dawka dodatkowa
Dawka dodatkowa to dawka leku lub szczepionki podawana oprócz standardowego schematu terapeutycznego, mająca na celu wzmocnienie lub przedłużenie efektu terapeutycznego. W kontekście szczepień, dawka dodatkowa jest często rekomendowana osobom z obniżoną odpornością, u których standardowy schemat szczepienia może nie wywołać wystarczającej odpowiedzi immunologicznej.
W przypadku szczepionek przeciwko COVID-19, dawki dodatkowe zostały wprowadzone w wielu krajach dla osób z upośledzoną odpowiedzią immunologiczną, seniorów oraz pracowników ochrony zdrowia. Dawka dodatkowa różni się od dawki przypominającej (booster) tym, że jest podawana jako uzupełnienie podstawowego schematu szczepienia, podczas gdy dawka przypominająca jest aplikowana po dłuższym czasie od zakończenia pełnego cyklu szczepienia w celu odświeżenia odpowiedzi immunologicznej.
Decyzja o podaniu dawki dodatkowej powinna być zawsze podejmowana indywidualnie, w oparciu o ocenę stanu klinicznego pacjenta, współistniejące choroby oraz aktualne wytyczne medyczne. Monitorowanie poziomów przeciwciał oraz innych markerów odpowiedzi immunologicznej może być pomocne w kwalifikacji pacjentów do podania dawki dodatkowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Siarczan protaminy 1% 10 mg/ml
Siarczan protaminy 1% jest specyficznym antidotum neutralizującym działanie antykoagulacyjne heparyny, przy czym 1 mg protaminy neutralizuje około 90 IU heparyny sodowej (pochodzenia wołowego) lub 100 IU heparyny wapniowej (pochodzenia wieprzowego). Dawka początkowa standardowo wynosi 50 mg (5 ml roztworu) podawana dożylnie, a jej precyzyjne dostosowanie zależy od czasu od podania heparyny oraz ilości podanej heparyny. Ze względu na krótki okres półtrwania heparyny, stężenie w surowicy szybko maleje, co wymaga indywidualnego dawkowania opartego na pomiarach czasu generacji krzepnięcia (ACT) i czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT). Podanie siarczanu protaminy inną drogą niż dożylna jest nieskuteczne.
antidotum heparyny, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas generacji krzepnięcia, czas krzepnięcia po aktywacji, dawka dodatkowa, okres półtrwania, podanie podskórne, siarczan protaminy, sól sodowa heparyny, sól wapniowa heparyny, testy krzepnięcia, tkanka płucna, układ krzepnięcia, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Midanium 5 mg/ml
Midazolam, substancja czynna preparatu Midanium, jest benzodiazepiną o silnym działaniu sedatywnym, wymagającą precyzyjnego i indywidualnego dawkowania zależnego od wieku pacjenta, stanu klinicznego oraz drogi podania. U dorosłych poniżej 60 lat dawka początkowa dożylna w sedacji z zachowaniem świadomości wynosi 2–2,5 mg, z dawkami dodatkowymi po 1 mg, nie przekraczając łącznie 7,5 mg. U osób powyżej 60 lat, osłabionych lub przewlekle chorych, dawka początkowa jest znacznie zredukowana do 0,5–1 mg, a dawki całkowite nie powinny przekraczać 3,5 mg. Dzieci wymagają dawkowania opartego na masie ciała i wieku, np. dożylna dawka początkowa u dzieci 6 miesięcy–5 lat wynosi 0,05–0,1 mg/kg mc., z dawką całkowitą <6 mg, natomiast podanie doodbytnicze u dzieci powyżej 6 miesięcy to 0,3–0,5 mg/kg mc. Szczególne schematy dawkowania dotyczą także premedykacji, indukcji znieczulenia ogólnego oraz sedacji w oddziałach intensywnej terapii, gdzie dawki są dostosowane do wieku i stanu pacjenta, np. dawka nasycająca w OIT dla dorosłych to 0,03–0,3 mg/kg mc., a dawka podtrzymująca 0,03–0,2 mg/kg mc./h.
dawka dodatkowa, dawka nasycająca, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, lek uspokajający, Midanium, midazolam, oddział intensywnej opieki medycznej, podanie domięśniowe, podanie doodbytnicze, podanie dożylne, premedykacja, sedacja w intensywnej terapii, sedacja z zachowaniem świadomości, wlew ciągły, znieczulenie ogólne, znieczulenie złożone - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Midazolam Accord 1 mg/ml
Midazolam Accord (1 mg/ml) to benzodiazepina o silnym działaniu sedatywnym, wymagająca stopniowego zwiększania dawki i powolnego podawania, z indywidualnym dostosowaniem do stanu klinicznego, wieku, masy ciała oraz współistniejących terapii. U dorosłych poniżej 60 lat dawka początkowa dożylna w sedacji płytkiej wynosi 2-2,5 mg, z dawkami dodatkowymi po 1 mg, nie przekraczając 7,5 mg łącznie. U osób powyżej 60 lat, osłabionych lub przewlekle chorych dawka początkowa to 0,5-1 mg, a całkowita nie powinna przekraczać 3,5 mg. W pediatrii dawkowanie jest ściśle zależne od wieku i masy ciała: np. u dzieci 6 miesięcy–5 lat dawka dożylna początkowa wynosi 0,05-0,1 mg/kg mc., z dawką całkowitą poniżej 6 mg, a u dzieci 6–12 lat 0,025-0,05 mg/kg mc., do 10 mg łącznie. Podanie może odbywać się dożylnie, domięśniowo lub doodbytniczo, w zależności od wskazań i wieku pacjenta.
dawka dodatkowa, dawka nasycająca, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, indukcja znieczulenia, infuzja ciągła, lek uspokajający, midazolam, płytka sedacja, podanie domięśniowe, podanie doodbytnicze, podanie dożylne, populacja pediatryczna, powolne podawanie leku, premedykacja przed znieczuleniem, roztwór do wstrzykiwań, sedacja na OIOM, znieczulenie skojarzone, zwiększanie dawki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Midazolam hameln 1 mg/ml
Midazolam hameln dostępny jest w roztworze do wstrzykiwań/infuzji w stężeniach 1 mg/ml, 2 mg/ml oraz 5 mg/ml, co wymaga precyzyjnego dostosowania dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkowanie powinno być stopniowo zwiększane, aby osiągnąć odpowiedni poziom sedacji, z uwzględnieniem wieku, stanu fizycznego oraz współistniejących terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u osób powyżej 60. roku życia, pacjentów osłabionych, przewlekle chorych oraz u dzieci. Standardowe dawkowanie dożylne u dorosłych poniżej 60 lat wynosi dawkę początkową 2,0-2,5 mg, dawkę dodatkową 1 mg i dawkę całkowitą do 7,5 mg. U osób starszych i osłabionych dawka początkowa to 0,5-1 mg, dawka dodatkowa 0,5-1 mg, a dawka całkowita nie powinna przekraczać 3,5 mg. W pediatrii dawki są zależne od wieku i drogi podania, np. u dzieci 6 miesięcy–5 lat dożylnie 0,05-0,1 mg/kg mc. (max 6 mg), a u dzieci 6–12 lat 0,025-0,05 mg/kg mc. (max 10 mg). Podanie doodbytnicze wynosi 0,3-0,5 mg/kg mc., a domięśniowe 0,05-0,15 mg/kg mc. u dzieci 1–15 lat.
chlorowodorek midazolamu, dawka całkowita, dawka dodatkowa, dawka początkowa, depresja oddechowa, dostęp naczyniowy, działanie sedacyjne, lek uspokajający, midazolam, podanie domięśniowe, podanie doodbytnicze, podanie dożylne, premedykacja, roztwór do wstrzykiwań, sedacja, sedacja z zachowaniem świadomości, znieczulenie ogólne, znieczulenie złożone