migotanie komór
Wskazanie

Migotanie komór to zagrażający życiu stan, będący najcięższą formą arytmii komorowej, charakteryzujący się chaotyczną, nieskoordynowaną aktywnością elektryczną komór serca. Prowadzi to do utraty efektywnej czynności hemodynamicznej serca, czego następstwem jest zatrzymanie krążenia. Bez natychmiastowej interwencji stan ten prowadzi do śmierci w ciągu kilku minut.

Migotanie komór może wystąpić jako konsekwencja zawału mięśnia sercowego, ciężkiej niewydolności serca, kardiomiopatii, zaburzeń elektrolitowych, zatruć lekami lub w wyniku urazu mechanicznego lub elektrycznego serca. Może też pojawić się u pacjentów z zespołami wydłużonego QT czy zespołem Brugadów.

Natychmiastowe leczenie migotania komór obejmuje defibrylację elektryczną, która jest metodą z wyboru. Spośród leków stosowanych w resuscytacji krążeniowo-oddechowej podczas migotania komór wymienia się adrenalinę (Adrenalina WZF) oraz amiodaron (Amiokordin, Opacorden). W profilaktyce nawrotów u pacjentów po epizodzie migotania komór stosuje się beta-blokery (np. Betaloc ZOK, Beto ZK, Bisocard), leki antyarytmiczne klasy III (np. Cordarone zawierający amiodaron) oraz implantowane kardiowertery-defibrylatory (ICD).

Największą trudnością w leczeniu migotania komór jest ekstremalnie krótkie okno terapeutyczne – każda minuta opóźnienia w wykonaniu defibrylacji zmniejsza szanse przeżycia o około 7-10%. Kolejnym wyzwaniem jest skuteczna profilaktyka nawrotów, która wymaga dokładnej diagnostyki przyczyny migotania komór oraz często wielolekowej terapii z potencjalnymi działaniami niepożądanymi. Szczególnie trudne jest leczenie pacjentów z nawracającym migotaniem komór opornym na farmakoterapię, u których konieczne może być zastosowanie ablacji czy innych zaawansowanych procedur elektrofizjologicznych.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl