Właściwości farmakodynamiczne
Urokinase medac 100 000 j.m.

Właściwości farmakodynamiczne

Urokinaza, stanowiąca substancję czynną produktu leczniczego Urokinase medac, 100 000 j.m., jest wysokooczyszczoną postacią naturalnie występującej urokinazy ludzkiej ekstrahowanej z moczu. Pod względem klasyfikacji farmakoterapeutycznej oznaczona jest kodem ATC: B01A D04, co wskazuje na jej przynależność do grupy leków przeciwzakrzepowych. ¹

Struktura cząsteczkowa

Urokinaza występuje w dwóch odmiennych postaciach cząsteczkowych, które różnią się masą molekularną:

• Postać o wysokiej masie cząsteczkowej (HMW) – około 54 000 daltonów
• Postać o niskiej masie cząsteczkowej (LMW) – około 33 000 daltonów

Produkt Urokinase medac zawiera w swoim składzie ponad 85% postaci o wysokiej masie cząsteczkowej (HMW), co ma istotne znaczenie dla jego aktywności farmakologicznej. ²

Mechanizm działania

Urokinaza działa jako środek trombolityczny, którego podstawowym mechanizmem działania jest przekształcanie plazminogenu w plazminę (fibrynolizynę). Plazmina, będąca enzymem proteolitycznym, odgrywa kluczową rolę w procesie degradacji fibryny – głównego składnika skrzepów krwi. Dodatkowo, plazmina degraduje również fibrynogen oraz inne białka osocza, co przyczynia się do kompleksowego działania przeciwzakrzepowego tego leku. ³

Efekty farmakologiczne

Aktywność farmakologiczna urokinazy manifestuje się poprzez szereg efektów zależnych od zastosowanej dawki:

• Spadek stężenia plazminogenu – urokinaza powoduje konwersję plazminogenu do plazminy, co skutkuje zmniejszeniem jego stężenia w osoczu
• Spadek stężenia fibrynogenu – w wyniku działania plazminy dochodzi do degradacji fibrynogenu
• Zwiększone występowanie produktów degradacji plazminy i fibryny – powstałe produkty wykazują dodatkowe działanie przeciwzakrzepowe
• Wzmocnienie działania heparyny – produkty degradacji fibryny potęgują przeciwzakrzepowe działanie heparyny

⁴

Czas działania

Istotną właściwością farmakodynamiczną urokinazy jest utrzymywanie się jej działania terapeutycznego przez 12-24 godzin od zakończenia wlewu leku. Ta przedłużona aktywność ma znaczenie kliniczne, gdyż zapewnia utrzymanie efektu przeciwzakrzepowego przez dłuższy okres po zakończeniu podawania preparatu. ⁵

Podsumowanie działań farmakodynamicznych