Właściwości farmakokinetyczne ranitydyny

Ranitydyna, substancja czynna produktu leczniczego Ranigast (0,5 mg/ml, roztwór do infuzji), wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne, które warunkują jej działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis parametrów farmakokinetycznych leku z podziałem na kluczowe procesy.¹

Stężenie terapeutyczne i czas działania

Dla uzyskania efektu terapeutycznego w postaci 50% zahamowania stymulowanego wydzielania kwasu solnego niezbędne jest osiągnięcie stężenia ranitydyny w osoczu na poziomie 36-94 ng/ml. Po podaniu dożylnym dawki 50 mg, stężenie terapeutyczne utrzymuje się przez okres 6-8 godzin, co determinuje schemat dawkowania produktu.²

Dystrybucja

Objętość dystrybucji ranitydyny wynosi około 1,4 l/kg, co wskazuje na jej dobrą penetrację do tkanek i płynów ustrojowych. Lek charakteryzuje się stosunkowo niskim, około 15% wiązaniem z białkami osocza, co może wpływać na szybkość dystrybucji i dostępność wolnej frakcji leku.³

Istotną cechą ranitydyny jest jej zdolność do przenikania przez bariery biologiczne. Lek przenika do mleka kobiecego, co należy uwzględnić podczas terapii u kobiet karmiących piersią. Ranitydyna przenika również do płynu mózgowo-rdzeniowego, co może mieć znaczenie przy ocenie potencjalnych działań ogólnoustrojowych.⁴

Metabolizm

Ranitydyna podlega procesom biotransformacji głównie w wątrobie. W wyniku metabolizmu powstają trzy główne metabolity:⁵

• N-tlenek ranitydyny – główny metabolit, stanowiący mniej niż 4% całkowitej ilości metabolitów
• Demetyloranitydyna – metabolit stanowiący około 1% całkowitej ilości metabolitów
• S-tlenek ranitydyny – metabolit stanowiący około 1% całkowitej ilości metabolitów

Należy zauważyć, że procent metabolizowanych form jest stosunkowo niski, co wskazuje na przewagę eliminacji leku w formie niezmienionej.⁶

Eliminacja

Okres półtrwania ranitydyny u dorosłych pacjentów z prawidłową funkcją nerek wynosi około 2,5-3 godzin. Jest to parametr istotny z punktu widzenia ustalania schematu dawkowania. U pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania, co może wymagać modyfikacji dawkowania.⁷

Ranitydyna jest wydalana głównie przez nerki. W ciągu 24 godzin po podaniu dożylnym około 70% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Całkowity bilans wydalania po podaniu dożylnym obejmuje 93% dawki wydalanej z moczem oraz 26% dawki wydalanej z kałem.⁸

Wpływ chorób wątroby na farmakokinetykę

U pacjentów z wyrównaną marskością wątroby parametry farmakokinetyczne ranitydyny ulegają jedynie nieznacznym zmianom, które nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Dotyczy to takich parametrów jak:

• okres półtrwania
• objętość dystrybucji
• klirens
• biodostępność

Powyższe dane sugerują, że u pacjentów z wyrównaną marskością wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawkowania ranitydyny.⁹