Przeciwwskazania stosowania leku Bevimlar. Kiedy i w jakich warunkach odradzić pacjentowi stosowanie tego leku?

Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii rywaroksabanem w postaci tabletek powlekanych Bevimlar (15 mg lub 20 mg) należy dokładnie przeanalizować obecność przeciwwskazań. Właściwa ocena stanu klinicznego i wywiadu pacjenta pozwala na uniknięcie potencjalnie niebezpiecznych powikłań związanych z niewłaściwym zastosowaniem tego leku przeciwzakrzepowego.¹

Nadwrażliwość na składniki preparatu

Nie należy stosować leku Bevimlar u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną (rywaroksaban) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Warto zwrócić uwagę, że tabletki zawierają laktozę jednowodną (15 mg tabletka zawiera 43 mg laktozy, a 20 mg tabletka zawiera 57 mg laktozy), co może być istotne u pacjentów z nietolerancją tego składnika.²

Czynne krwawienie o znaczeniu klinicznym

Bezwzględnym przeciwwskazaniem do wdrożenia leczenia rywaroksabanem jest aktywne krwawienie o istotnym znaczeniu klinicznym. Dotyczy to każdego rodzaju aktywnego krwawienia, które może ulec nasileniu po włączeniu leku przeciwzakrzepowego.³

Stany i nieprawidłowości związane z wysokim ryzykiem krwawienia

Bevimlar jest przeciwwskazany u pacjentów z nieprawidłowościami i stanami stanowiącymi znaczące ryzyko wystąpienia poważnych krwawień. Do tej grupy należy zaliczyć:⁴

• Patologie przewodu pokarmowego – czynne lub ostatnio przebyte owrzodzenia w obrębie przewodu pokarmowego, które mogą ulegać nasilonemu krwawieniu po leku przeciwzakrzepowym
• Nowotwory złośliwe – szczególnie te z wysokim ryzykiem krwawienia (np. nowotwory przewodu pokarmowego z aktywnym krwawieniem, nowotwory układu moczowego z krwiomoczem)
• Urazy i zabiegi operacyjne – przebyty ostatnio uraz mózgu lub kręgosłupa, przebyty ostatnio zabieg chirurgiczny w obrębie mózgu, kręgosłupa lub zabieg okulistyczny
• Przebyte krwawienia – ostatnio przebyty krwotok wewnątrzczaszkowy
• Patologie naczyniowe – stwierdzona lub podejrzewana obecność żylaków przełyku, żylno-tętnicze wady rozwojowe, tętniak naczyniowy lub poważne nieprawidłowości w obrębie naczyń wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych

Jednoczesne leczenie innymi lekami przeciwzakrzepowymi

Stosowanie leku Bevimlar jest przeciwwskazane podczas jednoczesnego leczenia innymi produktami przeciwzakrzepowymi, takimi jak:⁵

• Heparyna niefrakcjonowana
• Heparyny drobnocząsteczkowe (enoksaparyna, dalteparyna i inne)
• Pochodne heparyny (fondaparynuks i inne)
• Doustne leki przeciwzakrzepowe (warfaryna, eteksylan dabigatranu, apiksaban i inne)

Istnieją jednak dwa wyjątki od tego przeciwwskazania:⁶

1. Szczególny przypadek zmiany leczenia przeciwzakrzepowego – w okresie przejściowym podczas zmiany terapii możliwe jest krótkotrwałe współistnienie obu leków przeciwzakrzepowych
2. Stosowanie heparyny niefrakcjonowanej w dawkach koniecznych do utrzymania drożności cewnika żył głównych lub tętnic

Choroby wątroby z koagulopatią

Rywaroksaban jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobą wątroby przebiegającą z koagulopatią i klinicznie istotnym ryzykiem krwawienia. Dotyczy to szczególnie pacjentów z marskością wątroby w stadium B i C według klasyfikacji Child-Pugh. U tych chorych zaburzenia czynności wątroby prowadzą do istotnych zmian w układzie krzepnięcia, które w połączeniu z działaniem przeciwzakrzepowym rywaroksabanu mogą prowadzić do groźnych powikłań krwotocznych.⁷

Ciąża i karmienie piersią

Bevimlar jest bezwzględnie przeciwwskazany do stosowania podczas ciąży i karmienia piersią. Rywaroksaban może przenikać przez łożysko oraz do mleka matki, co może stwarzać ryzyko dla płodu oraz karmionego dziecka.⁸

Postać leku a przeciwwskazania

Bevimlar dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dwóch dawkach: 15 mg i 20 mg. Tabletki 15 mg są czerwone, okrągłe i obustronnie wypukłe o średnicy około 6 mm. Tabletki 20 mg są brązowoczerwone, okrągłe i obustronnie wypukłe, również o średnicy około 6 mm. Obie dawki posiadają identyczne przeciwwskazania, jednak przy doborze dawki należy kierować się wskazaniami oraz indywidualnymi czynnikami ryzyka u pacjenta.⁹