Specjalne ostrzeżenia
Prohidna

Ostrzeżenia dotyczące zaburzeń sercowo-naczyniowych

W przypadku pacjentów z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego (takimi jak zawał mięśnia sercowego, udar lub niestabilna dławica piersiowa) stosowanie febuksostatu wymaga szczególnej ostrożności. W badaniu CARES przeprowadzonym po dopuszczeniu leku do obrotu zaobserwowano większą liczbę zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów leczonych febuksostatem w porównaniu do pacjentów otrzymujących allopurynol. Jednakże późniejsze badanie FAST wykazało, że częstość występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych (zarówno tych prowadzących do zgonu, jak i nieprowadzących do zgonu) była podobna w obu grupach terapeutycznych.¹

Leczenie febuksostatem w grupie pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi należy prowadzić z zachowaniem szczególnej ostrożności oraz regularnie monitorować stan kliniczny pacjenta. Bardziej szczegółowe informacje na temat bezpieczeństwa sercowo-naczyniowego febuksostatu znajdują się w charakterystyce produktu leczniczego w sekcjach dotyczących działań niepożądanych oraz danych klinicznych.²

Reakcje alergiczne i nadwrażliwości

Po wprowadzeniu febuksostatu do obrotu raportowano rzadkie, ale poważne przypadki reakcji alergicznych i nadwrażliwości na lek. Wśród nich występowały zagrażające życiu zespoły takie jak zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz ostre reakcje anafilaktyczne lub wstrząs. Należy zaznaczyć, że większość tych ciężkich reakcji nadwrażliwości pojawiała się w pierwszych miesiącach terapii.³

Szczególną uwagę należy zwrócić na fakt, że u niektórych pacjentów, u których wystąpiły ciężkie reakcje nadwrażliwości, wcześniej występowały zaburzenia czynności nerek lub nadwrażliwość na allopurynol. Odnotowano również przypadki reakcji z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), które mogą być związane z gorączką, zaburzeniami hematologicznymi oraz dysfunkcją nerek lub wątroby.⁴

Postępowanie w przypadku reakcji nadwrażliwości

Pacjenci powinni zostać szczegółowo poinformowani o potencjalnych objawach przedmiotowych i podmiotowych reakcji alergicznych. Niezbędne jest również ścisłe monitorowanie pacjentów pod kątem wystąpienia takich reakcji w trakcie leczenia febuksostatem.⁵

W przypadku wystąpienia ciężkich reakcji alergicznych lub nadwrażliwości, w tym zespołu Stevensa-Johnsona, leczenie febuksostatem należy natychmiast przerwać. Wczesne odstawienie leku daje lepsze rokowanie dla pacjenta. Bardzo istotne jest, aby pacjent, u którego wystąpiła reakcja alergiczna lub nadwrażliwości na febuksostat (w tym zespół Stevensa-Johnsona, ostra reakcja anafilaktyczna lub wstrząs), nigdy więcej nie otrzymał tego leku – ponowne leczenie febuksostatem jest w takim przypadku absolutnie przeciwwskazane.⁶

Postępowanie w przypadku dny moczanowej

Rozpoczęcie leczenia a ostre napady dny

Leczenia febuksostatem nie należy rozpoczynać, dopóki ostry napad dny moczanowej nie ustąpi całkowicie. W początkowej fazie terapii może dojść do zaostrzenia objawów dny na skutek zmian stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi i związanego z tym uwalniania moczanu z istniejących złogów w tkankach.⁷

Aby zmniejszyć ryzyko zaostrzeń dny podczas rozpoczynania leczenia febuksostatem, zaleca się stosowanie profilaktyki przeciw zaostrzeniom przy użyciu niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) lub kolchicyny przez okres co najmniej 6 miesięcy od rozpoczęcia terapii.⁸

Postępowanie w przypadku zaostrzenia podczas leczenia

W przypadku wystąpienia zaostrzenia dny moczanowej w trakcie leczenia febuksostatem, nie należy przerywać terapii febuksostatem. Zaostrzenie dny moczanowej można równolegle leczyć w sposób dostosowany indywidualnie do potrzeb danego pacjenta. Warto podkreślić, że kontynuacja leczenia febuksostatem zmniejsza częstość i nasilenie kolejnych zaostrzeń choroby.⁹

Specjalne grupy pacjentów i sytuacje kliniczne

Pacjenci z przyspieszonym wytwarzaniem moczanu

U pacjentów ze znacznie przyspieszonym tempem wytwarzania moczanu, takich jak pacjenci z nowotworami złośliwymi w trakcie chemioterapii lub pacjenci z zespołem Lescha-Nyhana, bezwzględne stężenie ksantyny w moczu może w rzadkich przypadkach wzrosnąć na tyle znacząco, że możliwe będzie odkładanie się jej złogów w drogach moczowych. Z uwagi na brak odpowiednich doświadczeń klinicznych, nie zaleca się stosowania febuksostatu w tych populacjach pacjentów.¹⁰

Jednoczesne stosowanie merkaptopuryny/azatiopryny

Nie zaleca się stosowania febuksostatu u pacjentów równocześnie leczonych merkaptopuryną lub azatiopryną. Febuksostat jako inhibitor oksydazy ksantynowej (XO) może powodować podwyższenie stężenia tych leków w osoczu, co może prowadzić do wystąpienia poważnej toksyczności.¹¹

Jeśli nie można uniknąć równoczesnego stosowania febuksostatu z merkaptopuryną/azatiopryną, zaleca się redukcję dawki merkaptopuryny/azatiopryny do 20% wcześniej przepisanej dawki lub mniej. Pacjenci wymagają ścisłego monitorowania, a dawkowanie leków immunosupresyjnych powinno być dostosowywane na podstawie oceny odpowiedzi na leczenie i objawów ewentualnej toksyczności.¹²

Pacjenci po przeszczepach narządów

Ze względu na brak doświadczenia klinicznego, nie zaleca się stosowania febuksostatu u pacjentów po przeszczepach narządów.¹³

Jednoczesne stosowanie teofiliny

W badaniach z udziałem zdrowych ochotników wykazano, że jednoczesne podanie febuksostatu w dawce 80 mg i pojedynczej dawki 400 mg teofiliny nie wykazało żadnych interakcji farmakokinetycznych. Febuksostat w dawce 80 mg może być stosowany u pacjentów leczonych równocześnie teofiliną bez ryzyka zwiększenia stężenia teofiliny w osoczu.¹⁴

Należy zaznaczyć, że brakuje danych dotyczących interakcji dla febuksostatu w wyższej dawce 120 mg.¹⁵

Monitorowanie funkcji wątroby i tarczycy

Monitorowanie funkcji wątroby

W trakcie badań klinicznych fazy 3 zaobserwowano łagodne zaburzenia w testach czynnościowych wątroby u około 5% pacjentów leczonych febuksostatem. Zaleca się wykonanie testów oceniających funkcję wątroby przed rozpoczęciem terapii, a następnie okresową kontrolę parametrów wątrobowych w oparciu o ocenę kliniczną.¹⁶

Monitorowanie funkcji tarczycy

W długoterminowych, otwartych badaniach klinicznych u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem obserwowano podwyższone stężenia hormonu tyreotropowego (TSH) > 5,5 µIU/ml. Zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy.^{5,5 µIU/ml) u pacjentów długotrwale leczonych febuksostatem (5,5%). Konieczna jest ostrożność podczas stosowania febuksostatu u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy (patrz punkt 5.1).”>17}

Informacje dotyczące substancji pomocniczych

Laktoza

Tabletki Prohidna zawierają laktozę jednowodną (76,50 mg w każdej tabletce). Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.¹⁸

Zawartość sodu

Produkt leczniczy Prohidna zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę (dokładnie 0,17 mmol, czyli 3,9 mg sodu na tabletkę), co oznacza, że praktycznie uznaje się go za „wolny od sodu”.¹⁹