Właściwości farmakodynamiczne
Ristidic 3 mg

Rywastygmina, dostępna w dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg i 6 mg, jest inhibitorem cholinoesterazy z grupy karbaminianów, stosowanym w leczeniu otępienia związanego z chorobą Alzheimera oraz chorobą Parkinsona. Mechanizm działania polega na kowalencyjnym hamowaniu acetylocholinoesterazy (AChE) i butyrylocholinoesterazy (BuChE), co prowadzi do zwiększenia stężenia acetylocholiny w synapsach cholinergicznych. Doustne podanie 3 mg rywastygminy u zdrowych osób powoduje około 40% zahamowanie aktywności AChE w płynie mózgowo-rdzeniowym w ciągu 1,5 godziny, z powrotem do wartości wyjściowej po około 9 godzinach. W badaniach klinicznych u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego (MMSE 10-24) wykazano istotną klinicznie poprawę w zakresie funkcji poznawczych i codziennej sprawności przy dawkach do 6 mg dwa razy na dobę, ocenianą za pomocą skal ADAS-Cog, CIBIC-Plus oraz PDS. W populacji ITT poprawę o co najmniej 4 punkty w ADAS-Cog uzyskało 21% pacjentów leczonych rywastygminą vs 12% placebo (p<0,001), a w skali CIBIC-Plus poprawę odnotowano u 29% vs 18% (p<0,001).

Właściwości farmakodynamiczne leku rywastygmina (Ristidic)

Rywastygmina (substancja aktywna preparatu Ristidic dostępnego w dawkach 1,5 mg, 3 mg, 4,5 mg i 6 mg w postaci kapsułek twardych) należy do grupy farmakoterapeutycznej leków psychoanaleptycznych, a dokładniej do inhibitorów cholinoesterazy (kod ATC: N06DA03). Karbaminiany, do których należy rywastygmina, wykazują zdolność usprawniania cholinergicznego przekaźnictwa neurosynaptycznego poprzez spowalnianie procesu rozkładu acetylocholiny uwalnianej przez funkcjonalne neurony cholinergiczne.1

Mechanizm działania i wpływ na funkcje poznawcze

Rywastygmina wykazuje pozytywny wpływ na objawy ubytkowe dotyczące procesów poznawczych u pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Alzheimera oraz chorobą Parkinsona. Mechanizm działania polega na tworzeniu kompleksu z cholinoesterazami za pomocą wiązania kowalencyjnego, co prowadzi do ich czasowej inaktywacji. Badania wykazały, że u zdrowych młodych mężczyzn, doustne podanie 3 mg rywastygminy powoduje zmniejszenie aktywności acetylocholinoesterazy (AChE) w płynie mózgowo-rdzeniowym o około 40% w ciągu 1,5 godziny po podaniu. Aktywność enzymu wraca do wartości wyjściowej po około 9 godzinach od osiągnięcia maksymalnego działania hamującego.2

U pacjentów z chorobą Alzheimera hamowanie przez rywastygminę aktywności acetylocholinoesterazy w płynie mózgowo-rdzeniowym wykazuje zależność od dawki w zakresie do 6 mg dwa razy na dobę (największa badana dawka). Ponadto, badania przeprowadzone u 14 pacjentów z chorobą Alzheimera wykazały, że zahamowanie aktywności butyrylocholinoesterazy w płynie mózgowo-rdzeniowym było podobne do zahamowania aktywności AChE.3

Skuteczność kliniczna rywastygminy

Badania kliniczne u pacjentów z otępieniem typu alzheimerowskiego

Skuteczność działania rywastygminy została wykazana w trakcie trzech niezależnych, sześciomiesięcznych badań klinicznych, w których wykorzystano trzy specyficzne narzędzia oceny stanu pacjentów:4

  • ADAS-Cog (Alzheimer’s Disease Assessment Scale) – skala oceniająca zdolności poznawcze na podstawie wyników uzyskanych przez pacjenta
  • CIBIC-Plus (Clinician Interview Based Impression of Change) – obszerna ocena całościowa pacjenta przeprowadzana przez lekarza, uwzględniająca informacje od opiekuna
  • PDS (Progressive Deterioration Scale) – ocena przeprowadzana przez opiekuna dotycząca sprawności pacjenta w wykonywaniu codziennych czynności (higiena osobista, jedzenie, ubieranie się, udział w pracach domowych, orientacja w otoczeniu, zarządzanie finansami itp.)

Badania obejmowały pacjentów, u których wynik badania MMSE (Mini-Mental State Examination) mieścił się w przedziale 10-24 punktów.5

Wyniki badań klinicznych u pacjentów z chorobą Alzheimera

Analizując wyniki dwóch wieloośrodkowych badań klinicznych z zastosowaniem zmiennych dawek, przeprowadzonych u pacjentów z łagodną do umiarkowanie ciężkiej postacią otępienia typu alzheimerowskiego (trwających 26 tygodni), zdefiniowano istotną klinicznie poprawę stanu pacjenta jako:6

  • poprawę o co najmniej 4 punkty w skali ADAS-Cog, lub
  • poprawę w skali CIBIC-Plus, lub
  • poprawę o co najmniej 10% w skali PDS

Dodatkowo, retrospektywnie zdefiniowano reakcję na leczenie jako: poprawę o 4 punkty lub większą w skali ADAS-Cog, brak pogorszenia w skali CIBIC-Plus i brak pogorszenia w skali PDS. U pacjentów przyjmujących rywastygminę w dawkach od 6 do 12 mg i spełniających tę definicję, średnia dobowa dawka wynosiła 9,3 mg.7

Tabela 1. Pacjenci z klinicznie istotną reakcją na leczenie w badaniach dotyczących choroby Alzheimera
Kryterium oceny reakcji Populacja ITT Populacja LOCF
Rywastygmina 6-12 mg vs Placebo
ADAS-Cog: poprawa o co najmniej 4 punkty 21%*** vs 12% (N=473/472) 25%*** vs 12% (N=379/444)
CIBIC-Plus: poprawa 29%*** vs 18% (N=473/472) 32%*** vs 19% (N=379/444)
PDS: poprawa o co najmniej 10% 26%*** vs 17% (N=473/472) 30%*** vs 18% (N=379/444)
Poprawa o co najmniej 4 punkty w skali ADAS-Cog bez pogorszenia w skalach CIBIC-Plus i PDS 10%* vs 6% (N=473/472) 12%** vs 6% (N=379/444)

*p<0,05, **p<0,01, ***p<0,001
ITT (Intent-To-Treat): wszyscy chorzy zakwalifikowani do leczenia
LOCF (Last Observation Carried Forward): ostatnia obserwacja przeniesiona dalej

Powyższe zestawienie wyraźnie wskazuje na istotną statystycznie przewagę rywastygminy nad placebo we wszystkich badanych parametrach, z najwyższą skutecznością w zakresie poprawy według skali CIBIC-Plus (32% pacjentów w grupie rywastygminy w porównaniu z 19% w grupie placebo w populacji LOCF).<sup data-drug="Ristidic" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Pacjenci z klinicznie istotną reakcją na leczenie (%) Populacja ITT: Rywastygmina 6–12 mg N=473, Placebo N=472 Populacja LOCF: Rywastygmina 6–12 mg N=379, Placebo N=444 Kryterium oceny reakcji ADAS-Cog: poprawa, o co najmniej 4 punkty: Rywastygmina 21***, Placebo 12; Rywastygmina 25***, Placebo 12 CIBIC-Plus: poprawa: Rywastygmina 29***, Placebo 18; Rywastygmina 32***, Placebo 19 PDS: poprawa, o co najmniej 10%: Rywastygmina 26***, Placebo 17; Rywastygmina 30***, Placebo 18 Poprawa, o co najmniej 4 punkty w skali ADAS-Cog bez pogorszenia w skalach CIBIC-Plus i PDS: Rywastygmina 10*, Placebo 6; Rywastygmina 12**, Placebo 6 *p<0,05, **p<0,01, ***p8

Badania kliniczne u pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona

Skuteczność rywastygminy w leczeniu pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona została potwierdzona w 24-tygodniowym wieloośrodkowym badaniu głównym, kontrolowanym placebo z podwójnie ślepą próbą, oraz w jego otwartej fazie przedłużonej, która trwała kolejne 24 tygodnie. Pacjenci zakwalifikowani do tego badania uzyskali wynik badania MMSE w przedziale 10-24 punktów.9

Do oceny skuteczności rywastygminy zastosowano dwie niezależne skale:10

  • ADAS-Cog – służąca do oceny zdolności poznawczych
  • ADCS-CGIC (Alzheimer’s Disease Cooperative Study-Clinician’s Global Impression of Change) – skala oceny globalnej
Tabela 2. Wyniki badań skuteczności rywastygminy u pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona
Parametr ADAS-Cog ADCS-CGIC
Populacja ITT – LOCF
Liczba pacjentów (Rywastygmina/Placebo) 329/161 329/165
Średnie wartości wyjściowe ± SD 24,0 ± 10,3 / 24,5 ± 10,6 n.d.
Średnia zmiana po 24 tygodniach ± SD 2,1 ± 8,2 / -0,7 ± 7,5 3,8 ± 1,4 / 4,3 ± 1,5
Skorygowana różnica między grupami 2,881 n.d.
Wartość p w porównaniu z placebo <0,001 <0,001

1 Na podstawie ANCOVA z grupą terapii i krajem jako czynnikami oraz wartościami początkowymi ADAS-Cog jako współzmienną. Dodatnia zmiana wskazuje na poprawę.
ITT (Intent-To-Treat): wszyscy chorzy zakwalifikowani do leczenia
LOCF (Last Observation Carried Forward): ostatnia obserwacja przeniesiona dalej

Wyniki tego badania jednoznacznie wykazały, że rywastygmina jest skuteczniejsza od placebo w leczeniu otępienia związanego z chorobą Parkinsona. Po 24 tygodniach leczenia zaobserwowano średnią poprawę o 2,1 punktu w skali ADAS-Cog w grupie otrzymującej rywastygminę, podczas gdy w grupie placebo nastąpiło pogorszenie o 0,7 punktu (p<0,001).<sup data-drug="Ristidic" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="Otępienie związane z chorobą Parkinsona ADAS-Cog: Rywastygmina (n=329), Placebo (n=161) ADCS-CGIC: Rywastygmina (n=329), Placebo (n=165) Średnie wartości wyjściowe ± SD Średnia zmiana po 24 tygodniach ± SD: Rywastygmina 2,1 ± 8,2, Placebo -0,7 ± 7,5; Rywastygmina 3,8 ± 1,4, Placebo 4,3 ± 1,5 Skorygowana różnica między grupami 2,88 Wartość p w porównaniu z placebo <0,001 Populacja ITT – LOCF Średnie wartości wyjściowe ± SD: 24,0 ± 10,3, 24,5 ± 10,6 Średnia zmiana po 24 tygodniach ± SD: 2,5 ± 8,4, -0,8 ± 7,5; 3,7 ± 1,4, 4,3 ± 1,5 Skorygowana różnica między grupami 3,54 Wartość p w porównaniu z placebo 11

Skuteczność leczenia w podgrupach pacjentów z chorobą Parkinsona

Szczegółowa analiza wyników wykazała, że lepszy efekt leczenia rywastygminą w porównaniu z placebo uzyskano w dwóch istotnych podgrupach pacjentów:12

  • Pacjenci z umiarkowanym otępieniem (MMSE 10-17)
  • Pacjenci z omamami wzrokowymi
Tabela 3. Wyniki leczenia rywastygminą w podgrupach pacjentów z otępieniem związanym z chorobą Parkinsona – skala ADAS-Cog
Podgrupa pacjentów Rywastygmina Placebo Skorygowana różnica między grupami Wartość p
Pacjenci z omamami wzrokowymi n=107 n=60 4,27 0,002
Średnia zmiana po 24 tygodniach ± SD 1,0 ± 9,2 -2,1 ± 8,3
Pacjenci bez omamów wzrokowych n=220 n=101 2,09 0,015
Średnia zmiana po 24 tygodniach ± SD 2,6 ± 7,6 0,1 ± 6,9
Pacjenci z umiarkowanym otępieniem (MMSE 10-17) n=87 n=44 4,73 0,002
Średnie wartości wyjściowe ± SD 32,6 ± 10,4 33,7 ± 10,3
Średnia zmiana po 24 tygodniach ± SD 2,6 ± 9,4 -1,8 ± 7,2
Pacjenci z łagodnym otępieniem (MMSE 18-24) n=237 n=115 2,14 0,010
Średnie wartości wyjściowe ± SD 20,6 ± 7,9 20,7 ± 7,9
Średnia zmiana po 24 tygodniach ± SD 1,9 ± 7,7 -0,2 ± 7,5

Szczególnie wyraźne korzyści z leczenia rywastygminą odnieśli pacjenci z umiarkowanym otępieniem (MMSE 10-17), u których zaobserwowano poprawę o 2,6 punktu w skali ADAS-Cog, podczas gdy w grupie placebo nastąpiło pogorszenie o 1,8 punktu, co dało skorygowaną różnicę między grupami wynoszącą 4,73 punktu (p=0,002). Również pacjenci z omamami wzrokowymi wykazali znaczącą różnicę w porównaniu z placebo (4,27 punktu, p=0,002).13

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Europejska Agencja Leków uchyliła obowiązek dołączania wyników badań rywastygminy we wszystkich podgrupach populacji dzieci i młodzieży w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz w leczeniu pacjentów z idiopatyczną chorobą Parkinsona.14

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl