Właściwości farmakodynamiczne
Symbicort Turbuhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Symbicort Turbuhaler zawiera 160 µg budezonidu oraz 4,5 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego na dawkę inhalacyjną i jest stosowany w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych, w tym astmy. Budezonid, jako glikokortykosteroid wziewny, wykazuje działanie przeciwzapalne, redukując nasilenie objawów i częstość zaostrzeń astmy, natomiast formoterol, będący selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, zapewnia szybki (1-3 minuty) i długotrwały (≥12 godzin) rozkurcz oskrzeli. Kombinacja tych substancji wykazuje efekt synergistyczny, co potwierdzają badania kliniczne u dorosłych i dzieci (6-11 lat), wskazujące na poprawę czynności płuc oraz zmniejszenie częstości zaostrzeń w porównaniu z monoterapią budezonidem.
Właściwości farmakodynamiczne leku Symbicort Turbuhaler
Symbicort Turbuhaler, zawierający 160 mikrogramów budezonidu i 4,5 mikrograma formoterolu fumaranu dwuwodnego w każdej dostarczonej dawce, należy do grupy farmakoterapeutycznej leków stosowanych w chorobach obturacyjnych dróg oddechowych – adrenomimetyki, środki wziewne (kod ATC: R03AK07). 1
Mechanizm działania i działanie farmakodynamiczne
Symbicort Turbuhaler zawiera dwie substancje czynne: budezonid i formoterol, które charakteryzują się odmiennymi mechanizmami działania. Podane łącznie wykazują działanie synergistyczne, co prowadzi do efektywniejszej kontroli astmy i zmniejszenia liczby jej zaostrzeń. Ta specyficzna kombinacja umożliwia zastosowanie preparatu zarówno w leczeniu podtrzymującym i doraźnym, jak również wyłącznie w terapii podtrzymującej astmy. 2
Budezonid – właściwości
Budezonid jest glikokortykosteroidem, który po podaniu wziewnym wykazuje działanie przeciwzapalne w drogach oddechowych zależne od zastosowanej dawki. Skutkuje to redukcją nasilenia objawów astmy oraz zmniejszeniem częstości jej zaostrzeń. Inhalacyjne podanie budezonidu wiąże się z mniejszym nasileniem działań niepożądanych w porównaniu z kortykosteroidami stosowanymi ogólnoustrojowo. Warto zaznaczyć, że dokładny mechanizm działania przeciwzapalnego glikokortykosteroidów nie został w pełni poznany. 3
Formoterol – właściwości
Formoterol jest selektywnym agonistą receptora β2-adrenergicznego, który podany wziewnie powoduje szybki i długotrwały rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli u pacjentów z odwracalną obturacją dróg oddechowych. Działanie rozszerzające oskrzela jest zależne od dawki i charakteryzuje się szybkim początkiem – występuje już po 1-3 minutach od inhalacji. Co istotne, efekt terapeutyczny utrzymuje się przez co najmniej 12 godzin po podaniu pojedynczej dawki. 4
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Astma – skuteczność kliniczna w leczeniu podtrzymującym
Badania kliniczne przeprowadzone u dorosłych pacjentów wykazały, że dodanie formoterolu do budezonidu przynosi liczne korzyści terapeutyczne: łagodzi objawy astmy, poprawia czynność płuc oraz zmniejsza częstość zaostrzeń choroby. Dwa 12-tygodniowe badania kliniczne wykazały, że poprawa parametrów czynności płuc po zastosowaniu preparatu Symbicort była porównywalna z efektami uzyskanymi przy skojarzonej terapii formoterolem i budezonidem podawanymi jako oddzielne leki. Co ważne, efektywność ta była znacząco większa niż przy monoterapii budezonidem. We wszystkich grupach badanych pacjenci mieli możliwość stosowania krótko działających agonistów receptorów β2-adrenergicznych w razie potrzeby. Istotnym aspektem jest brak obserwowanego zmniejszenia skuteczności preparatu Symbicort wraz z upływem czasu. 5
Przeprowadzono również dwa 12-tygodniowe badania kliniczne z udziałem dzieci w wieku od 6 do 11 lat (łącznie 265 pacjentów), którym podawano budezonid z formoterolem w dawce podtrzymującej [2 inhalacje po (80 µg + 4,5 µg)/dawkę inhalacyjną dwa razy na dobę] oraz krótko działające leki z grupy agonistów receptorów β2-adrenergicznych w razie potrzeby. W obu badaniach zaobserwowano poprawę czynności płuc oraz dobrą tolerancję leczenia w porównaniu z monoterapią budezonidem w równoważnej dawce. 6
Skuteczność kliniczna w leczeniu podtrzymującym i doraźnym
W pięciu badaniach klinicznych z zastosowaniem podwójnie ślepej próby, trwających 6 lub 12 miesięcy, uczestniczyło łącznie 12 076 pacjentów z astmą. Z tej grupy 4447 osób zostało losowo przydzielonych do terapii budezonidem z formoterolem w leczeniu zarówno podtrzymującym, jak i doraźnym. Kryterium włączenia do badania było występowanie objawów klinicznych astmy pomimo stosowania wziewnych glikokortykosteroidów. 7
Wyniki badań wykazały, że stosowanie budezonidu z formoterolem jako leczenia podtrzymującego i doraźnego powodowało statystycznie istotne i klinicznie znaczące zmniejszenie liczby ciężkich zaostrzeń we wszystkich przeprowadzonych porównaniach. Dotyczyło to zestawienia z:
- Produktem zawierającym budezonid i formoterol w większej dawce podtrzymującej i terbutalinę stosowaną doraźnie (badanie 735) 8
- Produktem zawierającym budezonid i formoterol w tej samej dawce podtrzymującej z formoterolem lub terbutaliną stosowanymi doraźnie (badanie 734) 9
W badaniu 735 parametry takie jak czynność płuc, kontrola objawów i zużycie leków stosowanych doraźnie były porównywalne we wszystkich badanych grupach. Natomiast w badaniu 734 zaobserwowano zmniejszenie nasilenia objawów i zużycia leków doraźnych, a także poprawę czynności płuc w porównaniu do grup kontrolnych. 10
Analiza łącznych wyników z pięciu przeprowadzonych badań wskazuje, że pacjenci otrzymujący budezonid z formoterolem zarówno w leczeniu podtrzymującym, jak i doraźnym, nie stosowali dawek doraźnych średnio przez 57% dni leczenia. Co istotne, nie zaobserwowano rozwoju tolerancji na lek wraz z upływem czasu. 11
| Typ badania | Liczba uczestników | Główne wyniki |
|---|---|---|
| Badanie skuteczności w leczeniu podtrzymującym (dorośli) | Dwa 12-tygodniowe badania | Poprawa parametrów czynności płuc równa skojarzonemu stosowaniu formoterolu i budezonidu jako odrębnych leków; większa niż po zastosowaniu samego budezonidu |
| Badanie skuteczności w leczeniu podtrzymującym (dzieci 6-11 lat) | 265 pacjentów, dwa 12-tygodniowe badania | Poprawa czynności płuc i dobra tolerancja w porównaniu z monoterapią budezonidem |
| Badania skuteczności w leczeniu podtrzymującym i doraźnym | 12 076 pacjentów (w tym 4447 w grupie budezonid+formoterol) | Statystycznie istotne i klinicznie znaczące zmniejszenie liczby ciężkich zaostrzeń; brak stosowania dawek doraźnych przez 57% dni leczenia |
| Badanie 735 | Część z 5 badań z podwójnie ślepą próbą (6 lub 12 miesięcy) | Porównywalna czynność płuc, kontrola objawów i zużycie leków doraźnych we wszystkich grupach |
| Badanie 734 | Część z 5 badań z podwójnie ślepą próbą (6 lub 12 miesięcy) | Zmniejszenie objawów i zużycia leków doraźnych, poprawa czynności płuc w porównaniu do grup kontrolnych |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania