przedawkowanie kapecytabiny
Przedawkowanie kapecytabiny stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Kapecytabina jest doustnym prolekiem 5-fluorouracylu (5-FU), stosowanym w leczeniu nowotworów, głównie raka jelita grubego, żołądka i piersi. Po wchłonięciu ulega ona przekształceniu do aktywnej formy w wątrobie i tkankach nowotworowych.
Objawy przedawkowania kapecytabiny obejmują nasilenie typowych działań niepożądanych leku, takich jak: ciężka biegunka, nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych, supresja szpiku kostnego oraz zespół ręka-stopa (erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa). W ciężkich przypadkach może dojść do mielosupresji z neutropenią, trombocytopenią i niedokrwistością, co znacząco zwiększa ryzyko infekcji i krwawień.
Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje natychmiastowe przerwanie podawania leku, hospitalizację i wdrożenie leczenia objawowego oraz podtrzymującego. Nie istnieje specyficzne antidotum dla kapecytabiny. Leczenie wspomagające może obejmować nawodnienie, leki przeciwwymiotne, czynniki wzrostu (G-CSF) w przypadku neutropenii oraz terapię przeciwbiegunkową. Monitorowanie parametrów morfologii krwi, funkcji wątroby i nerek jest niezbędne dla oceny stopnia toksyczności.
Zapobieganie przedawkowaniu polega na dokładnym obliczaniu dawek w oparciu o powierzchnię ciała pacjenta, edukacji chorego odnośnie prawidłowego dawkowania oraz ścisłym monitorowaniu podczas terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, którzy mogą wymagać dostosowania dawki leku.