Dawkowanie i sposób podawania
Midazolam hameln 1 mg/ml

Midazolam hameln dostępny jest w roztworze do wstrzykiwań/infuzji w stężeniach 1 mg/ml, 2 mg/ml oraz 5 mg/ml, co wymaga precyzyjnego dostosowania dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkowanie powinno być stopniowo zwiększane, aby osiągnąć odpowiedni poziom sedacji, z uwzględnieniem wieku, stanu fizycznego oraz współistniejących terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u osób powyżej 60. roku życia, pacjentów osłabionych, przewlekle chorych oraz u dzieci. Standardowe dawkowanie dożylne u dorosłych poniżej 60 lat wynosi dawkę początkową 2,0-2,5 mg, dawkę dodatkową 1 mg i dawkę całkowitą do 7,5 mg. U osób starszych i osłabionych dawka początkowa to 0,5-1 mg, dawka dodatkowa 0,5-1 mg, a dawka całkowita nie powinna przekraczać 3,5 mg. W pediatrii dawki są zależne od wieku i drogi podania, np. u dzieci 6 miesięcy–5 lat dożylnie 0,05-0,1 mg/kg mc. (max 6 mg), a u dzieci 6–12 lat 0,025-0,05 mg/kg mc. (max 10 mg). Podanie doodbytnicze wynosi 0,3-0,5 mg/kg mc., a domięśniowe 0,05-0,15 mg/kg mc. u dzieci 1–15 lat.

Dawkowanie i sposób podawania leku Midazolam hameln

Midazolam hameln jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań/do infuzji w trzech różnych stężeniach: 1 mg/ml, 2 mg/ml oraz 5 mg/ml. Prawidłowe dawkowanie wymaga szczególnej uwagi, ponieważ jest to silnie działający produkt uspokajający, który może powodować poważne działania niepożądane przy niewłaściwym stosowaniu.1

Podstawowe zasady dawkowania

Stopniowe zwiększanie dawki jest bezwzględnie zalecane w przypadku stosowania midazolamu. Celem takiego postępowania jest uzyskanie poziomu sedacji odpowiedniego do potrzeb klinicznych, przy jednoczesnym uwzględnieniu stanu fizycznego pacjenta, jego wieku oraz innych stosowanych przez niego produktów leczniczych.2

Szczególną ostrożność należy zachować podczas ustalania dawki dla następujących grup pacjentów:

  • Osoby dorosłe w wieku powyżej 60 lat
  • Pacjenci osłabieni
  • Pacjenci przewlekle chorzy
  • Dzieci i młodzież

Dla tych grup pacjentów konieczne jest uwzględnienie indywidualnych czynników ryzyka przy określaniu dawkowania.3

Dostępne postacie i stężenia leku

Lek Midazolam hameln jest dostępny w trzech różnych stężeniach, co należy uwzględnić przy podawaniu odpowiedniej dawki:

  • Midazolam hameln 1 mg/ml – zawiera 1 mg midazolamu w postaci 1,11 mg midazolamu chlorowodorku w 1 ml roztworu. Dostępny w ampułkach/fiolkach o pojemności 2 ml, 5 ml, 10 ml i 50 ml, zawierających odpowiednio 2 mg, 5 mg, 10 mg i 50 mg midazolamu.4
  • Midazolam hameln 2 mg/ml – zawiera 2 mg midazolamu w postaci 2,22 mg midazolamu chlorowodorku w 1 ml roztworu. Dostępny w ampułkach/fiolkach o pojemności 5 ml, 25 ml i 50 ml, zawierających odpowiednio 10 mg, 50 mg i 100 mg midazolamu.5
  • Midazolam hameln 5 mg/ml – zawiera 5 mg midazolamu w postaci 5,56 mg midazolamu chlorowodorku w 1 ml roztworu. Dostępny w ampułkach o pojemności 1 ml, 2 ml, 3 ml, 5 ml, 10 ml i 18 ml, zawierających odpowiednio 5 mg, 10 mg, 15 mg, 25 mg, 50 mg i 90 mg midazolamu.6

Standardowe dawkowanie

Dawkowanie midazolamu należy dostosować indywidualnie, uwzględniając wskazanie kliniczne, wiek pacjenta oraz jego stan ogólny. Poniższa tabela przedstawia standardowe dawkowanie dla różnych grup pacjentów w przypadku sedacji z zachowaniem świadomości.7

Grupa pacjentów Droga podania Dawkowanie
Dorośli <60 lat Podanie dożylne Dawka początkowa: 2,0-2,5 mg
Jednorazowa dawka dodatkowa: 1 mg
Dawka całkowita: 3,5-7,5 mg
Dorośli ≥60 lat oraz pacjenci osłabieni lub przewlekle chorzy Podanie dożylne Dawka początkowa: 0,5-1 mg
Jednorazowa dawka dodatkowa: 0,5-1 mg
Dawka całkowita: <3,5 mg
Dzieci Podanie dożylne u pacjentów w wieku od 6 miesięcy do 5 lat Dawka początkowa: 0,05-0,1 mg/kg mc.
Dawka całkowita: <6 mg
Podanie dożylne u pacjentów w wieku od 6 do 12 lat Dawka początkowa: 0,025-0,05 mg/kg mc.
Dawka całkowita: <10 mg
Podanie doodbytnicze u pacjentów w wieku >6 miesięcy 0,3-0,5 mg/kg mc.
Podanie domięśniowe u pacjentów w wieku od 1 do 15 lat 0,05-0,15 mg/kg mc.

Szczególne zalecenia dawkowania

W przypadku pacjentów dorosłych poniżej 60. roku życia, przy sedacji z zachowaniem świadomości, zaleca się podanie dożylne leku Midazolam hameln. Dawka początkowa powinna wynosić 2,0-2,5 mg, a jednorazowa dawka dodatkowa – 1 mg. Całkowita dawka w tym przypadku nie powinna przekraczać 7,5 mg.8

U osób dorosłych w wieku 60 lat i powyżej oraz u pacjentów osłabionych lub przewlekle chorych, dawka początkowa przy podaniu dożylnym powinna być zredukowana do 0,5-1 mg, a jednorazowa dawka dodatkowa także powinna wynosić 0,5-1 mg. Całkowita dawka nie powinna przekraczać 3,5 mg.9

W populacji pediatrycznej dawkowanie zależy od wieku dziecka i drogi podania:

  • U dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat przy podaniu dożylnym dawka początkowa powinna wynosić 0,05-0,1 mg/kg masy ciała, a dawka całkowita nie powinna przekraczać 6 mg.10
  • U dzieci w wieku od 6 do 12 lat przy podaniu dożylnym dawka początkowa powinna wynosić 0,025-0,05 mg/kg masy ciała, a dawka całkowita nie powinna przekraczać 10 mg.11
  • Przy podaniu doodbytniczym u pacjentów w wieku powyżej 6 miesięcy dawka powinna wynosić 0,3-0,5 mg/kg masy ciała.12
  • W przypadku podania domięśniowego u pacjentów w wieku od 1 do 15 lat zaleca się dawkę 0,05-0,15 mg/kg masy ciała.13

Inne wskazania kliniczne

Midazolam hameln może być również stosowany w ramach premedykacji przed wprowadzeniem do znieczulenia ogólnego oraz jako składnik o działaniu sedacyjnym w znieczuleniu złożonym.14 W tych przypadkach dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie przez anestezjologa, z uwzględnieniem wszystkich czynników ryzyka u danego pacjenta.

Uwagi dotyczące podawania

Podczas podawania midazolamu należy bezwzględnie pamiętać o powolnym podawaniu leku. Zbyt szybkie podanie może prowadzić do wystąpienia działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej.15

Lek Midazolam hameln można podawać różnymi drogami, w zależności od wskazania i wieku pacjenta:

  • Podanie dożylne (i.v.) – najczęściej stosowane u dorosłych i dzieci powyżej 6 miesięcy
  • Podanie domięśniowe (i.m.) – stosowane u dzieci w wieku od 1 do 15 lat
  • Podanie doodbytnicze (p.r.) – stosowane u dzieci powyżej 6 miesięcy

Wybór odpowiedniej drogi podania powinien być podyktowany stanem klinicznym pacjenta oraz dostępnością dostępu naczyniowego.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl