kod ATC: C01EB10), wykazuje kluczowe działanie dromotropowo ujemne w węźle przedsionkowo-komorowym, co umożliwia przerwanie pętli pobudzenia krążącego (obwodu re-entry) i skuteczne konwertowanie napadowych częstoskurczów nadkomorowych (PSVT) do rytmu zatokowego. Po szybkim dożylnym podaniu adenozyna znacząco zwalnia przewodzenie impulsów w węźle AV, co jest wykorzystywane zarówno terapeutycznie, jak i diagnostycznie. W populacji pediatrycznej, na podstawie 14 badań obejmujących około 450 pacjentów w wieku od 6 godzin do 18 lat, adenozyna wykazuje wysoką skuteczność (72-100%) w dawkach od 37,5 μg/kg do 400 μg/kg masy ciała, przy czym dawki poniżej 100 μg/kg mogą być nieskuteczne. Adenozyna nie jest skuteczna w migotaniu i trzepotaniu przedsionków, gdyż w tych arytmiach węzeł AV nie uczestniczy w pętli pobudzenia.
Pomimo szerokiego zastosowania, adenozyna u dzieci z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) wymaga ostrożności ze względu na ryzyko indukcji arytmii komorowych i przedsionkowych, które w 6 opisanych przypadkach wymagały interwencji amiodaronem lub kardiowersją. Adenozyna jest również użyteczna diagnostycznie do różnicowania szerokich i wąskich zespołów QRS w częstoskurczach nadkomorowych, jednak brak jest jednoznacznych dowodów na zasadność jej stosowania w celach diagnostycznych u dzieci i młodzieży. W praktyce klinicznej decyzje o podaniu adenozyny u pacjentów pediatrycznych z szerokimi zespołami QRS i WPW opierają się na dokładnym wywiadzie, objawach i analizie EKG, a stosowanie leku powinno odbywać się pod nadzorem specjalistów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Adenocor 3 mg/ml
adenozyna, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, kardiowersja, migotanie komór, migotanie przedsionków, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, nukleozyd purynowy, obwód re-entry, pętla pobudzenia krążącego, PSVT, rytm zatokowy, trzepotanie przedsionków, węzeł przedsionkowo-komorowy, zapis elektrokardiograficzny, zespół QRS, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, zespół WPW -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Adenocor (adenozyna) w stężeniu 3 mg/ml wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dostępne dane kliniczne są niewystarczające do pełnej oceny bezpieczeństwa stosowania adenozyny w ciąży, a badania na modelach zwierzęcych nie dostarczają jednoznacznych informacji o potencjalnej toksyczności dla rozrodu. W związku z tym adenozyna nie jest zalecana u kobiet ciężarnych, chyba że korzyści terapeutyczne zdecydowanie przewyższają ryzyko dla matki i płodu. Brak jest również danych dotyczących przenikania adenozyny do mleka kobiecego, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku u kobiet karmiących piersią, chyba że konieczne jest czasowe przerwanie karmienia. Ponadto, brak jest specyficznych informacji o wpływie adenozyny na płodność u obu płci, co wymaga uwzględnienia podczas decyzji terapeutycznych u pacjentów w wieku rozrodczym.
W praktyce klinicznej lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentkami w ciąży lub karmiącymi piersią brak wystarczających danych bezpieczeństwa oraz przedstawić bilans korzyści i ryzyka związany ze stosowaniem adenozyny. W przypadku kobiet karmiących należy rozważyć czasowe zaprzestanie karmienia piersią, jeśli podanie leku jest niezbędne. Zaleca się także rozważenie alternatywnych metod terapeutycznych, jeśli są dostępne i odpowiednie klinicznie. Cały proces decyzyjny powinien być dokładnie udokumentowany w historii choroby wraz z uzyskaniem świadomej zgody pacjentki. Decyzja o zastosowaniu adenozyny u kobiet ciężarnych powinna być podejmowana wyłącznie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko, a u kobiet karmiących lek nie powinien być stosowany.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Adenocor 3 mg/ml
adenozyna, alternatywne metody terapeutyczne, charakterystyka produktu leczniczego, historia choroby, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, przenikanie do mleka kobiecego, roztwór do wstrzykiwań, ryzyko dla płodu, stężenie leku, stosunek korzyści do ryzyka, świadoma zgoda pacjenta, wpływ na płodność -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Lek Adenocor (adenozyna) w stężeniu 3 mg/ml, podawany dożylnie w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Krótkotrwałe działanie adenozyny, wynikające z jej bardzo krótkiego okresu półtrwania (kilka sekund do minut), powoduje szybkie ustąpienie efektów farmakologicznych po podaniu, co eliminuje ryzyko zaburzeń funkcji psychomotorycznych związanych bezpośrednio z lekiem. Charakterystyka produktu leczniczego jednoznacznie wskazuje, że kwestia wpływu na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn „nie dotyczy” tego preparatu.
Mimo braku bezpośredniego wpływu Adenocoru na zdolność prowadzenia pojazdów, lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności powstrzymania się od prowadzenia pojazdów bezpośrednio po podaniu leku ze względu na procedurę medyczną oraz możliwe objawy niepożądane, takie jak zawroty głowy czy zaburzenia widzenia. Ponadto, stan kliniczny pacjenta, zwłaszcza obecność zaburzeń rytmu serca, może samodzielnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i wymagać odrębnej oceny lekarskiej. Dokumentacja medyczna powinna zawierać informację o poinformowaniu pacjenta o braku wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co stanowi element należytej staranności lekarskiej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Adenocor 3 mg/ml
adenozyna, badanie diagnostyczne, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, nadzór medyczny, ocena lekarska, okres półtrwania leku, opieka ambulatoryjna, podanie dożylne, roztwór do wstrzykiwań, staranność lekarska, warunki szpitalne, zabieg terapeutyczny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zawroty głowy -
Wskazania do stosowania
Adenocor, zawierający adenozynę w stężeniu 3 mg/ml (6 mg w 2 ml fiolce), jest wskazany do szybkiego przywracania rytmu zatokowego u pacjentów z napadowym częstoskurczem nadkomorowym (PSVT), w tym u osób z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a. Mechanizm działania polega na szybkim zwolnieniu przewodzenia w węźle przedsionkowo-komorowym, co przerywa pętlę nawrotną częstoskurczu. Adenocor jest lekiem pierwszego wyboru w nagłych przypadkach arytmii nadkomorowej, a także stosowany jest w diagnostyce różnicowej częstoskurczów z szerokimi i wąskimi zespołami QRS, ułatwiając ocenę aktywności elektrycznej przedsionków. Preparat jest skuteczny i bezpieczny w populacji pediatrycznej (0-18 lat), co czyni go uniwersalnym narzędziem terapeutycznym w warunkach szpitalnych, zwłaszcza na oddziałach ratunkowych i kardiologicznych.
Ze względu na postać roztworu do wstrzykiwań oraz krótki okres półtrwania adenozyny, Adenocor powinien być podawany wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza specjalisty, w warunkach umożliwiających ciągłe monitorowanie pacjenta i natychmiastową interwencję w razie działań niepożądanych. Preparat zawiera 9 mg chlorku sodu na ml (3,54 mg sodu/ml), co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej. Optymalne miejsce podania to oddział kardiologiczny, intensywnej terapii lub sala zabiegowa z dostępem do sprzętu reanimacyjnego. Decyzja o zastosowaniu Adenocoru powinna być oparta na dokładnej ocenie stanu klinicznego i bilansie korzyści oraz ryzyka, z uwzględnieniem przeciwwskazań i wskazań do leczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Adenocor 3 mg/ml
adenozyna, aktywność elektryczna przedsionków, arytmia nadkomorowa, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, dieta niskosodowa, migotanie przedsionków, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, oddział intensywnej terapii, oddział kardiologiczny, okres półtrwania adenozyny, rytm zatokowy, sprzęt reanimacyjny, trzepotanie przedsionków, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenia rytmu serca, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a