zmniejszenie stężenia testosteronu
Zmniejszenie stężenia testosteronu to stan kliniczny charakteryzujący się obniżeniem poziomu tego kluczowego hormonu płciowego w organizmie mężczyzny poniżej wartości referencyjnych. Prawidłowe stężenie testosteronu całkowitego u dorosłych mężczyzn wynosi zwykle 280-1080 ng/dl (9,7-37,5 nmol/l), przy czym wartości te mogą się nieznacznie różnić w zależności od laboratorium.
Hipogonadyzm, bo tak określa się klinicznie stan obniżonego stężenia testosteronu, może być pierwotny (wynikający z dysfunkcji jąder) lub wtórny (spowodowany zaburzeniami osi podwzgórze-przysadka). Do najczęstszych przyczyn należą: starzenie się organizmu, otyłość, cukrzyca typu 2, choroby przewlekłe, uszkodzenie jąder, przyjmowanie niektórych leków, zaburzenia genetyczne oraz choroby autoimmunologiczne.
Objawy kliniczne zmniejszonego stężenia testosteronu obejmują: obniżone libido, zaburzenia erekcji, zmniejszenie masy mięśniowej, zwiększenie tkanki tłuszczowej, osteoporozę, zmęczenie, obniżenie nastroju, zaburzenia koncentracji oraz pogorszenie jakości snu. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu stężenia testosteronu całkowitego (najlepiej w godzinach porannych) oraz wolnego, a także na ocenie stężenia gonadotropin (LH, FSH).
Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje terapię zastępczą testosteronem (TRT), modyfikację stylu życia, redukcję masy ciała, ograniczenie spożycia alkoholu oraz leczenie chorób współistniejących. Terapia zastępcza testosteronem dostępna jest w formie iniekcji, żeli, plastrów transdermalnych czy implantów podskórnych. Wymaga regularnego monitorowania parametrów morfologii krwi, profilu lipidowego oraz kontroli prostaty.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Cinacalcet Sandoz 60 mg
Cynakalcet, stosowany w leczeniu wtórnej i pierwotnej nadczynności przytarczyc oraz raka przytarczyc, wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania. Najczęściej obserwowanymi objawami są nudności i wymioty, zwykle o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu, które mogą prowadzić do przerwania terapii. Inne często występujące działania niepożądane obejmują hipokalemię (24,1% u dzieci i młodzieży z ESRD na dializach), jadłowstręt, drgawki, zawroty głowy, parestezje, bóle mięśni i bóle brzucha. Szczególną uwagę należy zwrócić na hipokalcemię, która może powodować wydłużenie odstępu QT oraz komorowe zaburzenia rytmu serca, a także na reakcje nadwrażliwości, takie jak obrzęk naczynioruchowy i pokrzywka. U pacjentów z chorobami serca odnotowano przypadki niedociśnienia tętniczego i nasilenia niewydolności serca, choć częstość tych zdarzeń nie jest dokładnie określona.
ból głowy, cynakalcet, drgawki, duszność, hiperkalemia, hipokalcemia, jadłowstręt, komorowe zaburzenia rytmu serca, nadczynność przytarczyc, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, pokrzywka, rak przytarczyc, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa choroba nerek, skurcze mięśni, wtórna nadczynność przytarczyc, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia czynności serca, zakażenie górnych dróg oddechowych, zawroty głowy, zmniejszenie stężenia testosteronu