Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Stomezul 40 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa ezomeprazolu, substancji czynnej produktu leczniczego Stomezul, oparta została na szeregu standardowych badań nieklinicznych, które obejmowały badania farmakologiczne bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki tych badań nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka przy stosowaniu leku w zalecanych dawkach terapeutycznych.¹

Działania niepożądane obserwowane u zwierząt

W trakcie badań przedklinicznych zidentyfikowano pewne działania niepożądane, które nie zostały zaobserwowane podczas badań klinicznych u ludzi, ale występowały u zwierząt przy ekspozycji podobnej do tej, która ma miejsce w warunkach klinicznych. Te obserwacje mogą mieć znaczenie dla stosowania ezomeprazolu u ludzi i powinny być brane pod uwagę podczas oceny bezpieczeństwa terapii.²

Potencjał rakotwórczy

Badania potencjału rakotwórczego przeprowadzone na szczurach, którym podawano mieszaninę racemiczną ezomeprazolu, wykazały rozrost komórek enterochromafinopodobnych (ECL) żołądka oraz rozwój rakowiaków. To zjawisko jest związane z długotrwałą, znaczną hipergastrynemią (podwyższonym poziomem gastryny), która rozwija się wtórnie w stosunku do zmniejszonego wytwarzania kwasu solnego w żołądku.³

Należy podkreślić, że podobne zmiany obserwowano u szczurów po długotrwałym stosowaniu innych leków, które hamują wytwarzanie kwasu solnego w żołądku. Efekt ten wydaje się być specyficzny dla gatunku szczurzego i związany z fizjologiczną odpowiedzią na długotrwałe hamowanie sekrecji kwasu żołądkowego. Mechanizm działania polega na kompensacyjnym wzroście poziomu gastryny w odpowiedzi na zmniejszoną kwasowość żołądka, co prowadzi do stymulacji komórek ECL i ich proliferacji.⁴

Inne badania przedkliniczne

Przeprowadzone badania przedkliniczne obejmowały również standardowe testy oceniające genotoksyczność ezomeprazolu, których wyniki nie wskazywały na potencjał uszkadzania materiału genetycznego. Również badania toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniły niepokojących sygnałów, które mogłyby sugerować szczególne ryzyko podczas stosowania leku przez ludzi.⁵

Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły dobry profil bezpieczeństwa ezomeprazolu, nie wykazując istotnych efektów toksycznych, które mogłyby stanowić zagrożenie przy stosowaniu terapeutycznym u ludzi. Ta obserwacja jest ważna dla długoterminowej terapii ezomeprezolem, który jest często stosowany w przewlekłych schorzeniach przewodu pokarmowego.⁶